Ακριβή κληρονομιά για τους επερχόμενους είναι τα σημαντικά έργα πολιτισμού που μας κληροδοτούν οι παλιότερες γενιές. Σπουδαία ανθρώπινα δημιουργήματα που έρχονται από τα βάθη των αιώνων στέκουν πεισματικά υπερήφανα να θυμίζουν στο ανθρώπινο γένος γεγονότα, ιδέες, γενναιότητα ψυχής.  Έτσι λοιπόν η UNESCO και το Διεθνές Συμβούλιο Μνημείων και Τοποθεσιών (International Council of Monuments and Sites - ICOMOS) όρισαν τη 18η Απριλίου κάθε χρόνου ως γιορτή για την Παγκόσμια Ημέρα Μνημείων. Δυστυχώς όμως για τη χώρα μας η φετινή Ημέρα Μνημείων δεν ήταν γιορτή. Δεν μπορούσε να έχει πανηγυρικό χαρακτήρα. Η αντιμετώπιση των μνημείων από την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας μόνο αρνητικά αισθήματα φέρνει σε όλους μας. Γίνεται η 18η Απριλίου μοιραία μια μέρα ενεργοποίησης και αναστοχασμού για φροντίδα του δύσκολου τοπίου που δημιούργησε η κυβέρνηση με την ιδιοκτησιακή νοοτροπία που έχει για τα πάντα. Και για τις αρχαιότητες. Κάθε εποχή νοηματοδοτεί διαφορετικά τα μνημεία που έρχονται από το παρελθόν. Για κάθε μνημείο η συλλογική μνήμη διαμορφώνει ταυτότητες και αξίες. Για κάθε εποχή το ίδιο το μνημείο έχει διαφορετική οπτική και αξία. Για ένα οποιοδήποτε μνημείο ο σημερινός άνθρωπος δεν αισθάνεται αυτό που αισθανόταν ο άνθρωπος του 15ου ή εκείνος του 5ου αι. Με διαφορετικό τρόπο συνυπήρχε με τον ναό του…