ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΛΛΗΝΩΝ ΗΘΟΠΟΙΩΝ 1017

  Γεννήθηκε  σε χρόνους δύσκολους, αλλά γόνιμους. Το 1917! Συγκέντρωσε στους κόλπους του τους επαγγελματίες της σκηνής για πρώτη φορά οργανωμένα σε μία εργατική ένωση. Όσο κι αν φαίνεται παράξενο, οι έλληνες ηθοποιοί οργανώθηκαν σε «εσνάφι» , σε μια άτυπη επαγγελματική  συντεχνία δηλαδή,  στην Κωνσταντινούπολη, στο δεύτερο μισό του δέκατου ένατου αιώνα. Και τούτο γιατί στην Πόλη,  υπήρχε πιο  δραστήρια θεατρική κίνηση από εκείνη του νέου  Ελληνικού  Κράτους. Συγκεντρώνοντας  το θεατρικό δυναμικό των παραδουνάβιων  ηγεμονιών όπου άνθισε το ελληνικό θέατρο πριν ακόμα από την επανάσταση του ΄21, αλλά και σπουδασμένους στην δυτική Ευρώπη θεατρίνους, το «ρωμαίικο»  θέατρο στη Βασιλεύουσα  κυριολεκτικά μεγαλούργησε. Από την ίδρυσή του το Σ.Ε.Η. έπαιξε σπουδαίο ρόλο όχι μόνο στην πολιτιστική, αλλά και την κοινωνική ζωή του τόπου, δίνοντας αγώνες για την ελευθερία, τη δημοκρατία, την κοινωνική πρόοδο. Ευαίσθητοι στις ανάγκες και τα προβλήματα του λαού οι έλληνες  ηθοποιοί, υπήρξαν μαχητές  στους αγώνες της πατρίδας. Απέναντι στην δικτατορία του Μεταξά, στον πόλεμο του ΄40,  την αντίσταση, στους αγώνες για τη δημοκρατία. Το «Θέατρο του Βουνού» στα πλαίσια του ΕΑΜ, εμψύχωνε μαχητές και λαό. Και   οι μετεμφυλιακές διώξεις , οι φυλακίσεις και εξορίες μέχρι την εποχή της δικτατορίας των συνταγματαρχών,  στράφηκαν εναντίον πλήθους θεατρίνων. Η απριλιανή χούντα μάλιστα,…

Continue Reading ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΛΛΗΝΩΝ ΗΘΟΠΟΙΩΝ 1017

Ο ΡΟΥΤΖΑΝΤΕ ΣΕ ΕΝΑ ΠΟΜΑΚΟΧΩΡΙ

                   Δεν  είναι εύκολο πράγμα η συνύπαρξη διαφορετικών κοινοτήτων σε ένα κράτος. Η Κύπρος το γνωρίζει καλά. Στην Ελλάδα  το θέμα της μουσουλμανικής μειονότητας είναι  συνεχώς  επίκαιρο και επαναφέρει πάντα  τις ευθύνες των κυβερνήσεων  για την απουσία συγκροτημένης και μακράς πνοής πολιτικής  όσον αφορά  την ζωή, τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των συμπολιτών μας μουσουλμάνων είτε είναι Πομάκοι, είτε Τουρκογενείς είτε Ρομά. Από τη μεριά του ενεργού πολίτη που βάζει την τέχνη του στο πεδίο της κοινωνικής  ζωής και της ειρηνικής συνύπαρξης, θυμάμαι  μια  παράσταση που δώσαμε σ ένα   πομακοχώρι , πάνω κοντά στην Ξάνθη. Την Μύκη. Οι Πομάκοι, είναι μια μουσουλμανική μειονότητα στην Θράκη με δική της γλώσσα και δικό της  πολιτισμό. Ζουν διασκορπισμένοι ανάμεσα σε Ελλάδα, Βουλγαρία, ΠΓΔΜ, Τουρκία και Αλβανία.  Στην Ελλάδα, τους θεωρούμε ως απόγονους του αρχαίου θρακικού φύλου των Αγριάνων. Το ελληνικό κράτος τους υποχρέωσε να διδάσκονται στα σχολεία την τουρκική γλώσσα, σπρώχνοντας τους πιο κοντά στον πολιτισμό και την αγκαλιά της γείτονος χώρας. Ήταν το καλοκαίρι του 1997 λοιπόν, όταν με το Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο Κομοτηνής,  ανεβάσαμε την κωμωδία του Άντζελο  Μπέολκο ή Ρουτζάντε  (1502 – 1542) :  «Μια Κυρία από την Ανκόνα»  - « L Ankonitata». Πρόκειται…

Continue Reading Ο ΡΟΥΤΖΑΝΤΕ ΣΕ ΕΝΑ ΠΟΜΑΚΟΧΩΡΙ

ΣΤΟ ΓΑΛΑΤΑ ΨΙΛΗ ΒΡΟΧΗ

  • Post Category:Τέχνη

  Μια θεατρική-μουσική παράσταση του ΠΑΝΟΥ ΣΚΟΥΡΟΛΙΑΚΟΥ Με τους  ΘΕΟΔΟΣΙΑ ΣΤΙΓΚΑ, ΧΑΪΚ ΓΙΑΖΙΤΖΙΑΝ, ΑΡΕΤΗ ΚΕΤΙΜΕ, ΦΩΤΗ ΤΣΟΡΑΝΙΔΗ Ήχοι και λέξεις της καθ ημάς ανατολής Στο ΙΔΡΥΜΑ ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ Από 2/6  έως  1//7 κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 9μμ

Continue Reading ΣΤΟ ΓΑΛΑΤΑ ΨΙΛΗ ΒΡΟΧΗ

Album

    ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ, ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΕΣ ΚΑΙ ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ  ΕΚΛΟΓΕΣ  2014 Μεταφέροντας την ελπίδα παντού!  

Continue Reading Album

Album

    ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ ΕΚΛΟΓΩΝ 2014 Backstage με την Φωτεινή Λαμπρίδη

Continue Reading Album

ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ – ΔΗΜΟΤΙΚΑ ΘΕΑΤΡΑ*

                                             Τι λένε οι υποψήφιοι Δήμαρχοι στις πόλεις όπου   - τύποις πια στην πλειοψηφία τους – λειτουργούν Δημοτικά Περιφερειακά Θέατρα; Τα ΔηΠεΘε, όπως είναι πιο γνωστά, δεν είναι απλώς κάποια θέατρα στην επαρχία. Είναι η διακονία του Θεάτρου σε  περιοχές της χώρας που είναι μακριά από τα δύο μεγάλα αστικά κέντρα – Αθήνα και Θεσσαλονίκη – όπου λειτουργεί επαρκής αριθμός κρατικών  και ιδιωτικών θεάτρων. Δημιούργημα της Μελίνας Μερκούρη, απετέλεσαν έναν θεσμό με μεγάλη προσφορά στο κοινό της περιφέρειας. Βεβαίως το σάπιο πελατειακό σύστημα των δύο κομμάτων που εναλλάχθηκαν στην εξουσία  και που αυτή την στιγμή συγκυβερνούν, χρησιμοποίησε αυτά τα θέατρα με τον ίδιο τρόπο που χρησιμοποίησε την κρατική μηχανή. Συνήθως  προς ίδιον όφελος, με αδιαφάνεια και  παραγοντισμό.  Παρ όλα αυτά τα ΔηΠεΘε κατόρθωσαν σε πολλές περιπτώσεις να λειτουργήσουν ως εργαλεία  πολιτιστικής  ανάπτυξης στους τόπους τους και να συμπαρασύρουν πολίτες και φορείς σε δημιουργικές οδούς. Δημιουργήθηκαν ερασιτεχνικά θεατρικά σχήματα, κινήθηκε η εικαστική δημιουργία και καλλιεργήθηκαν παράλληλες μορφές παραστατικών τεχνών, πολλές φορές με ευθύνη αυτών των θεάτρων.  Διακινήθηκε το βιβλίο, χορωδίες τοπικές και ορχήστρες γεννήθηκαν  και τέλος  παλιότερες πολιτιστικές ομάδες  έκαναν δυναμικές επανεκκινήσεις. Όπου λοιπόν η διεύθυνση των θεάτρων φρόντισε για γείωση  με τον τόπο…

Continue Reading ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ – ΔΗΜΟΤΙΚΑ ΘΕΑΤΡΑ*

ΕΛΛΑΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΘΕΑΤΡΟΦΙΛΩΝ

Η  δικτατορία του 1967 βρήκε το θέατρο στην Ελλάδα σε μια κρίσιμη καμπή. Ήταν εκείνη ακριβώς η εποχή που εν μέσω μιας  ανάπηρης  δημοκρατίας, έκανε προσπάθεια να χειραφετηθεί από την συντηρητική  εκδοχή του, και να περάσει σε ένα στάδιο  διαφορετικής, νέας, πρωτοπόρας έκφρασης. Την παντοδυναμία του συντηρητικού  αισθητικά  Εθνικού Θεάτρου, είχε ήδη αμφισβητήσει ο Κάρολος Κούν με το Θέατρο Τέχνης, προτείνοντας ένα  εναλλακτικό θεατρικό μοντέλο. Αλλάζοντας κατεύθυνση σε ρεπερτόριο,  σύστημα εργασίας και σχέσεων εντός της θεατρικής συντεχνίας,  καθιερώνει διαφορετική  επαφή   ανάμεσα στο κοινό και το σκηνικό γεγονός. Το «Υπόγειο» με την σκηνή ανάμεσα και όχι απέναντι στους θεατές, ήταν ήδη μια σημαντική πρωτοπορία.  Η ίδρυση του «Θεάτρου της Νέας Ιωνίας»  σε μια φτωχική συνοικία της Αθήνας όπου ανεβαίνουν νέοι έλληνες συγγραφείς αποτέλεσε άλλη μια γενναία κατάκτηση της «άλλης» αντίληψης για την τέχνη του θεάτρου. Με  ράθυμη διάθεση, τα κεντρικά θέατρα των Αθηνών αλλά και το Εθνικό συνάντησαν την δικτατορία σε μια  πεπατημένη οδό, όπου τα πράγματα  άλλαζαν με εξαιρετικά αργούς ρυθμούς.  Ο άνθρωποι της αριστεράς εντός του θεάτρου, κατέθεταν τις αγωνίες τους, μέσα από τις κυρίαρχες  όμως φόρμες  του συστήματος. Ο Μάνος Κατράκης ανεβάζει  το θρυλικό «Καληνύχτα Μαργαρίτα» του Γεράσιμου Σταύρου. Ένα αντιφασιστικό έργο, βασισμένο σε διήγημα του Δημήτρη Χατζή.…

Continue Reading ΕΛΛΑΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΘΕΑΤΡΟΦΙΛΩΝ