28η Οκτωβρίου 2016. Παρέλαση στην Ελευσίνα
Αθήνα 27 Οκτωβρίου 2016 Όχι μόνον ως βουλευτής αλλά και σαν απλός πολίτης αυτού του κράτους, ως κατ’ επάγγελμα ηθοποιός και συγγραφέας που έζησε μέρα τη μέρα αυτά τα είκοσι επτά χρόνια πλήρους ανομίας στο ραδιοτηλεοπτικό τοπίο, μια ανομία που είχε συνέπειες για την μεγάλη πλειοψηφία των εργαζομένων σε αυτό, ελπίζω σε μια δίκαια ρύθμιση της λειτουργίας του. Η παραδοχή από το ΣτΕ κατά το 2010 της αντισυνταγματικότητας της τότε λειτουργίας του, δεν έγινε σεβαστή. Όλα έμειναν ως είχαν. Τώρα επανερχόμαστε στην προτεραία αντισυνταγματική κατάσταση. Θλίψη… Παναγιώτης (Πάνος) Σκουρολιάκος Βουλευτής Περιφέρειας Αττικής
Του Σκουρολιάκου Πάνου * Το σημείο έκρηξης ήταν εκείνη την εποχή για σένα η απονομή στο πρόσωπό σου του βραβείου της Ακαδημαϊκής Επιτροπής για το κλασικό θέατρο. «Ντράπηκα» λες «και αρνήθηκα». Αρνήθηκες, εκτός των άλλων, και οχτώ εκατομμύρια λιρέτες. Και τότε, διέλυσες τον θίασό σου και τον επανίδρυσες με μορφή ανεξάρτητου συνεταιρισμού. Καλό ταξίδι, Ντάριο, και καλώς όρισες. Σε αποχαιρετούμε καλωσορίζοντάς σε στο πάνθεον των σπουδαίων του καιρού σου. Σε πρωτοσυνάντησα το καλοκαίρι του ΄74 στο περιοδικό «Θέατρο» του Κώστα Νίτσου. Στην πατρίδα σου, αλλά και σε όλο τον κόσμο, η καλλιτεχνική αλλά και η πολιτική σου δράση ήταν ήδη γνωστές. Σε αυτό το τεύχος όμως του «Θεάτρου» υπήρχε ένα κείμενό σου που έγινε για πολλούς από τη γενιά μου πυξίδα και οδηγός. Τίτλος του: «Το γέλιο, όπλο πολιτικό». Πολλά λες σε αυτό. Κι εμείς πολλά ξεχωρίσαμε. Όπως την παραδοχή σου πως ενώ έγινες διάσημος χάρη στην τηλεόραση και το ραδιόφωνο και ενώ θα μπορούσες μαζί με τη γυναίκα της ζωής σου, τη Φράνκα Ράμε, να συνεχίσετε ήσυχα ήσυχα σ΄ αυτή την κατεύθυνση παίζοντας μπροστά σε ένα αστικό κοινό, προσφέροντάς του μια κριτική εικόνα του εαυτού του, δεν ησυχάζατε. Διαπιστώνεις πως οι αστοί διαθέτουν μια πνευματική καλλιέργεια που τους…
Μέλος της νέας Κεντρικής επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ εκλέχθηκε από το 2ο Συνέδριο του κόμματος ο Πάνος Σκουρολιάκος την Κυριακή 16/10/2016.
του Πάνου Σκουρολιάκου* Με όλες τις πιέσεις και τα εμπόδια που μπαίνουν από τους νοσταλγούς του μεγάλου φαγοποτιού του παρελθόντος, συνεχίζουμε με άποψη, πείσμα και όραμα, που πρέπει να καταγραφεί και στο 2ο Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ που διεξάγεται αυτές τις ημέρες. Ήρθε η «πρώτη φορά Αριστερά» τον Ιανουάριο του '15, αναλαμβάνοντας την ευθύνη της διακυβέρνησης και στον χώρο των γραμμάτων και των τεχνών, με αποσκευές σημαντικές σε ανθρώπους, εμπειρίες και γνώσεις. Ο τομέας του πολιτισμού, άλλωστε, απετέλεσε ανέκαθεν προνομιακό της πεδίο. Αλήθεια, τι έγινε αυτά τα δύο χρόνια της διακυβέρνησης; Να ξεκινήσουμε ίσως από το τι βρήκε από τους προηγούμενους; Ειλικρινά, δεν φτάνουν οι σελίδες της «Αυγής» για να το περιγράψουμε. Τούτο θα σημειώσω μόνο. Όλοι όσοι βρισκόμασταν στο πεδίο του πολιτισμού όλα αυτά τα χρόνια γνωρίζαμε, είχαμε ζήσει και καταγράψει παρανομίες, αδικίες και αυθαιρεσίες ων ουκ έστι αριθμός. Τώρα που βρισκόμαστε στη θέση της βουλευτικής και κυβερνητικής ευθύνης και έχουμε τη δυνατότητα να ανιχνεύσουμε ποια είναι ακριβώς η κατάσταση «από τα μέσα», είμαστε επιεικώς σοκαρισμένοι! Ανοίξαμε την καταπακτή και ήρθαμε πρόσωπο με πρόσωπο με μια πραγματικότητα που κάνει τις πιο πολεμοχαρείς ενστάσεις μας για τα πεπραγμένα της δικομματικής διαπλεκόμενης διακυβέρνησης των προηγούμενων χρόνων να μοιάζει χαρούμενο παιδικό τραγουδάκι.…
Του Πάνου Σκουρολιάκου* Η ενασχόληση των εθνικών θεάτρων με την οικεία παραγωγή θεατρικών κειμένων και ειδών δεν θα πρέπει να λειτουργεί σε βάρος των σύγχρονων θεατρικών προβληματισμών και τάσεων. Το εθνικό θέατρο μιας χώρας έχει καθήκον να διακονεί και να αναπτύσσει τη θεατρική τέχνη στην οικουμενική διάστασή της, λαμβάνοντας υπ' όψιν το παγκόσμιο ρεπερτόριο σε όλη την ιστορική του διαδρομή. Κυρίως όμως, ως εθνικό, έχει υποχρέωση να μελετά, να ερευνά και να διδάσκει σκηνικά τις γηγενείς περιοχές του θεάτρου, όπως το αρχαίο δράμα για παράδειγμα, σε ό,τι αφορά την Ελλάδα. Περιφερειακά, οφείλει να αγκαλιάζει ειδικές κατηγορίες θεατών, όπως παιδιά και νέους, μειονότητες και άλλες ομάδες, με το ανάλογο ρεπερτόριο. Ακόμα πρέπει να καλύπτει τις ανάγκες για θεατρική έρευνα, αναζήτηση και πειραματισμό σε νέες μορφές θεάτρου, για θεατρική εκπαίδευση και βέβαια να μεριμνά για την παρουσία του στην παγκόσμια θεατρική σκηνή με παραστάσεις, ανταλλαγές και συνεργασίες. Μεγάλη η πορεία αυτού του είδους των θεατρικών σκηνών. Το παλιότερο εθνικό θέατρο είναι η «Κομεντί Φρανσέζ» που ιδρύθηκε από τον Λουδοβίκο ΙΔ' το 1860. Ακολούθησε -στη Γαλλία πάντα- η δημιουργία άλλων έξι εθνικών θεάτρων. Άλλα θέατρα με μακρά ιστορία είναι το «Κόνγκελιγε Τεέτερ» (Δανία 1772), «Μπούργκτεατερ» (Αυστρία 1776) κ.α. Το Ελληνικό Εθνικό Θέατρο (Ε.Θ.)…
Την εκτίμηση ότι μεταξύ κυβέρνησης και Εκκλησίας δεν υπάρχει διαμάχη για τα Θρησκευτικά στα σχολεία, αλλά «διαφορετική θεώρηση» επί του ζητήματος, καταθέτει ο βουλευτής Αττικής του ΣΥΡΙΖΑ Πάνος Σκουρολιάκος. Παράλληλα, σημειώνει ότι με τις εξελίξεις στο ζήτημα των τηλεοπτικών αδειών –μετά την αποχώρηση του Ομίλου Καλογρίτσα– γίνεται προφανές ότι τηρείται η νομιμότητα και ότι δεν υπάρχουν εξαιρέσεις και φαβοριτισμοί, σε αντίθεση με το παρελθόν. Κατ’ αρχάς θα ήθελα το σχόλιό σας για την «αναδιάταξη» που παρατηρείται στους υπερθεματιστές για τις τηλεοπτικές άδειες με την αποχώρηση του Ομίλου Καλογρίτσα… Από τον Τύπο μαθαίνουμε πως οι πάντες στρέφονται κατά πάντων. Η αποχώρηση Καλογρίτσα σημαίνει πως οι όροι της προκήρυξης γίνονται σεβαστοί και η νομιμότητα τηρείται. Δεν υπάρχουν εξαιρέσεις, όλοι είναι ίσοι απέναντι στον νόμο. Παρακολουθούμε τις εξελίξεις και θα δούμε τελικά πώς θα διαμορφωθεί το τελικό τοπίο. Η ΝΔ κατηγορεί την κυβέρνηση ότι με την αποχώρηση Καλογρίτσα η όλη διαδικασία είναι έωλη και έχει καταρρεύσει. Τι απαντάτε; Απαντώ ότι ακριβώς τηρούνται οι κανόνες. Δεν κατάφερε εντός των ορισμένων προθεσμιών ο κ. Καλογρίτσας να καταβάλει το τίμημα, εξέπεσε. Τέλος! Αυτό όμως δεν μπορεί να το αντιληφθεί η ΝΔ, γιατί η ίδια, μαζί με το ΠΑΣΟΚ, συντηρούσαν μια παράνομη κατάσταση για 27 ολόκληρα χρόνια,…