Χαιρετίζουμε την απελευθέρωση των δύο σπουδαίων ανδρών των Ενόπλων μας Δυνάμεων Ανθλγου(ΜΧ) Μητρετώδη Άγγελου και Εποπ Λχια(ΜΧ) Κούκλατζη Δημητρίου . Ευχόμαστε καλή πατρίδα και είμαστε σίγουροι οτι αυτή η πατρίδα σε χέρια σαν αυτά των Άγγελου και Δημήτρη θα είναι πάντα ασφαλής και ανίκητη.
Τον Δεκαπενταύγουστο του 2015, ήταν η τελευταία φορά που ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος λειτούργησε την ιστορική Παναγία Σουμελά στην Τραπεζούντα του Πόντου. Από τότε οι τουρκικές αρχές δεν έδωσαν άδεια για λειτουργία κατά την εορτή της Παναγίας. Το 2015, είχα την τιμή να εκπροσωπήσω το Ελληνικό Κοινοβούλιο στην εμβληματική για τον Ποντιακό αλλά και όλον τον Ελληνισμό, μονή.
Του Πάνου Σκουρολιάκου * Αν στα λεξικά για κάθε λήμμα υπήρχε και μια φωτογραφία, στο λήμμα «σεμνότητα» θα έπρεπε να εμφανίζεται η φωτογραφία του συγγραφέα Κώστα Μουρσελά. Η πρώτη μου επαφή μαζί του... Αν στα λεξικά για κάθε λήμμα υπήρχε και μια φωτογραφία, στο λήμμα «σεμνότητα» θα έπρεπε να εμφανίζεται η φωτογραφία του συγγραφέα Κώστα Μουρσελά. Η πρώτη μου επαφή μαζί του ήταν βεβαίως μέσα από τα έργα του. Κατ' αρχήν με το εμβληματικό «Εκείνος κι Εκείνος» και τους ανεπανάληπτους Διαμαντόπουλο και Μιχαλακόπουλο στους ρόλους του Λουκά και του Σόλωνα, που ξεγλίστρησε από τη χουντική λογοκρισία και παιζόταν στην τηλεόραση εκείνη τη μαύρη περίοδο. Μετά με τα θεατρικά του έργα «Άνθρωποι και άλογα» και «Η κυρία δεν πενθεί» στη Νέα Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου, το «Ω τι κόσμος μπαμπά» στο Θέατρο Σάτιρας και πολλά ακόμη, έως την πεζογραφία του, με κορυφαίο το μυθιστόρημα «Βαμμένα κόκκινα μαλλιά». Το καλοκαίρι του 2011 θέλαμε να ανεβάσουμε στο θέατρο το «Εκείνος κι Εκείνος». Του ζητήσαμε την άδεια. Δέχτηκε με χαρά. Αλλά, ω της σεμνότητας, μας είπε: «Είσαστε σίγουροι, βρε παιδιά, πως θέλετε να το ανεβάσετε; Μήπως χάσετε τα λεφτά σας; Λέει κάτι σήμερα;». Ο Μουρσελάς ήξερε ότι έχει να πει πολλά ο λόγος του…
https://www.youtube.com/watch?v=RgM1kquX98E Συζήτηση για επίκαιρα θέματα στο 247radio στις 11/08/2018 στην εκπομπή Πεζοί στον αέρα με την Ιωάννα Κλεφτόγιαννη
ΤΡΟΜΟΣ ΚΑΙ ΑΘΛΙΟΤΗΤΑ (ΜΠΕΡΤΟΛΤ ΜΠΡΕΧΤ) Γράφει ο Πάνος Σκουρολιάκος* Ποτέ μη λες ποτέ. Την εποχή της μεταπολίτευσης, αποχαιρετώντας τη χούντα νομίζαμε πως είχαμε τελειώσει οριστικά με φασισμούς, ναζισμούς και δικτατορίες. Αυτό που ζούμε τώρα, μας επιβεβαιώνει το ορθόν του :«Ποτέ μη λες ποτέ». Κάτι τέτοιες στιγμές, θυμόμαστε το βιβλίο- συντροφιά εκείνης της εποχής. Το είχε εκδώσει ο Γιώργος Χατζόπουλος («Κάλβος» 1970), και ήταν το θεατρικό έργο του Μπέρτολτ Μπρέχτ «Τρόμος και Αθλιότητα του Τρίτου Ράιχ» σε μετάφραση Αγγέλας Βερυκοκάκη, Εξόριστος από το ναζιστικό καθεστώς του Χίτλερ ο Μπρεχτ, γράφει ανάμεσα στα 1937 – 39, εικοσιτέσσερις σκηνές που περιγράφουν τη ζωή στη Γερμανία της εποχής. Κάποιες , τις ανεβάζει ο ίδιος στο Παρίσι, με ηθοποιούς, εξόριστους Γερμανούς εργάτες. Αριστοτεχνικά παρουσιάζει την πνιγηρή ατμόσφαιρα μέσα στην οποία εξελίσσεται η δημόσια και η ιδιωτική ζωή στην πατρίδα του. Πως μπλέκεται κανείς στο θανατηφόρο δίχτυ του ναζισμού; Η Εβραία Ιουδήθ είναι παντρεμένη και ευτυχισμένη με τον Γερμανό γιατρό Φρίτς. Στον μονόλογό της, αποκαλύπτεται ο εφιαλτικός τρόπος που το χιτλερικό καθεστώς διέβρωσε ακόμα και τις ερωτικές σχέσεις. Στην «πρόβα αποχαιρετισμού», λέει : «Την περασμένη βδομάδα Φριτς, ανακάλυψες , (κρίνοντας εντελώς αντικειμενικά), ότι το ποσοστό των Εβραίων ανάμεσα στους…
Γράφει ο Πάνος Σκουρολιάκος* Πριν τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, ένα παιδί στη λασπωμένη Λάρισα, καταπιάνεται με κατασκευές. Ο πατέρας του είναι επιπλοποιός και ο παππούς του λεβητοποιός. Γεννιέται, ανάμεσα σε δύο υλικά που συντροφεύουν τον άνθρωπο χιλιετίες πίσω και μαθαίνει την τέχνη των μαστόρων που τιθασεύουν , δίνουν μορφή και χρησιμότητα στο ζεστό ξύλο και το ψυχρό μέταλλο. Μεγαλώνοντας ο Φιλόλαος Τλούπας, (αδελφός του μετέπειτα σπουδαίου φωτογράφου Τάκη Τλούπα), παρατηρεί τα αγάλματα στην πόλη του. Κοντά στο σπίτι του, υπάρχει μια προτομή. Νομίζει λοιπόν, ότι άγαλμα, είναι αυτό το μπούστο με το κεφάλι, κολλημένο σε μία μαρμάρινη κολώνα. Αποφασίζει, να σπουδάσει γλυπτική και ζωγραφική. Με δάσκαλο τον Απάρτη τελειώνει τις σπουδές του στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών στην Αθήνα, και ακολουθεί τη μοίρα της γενιάς του. Ξενιτεύεται στο Παρίσι. Εκεί θα συναντήσει και άλλους νέους, διωγμένους από την πατρίδα με βία, ως αριστεροί, ή «εκ των πραγμάτων» από μια πατρίδα λαβωμένη, που δεν μπορούσε να προσφέρει τίποτα στα παιδιά της. Κερδίζει τα πρώτα του χρήματα ως δάσκαλος της κεραμοπλαστικής. Πλάι στο ξύλο και το μέταλλο, προστίθεται και το χώμα. Ο πηλός. Πώς να μην μαγέψει τους γάλλους ένας έλληνας που ξεκινώντας από τις ρίζες του Ολύμπου τους…
Ο αγώνας για την διευκόλυνση της δύσκολης καθημερινότητας στις πυρόπληκτες περιοχές της Ανατολικής Αττικής συνεχίζεται. Τα συνεργεία του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών δουλεύουν ακατάπαυστα στο Δημαρχείο Ραφήνας κερδίζοντας την εμπιστοσύνη των πληγέντων πολιτών. Οι Ένοπλες Δυνάμεις είναι στη θέση τους παρασκευάζοντας και διανέμοντας φαγητό και ακόμα δροσερό νερό. Σας ευχαριστούμε