SURVIVOR
Του Πάνου Σκουρολιάκου* Το μαζικό θέαμα υπηρετεί πάντα τις ανάγκες της εποχής. Είναι εκεί όπου και όταν χρειάζεται, για να επιτελέσει τον ρόλο του, κάνοντας αθέατα τα πραγματικά προβλήματα και δίνοντας στην κοινωνία τις δικές του διεξόδους. Διαφοροποιώντας το αρχαιοελληνικό πρότυπο, οι ρωμαίοι δημιουργούν τα δικά τους θεάματα στις αρένες με τα θηρία και τους μονομάχους, ώστε να ωθήσουν τους ρωμαίους σε ένα συγκεκριμένο μοντέλο στρατιώτη – πολίτη. Στον σημερινό κόσμο της κρίσης, όπου το καπιταλιστικό σύστημα περνά τη φάση της βαναυσότητας του απρόσωπου χρηματοπιστωτικού παράγοντα, οι λαοί και ξεχωριστά ένας ένας οι άνθρωποι, αγωνίζονται να επιβιώσουν. Πολλοί δεν τα καταφέρνουν στον πραγματικό κόσμο. Την αίσθηση της επιβίωσης τότε, αναλαμβάνει να τους δώσει η εικονική πραγματικότητα. Πρέπει ως παρηγοριά, να τους δοθεί ένας κατασκευασμένος αγώνας επιβίωσης, μέσω του μαζικού θεάματος. Ταινίες επιβίωσης όπου κάποιοι περισώζονται από έναν όλεθρο, πυρηνικό ή άλλο, κατακλύζουν τις οθόνες των κινηματογράφων. Βιντεοπαιχνίδια και λογοτεχνία ανάλογης κατεύθυνσης κάνουν χρυσές δουλειές. Στην μικρή οθόνη των τηλεπαιχνιδιών, και των realitys , εμφανίσθηκε ως δυναμική απάντηση στον αγώνα επιβίωσης της εποχής της κρίσης, ένα νέο είδος, που αποτελεί διασταύρωση των δύο πιο πάνω ειδών. Το concept είναι πολύ δυνατό. Σε ένα μαγευτικό νησί, δύο ανθρώπινες ομάδες…