Ομιλία Πάνου Σκουρολιάκου στο υπό συζήτηση πολυνομοσχέδιο (15.1.2018)
https://www.youtube.com/watch?v=zdeFgwxiu70
https://www.youtube.com/watch?v=zdeFgwxiu70
Έχοντας κατά νου η κινεζική ηγεσία ότι ο πολιτισμός έχει αναφορά στην ποιότητα ζωής, αποσαφηνίζει ότι, για να ανταποκριθεί το κόμμα στις νέες προσδοκίες του λαού για καλύτερη ζωή, απαιτείται διαρθρωτική μεταρρύθμιση του πολιτιστικού τομέα, με βελτίωση του συστήματος πολιτιστικής διαχείρισης, ώστε να δοθεί προτεραιότητα στο κοινωνικό όφελος Του Πάνου Σκουρολιάκου* Στη 19η Εθνοσυνέλευση του Κομμουνιστικού Κόμματος Κίνας, πάρθηκαν αποφάσεις για όλα τα μεγάλα ζητήματα της χώρας και βέβαια για τον πολιτισμό. Στην Αθήνα, πρόσφατα, ο υπουργός του Τμήματος για την Ιστορία του Κόμματος Κου Κινγκχάου, ενημέρωσε σε ημερίδα για τις αποφάσεις της Εθνοσυνέλευσης. Έχει αξία να σημειώσουμε ότι αυτές οι αποφάσεις υλοποιούνται και πάντως ελέγχεται αυστηρά η διαδικασία υλοποίησης τους. Πολύ περισσότερο, όταν εκφράζονται από τον Σι Τζινπίνγκ, τον ηγέτη της μεγάλης αυτής χώρας. Στον λόγο του, αναφερόμενος στον πολιτισμό, ήταν σαφής: «Η σοσιαλιστική λογοτεχνία και η τέχνη απευθύνονται στον λαό. Οι συγγραφείς και οι καλλιτέχνες πρέπει να ακολουθούν μια λαοκεντρική προσέγγιση στις δημιουργίες τους, αντλώντας έμπνευση από την καθημερινή ζωή και τις εμπειρίες του λαού». Γενικόλογη εξαγγελία, θα σκεφτόταν κανείς. Ανακοινώνει ακόμα όμως ότι μέλημα της κυβέρνησης είναι η ενίσχυση της ακαδημαϊκής έρευνας περί την καλλιτεχνική ενασχόληση και η ενθάρρυνση της πρωτοτυπίας και του πειραματισμού στις νέες προσεγγίσεις…
«Τι περιμένω από το 2018;». Για να απαντήσει κανείς σ’ αυτό το ερώτημα, θα πρέπει να είναι ή σοβαρός πολιτικός αναλυτής ή σοβαρός προφήτης. Εγώ δεν είμαι ούτε το ένα ούτε το άλλο ... Του Πάνου Σκουρολιάκου* «Τι περιμένω από το 2018;». Για να απαντήσει κανείς σ’ αυτό το ερώτημα, θα πρέπει να είναι ή σοβαρός πολιτικός αναλυτής ή σοβαρός προφήτης. Εγώ δεν είμαι ούτε το ένα ούτε το άλλο. Και το τελευταίο που θα έκανα, θα ήταν ένα ευχολόγιο για τον άνθρωπο, την κοινωνία, την κυβέρνηση, την αντιπολίτευση ή τη ζωή στην οικουμένη. Είμαι όμως παρατηρητής. Από χούι, αλλά και λόγω επαγγέλματος. Ο ηθοποιός παρατηρεί. Καταστάσεις, συμπεριφορές, αντιδράσεις, σε κοινωνικό αλλά και σε ατομικό επίπεδο. Μετά τα φιλτράρει όλα αυτά και προσπαθεί να τα θέσει στην υπηρεσία της θεατρικής πράξης, επιστρέφοντάς τα στην κοινωνία. Μπορώ να πάω πίσω λοιπόν. Γιατί το παρελθόν, όπως και να το ερμηνεύσει κανείς, είναι εκεί. Γέγονε και εμετρήθη! Πριν από δέκα χρόνια, ας πούμε, τι μου ή μας συνέβη; Από το 2007 η ατμόσφαιρα μύριζε μπαρούτι. Δεν ήξερα ούτε προέβλεπα το μέλλον, κάτι όμως εκυοφορείτο και αυτό όλοι το εισπράτταμε. Η ένδεια πριν από την «επίσημη» κρίση είχε ωθήσει κάποιους…
Μιά υπέροχη παράσταση από τους βρεφονηπιακούς σταθμούς του Δήμου Φυλής.Άψογη η εργασία των εκπαιδευτικών, καταπληκτικά τα παιδιά, σε ένα κατάμεστο στάδιο. Και του χρόνου! (Στη φωτογραφία με τον Δήμαρχο Φυλής Χρήστο Παπού και τον αρμόδιο Δημοτικό Σύμβουλο Παναγιώτη Καμαρινόπουλο).
Στη Δημόσια Σχολή Τουριστικών Επαγγελμάτων Αναβύσσου, με καταπληκτικούς σεφ στο άναμμα του χριστουγεννιάτικου δέντρου και δίπλα το λαχταριστό μπισκοτένιο σπιτάκι που ετοίμασαν. Μιά ωραία γιορτή με όλα τα παιδιά και τους δασκάλους τους. Πολλά συγχαρητήρια σε όλους και βέβαια στην Διευθύντρια της Σχολής, Χαρούλα Κοκοβούση!