23.10.2013 Του Γιώργου Μαρκόπουλου Τριανταπέντε χρόνια κάνει πρεμιέρες στο θέατρο ο Πάνος Σκουρολιάκος, προχθές το βράδυ στη Στοά του Βιβλίου ήταν και η παρθενική του στο βιβλίο. Ήταν μια ξεχωριστή πρεμιέρα, με τα "Ξύλινα Χάλκινα Κρουστά" στον πρωταγωνιστικό ρόλο, με τους αγαπημένους φίλους του, τον ποιητή Γιώργο Μαρκόπουλο, τον κριτικό λογοτεχνίας Αλέξανδρο Ζήρα και τον συγγραφέα Ανδρέα Μήτσου που σύστησαν τη συγκεντρωτική συλλογή διηγημάτων του (εκδόσεις του Αυγούστου), αποκωδικοποιώντας τα πρόσωπα, τις ανάσες και την ποιητική των κειμένων, αλλά και την ηθοποιό και βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Μαρία Κανελλοπούλου και τον ομότεχνό της Δημήτρη Καταλειφό που σύστησαν με τρόπο εξαιρετικό, αποσπάσματα του βιβλίου. Πρόκληση και πρόσκληση ανάγνωσης ενός ξεχωριστού βιβλίου, γραμμένου από έναν ξεχωριστό και πολυσχιδή καλλιτέχνη και δραστήριο πολίτη. Με το κείμενο που ακολουθεί, ο ποιητής Γιώργος Μαρκόπουλος αποτύπωσε προχθές το λογοτεχνικό στίγμα του βιβλίου και δι' αυτού μια ακόμα δημιουργική πτυχή του συγγραφέα του. Αισθάνομαι βαθυτάτη την ανάγκη να σας πληροφορήσω ότι είμαι όσο δεν γίνεται άλλο συγκινημένος που βρίσκομαι και εγώ απόψε μαζί σας, στην παρουσίαση του βιβλίου του Πάνου Σκουρολιάκου, καθ' ότι με τον Πάνο με συνδέει από την εφηβεία μας ήδη αταλάντευτη αδελφική φιλία, η οποία στη συνέχεια εξελίχθηκε και σε δυνατή οικογενειακή με τους γονείς…

28.12.2013 ΤΟΥ ΑΛΕΞΗ ΖΗΡΑ   ΠΑΝΟΣ ΣΚΟΥΡΟΛΙΑΚΟΣ, Ξύλινα Χάλκινα Κρουστά, διηγήματα, Εκδόσεις του Αυγούστου, σελ. 86 Στον Γιώργο Μαρκόπουλο   Ο Πάνος Σκουρολιάκος συγκέντρωσε κάτω από αυτό τον καινούργιο τίτλο τις δυο λιγοσέλιδες συλλογές πεζών του που πρωτοδημοσιεύτηκαν στη δεκαετία του ‘80, την Αγκούσα (1981) και την Άδεια Πλατεία (1986). Ομοθεματικές, ομόγλωσσες και γραμμένες με την ίδια περίπου συνειρμική τεχνική (εκτός από το τελευταίο πεζό, το «Αερόστατο», όπου το ρεαλιστικό πλαίσιο μιας συνάντησης φίλων ισοζυγίζεται προβληματικά με τις διαδοχικές ανυψώσεις της φαντασίας τους) οι συλλογές αυτές, ανατυπωμένες με τη μορφή που είχαν, μας λένε εμμέσως ότι αποτελούν μια σταθερή βάση στο έργο του Σκουρολιάκου. Μπορεί τα πολύ σύντομα πεζά, όπως αυτά τωνΞύλινων Χάλκινων Κρουστών, να είναι ένα είδος περιφρονημένο από εμπορικής απόψεως, αποδιωγμένο από την κεντρική σκηνή της ελληνικής λογοτεχνίας όπου κυριαρχεί εδώ και χρόνια ο πληθωρισμός του μυθιστορήματος, όμως η μικρή φόρμα που έχει δυναμική εκπροσώπηση σε άλλες ευρωπαϊκές λογοτεχνίες, όπως η ιταλική, η ισπανική και η τσέχικη, είναι ένα είδος αφήγησης στο οποίο αναδεικνύεται αμέσως το ύφος και η ταυτότητα του συγγραφέα. Μινιμαλιστικές οι ιστορίες της Αγκούσας και της Άδειας Πλατείας, ολοκληρώνονται σε δυο ή τρεις το πολύ σελίδες, αλλά έχουν τη χαρακτηριστική δομική πυκνότητα και την έντονη ρευστότητα, ως προς τη σύνθεση και τον…