Τέχνη, φως, ρατσισμός – σκότος

Του Πάνου Σκουρολιάκου *

Στη χώρα μας όπως και σε όλη την Ευρώπη, σε όλον τον κόσμο, είμαστε πια αντιμέτωποι (ξανά και ξανά) με το απαίσιο πρόσωπο του ρατσισμού. Αυτό το πρόσωπο κυριαρχεί και επιτελεί χαιρέκακα το καταστροφικό του έργο. Kρύβεται όμως μπροστά στη συνειδητοποίηση των μαζών και την αντίδρασή τους. Αλίμονο όμως. Οι άνθρωποι ξεχνούν, και τότε αυτό το θανατηφόρο πρόσωπο κάνει ξανά την εμφάνιση του. Πολλές φορές, φορούν τη μάσκα του ρατσισμού τα παιδιά και τα εγγόνια εκείνων που σε προηγούμενες περιόδους υπέφεραν εξ αιτίας του.

Ο ρατσισμός άλλωστε είναι μια παλιά υπόθεση. Στην αρχαία Ελλάδα οι γυναίκες και οι δούλοι δεν ήταν θύματά του; Εδώ και χιλιάδες χρόνια, το σύστημα των καστών στην Ινδία δεν διαχωρίζει ρατσιστικά τους ανθρώπους με βάση την κοινωνική καταγωγή; Ο διωγμός των Εβραίων στην αρχαία Αίγυπτο δεν ήταν ένας πρωτόγονος αντι-ιουδαϊσμός, πρόδρομος του σημερινού αντισημιτισμού; Να σημειώσουμε τη ρατσιστική συμπεριφορά των αποίκων απέναντι στους γηγενείς πληθυσμούς μετά την ανακάλυψη της Αμερικής; Προχωρώντας η Ιστορία, φθάνει μέχρι τη ναζιστική Γερμανία, τον Χίτλερ και τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Μετά από μια ανάπαυλα κάποιων δεκαετιών, η Ευρώπη απειλείται ξανά από τον ρατσισμό. Με άλλοθι την ιστορική μετακίνηση πληθυσμών που εξ αιτίας πολέμων, πείνας και πολιτικών καταστάσεων φτάνουν στη γηραιά ήπειρο από Ασία και Αφρική, το αυγό του φιδιού εξαπέλυσε την καινούργια του εσοδεία. Μπήκε στα κοινοβούλια και επηρεάζει κυβερνήσεις. Αποφασιστικός χορηγός του, το μεγάλο κεφάλαιο και οι νεοφιλελεύθερες ιδέες και πολιτικές. Η «αυτοκρατορία του σκότους» επιτίθεται.

Ο ρατσισμός, ο φασισμός και η μισαλλοδοξία υποτιμούν την ανθρώπινη ύπαρξη. Απέναντί τους οι πολίτες οργανώνονται και αντιδρούν. Οι καλλιτεχνικοί δημιουργοί, έχουν ξεχωριστή θέση και υποχρέωση στον αγώνα ενάντια σε αυτά τα φαινόμενα. Η τέχνη απεχθάνεται τη βία, που είναι το μεγάλο όπλο του ρατσισμού. Δεν αποδέχεται την υποτίμηση του ανθρώπου και δεν επιτρέπει στον εαυτό της τον φόβο. Και αντιδρά, γεννώντας τα δημιουργήματά της απέναντι στη βαρβαρότητα. Οι καλλιτέχνες οφείλουν να δίνουν ανάσα, δύναμη και κουράγιο στους λαούς που πολεμούν το φίδι.

Έχουν υποχρέωση οι δημιουργοί που σέβονται την ανθρώπινη ύπαρξη, που τιμούν τον πολιτισμό εντός του οποίου παράγουν το έργο τους, να δώσουν έργα – απαντήσεις στις ρατσιστικές απόψεις και την πρακτική τους. Βεβαίως, το θέμα από μόνο του δεν γεννά τα μεγάλα έργα. Μπορεί να τα εμπνέει. Αλλά ανάγκη υπάρχει για αυθεντικά ταλέντα που θα δώσουν δημιουργική πνοή στο θέμα. Να θυμηθούμε τον μεγάλο Γερμανό συγγραφέα Πέτερ Βάις, που ταλαιπωρημένος κι ο ίδιος από τον ναζισμό στην πατρίδα του μας έδωσε εκτός των άλλων και το σπουδαίο θεατρικό έργο «Ανάκριση». Υλικό του, τα πρακτικά της δίκης της Νυρεμβέργης, όπου δικάστηκαν οι ναζί εγκληματίες πολέμου μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο Βάις είχε να αντιμετωπίσει τρείς μεγάλες δυσκολίες. Να είναι πιστός στο ιστορικό γεγονός, να σεβαστεί μέχρι κεραίας τα πρακτικά και, τέλος, να κάνει ένα έργο τέχνης που θα έχει όλα εκείνα τα χαρίσματα του θεατρικού έργου που εμπνέει τους ανθρώπους του θεάτρου και συναρπάζει τους θεατές. Τα κατάφερε. Και η «Ανάκριση» μαζί με την «Γκερνίκα» του Πικάσο και τον «Μεγάλο Δικτάτορα» του Τσάρλι Τσάπλιν αποτελούν τρία κορυφαία δείγματα έργων τέχνης που πολέμησαν περισσότερο από χιλιάδες πολιτικές ομιλίες τον ρατσισμό, τον φασισμό και τη μισαλλοδοξία.

Στην πατρίδα μας, οι δικτατορίες, οι φυλακές και τα ξερονήσια ενέπνευσαν σπουδαίους δημιουργούς. Ρίτσος, Βάσω Κατράκη, Κούνδουρος και άλλοι πολλοί. Μας έδωσαν έργα που εμψύχωσαν τον λαό μας σε εποχές δύσκολες, σε περιόδους σκότους, και έφεραν το φως τους έως το σήμερα. Το φως που θα νικάει πάντα το σκοτάδι και οι υπάνθρωποι ρατσιστές θα φοβούνται πάντα την ξεχωριστή δύναμή του.

Οι Έλληνες δημιουργοί έχουν τη δική τους ευθύνη. Υπάρχουν ήδη σκόρπιες απόπειρες και καταθέσεις. Ένα ποτάμι χρειάζεται. Μια συσπείρωση δυνάμεων, φωνών, οραμάτων που θα απαντήσει σήμερα σε όλες αυτές τις προκλήσεις που καταπίνουν την ειρηνική συνύπαρξη και μοιράζουν μίσος υπό το πρόσχημα του πατριώτη, του νοικοκύρη, του καλού χριστιανού που είναι και τσαμπουκάς και διψάει για αίμα.

 

* Ο Πάνος Σκουρολιάκος είναι μέλος της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ και βουλευτής Περιφέρειας Αττικής

(ΠΗΓΗ :  http://www.avgi.gr/article/10812/9203814/techne-phos-ratsismos-skotos   )

Ο Π.Σκουρολιάκος σε σύσκεψη με την υφυπουργό Οικονομικών κ . Κατερίνα Παπανάτσιου για θέματα του αγροτικού Συνεταιρισμού Σπάτων – Αρτέμιδος

  Ο βουλευτής Περιφέρειας Αττικής Πάνος Σκουρολιάκος μετείχε σε σύσκεψη με την υφυπουργό Οικονομικών κ . Κατερίνα Παπανάτσιου,  την σύμβουλο της κ. Πετεινιώτη, τον πρόεδρο του αγροτικού Συνεταιρισμού Σπάτων – Αρτέμιδος κ. Γιάννη Μάρκου και τον κ. Λουκά Μαργιέτη, για προβλήματα των αγροτών της περιοχής. Συζητήθηκαν τα θέματα που απαιτούν άμεση επέμβαση και τέθηκε ένα πλαίσιο περεταίρω συνεργασίας. Ο πρωτογενής τομέας είναι η ελπίδα μας και τον φροντίζουμε αποφασιστικά.

 

77 χρόνια ΕΑΜ

 

 Στις 27 Σεπτέμβρη, γεννιέται το ΕΑΜ,  πριν από 77 χρόνια. Είναι η  οργάνωση που ένωσε όλους τους Έλληνες και μέσα από την οποία αγωνίσθηκαν σπουδαίοι συμπατριώτες μας ώστε να ελευθερωθεί η Ελλάδα από την κατοχή του ναζισμού και του φασισμού. Τους τιμούμε και τους ευχαριστούμε νοερά, για τις αξίες που παρέδωσαν σε μας αλλά και στην πανανθρώπινη ανάγκη για ελευθερία και δημοκρατία.

Τι κάνουμε με τον πολιτισμό;

 Του Πάνου Σκουρολιάκου *

 

Η διαχείριση του πολιτιστικού προϊόντος είναι το ίδιο σημαντική με την παραγωγή αυτού του προϊόντος. Το πώς φτάνουν οι νέες δημιουργίες αλλά και το πολιτιστικό απόθεμα μιας χώρας στο κοινό, γηγενείς και επισκέπτες, είναι κάτι το οποίο απαιτεί επιστημοσύνη, έμπνευση και σκληρή δουλειά.

Οι καθ’ ύλην αρμόδιοι κρατικοί και κυβερνητικοί παράγοντες έχουν ταυτόχρονα να επιλύσουν θέματα στρεβλώσεων, κακών χειρισμών της καθημερινότητας ή του παρελθόντος, να επιλύσουν προβλήματα που έχουν να κάνουν με τον ανθρώπινο παράγοντα, έως ζητήματα που αφορούν την ασφάλεια των έργων τέχνης, την καλλιτεχνική παιδεία και τις καινοτόμες ιδέες που πρέπει να υλοποιούνται σε εποχές που οι νέες ιδέες και οι τεχνολογίες παίζουν αποφασιστικό ρόλο στην καθημερινή ζωή και την εξέλιξη των πάντων.

Δυστυχώς η μεγάλη πλειονότητα των καλλιτεχνών – δημιουργών αντιμετωπίζονται από τις κυβερνήσεις ωσάν αλλόκοτα πλάσματα που μπορούν να τραφούν από το χειροκρότημα και έναν καλό λόγο. Για τα προς το ζην θα πρέπει να κάνουν μια άλλη δουλειά, «κανονική», ιδιαιτέρως οι νέοι και πρωτοεμφανιζόμενοι.

Παρατηρούμε πως οι δυσμενείς εργασιακές και άλλες κοινωνικές ρυθμίσεις δοκιμάζονται πρωτίστως στους χώρους εργασίας των καλλιτεχνών. Το αναιμικό και σε πολλές περιπτώσεις ανύπαρκτο συνδικαλιστικό κίνημα καταρρέει σαν χάρτινος πύργος στην πρώτη εργοδοτική επίθεση.

Υπάρχει μια υπερπληθώρα ηθοποιών που έρχονται ως επαγγελματίες από ποικίλες αφετηρίες. Διεκδικούν «μια θέση στον ήλιο», πρόσωπα που πέρασαν από σημαντικές σχολές, κακές σχολές, «ελεύθερα θεατρικά εργαστήρια», από τον χώρο του μόντελινγκ ή ακόμα μη έχοντας καμία προπαρασκευή για τη σκηνή ή την κάμερα.

Όλο αυτό το σύνολο είναι πανεύκολο θύμα. Έτσι χωρίς αντίσταση καταργούνται τα εργασιακά δικαιώματα. Πολύ περισσότερο όταν η απορρύθμιση της εργασίας είναι και κυβερνητική πολιτική, όπως συνέβη το 2013 με τη συγκυβέρνηση Ν.Δ. – ΠΑΣΟΚ, όταν καταργήθηκαν οι συμβάσεις των ηθοποιών σε αγαστή συνεργασία με την εργοδοτική ΠΕΕΘ.

Η παρούσα κυβέρνηση αποκατέστησε τις συμβάσεις στα κρατικά θέατρα και προχωρά και για την επαναφορά των συμβάσεων στο ελεύθερο – ιδιωτικό θέατρο. Σε άλλες περιοχές δημιουργών, όπως οι εικαστικοί για παράδειγμα, η σύνταξη είναι ένα όνειρο που δεν πρόκειται να πραγματοποιηθεί ποτέ.

Ο πολιτισμός μπορεί να είναι ένα μέσο παραγωγής πλούτου. Απαιτεί όμως και γενναίες επενδύσεις και πρόνοια για το ανθρώπινο – δημιουργικό στοιχείο. Πολλά είναι τα θέματα που έχει να αντιμετωπίσει η ηγεσία του καθ’ ύλην αρμόδιου υπουργείου όσον αφορά τα θέματα του πολιτισμού. Μικρές και μεγάλες εκκρεμότητες και αδικίες του παρελθόντος. Σημαντικά θέματα καθημερινής διαχείρισης και λειτουργίας των δομών του χώρου. Μουσεία, εποπτευόμενοι φορείς, αρχαιολογικό έργο, το βιβλίο, ο κινηματογράφος, ορχήστρες, θέατρα κ.λπ.

Ταυτόχρονα θα πρέπει η πολιτική ηγεσία, πέρα από τη λειτουργική εξέλιξη όλου αυτού του πεδίου, να προτείνει τη δημιουργία νέων θεσμών, να καταθέσει νέες προτάσεις και να τις υλοποιήσει επιτυχώς ακολουθώντας τις τρέχουσες τεχνολογικές και άλλες εξελίξεις που μπορούν να είναι εξαιρετικά χρήσιμες για την παραγωγή και διαχείριση του πολιτισμού.

Απαραίτητη είναι η ξεχωριστή πρόνοια για τα παιδιά και τους νέους. Και ακόμα η σύνδεση του πολιτισμού με τον αθλητισμό μέσω των ενδεδειγμένων προς τούτο δράσεων.

Αν πάει κάτι μπροστά όλο αυτό το σύστημα, είναι οι θεσμοί που οργανώθηκαν στο παρελθόν και που στην εποχή τους ήσαν καινοτόμοι και παραγωγικοί. Πολιτικές ηγεσίες έχουν συνδέσει το όνομά τους με κάποιους από αυτούς. Όπως η Μελίνα Μερκούρη με τα ΔΗΠΕΘΕ.

Ωστόσο, αν κάποιοι θεσμοί έχουν κλείσει τον κύκλο τους, αν στις σημερινές συνθήκες (καλλιτεχνικές, διοικητικές, οικονομικές κ.λπ.) δεν μπορούν να λειτουργήσουν, οι πολίτες περιμένουν από τις πολιτικές ηγεσίες τις νέες προτάσεις. Τους νέους θεσμούς. Το εισιτήριο για την αυριανή, καλύτερη -ευελπιστούμε- ημέρα.

Το διάστημα που διανύουμε έως τον Σεπτέμβριο του 2019 είναι σύντομο. Πολλά έχουν να γίνουν και όλοι εργαζόμαστε ώστε να είναι σημαντικά, χρήσιμα και επ’ ωφελεία της κοινωνίας, που τόσο έχει ταλαιπωρηθεί από την εποχή των Μνημονίων, την οποία οριστικά έχουμε αφήσει πίσω.

* Ο Πάνος Σκουρολιάκος είναι μέλος της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ και βουλευτής Περιφέρειας Αττικής

(ΠΗΓΗ : http://www.avgi.gr/article/10812/9184740/ti-kanoume-me-ton-politismo-   )

“Πολιτισμός και Αριστερά στην Ελλάδα και την Ευρώπη του 21ου αιώνα”. Ημερίδα ΣΥΡΙΖΑ στη Νέα Ιωνία (ΒΙΝΤΕΟ)

Στην πολύ επιτυχημένη ημερίδα που οργάνωσαν η ΝΕ Βόρειας Αθήνας και το Τμήμα Πολιτισμού του ΣΥΡΙΖΑ στην Νέα Ιωνία, με θέμα “Πολιτισμός και Αριστερά στην Ελλάδα και την Ευρώπη του 21ου αιώνα”. Κατατέθηκαν σημαντικές απόψεις από τους εισηγητές και το κοινό, που ήταν πολυάριθμο και συμμετείχε με μεγάλο ενδιαφέρον.

Στα πάνελ, συμμετείχαν οι Αριστείδης Μπαλτάς, Πάνος Σκουρολιάκος, Αλμπέρτο Εσκενάζυ, Κώστας Δουζίνας, Φωτεινή Βάκη, Θέμης Μουμουλίδης, Γρηγόρης Ιωαννίδης, Δημήτρης Σεβαστάκης, Μαρία Γκασούκα, Άννα Φιλίνη.