Του Πάνου Σκουρολιάκου * Το ποδόσφαιρο είναι ένα ιδιαίτερο άθλημα. Πέρα από την αγάπη του κόσμου, μαγνητίζει και επιχειρηματίες, πολιτικούς και αποψιούχους, που δυστυχώς πολλοί από αυτούς δημιουργούν ένα περιβάλλον σήψης, ανομίας διαπλοκής Ποιος να το 'λεγε πως το παιχνίδι επίσκυρος των αρχαίων Ελλήνων θα απασχολούσε την πολιτική ζωή της χώρας το 2018. Πρόδρομος του ποδοσφαίρου ήταν ο επίσκυρος, όπως και το harpastum των Ρωμαίων και το cuju των Κινέζων. Η σύγχρονη μετεξέλιξη του αθλήματος όμως ξεκίνησε στην Αγγλία τον 8ο αιώνα και μορφοποιήθηκε με τους «κανόνες του Κέιμπριτζ», που καταρτίστηκαν για πρώτη φορά στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ το 1848. Από τότε κύλισε πολύς χρόνος ώστε το ποδόσφαιρο να γίνει ένα λαϊκό άθλημα που συγκινεί την πλειονότητα των ανθρώπων του πλανήτη και έχει αναπτύξει γύρω του έναν ιδιαίτερο πολιτισμό, μια κουλτούρα άκρως ενδιαφέρουσα. Συνυπάρχουν σ' αυτή παράμετροι αισθητικής, κοινωνιολογίας, πολιτικής, ακόμα και θρησκείας. Το ποδόσφαιρο είναι ο βασιλιάς του αθλητικού σύμπαντος. Ένας τόσο σημαντικός παράγοντας, όπως είναι φυσικό, ενέπνευσε και επηρέασε στο έργο τους καλλιτέχνες και δημιουργούς που μας έδωσαν αισθητικά αριστουργήματα στις εικαστικές τέχνες, στον κινηματογράφο, στη μουσική, την ποίηση. Ποδοσφαιριστές όπως ο Μαραντόνα έγιναν λαϊκοί ήρωες ή είδωλα του λάιφ στάιλ, όπως ο Μπέκαμ. Στην Ελλάδα, μεταπολεμικά ποδοσφαιριστές έπαιξαν…

Σε κεντρικό θέατρο της Αθήνας, ανέβηκε το μιούζικαλ Jesus Crist Super Star. Ένα πολύ γνωστό μιούζικαλ που παίζεται σε πενήντα χώρες και στην Ελλάδα έχει ανέβει ξανά, πριν... Του Πάνου Σκουρολιάκου*   Σε κεντρικό θέατρο της Αθήνας, ανέβηκε το μιούζικαλ Jesus Crist Super Star. Ένα πολύ γνωστό μιούζικαλ που παίζεται σε πενήντα χώρες και στην Ελλάδα έχει ανέβει ξανά, πριν από κάποιες δεκαετίες. Στο γενικότερο κλίμα της έντονης παρουσίας των συντηρητικών ιδεών και μιας ιδιότυπης Ακροδεξιάς και εμφυλιοπολεμικής δραστηριότητας, μετρημένοι στα δάχτυλα φανατικοί θρησκόληπτοι, διαμαρτυρήθηκαν έξω από το θέατρο όπου παίζεται η παράσταση. Το θέμα απασχόλησε το πανελλήνιο. Βεβαίως αν οι τηλεοπτικοί σταθμοί δεν το αναδείκνυαν σε σημαντική είδηση, ούτε οι περαστικοί εκείνη την ώρα στο σημείο διαμαρτυρίας δεν θα τους έπαιρναν χαμπάρι. Αλήθεια η ορθόδοξη πίστη είναι εναντίον του θεάτρου; Έχει μήπως φιλοδοξίες θεατρικού κριτικού ή θεατρικής αστυνομίας; Στην ιστορία του θεάτρου πράγματι υπήρξε αποκλεισμός του θεάτρου και των θεατρίνων, μουσικών, χορευτών κ.λπ. από τη ζωή της Εκκλησίας. Αυτό, πριν από 1.700 χρόνια. Μετά από τις λαμπρές ημέρες δόξης του αρχαίου ελληνικού θεάτρου, που γεννήθηκε μέσα από τις λατρευτικές τελετές των Ελευσινίων Μυστηρίων, το θέατρο παρέλαβαν οι Ρωμαίοι. Μιμήθηκαν τους αρχαίους τραγικούς μας, πιο χοντροκομμένα, με λιγότερη είναι η…