Η ελιά, ο καρπός της και το λάδι της, συντελούν λοιπόν στην πολιτισμική εξέλιξη του τόπου και των ανθρώπων του. Περνούν στις καλές τέχνες είτε ως υλικό για τη ζωγραφική, είτε στη λογοτεχνία και το θέατρο Του Πάνου Σκουρολιάκου * Γνωστό είναι σε όλη τη μακραίωνη ιστορία της ανθρωπότητας πως ο τόπος επηρεάζει τον άνθρωπο κι ο άνθρωπος τον τόπο. Ο τελευταίος, επιδρά μάλιστα και δαμάζει τον τόπο και τον χρησιμοποιεί για τη διαβίωση και την εξέλιξή του. Ένα από τα πιο εμβληματικά φυσικά στοιχεία που διαμόρφωσαν τον Έλληνα, μπορούμε να πούμε πως είναι η ελιά. Ο μύθος, λέει πως πατρίδα της ελιάς είναι η Αθήνα, όπου η Αθηνά την έκανε δώρο στους κατοίκους της πόλης, φυτεύοντας την στην Ακρόπολη. Όμως οι αρχαίοι Έλληνες αφοσιώθηκαν με κόπο στο ημέρωμα της άγριας ελιάς την οποία και σήμερα συναντούμε στο Αττικό τοπίο, στην Κρήτη και αλλού. Στην Κνωσό της μινωικής Κρήτης, έχουμε την πρώτη απεικόνιση της ελιάς με το σύστημα της μινωικής ιδεογράμματης γραφής, αποτυπωμένη γύρω στο 2000 π.Χ.! Τη συναντάμε ακόμη στα Ομηρικά έπη, όπου το λάδι αποκαλείται ως « χρυσό υγρό». Συντροφεύοντας τους Έλληνες το δέντρο της ελιάς και δίνοντας τους πολύτιμο καρπό ως βρώσιμη ελιά αλλά και λάδι, διευκόλυνε…