Στην κοπή της πίτας της ΟΜ μελών του ΣΥΡΙΖΑ στην Παλλήνη. Παλιοί και νέοι σύντροφοι σε μια ατμόσφαιρα αισιοδοξίας και προσφοράς! Παρόντες ακόμα, μέλη της ΚΕ, της ΝΕ, οι βουλευτές της Ανατολικής Αττικής και ο Γραμματέας του κόμματος Πάνος Σκουρλέτης.
Δεν μπορούσε ποτέ ο απλός λαός να εκφράσει προς στην εξουσία αυτό που ακριβώς ένιωθε. Τα αιτήματα, παράπονα και επισημάνσεις έπρεπε να εκτεθούν με διαφορετικό τρόπο και από ένα διαφορετικό πρόσωπο. Κάποιον που κινείται στην περιοχή του μη κανονικού. Που μπορεί, λόγω ακριβώς της μη κανονικότητάς του, να πει και «μια κουβέντα παραπάνω». Μόνο ένας τρελός θα μπορούσε να εκθέσει τα κουσούρια, τα λάθη και τις αστοχίες του αφέντη. Και έναν τρελό μπορεί κανείς να μην τον πάρει στα σοβαρά ή… και να τον πάρει.
Συν τω χρόνω, αυτός ο «τρελός», άφησε πίσω του τα λαϊκά δρώμενα, μέσα από τα οποία γεννήθηκε και στα οποία πρωταγωνίστησε και αναβαθμίσθηκε, αποκτώντας ακόμα και θεσμική θέση και ισχύ. Ο «τρελός της Αυλής» έγινε μέλος του Βασιλικού Οίκου! Προπάτορές του υπήρξαν οι γελωτοποιοί – νάνοι της αρχαιότητας και οι γελωτοποιοί των κελτικών θρύλων. Όλοι τους αναλάμβαναν το δύσκολο έργο τής διά του πλαγίου τρόπου υπεράσπισης των λαϊκών αιτημάτων απέναντι σε βασιλείς και αφεντάδες.
Και για τους δημιουργούς η εκμετάλλευση είναι το μόνο που ξέρει η ΝΔ, ο K. Μητσοτάκης έλεγε ότι θα στηρίξει τον εισπρακτικό φορέα τους αλλά επτά μήνες αυτός και η Λ. Μενδώνη σφυρίζουν αδιάφορα και δεν βάζουν μία υπογραφή την ώρα που ετοιμάζουν νέες ΑΕΠΙ, λόγια χωρίς αντίκρυσμα και μεθοδεύσεις, τα ίδια με το Ελληνικό, το προσφυγικό, τα ΑΕΙ, αυτή είναι η ιδεολογία τους, είπε ο τομεάρχης Πολιτισμού του ΣΥΡΙΖΑ Πάνος Σκουρολιάκος Στο Κόκκινο και τον Νίκο Σβέρκο. https://soundcloud.com/user-899349255/1055-24-2020a-1 Μπορεί με μία πρώτη ματιά η κωλυσιεργία του υπουργείου Πολιτισμού για το θέμα των πνευματικών δικαιωμάτων των δημιουργών να φαίνεται απλώς περίεργη, αλλά είναι «απόλυτα κατανοητή για αυτόν που ξέρει την πολιτική άποψη αυτής της κυβέρνησης και της Νέας Δημοκρατίας», είπε ο κ. Σκουρολιάκος. «Όλοι και πρώτοι από όλους οι δημιουργοί ξέρουν τι ρόλο έπαιζε, πώς τους αντιμετώπιζε, πόσο σκληρά τους εκμεταλλευόταν η ιδιωτική ΑΕΠΙ. Μία ιδιωτική εταιρεία μονοπωλιακή που με νόμους της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ -και με την ανοχή τους- είχε γιγαντωθεί και ήταν κράτος εν κράτει στα πνευματικά δικαιώματα, ταλαιπωρώντας τους δημιουργούς και μην αποδίδοντας τα δικαιώματα που έπρεπε να αποδώσει. Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ έσπασε αυτό το απόστημα της εταιρείας που εκμεταλλευόταν τους δημιουργούς», θύμισε ο ίδιος.…
Το τελευταίο χρονικό διάστημα γινόμαστε παρατηρητές της αυθαιρεσίας του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού καθώς και της διοίκησης του Οργανισμού Πνευματικής Ιδιοκτησίας (ΟΠΙ) απέναντι στους Έλληνες Δημιουργούς. Ενώ έχει στα χέρια της θετική γνωμοδότηση από την προηγούμενη διοίκηση του ΟΠΙ, η Υπουργός δεν υπογράφει την Υπουργική Απόφαση της αδειοδότησης του νέου Οργανισμού Συλλογικής Διαχείρισης Πνευματικών Δικαιωμάτων. Ενός οργανισμού που έγινε με την σύμφωνη γνώμη του συνόλου των Ελλήνων Δημιουργών, με σκοπό η διαχείριση των πνευματικών τους δικαιωμάτων να γίνει από τους ίδιους, μετά την κατάργηση της «αμαρτωλής» ΑΕΠΙ. Ωστόσο, η διοίκηση του ΟΠΙ αδειοδότησε μια τρίτη ιδιωτική εταιρεία διαχείρισης πνευματικών δικαιωμάτων –η οποία δεν έχει καν αναρτήσει το ρεπερτόριο που εκπροσωπεί. Με τον τρόπο αυτό κάνει και πάλι τους Έλληνες Δημιουργούς εξάρτημα ιδιωτικών συμφερόντων, οδηγώντας τους ξανά στην ίδια κατάσταση εκμετάλλευσης όπως και παλαιότερα. Δηλώνοντας την αμέριστη συμπαράστασή μας στον αγώνα των Δημιουργών καλούμε την Υπουργό να αδειοδοτήσει άμεσα τον νέο φορέα, ο οποίος θα ελέγχεται από τους ίδιους, όπως είναι και το σωστό και το δίκαιο.
Από τη παράσταση διαμαρτυρίας της Πανελλήνιας Οργάνωσης Θεάματος - Ακροάματος στο Υπουργείο Πολιτισμού για την προώθηση των πολλών αιτημάτων του χώρου: συλλογικές συμβάσεις, χρηματοδότηση για τον πολιτισμό, εκπαίδευση, επαγγελματική επάρκεια, άδεια εργασίας στο θέατρο, Δημόσια κοινωνική ασφάλεια και πολλά πολλά άλλα
Και το θέατρο ως ανδρική υπόθεση ξεκίνησε. Από τα Ελευσίνια Μυστήρια έως τους αρχαίους τραγικούς ποιητές και από εκεί έως σήμερα. Οι ρόλοι που έγραψαν οι Αισχύλος, Σοφοκλής και Ευριπίδης, αλλά και ο μέγιστος κωμικός ποιητής Αριστοφάνης, ήταν γραμμένοι για άνδρες ηθοποιούς. Η γυναίκα δεν είχε θέση στη θεατρική διαδικασία. Υπήρχε ως ρόλος, ως ηρωίδα, όχι όμως ως φυσικό πρόσωπο. Άνδρες ηθοποιοί ερμηνεύουν τους γυναικείους χαρακτήρες και στο θέατρο της Κίνας, της Ιαπωνίας, ακόμα και στην εποχή του Ελισαβετιανού θεάτρου. Την Ιουλιέτα του Σαίξπηρ, αλλά και όλες τις άλλες ηρωίδες του, ερμήνευαν νεαρά αγόρια. Κοινωνικά η γυναίκα είχε κρατηθεί εκτός θεάτρου λοιπόν. Υποχρέωση των ανδρών που ερμήνευαν τους γυναικείους ρόλους ήταν να μην μιμηθούν εξωτερικά χαρακτηριστικά της γυναικείας φύσης, αλλά να αναδείξουν τον ψυχισμό, τον χαρακτήρα και τη συγκρότηση του γυναικείου ρόλου. Ακόμα και σε περιπτώσεις κωμικών γυναικείων ρόλων, αν ο ηθοποιός (ακόμη και σήμερα) μείνει σε εξωτερικά χαρακτηριστικά και «μικρογνωρίσματα» γυναικεία, έχει αδικήσει τον ρόλο, τον συγγραφέα και τον εαυτό του πάνω στη σκηνή. Φυσικό είναι ηθοποιοί με εξειδίκευση στους γυναικείους ρόλους να ξεχωρίσουν για τη δεινότητά τους να παριστάνουν στο σανίδι γυναίκες παρασύροντας τον θεατή στην ουσία του ρόλου, ώστε να ξεχνά κανείς αν βλέπει άνδρα ή γυναίκα…
Με κρασί και τσιπουράκι στην πρωτοχρονιάτικη πίτα της ΟΜ Παιανίας - Γλυκών Νερών του ΣΥΡΙΖΑ. Με ζεστή καρδιά και αισιοδοξία!