Την εκτίμηση ότι μεταξύ κυβέρνησης και Εκκλησίας δεν υπάρχει διαμάχη για τα Θρησκευτικά στα σχολεία, αλλά «διαφορετική θεώρηση» επί του ζητήματος, καταθέτει ο βουλευτής Αττικής του ΣΥΡΙΖΑ Πάνος Σκουρολιάκος.  Παράλληλα, σημειώνει ότι με τις εξελίξεις στο ζήτημα των τηλεοπτικών αδειών –μετά την αποχώρηση του Ομίλου Καλογρίτσα– γίνεται προφανές ότι τηρείται η νομιμότητα και ότι δεν υπάρχουν εξαιρέσεις και φαβοριτισμοί, σε αντίθεση με το παρελθόν. Κατ’ αρχάς θα ήθελα το σχόλιό σας για την «αναδιάταξη» που παρατηρείται στους υπερθεματιστές για τις τηλεοπτικές άδειες με την αποχώρηση του Ομίλου Καλογρίτσα… Από τον Τύπο μαθαίνουμε πως οι πάντες στρέφονται κατά πάντων. Η αποχώρηση Καλογρίτσα σημαίνει πως οι όροι της προκήρυξης γίνονται σεβαστοί και η νομιμότητα τηρείται. Δεν υπάρχουν εξαιρέσεις, όλοι είναι ίσοι απέναντι στον νόμο. Παρακολουθούμε τις εξελίξεις και θα δούμε τελικά πώς θα διαμορφωθεί το τελικό τοπίο. Η ΝΔ κατηγορεί την κυβέρνηση ότι με την αποχώρηση Καλογρίτσα η όλη διαδικασία είναι έωλη και έχει καταρρεύσει. Τι απαντάτε; Απαντώ ότι ακριβώς τηρούνται οι κανόνες. Δεν κατάφερε εντός των ορισμένων προθεσμιών ο κ. Καλογρίτσας να καταβάλει το τίμημα, εξέπεσε. Τέλος! Αυτό όμως δεν μπορεί να το αντιληφθεί η ΝΔ, γιατί η ίδια, μαζί με το ΠΑΣΟΚ, συντηρούσαν μια παράνομη κατάσταση για 27 ολόκληρα χρόνια,…

Του Πάνου Σκουρολιάκου ¨Είναι κρυστάλλινα εμφανές ότι από τον Αλέξη Τσίπρα έως το ταπεινότερο μέλος του ΣΥΡΙΖΑ το ηθικό μας οπλοστάσιο είναι δυνατό και η ηδονή της εξουσίας δεν μας αφορά.¨ Ένα θανατηφόρο υποκατάστατο ευτυχίας είναι η ηδονή της εξουσίας. Οποιασδήποτε εξουσίας. Κυρίως όμως της πολιτικής - κυβερνητικής. Η πάντα στον τόπο μας κατατρεγμένη Αριστερά είχε πολλές ευκαιρίες να το διαπιστώσει αυτό. Ιδίως στα χρόνια που ακολούθησαν τον Εμφύλιο και την ήττα. Τότε που ο ξιπασμένος δεξιός νικητής χτυπούσε αλύπητα τον γονατισμένο, ούτως ή άλλως, αριστερό ηττημένο. Μας δόθηκε η ευκαιρία να παρατηρήσουμε το φαινόμενο της ηδονής αυτής και αργότερα, μετά το '81, όταν ο σοσιαλιστικός χώρος ανέλαβε την κυβέρνηση και έκανε το παν για να κρατήσει την εξουσία, παρεκτρεπόμενος τέλος σε απατηλές φωταγωγημένες λεωφόρους που τον οδήγησαν στην αγκαλιά του πιο ανάλγητου, του πιο έξαλλου νεοφιλελευθερισμού. Ακόμα εκεί βρίσκεται. Τα πρώην μέλη και οπαδοί του βρίσκονται αλλού. Ήταν ο εθισμός σε αυτή την ηδονή της εξουσίας που τον έφερε ώς εδώ. Έχει μεγάλη δύναμη ο εθισμός σε αυτού του είδους την ηδονή λοιπόν. Το μυαλό που κάποτε δούλευε για το κοινό καλό εργάζεται τώρα μόνο για να την αναπαράγει. Όλο και πιο έντονα, όλο και με μεγαλύτερο φανατισμό. Γιατί…