Οι προεκλογικές υποσχέσεις που δεν γίνονται ποτέ πράξη είναι ένα παλιό και σύνηθες φαινόμενο. Σε κάθε προεκλογική περίοδο, υπάρχει μια πλειοδοσία σε πολλά θέματα. Τι γίνεται όμως όταν δεν εκπληρούνται οι υποσχέσεις; Οργή εκ μέρους των πολιτών και απαξίωση της πολιτικής. Δικαιολογίες υπάρχουν πολλές. Άλλες βάσιμες και άλλες όχι. Άλλο δηλαδή να έχεις φορτωθεί από τους προηγούμενους μνημόνια και επικείμενη χρεωκοπία και άλλο να βρεις καθαρό έδαφος από μνημόνια, να έχεις παραλάβει μια διευθέτηση του χρέους και από πάνω 37 ζεστά δισεκατομμύρια στο ταμείο, όταν εσύ φεύγοντας είχες αφήσει μόνον ένα! Δεν τα λέω όλα αυτά για να αγιοποιήσω την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ 2015-2019. Αλλά, καλό είναι να τοποθετούμε τα πράγματα στη σωστή τους διάσταση. Έταξε λοιπόν η ΝΔ το 2019 , αποκατάσταση της ρευστότητας, με πολιτικές που μειώνουν τα επιτόκια δανεισμού του ελληνικού κράτους. Κάτι που θα οδηγούσε άμεσα στη μείωση των επιτοκίων και για τις επιχειρήσεις. Τι έχουμε το 2021; Οι Τράπεζες έχουν αποκλείσει εντελώς την ρευστότητα στις επιχειρήσεις.   Είπε 2019 : Προχωράμε στην αντιμετώπιση του προβλήματος των «κόκκινων δανείων» Τι έχουμε το 2021; Η ΝΔ έφερε την τροποποίηση του πτωχευτικού κώδικα και με τον νέο νόμο δεν δίνεται καμία δυνατότητα προστασίας σ’ όσους έχουν αδυναμία αποπληρωμής.   Είπε το 2019 : Δίνουμε ιδιαίτερη σημασία…