Του Πάνου Σκουρολιάκου   Σε έναν  Πολιτισμό σαν αυτόν της πατρίδας μας, η λαϊκή δημιουργία είναι εξαιρετικά πλούσια και έρχεται από πολύ μακριά. Μυριάδες ανώνυμοι δημιουργοί ύφαναν από κοινού το πολύχρωμο χαλί πάνω στο οποίο συνυπάρχουν η δημοτική μας ποίηση, η μουσική, η ζωγραφική, οι λαϊκές παραστατικές τέχνες, ο χορός και ένα σωρό  άλλες εκφάνσεις της λαϊκής καλλιτεχνικής δημιουργίας. Όλα αυτά τα δημιουργήματα του ανθρώπου που γίνεται καλλιτέχνης την ώρα της δουλειάς του ή της διασκέδασής του, συντρόφευσαν τον λαό μας στα καλά και τα δύσκολα.  Αργά και επίμονα, με μεράκι, μέτρο και το συλλογικό γούστο, όλη αυτή η ανώνυμη συλλογική καλλιτεχνική δημιουργία, διαμόρφωσε  σπουδαία έργα απαράμιλλης καλλιτεχνικής αξίας.  Η ανάγνωση οποιουδήποτε δημοτικού μας ποιήματος, μια εικόνα ζωγραφισμένη σε κάποια παλιά κασέλα, τα κεντήματα στις τοπικές φορεσιές, ο ήχος ενός τραγουδιού της πατρίδας μας, μας προσφέρουν την απόλαυση και την πληρότητα του μεγάλου έργου τέχνης. Αυτός ο χιλιάκριβος πλούτος λοιπόν, δεν θα μπορούσε να αφήσει ασυγκίνητους και τους λόγιους καλλιτεχνικούς δημιουργούς. Τους επηρέασε είτε έμμεσα είτε άμεσα και άφησε βαθύ το αποτύπωμά του στα έργα τους. Πόσους και πόσους δημιουργούς δεν ενέπνευσε ο Καραγκιόζης. Μετουσιώθηκε ο υπέροχος κόσμος του Θεάτρου Σκιών, σε πλήθος έντεχνων δημιουργημάτων. Είτε βρισκόμενος πίσω από το…

Δεν φθάνουν οι λίγες λέξεις που έχουμε στη διάθεσή μας εδώ στα «Πολυ – Πολιτισμικά», ώστε να παρουσιάσουμε με στοιχειώδη έστω επάρκεια τον τόμο «Πατριαρχικός λόγος και Πολιτική 1991-2011», των εκδόσεων «Επτάλοφος». Θα προσπαθήσουμε όμως να δώσουμε μερικά μόνον σημεία από τα όσα σημαντικά αναφέρει στις ομιλίες του που αποτελούν και το σώμα του τόμου, ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος. Με την βαθιά γνώση, εμπειρία ζωής και πνεύματος συνεννόησης, και καταλαγής, απευθυνόμενος σε ακροατήρια πολιτικών παραγόντων, εκθέτει  αλήθειες και  αποκαλύπτει  οράματα που ξεπερνούν τις περιχαρακώσεις και τα μικρά μέτρα ιδεολογιών, εθνισμών και αντιλήψεων στενών. Σε διεθνή διάσκεψη για την καταπολέμηση της διαφθοράς,  υποστηρίζει ότι  δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός πως  «οι δυνάμενοι ως εκ της θέσεως  των  να αυξήσουν τον πλουτισμόν των, πράττουν τούτο σήμερον άνευ ηθικού δισταγμού». Δεν είναι απλώς παρηγορητικός ο λόγος του. Επιμένει πως η διαφθορά, αποτελεί κοινωνικό νόσημα πολιτισμικής αιτιολογίας. Θεωρεί τέλος, πως αυτή η από όλους καταδικαστέα διαφθορά, δεν θα εξαλειφθεί,  αν δεν αλλάξει η κλίμακα αξιών που θεωρεί τον εύκολο και χωρίς φραγμούς πλουτισμό, ως το ύψιστο αγαθό. Σε άλλη ομιλία του, θεωρεί πως η κυρίαρχη αντίληψη περί την οικονομία σήμερα, αλλά και ο τρόπος λειτουργίας της, οδηγεί σε διάζευξη ανάμεσα στην οικονομία και…