Του Πάνου Σκουρολιάκου* Ο ελληνικός λαός περιμένει, αξιώνει και απαιτεί επιτέλους μια διαδικασία εκδόσεως αδειών για τους τηλεοπτικούς σταθμούς, ώστε να μην υπάρχει έλλειμμα. Έλλειμμα αξιόπιστης ενημέρωσης, έλλειμμα στη λειτουργία της δημοκρατίας και βέβαια έλλειμμα στα οικονομικά του Δημοσίου Πέρασαν έξι μήνες. Έξι ολόκληροι μήνες από την ημέρα που συστάθηκε το νέο Δ.Σ. του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης. Ανακουφισμένοι που δεν υπήρχαν πια προσκόμματα, αναμέναμε την ταχεία προκήρυξη του διαγωνισμού για τις τηλεοπτικές άδειες. Την «Αδειοδότηση παρόχων περιεχομένου επίγειας ψηφιακής τηλεοπτικής ευρυεκπομπής ελεύθερης λήψης» σύμφωνα με τον επίσημο τίτλο της πολυαναμενόμενης διαδικασίας. Φοβούμαι όμως πως με την ανακούφιση ανά χείρας μείναμε, γιατί το Δ.Σ. που προέκυψε μετά από μακροχρόνιες διαβουλεύσεις και αφού επιτέλους η αντιπολίτευση συναίνεσε στη σύστασή του, τηρεί σιγήν ασυρμάτου. Δεν έχει πει ούτε έχει πράξει το παραμικρό που θα έδινε κάποιες ελπίδες... προκήρυξης. Θυμούμαστε βέβαια πως σύσσωμη η αντιπολίτευση δεν έλεγε να συνεργασθεί με την κυβέρνηση για τη σύσταση Διοικητικού Συμβουλίου στο ΕΣΡ, το οποίο και είναι αρμόδιο για τη ρύθμιση των θεμάτων του άναρχου και παράνομου ραδιοτηλεοπτικού πεδίου. Προκήρυξε λοιπόν η Γενική Γραμματεία Πληροφοριών τον διαγωνισμό, σύμφωνα με τον Νόμο 4339/2015, ή και «Νόμο Παππά» ευρέως αποκαλούμενο. Όλοι επίσης θυμόμαστε πως λίγο καιρό πριν από τον διαγωνισμό…

Του Πάνου Σκουρολιάκου*   Η μάσκα στο θέατρο κληρονομείται από τους Ρωμαίους και αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του ρωμαϊκού θεάτρου. Τον Μεσαίωνα τη συναντάμε στα θρησκευτικά δράματα με θέματα από τη Βίβλο και αργότερα τη βλέπουμε να διαπρέπει στην Κομέντια Ντελ Άρτε. Κάθε ρόλος εδώ, ανδρικός ή γυναικείος, έχει τη δική του μάσκα. Ο άνθρωπος, σε όλη τη διάρκεια της ιστορικής του διαδρομής, είχε επίγνωση της φθαρτότητας και του περιορισμένου της δύναμής του. Όσο κι αν προόδευε, όσα κι αν κατάφερνε, πάντα υπήρχε κάτι που δεν μπορούσε να κάνει. Τότε, κρύβοντας το πραγματικό, εφήμερο και αδύναμο πρόσωπό του, κατέφευγε στο προσωπείο. Τη μάσκα. Τη χρησιμοποίησε για να καλύψει πολλές και διαφορετικές μεταξύ τους ανάγκες. Για έναν μεγάλο βασιλέα, εκτός του ότι ήταν αδιανόητο να διαλυθεί στα εξ ων συνετέθη το σώμα του μετά τον θάνατο, θα έπρεπε να φροντίσουν οι υπήκοοί του, να αποκρυφτεί και το πρόσωπό του, με τη μάσκα που όπως όλες οι μάσκες, κρύβει το πρόσωπο. Αυτή είναι η νεκρική μάσκα. Τη συναντάμε στην αρχαία Αίγυπτο, στην αρχαία Ελλάδα και σε προκολομβιανούς πολιτισμούς. Μπαίνοντας στο πεδίο του ιερού, η μάσκα έχει τη θέση της και σε λατρευτικές εκδηλώσεις. Για τις μαγικοθρησκευτικές τελετές της πρώιμης λίθινης εποχής, μάσκες με…