ΠΟΛΥ – ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΑ ΔΑΝΕΙΣΤΕΣ ή «Ο ΕΜΠΟΡΟΣ ΤΗΣ ΒΕΝΕΤΙΑΣ»
Ζούμε αυτά τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας, την εποχή των «Δανειστών». Ναι, με το Δ κεφαλαίο, γιατί πρόκειται για πραγματικά, υπαρκτά, ολοζώντανα πρόσωπα. Όχι, δεν είναι απρόσωποι οι αριθμοί, οι αγορές και οι δανειστές μας. Έχουν όνομα και διεύθυνση. Τους ξέρουμε. Αυτοί οι Δανειστές λοιπόν μου φέρνουν στο νου μια σπουδαία θεατρική προσωπικότητα. Έναν ρόλο που έπλασε η φαντασία του Σαίξπηρ ως κεντρικό ήρωα στην τραγικωμωδία του «Ο έμπορος της Βενετιάς». Στο έργο αυτό, ο Αντόνιο, βάζει εγγύηση τη ζωή του, για το χρέος του φίλου του Μπασσάνιο προς τον τοκογλύφο Σάυλοκ. Το τίμημα που έπρεπε να καταβάλει ο ευγενής Αντόνιο προς τον δανειστή, ήταν μια λίβρα κρέατος από το κορμί του! Αλλοίμονο όμως. Μέσα σε μια νύχτα τα πάντα εξανεμίσθηκαν. Τα καράβια του Μπασσάνιο βούλιαξαν και η περιουσία του χάθηκε. Η εξόφληση του χρέους θα γίνει με μια λίβρα κρέατος από το κορμί του άτυχου Αντόνιο όπως συμφωνήθηκε; Η υπόθεση φτάνει στο δικαστήριο. Ο πιστωτής Σάυλοκ αρνείται να εισπράξει σε χρήμα το ποσό που δάνεισε. Επιμένει να εισπράξει σάρκα. Μετά από μεγάλη μάχη δικαστική και αφού μπλέκονται και διάφορες ερωτικές ιστορίες με τις οποίες ο Σαίξπηρ δίνει μια σπουδαία διάσταση για τη ζωή και τον έρωτα, η μασκαρεμένη…