Του Πάνου Σκουρολιάκου* Συναθροιζόμαστε, συναντιόμαστε πολλοί μαζί, για ποικίλους λόγους. Κοινωνικούς, θρησκευτικούς, εμπορικούς, λόγους αναψυχής. Πανηγυρίζουμε. Από παλιά. Κατά την « παν άγυριν» των... Συναθροιζόμαστε, συναντιόμαστε πολλοί μαζί, για ποικίλους λόγους. Κοινωνικούς, θρησκευτικούς, εμπορικούς, λόγους αναψυχής. Πανηγυρίζουμε. Από παλιά. Κατά την « παν άγυριν» των αρχαίων. Παμπάλαια είναι η ανάγκη των ανθρώπων να συνευρίσκονται με κάποια σημαντική συνήθως ευκαιρία για να ανανεώνουν δεσμούς, να κάνουν νέες γνωριμίες, να χορεύουν, να συμπροσεύχονται. Κατά την αρχή του νέου χρόνου των Αρχαίων Ελλήνων, τον μήνα Εκατομβαιώνα, τον Ιούλιο δηλαδή, με το τελείωμα του θερισμού, γιορταζόταν ο Κρόνος σε ένα θορυβώδες πανηγύρι όπου συμμετείχαν αδιακρίτως αφέντες και δούλοι. Σε ανάμνηση της συνένωσης οικισμών σε μία πόλη, την Αθήνα, από τον Θησέα κατά τον ίδιο μήνα, λάβαιναν μέρος οι «γιορτές των συνοικίων». Στο τέλος του μήνα η Αθήνα γιόρταζε τα δημοφιλή Παναθήναια προς τιμήν της Αθηνάς με πομπές, θεατρικούς και γυμνικούς αγώνες. Ξακουστά ήταν και τα Ελευσίνια προς τιμήν του Απόλλωνα Βοηδρομίου με πομπές, θυσίες και τελετές. Τα Θεσμοφόρια προς τιμήν της Δήμητρας, εκτός των άλλων, ενέπνευσαν και τον Αριστοφάνη για την ομότιτλη κωμωδία του. Υπήρχαν κατά την αρχαιότητα και άλλες, πάμπολλες γιορτές. Το νήμα από εκείνα τα πρώτα πανηγύρια έως σήμερα έχει μήκος αιώνων.…

  Γράφει ο Πάνος Σκουρολιάκος* Ένα θέατρο από τα βάθη του χρόνου και μόλις λίγο κάτω από την επιφάνεια της Μενιδιάτικης γης, αποκαλύπτεται στο Μενίδι, τις ιστορικές Αχαρνές! Η χαρά και η συγκίνηση, δεν αφορά μόνον τη συντεχνία του Θεάτρου στην οποία έχω την τιμή να ανήκω, αλλά και όλους τους Έλληνες,  όλη την ανθρωπότητα  που κληρονόμησε το πνεύμα και τις   κατακτήσεις  του αρχαίου Ελληνικού πολιτισμού.  Η  αποκάλυψη αυτού του θεάτρου, έγινε τον Φεβρουάριο του 2007. Ο χρόνος όμως για την προώθηση μιας τέτοιας υπόθεσης είναι πάντα μακρύς. Επί τέλους ήρθε η ώρα που Υπουργείο Πολιτισμού και Δήμος Αχαρνών κινούν τις διαδικασίες ώστε να οργανωθεί η ανάδειξη και η αποκατάσταση του θεάτρου. Αυτή τη στιγμή, ένα μικρό μόνον μέρος έχει αποκαλυφθεί. Ήρθε στο φως τυχαία, κατά την θεμελίωση μιας οικοδομής. Έχει ήδη αποκαλυφθεί μια ολόκληρη κερκίδα πλάτους 5μ. δυτικά και 22 μ. ανατολικά με 10 σειρές καθισμάτων σε ημικυκλική διάταξη. Πολλά συμπεράσματα εξάγουν οι αρχαιολόγοι από αυτή την αποκάλυψη. Κατ΄ αρχήν ταυτοποίησαν το κέντρο της αρχαίας πόλης. Είναι διαχρονικά στο ίδιο σημείο, κατατάσσοντας τις Αχαρνές μεταξύ των ελαχίστων πόλεων που κατοικούνται επί χιλιάδες έτη αδιαλείπτως. Υπήρχαν ήδη από παλιότερα, πληροφορίες για την ύπαρξη του θεάτρου από δύο επιγραφές του β΄…

Γράφει ο Πάνος Σκουρολιάκος*   Η  μεταγραφή θεατρικού υλικού από τον φυσικό του χώρο, δηλαδή το σανίδι της σκηνής σε άλλες μορφές, είναι μια παλιά υπόθεση. Πριν γίνει εύκολη η καταγραφή της εικόνας,  διασώθηκαν ηχητικά, πάρα πολλά διαμάντια του θεατρικού λόγου, αλλά και των τραγουδιών και της μουσικής που αποτελούσαν οργανικό  μέρος των  παραστάσεων.  Το είδος της μουσικής και των  τραγουδιών  αυτών,  έρχονται  από την εποχή της δημιουργίας του νεώτερου Ελληνικού κράτους. Με την  γέννηση της  «ευρωπαϊκής» ελληνικής μουσικής, σε αντιδιαστολή με την  παραδοσιακή μουσική και το δημοτικό τραγούδι. Θεατρική τους αφετηρία, το κωμειδύλλιο που ήταν μια   ψεύτικη  θεατρική «ελληνικότητα». Είναι οι πρώτες απόπειρες καλλιέπειας της συλλογικής μας  εικόνας. Τα ήθη, οι μουσικές, οι συμπεριφορές, δεν παρουσιάζονται όπως πραγματικά είναι, αλλά όπως τα ήθελαν οι δημιουργοί τους, επί τω ευρωπαϊκότερον! Απόηχος αυτής της τάσης, είναι κάποιες παλιές ελληνικές ταινίας «φουστανέλας» όπου αυτή η καλλιέπεια υπάρχει στο λόγο, στο ντεκόρ, στα ήθη που αναπαριστώνται, ακόμα και στη μουσική. Βλέπουμε να χορεύουν οι ήρωες της ταινίας στο πανηγύρι του χωριού με τις κάτασπρες φουστανέλες τους, και αυτό που ακούμε είναι πολλές φορές  τσάμικα και καλαματιανά, παιγμένα από  ευρωπαϊκή ορχήστρα με  την ανάλογη μουσική αισθητική. Παρ όλα αυτά, πολλά τραγούδια των κωμειδυλλίων,  έγιναν…

Τον Δεκαπενταύγουστο του 2015, ήταν η τελευταία φορά που ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος λειτούργησε  την ιστορική Παναγία Σουμελά στην Τραπεζούντα του Πόντου. Από τότε οι τουρκικές αρχές δεν έδωσαν άδεια για λειτουργία κατά την εορτή της Παναγίας. Το 2015, είχα την τιμή να εκπροσωπήσω το Ελληνικό Κοινοβούλιο στην εμβληματική για τον Ποντιακό αλλά και όλον τον Ελληνισμό, μονή.