Μίμοι σιωπηλοί ( Εφημ.ΑΥΓΗ 1 Σεπτ. 2018 )

Κλάδος της υποκριτικής και ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα περιοχή του Θεάτρου, είναι η «Μιμική» και το θέατρο των Μίμων. «Σιωπηλό Θέατρο» θα το λέγαμε, ή «βουβό θέατρο». Στις μέρες... Του Πάνου Σκουρολιάκου*  Κλάδος της υποκριτικής και ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα περιοχή του Θεάτρου, είναι η «Μιμική» και το θέατρο των Μίμων. «Σιωπηλό Θέατρο» θα το λέγαμε, ή «βουβό θέατρο». Στις μέρες μας διακονείται με επιτυχία από σπουδαίους δημιουργούς του είδους, πάνω στην κατεύθυνση που χάραξε κατά τη σύγχρονη εποχή, ο Γάλλος Μαρσέλ Μαρσώ. Επηρεασμένος από τον Τσάρλυ Τσάπλιν, παρουσιάζει το 1946 το πρώτο του μιμόδραμα, ακολουθώντας τα ίχνη του «χαμινιού» και δημιουργώντας ένα δικό του πρόσωπο, τον κλόουν Μπιπ. Με την ίδρυση της δικής του σχολής, τη δεκαετία του '70, εκπαίδευσε πολλούς ταλαντούχους μίμους, που εξέλιξαν το είδος του θεάτρου αυτού. Μας δίνουν παραστάσεις εξαιρετικής γοητείας, θεατρικά δρώμενα που απελευθερώνουν τη φαντασία και μιλούν βαθειά στην ψυχή του θεατή. Την ίδια εποχή, δρουν και άλλοι σπουδαίοι δάσκαλοι της μιμικής, όπως ο Ζακ Λεκόκ, που είχε ως επίκεντρο της παιδαγωγικής του μεθόδου τη μάσκα. Η Γαλλία λοιπόν, αυτά τα χρόνια έγινε το κέντρο της αναβίωσης και εξέλιξης μιας τέχνης πανάρχαιας. Η αρχή, έγινε στην Αρχαία Ελλάδα. Η μιμώ, ήταν ο πίθηκος. Οι καλλιτέχνες μίμοι (που…

Continue Reading Μίμοι σιωπηλοί ( Εφημ.ΑΥΓΗ 1 Σεπτ. 2018 )

Ένας δάσκαλος ηθοποιών

Πριν από σαράντα χρόνια, περίπου τέτοια εποχή, ολοκλήρωσα τη μαθητεία μου πλάι σε έναν σπουδαίο δάσκαλο ηθοποιών. Ήταν ένας άνθρωπος πέρα από το μπόι των συνηθισμένων... Του Πάνου Σκουρολιάκου* Πριν από σαράντα χρόνια, περίπου τέτοια εποχή, ολοκλήρωσα τη μαθητεία μου πλάι σε έναν σπουδαίο δάσκαλο ηθοποιών. Ήταν ένας άνθρωπος πέρα από το μπόι των συνηθισμένων ανθρώπων, μια προσωπικότητα δυνατή, ένας ελεύθερος πολίτης - διανοούμενος. Ήταν ο Πέλος Κατσέλης που γεννήθηκε στο Ναζλί της Μικράς Ασίας, με καταγωγή ηπειρώτικη και ήρθε με την καταστροφή της Σμύρνης στην Ελλάδα. Τελείωσε την Ευαγγελική Σχολή Σμύρνης και σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Παράλληλα σπούδασε το θέατρο, πλάι στον σπουδαίο Φώτο Πολίτη. Από νεαρός, έγραφε σε σημαντικά περιοδικά τέχνης ( Ελληνικά Γράμματα, Επιθεώρηση Τέχνης κ.ά.). Συνέχισε τις θεατρικές του σπουδές σε Αυστρία και Γερμανία, δίνοντας μας σπουδαίες μελέτες και δοκίμια γύρω από το θέατρο. Δεν ήταν και τόσο συνηθισμένο εκείνη την εποχή, να σπουδάσει θέατρο κάποιος στην Ευρώπη και να καταθέσει τόσο εμπεριστατωμένα τις απόψεις του γι' αυτό. Επιστρέφοντας (τη δεκαετία του '30), σκηνοθετεί και αναλαμβάνει τη διεύθυνση του «Άρματος Θέσπιδος», της κινητής μονάδας του Εθνικού Θεάτρου, έχοντας προηγουμένως κατά την παραμονή του στη Γερμανία, μελετήσει τα κρατικά περιοδεύοντα θέατρα της Σαξωνίας -…

Continue Reading Ένας δάσκαλος ηθοποιών

Για τον Κώστα Μουρσελά

Του Πάνου Σκουρολιάκου * Αν στα λεξικά για κάθε λήμμα υπήρχε και μια φωτογραφία, στο λήμμα «σεμνότητα» θα έπρεπε να εμφανίζεται η φωτογραφία του συγγραφέα Κώστα Μουρσελά. Η πρώτη μου επαφή μαζί του... Αν στα λεξικά για κάθε λήμμα υπήρχε και μια φωτογραφία, στο λήμμα «σεμνότητα» θα έπρεπε να εμφανίζεται η φωτογραφία του συγγραφέα Κώστα Μουρσελά. Η πρώτη μου επαφή μαζί του ήταν βεβαίως μέσα από τα έργα του. Κατ' αρχήν με το εμβληματικό «Εκείνος κι Εκείνος» και τους ανεπανάληπτους Διαμαντόπουλο και Μιχαλακόπουλο στους ρόλους του Λουκά και του Σόλωνα, που ξεγλίστρησε από τη χουντική λογοκρισία και παιζόταν στην τηλεόραση εκείνη τη μαύρη περίοδο. Μετά με τα θεατρικά του έργα «Άνθρωποι και άλογα» και «Η κυρία δεν πενθεί» στη Νέα Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου, το «Ω τι κόσμος μπαμπά» στο Θέατρο Σάτιρας και πολλά ακόμη, έως την πεζογραφία του, με κορυφαίο το μυθιστόρημα «Βαμμένα κόκκινα μαλλιά». Το καλοκαίρι του 2011 θέλαμε να ανεβάσουμε στο θέατρο το «Εκείνος κι Εκείνος». Του ζητήσαμε την άδεια. Δέχτηκε με χαρά. Αλλά, ω της σεμνότητας, μας είπε: «Είσαστε σίγουροι, βρε παιδιά, πως θέλετε να το ανεβάσετε; Μήπως χάσετε τα λεφτά σας; Λέει κάτι σήμερα;». Ο Μουρσελάς ήξερε ότι έχει να πει πολλά ο λόγος του…

Continue Reading Για τον Κώστα Μουρσελά

Για τη Χρύσα Σπηλιώτη

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ Αθήνα 1 Αυγούστου  2018 Εξαντλήσαμε όλον τον χρόνο, να περιμένουμε ένα καλό νέο για την Χρύσα. Δυστυχώς η Χρύσα Σπηλιώτη δεν θα είναι πια μαζί μας εδώ. Το θέατρο θα είναι πιο φτωχό, και όσοι από την συντεχνία του θεάτρου πορευτήκαν μαζί της θα βιώνουν διπλή απώλεια. Την αποχαιρετούμε κρατώντας το ταλέντο της, την ευγενική της ψυχή και τα έργα της που θα ζωντανεύουν στα θεατρικά πατάρια όπου γης.   Για την ΕΠΕΚΕ Πολιτισμού Της κοινοβουλευτικής Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ ΠΑΝΟΣ ΣΚΟΥΡΟΛΙΑΚΟΣ

Continue Reading Για τη Χρύσα Σπηλιώτη

Συνέντευξη του βουλευτή Αττικής Πάνου Σκουρολιάκου στον ραδιοσταθμό 247 για την πλαζ Λουκιανού Κηλαηδόνη

Συνέντευξη του βουλευτή Αττικής Πάνου Σκουρολιάκου στον ραδιοσταθμό 247 για την τελετή μετονομασίας της πλαζ Βουλιαγμένης σε πλαζ Λουκιανού Κηλαηδόνη, και αναφορά στο Πάρτι του Λουκιανού στην πλαζ της Βουλιαγμένης,  το 1983, όπου ο Πάνος Σκουρολιάκος μετείχε στην διοργάνωση. https://www.youtube.com/watch?v=HWufotMertw

Continue Reading Συνέντευξη του βουλευτή Αττικής Πάνου Σκουρολιάκου στον ραδιοσταθμό 247 για την πλαζ Λουκιανού Κηλαηδόνη

Το παιδί και το δελφίνι επιστρέφουν

Tου Πάνου Σκουρολιάκου * Ανακάλυψε το φως και το τοπίο της πατρίδας μας ο παγκόσμιος κινηματογράφος πριν από πολλές δεκαετίες. Ένα φως που δεν μπορεί να αποδώσει κανένας τεχνητός φωτισμός. Και ένα φυσικό ντεκόρ που κανένας σκηνογράφος δεν έχει το ταλέντο να συνθέσει. Γυρίστηκαν έτσι ταινίες που καθόρισαν την κινηματογραφική ιστορία. Να θυμίσουμε «Το παιδί και το δελφίνι» που ήταν η πρώτη αμερικανική παραγωγή που γυρίστηκε στη χώρα μας, το 1957. Ακολούθησε η βρετανοαμερικανική ταινία δράσης «Τα κανόνια του Ναβαρόνε» το 1961 και ο «Αλέξης Ζορμπάς» του Κακογιάννη το 1964. (Η «Ηλέκτρα» του ίδιου σκηνοθέτη, γυρισμένη το 1962 έκανε διεθνή καριέρα, αλλά ήταν εγχώριας παραγωγής - της «Φίνος Φιλμς»). Δυστυχώς, αυτές τις πρώτες παραγωγές από το εξωτερικό, δεν τις ακολούθησαν και άλλες ώστε να κάνουν την Ελλάδα έναν σταθερό κινηματογραφικό προορισμό. Σποραδικά τα τελευταία χρόνια είχαμε «Το απέραντο γαλάζιο» στην Αμοργό το 1988, το αμερικανικής παραγωγής «Το μαντολίνο του λοχαγού Κορέλι» το 2001 και το μιούζικαλ «Μάμα Μία» το 2008. Στη συνέχεια, οι διεθνείς κινηματογραφικές παραγωγές, επέλεξαν άλλες χώρες της ευρύτερης γειτονιάς μας. Είχαμε, λοιπόν, σκόρπιες παραγωγές χωρίς συνέχεια και χωρίς την παγίωση μιας μόνιμης κατάστασης. Γιατί άραγε; Μα γιατί όλα αυτά τα χρόνια οι κυβερνήσεις δεν προχώρησαν στη νομοθέτηση…

Continue Reading Το παιδί και το δελφίνι επιστρέφουν

ΛΥΚΟΥΡΓΟΣ ΚΑΛΛΕΡΓΗΣ

Εκατό χρόνια από τη γέννηση του. Μιά ζωή γεμάτη θέατρο, τέχνη, πολιτικό και κοινωνικό αγώνα. Η Πανελλήνια Ομοσπονδία Θεάματος και Ακροάματος (της οποίας υπήρξε πρόεδρος), οργάνωσαν μαζί με το Εθνικό Θέατρο μια σεμνή και ουσιαστική εκδήλωση - παράσταση προς τιμήν του.Μίλησαν οι Μανώλης Γλέζος, Φώτης Κουβέλης, Ντόρα Μπακογιάννη, Βύρων Πολύδωρας, Κωσταντίνος Πυλαρινός, Κώστας Γεωργουσόπουλος, σε βίντεο οι:  Άννα Συνοδινού, Σπύρος Ευαγγελάτος Γιάννης Βόγλης Κάτια Δανδουλάκη.  Παρουσίασαν οι Νόρα Κατσέλλη και Μαρία Σκούντζου.  Ο Καλλέργης θα είναι πάντα στον νου και τη ψυχή μας.   Με την Τζένη Καλλέργη – Καλλέργη και τον Θοδωρή Δρίτσα. Με τον Δημήτρη Κολλάτο και την Εύη Τριανταφύλλου. Τις χορογραφίες έκανε η Μαρία Ιωαννίδου.  

Continue Reading ΛΥΚΟΥΡΓΟΣ ΚΑΛΛΕΡΓΗΣ