Του Πάνου Σκουρολιάκου* Οι πολιτικές διαδικασίες, είτε σε ομαλές περιόδους είτε σε πιο οξυμμένες όπως είναι οι προεκλογικές, έχουν το δικό τους χρώμα και ολοκληρώνουν την εικόνα τους αναλόγως του ήθους, του ύφους και του επιπέδου των παικτών. Στις εκλογικές περιόδους λοιπόν, τα πάθη οξύνονται, τα διακυβεύματα τίθενται αμείλικτα, οι αντιπαραθέσεις φουντώνουν και το πραγματικό πρόσωπο πολιτικών ομάδων αλλά και ατόμων αποκαλύπτεται πεντακάθαρα. Ο κάθε πολίτης ξεχωριστά, δεν δημιουργεί από μόνος του την εικόνα. Αυτή ολοκληρώνεται από ένα ολόκληρο παζλ, με υλικά που κομίζουν τα πολιτικά επιτελεία των κομμάτων. Με τα επιχειρήματα που προσφέρουν, με τον τρόπο αλλά κυρίως την αισθητική και το ήθος που εμπνέουν στα κομματικά μέλη αλλά και τους πολιτικούς φίλους και υποστηρικτές. Δυστυχώς, στην πρώτη γραμμή βρίσκονται οι βαριές φράσεις, ανεπίτρεπτες μέθοδοι, τα περίφημα fake news, που μπορεί κανείς να διακρίνει στο μεγάλο τοπίο της πολιτικής. Την ίδια κατάσταση συναντά κανείς στη μικρότερη κλίμακα της αντιπαράθεσης στο καφενείο, τις συναντήσεις και βέβαια στον χώρο του Διαδικτύου. Έναν χώρο που, παρ’ ότι αχανής, δίνει την ψευδαίσθηση του πιο προσωπικού πεδίου και της «πρόσωπο με πρόσωπο» επικοινωνίας. Απατηλά, σαφώς. Στο Διαδίκτυο λοιπόν, ο καθείς μπορεί να εκφρασθεί αυθόρμητα με ένα like ή κάποιο σχόλιο. Θεωρώντας μάλιστα ότι απέναντί…