Η 8η ΙΟΥΛΙΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΚΟΝΤΑ

Το ακατόρθωτο της ζωής και του δημόσιου βίου, ελκύει τους κωμωδιογράφους.

Στην Αρχαία Αθήνα, η περίπτωση να ψηφίζουν οι γυναίκες και να αποφασίζουν για τις τύχες της πόλης ήταν εξωφρενικό. Στις «Εκκλησιάζουσες» λοιπόν, ο Αριστοφάνης, βάζει τις γυναίκες να ντύνονται άνδρες και με ψεύτικα γένια να εισβάλουν στην Εκκλησία του Δήμου, νομοθετώντας σύμφωνα και με τις δικές τους ανάγκες. Έπεσε πολύ γέλιο, για αυτήν την απίστευτη εκδοχή της πολιτικής, τότε, στα 391 π. Χ.

Ε, δε χρειάστηκαν και πολλά. Μόνο 2.343 χρόνια, για να δοθεί στη χώρα μας στις γυναίκες, το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι, μόλις το 1952. Συμπέρασμα: Το ανέφικτο μπορεί να γίνει εφικτό! (και δεν χρειάζεται να περάσουν 2.343 χρόνια!).

Πάμε λοιπόν να έχουμε κάνει στις 8 Ιουλίου, αυτό που φαντάζει τώρα ανέφικτο, ΕΦΙΚΤΟ!

Από το Δικταίο Άντρο στις Βρυξέλλες

Tου Πάνου Σκουρολιάκου*

 

Την Ευρώπη, που ήταν αδελφή του ιδρυτή της Θήβας Κάδμου, τη συνάντησε ο Ζεύς στους αγρούς. Γνωστός για το ενθουσιώδες ταμπεραμέντο του στην κατάκτηση των ωραίων γυναικών, μεταμορφώθηκε σε ταύρο που την απήγαγε, οδηγώντας την στην Κρήτη. Εκεί, στο Δικταίο Άντρο, την έκανε δική του, χαρίζοντάς της τρεις γιους.

Το όνομα της Ευρώπης πήρε η περιοχή που θα μπορούσαμε να την χαρακτηρίσουμε ως φυσική συνέχεια της Ασίας. Ως ένα ασιατικό ακρωτήρι με διπλό προσανατολισμό. Πίσω έναν αχανή ηπειρωτικό χώρο και εμπρός η κατάληξη του στη Μεσόγειο. Απέναντι, άλλες περιοχές, που ανοίγονται σε μεγάλες θάλασσες και ωκεανούς.

Εδώ, σε αυτόν τον χώρο, γεννήθηκε για πρώτη φορά ο πολιτισμός, με μεγάλες αντιθέσεις ανάμεσα σε Ανατολή και Δύση, ανάμεσα στη θερμή Μεσόγειο και τις ψυχρές θάλασσες του Βορρά. Οι αντιθέσεις αυτές οφείλονται τόσο σε γεωγραφικά όσο και σε ιστορικά αίτια. Ο πρώτος πολιτισμός που άνθισε εδώ ήταν ο ελληνικός. Και με την κατάρρευση του αρχαίου ελληνικού κόσμου, η σκυτάλη παραδόθηκε στους Ρωμαίους για να επιστρέψει πάλι στα ελληνικά γράμματα με το Βυζάντιο. Με την πτώση του Βυζαντίου, το ελληνικό πνεύμα δραπετεύει στη Δύση και τη Μέση Ανατολή και οι υπόδουλοι Έλληνες περνούν σε μια μεγάλη περίοδο σκότους και συμφορών. Υποτελείς στην Οθωμανική αυτοκρατορία, στερούνται ακόμα και τα στοιχειώδη πολιτιστικά αγαθά. Εντελώς αποκομμένοι από τη Δύση, δεν μετέχουν, δεν πληροφορούνται την εξέλιξη των γραμμάτων και των τεχνών, τις βάσεις των οποίων οι ίδιοι μεταλαμπάδευσαν στους λαούς της ευρωπαϊκής Δύσης.

Η Ευρώπη, μετά τον 12ο αιώνα και περισσότερο μετά την πτώση της Κωνσταντινούπολης, αποκτά σφρίγος, νεανικότητα και ορμή στα γράμματα αλλά και σε όλους τους άλλους τομείς. Δημιουργούνται πόλεις όπου διακινούνται ιδέες, αναπτύσσονται οι τέχνες, οργανώνονται σχολεία, φροντιστήρια, χώροι μάθησης, έρευνας και δημιουργίας. Οι υπόδουλοι Έλληνες μένουν πίσω από όλα αυτά. Αποκούμπι τα κολλυβογράμματα και τα ψαλτήρια των ιερέων που χρησιμεύουν ως αναγνωστικά.

Ο ευρωπαϊκός πολιτισμός ευεργετείται από τα ανερχόμενα σύγχρονα κράτη της ηπείρου. Εντός τους αναπτύσσονται κραταιοί πολιτισμοί, όπως ο Χρυσός Αιώνας της Ισπανίας (1492 – 1660) ή ο Μέγας Αιών της Γαλλίας (17ος αι.), ενώ το εμπόριο και οι επικοινωνίες βοηθούν στην ανάπτυξη του πολιτισμού αναδεικνύοντας πόλεις όπως η Μασσαλία σε πόλεις, πρότυπα.

Το διανοητικό κίνημα της Αναγέννησης δεν φτάνει έως τον Μοριά, τη Ρούμελη και τις άλλες περιοχές του υπόδουλου έθνους. Η εξέλιξη της μουσικής, του θεάτρου, της ζωγραφικής δεν περνά ούτε ως απλή πληροφορία.

Το βλέμμα και οι ελπίδες των υπόδουλων Ελλήνων είναι στραμμένα προς την Δύση, αλλά και προς Βορρά, στη ρωσική επικράτεια. Στον ευρωπαϊκό χώρο, θαυμάζουν εκείνους τους οποίους οι ίδιοι φώτισαν με το πνεύμα τους. Ολίγοι εκλεκτοί γόνοι της ανώτερης τάξης των ραγιάδων της Πόλης, οι Φαναριώτες, έχουν την τύχη να σπουδάσουν στην Ευρώπη και να έρθουν σε επαφή με την πολιτισμική εξέλιξη διά μέσου των αιώνων. Κάποιοι από αυτούς ήρθαν σε επαφή και με τη ρωσική διανόηση. Και όλοι μαζί πίεζαν με τη συμπαράταξη των φιλελλήνων, για την βοήθεια που είχαν ανάγκη ώστε να αποτινάξουν τον τουρκικό ζυγό. Η βοήθεια από τους Ρώσους δεν έρχεται ποτέ. Με τη ναυμαχία του Ναυαρίνου όμως, στην οποία μετέχουν ευρωπαϊκές δυνάμεις, άνοιξε ο δρόμος. Η Επανάσταση του 1821, η ελευθερία της πατρίδας, ήταν γεγονός. Σταθερά προσανατολισμένοι στην Ευρώπη οι χριστιανοί πολίτες του νέου ελληνικού κράτους περίμεναν τα πάντα από αυτήν. Δάνεια, γνώση, εμπορικές σχέσεις, συμμαχίες.

Η Ευρώπη, τα κράτη δηλαδή που σχηματίστηκαν στον χάρτη της, δεν αντιμετώπισαν πάντα με τον καλύτερο τρόπο τον λαό και τη χώρα μας. Η όποια βοήθεια δινόταν πάντα με αντάλλαγμα. Το αντάλλαγμα αυτό ήταν το δικαίωμα που διατηρούσαν να παρεμβαίνουν στο εσωτερικό της χώρας μας. Με το αγγλόφιλο, γαλλόφιλο ή ρωσόφιλο κόμμα κατά τον 19ο αιώνα, με την επιτήρηση του βρετανικού παράγοντα έως τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο και την παράδοσή μας στις ΗΠΑ μετά από αυτόν. Τέλος, με την αντιμετώπιση που μας επεφύλαξαν ως «εταίροι και δανειστές» κατά την πρόσφατη οικονομική κρίση. Γιατί η Ελλάς συνδέθηκε με την ΕΟΚ και έγινε μέλος των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1979-1981), των οποίων μετεξέλιξη αποτελεί η σημερινή Ευρωπαϊκή Ένωση.

Οι Έλληνες επιμένουν να προσανατολίζονται σταθερά προς την Ευρώπη. Έχουν αποφασίσει για την ανάγκη συμμαχιών σε μια περιοχή που συνδέεται με την ιστορία και τον πολιτισμό τους, εδώ και χιλιάδες χρόνια. Επιμένουν ευρωπαϊκά, αλλά πασχίζουν για μια καλύτερη, δημοκρατικότερη και κοινωνικότερη Ευρώπη.

Από το Δικταίο Άντρο έως τις Βρυξέλλες, ήταν μακρύς ο δρόμος ώσπου να φτάσουμε στις πρόσφατες εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Οι ευρωπαϊκοί λαοί, αντέδρασαν… «πολυποίκιλα». Ψαλίδισαν το δίδυμο Συντηρητική Δεξιά – Σοσιαλδημοκράτες, σε μια σειρά από χώρες αντιστάθηκαν στο κύμα του ευρωσκεπτικισμού και στη χώρα μας διάλεξαν στην ευρωπαϊκή κάλπη να «ψηλώσουν» τη Ν.Δ. και να «κοντύνουν» τον ΣΥΡΙΖΑ.

Ας βγάλουμε συμπεράσματα λοιπόν και για τα ευρωπαϊκά, αλλά και για τα του οίκου μας, με τον νου στις κάλπες των εθνικών εκλογών που στήνονται ήδη.

Προχωράμε όπως πάντα, με ψηλά το κεφάλι.

 

* Ο Πάνος Σκουρολιάκος είναι μέλος της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ και βουλευτής Περιφέρειας Αττικής

(ΠΗΓΗ : https://www.avgi.gr/article/10812/9926887/apo-to-diktaio-antro-stis-bryxelles  )

ΗΜΕΡΑ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

Image result for παγκοσμια ημερα πολιτισμου

Η ΕΠΕΚΕ Πολιτισμού του ΣΥΡΙΖΑ χαιρετίζει την γιορτή της ημέρας Πολιτισμού, σήμερα 21 Μαΐου. 
Η έννοια του Πολιτισμού, άρρηκτα συνδεδεμένη με την έννοια των πνευματικών επιτευγμάτων, δημιουργήθηκε από την ανθρώπινη
δραστηριότητα για να επιστρέψει στον άνθρωπο, πνευματικό πλούτο  που δυναμώνει το ανθρώπινο γένος όσον αφορά την ειδοποιό διαφορά
του από όλα τα άλλα πλάσματα της γης. Το πνεύμα των Ελλήνων έθεσε τις βάσεις και προίκισε την οικουμένη με τον σπόρο της αμφιβολίας,
της έρευνας, της ανακάλυψης και της δημιουργίας.
Σήμερα γιορτάζουμε όλοι. Από τους πιο ταπεινούς πνευματικούς δημιουργούς, έως όλους εκείνους που χάρισαν στην ανθρωπότητα
απαντήσεις για τα μικρά και μεγάλα μυστικά και θαύματα της ζωής ,από όλους όσους γεύονται τα αγαθά της επιστήμης, της τέχνης, της
τεχνολογίας.

Πάνος Σκουρολιάκος
Βουλευτής Αττικής
Συντονιστής ΕΠΕΚΕ Πολιτισμού του ΣΥΡΙΖΑ

Η κωμωδία πάει εκλογές (ΑΥΓΗ 18.5.2019)

Βρισκόμαστε σε μια περίοδο αλλεπάλληλων εκλογικών αναμετρήσεων. Η ατμόσφαιρα είναι ηλεκτρισμένη. Τα κόμματα, οι υποψήφιοι και οι υποστηρικτές τους βρίσκονται σε διαρκή εγρήγορση και αντιπαράθεση. Για τα ευρωπαϊκά, τα περιφερειακά, τα δημαρχιακά, και οσονούπω τα βουλευτικά.

Του Πάνου Σκουρολιάκου*

Όλο αυτό το τοπίο δεν είναι πρωτόγνωρο. Έρχεται από πολύ μακριά και με διαφορετικές λεπτομέρειες κάθε φορά, συντελεί στη δημιουργία ενός εκρηκτικού πολιτικού και κοινωνικού φαινομένου. Βεβαίως, τα γύρω από τις εκλογές τεκταινόμενα δεν θα μπορούσαν να αφήσουν αδιάφορους τους καλλιτεχνικούς δημιουργούς. Το αντίθετο. Ανέκαθεν τους ενέπνεαν ώστε να μας παραδώσουν έργα που αγαπήθηκαν από το κοινό. Όλη αυτή η ατμόσφαιρα, με τα σοβαρά και τα ευτράπελά της, ενέπνευσε πρωτίστως την κωμωδία λοιπόν.

Το θέμα είναι απέραντο. Ο περιορισμένος χώρος μας υποχρεώνει να μείνουμε σε τρεις σταθμούς αυτής της μεγάλης διαδρομής της κωμωδίας στο βασίλειο των εκλογών.

Αριστοφάνης. Στο 424 π.Χ. ο μεγάλος κωμικός ποιητής μας δίνει τους «Ιππής», αναλαμβάνοντας ο ίδιος έναν από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους. Παρότι είναι το πρώτο του έργο, καταγράφεται εδώ τόση πολιτική και σατιρική αιχμή όση δεν συναντούμε σε κανένα άλλο από τα κατοπινά έργα του. Στηλιτεύει τη δημαγωγία, επιτιθέμενος προσωπικά θα λέγαμε κατά του Αθηναίου πολιτικού Κλέωνα. Στηλιτεύει ακόμα θέματα γνώριμα και στην εποχή μας. Όπως τον χρηματισμό, την κλοπή του δημόσιου πλούτου και άλλα… «διαχρονικά». Ο Δήμος εδώ, (ο λαός δηλαδή) ζητά χρησμό για το πώς θα απαλλαγεί από τον Κλέωνα. Λύση είναι ένας πολιτικός χειρότερος από αυτόν. Αυτός λοιπόν βρίσκεται στο πρόσωπο ενός αλλαντοπώλη που δίνει μάχη για την κατάκτηση της εξουσίας. Οι σκηνές του «αγώνα» είναι πραγματικά σπαρταριστές. Με τους «Ιππής» ο Αριστοφάνης μπορεί να υπερηφανεύεται πως είναι ο πρώτος που μέσα στο θέατρο εξαπέλυσε αμείλικτη επίθεση απέναντι σε έναν κραταιό πολιτικό και ένα πολιτικό σύστημα που έμοιαζε πολύ μ’ αυτό που αποκαλούμε στις μέρες μας «δικομματισμό». Από τη μία ο ευγενής Κλέων κι από την άλλη ο άξεστος αλλαντοπώλης που δίνει τη μάχη όχι για τη δημοκρατία, αλλά για την πολυπόθητη «κουτάλα».

Γεώργιος Σουρής. Ο πιο σπουδαίος σατιρικός ποιητής της νεότερης Ελλάδας μάς έδωσε πλήθος ποιημάτων έμμετρης σάτιρας αλλά και έμμετρων θεατρικών έργων. Ανάμεσά τους και «Η Περιφέρεια» που παίχθηκε στο θέατρο «Ολύμπια» στις 28 Αυγούστου το 1866. Αφορμή γι’ αυτό το σατιρικό κείμενο στάθηκε ο νέος εκλογικός νόμος που καθιέρωνε την ευρεία εκλογική περιφέρεια ώστε να απαλλαγούν οι βουλευτικές εκλογές από τον έλεγχο των δημάρχων – κομματαρχών. Στο έργο, ο υποψήφιος βουλευτής Τενεκές μαζί με τη σύζυγό του περιοδεύουν στα χωριά της εκλογικής του περιφέρειας. Αλίμονο όμως, στα περισσότερα είναι άγνωστος, γιατί η περιφέρεια έχει διευρυνθεί. Το κενό αναλαμβάνει να καλύψει ο δήμαρχος Απλοχέρης, ο οποίος ερωτεύεται τα κάλλη της κυρίας υποψηφίου βουλευτού. Το πράγμα γίνεται γνωστό, στον χορό μπαίνει και η κυρία δημάρχου, οι χωρικοί σκανδαλίζονται, κυνηγούν τον υποψήφιο βουλευτή κι αυτός φεύγει άρον – άρον εγκαταλείποντας για πάντα το όνειρο της βουλευτικής εκλογής.

Δ. Κεχαΐδης – Ε. Χαβιαρά. Το έργο τους «Δάφνες και πικροδάφνες», που πρωτοπαίχθηκε το 1979 από το «Θέατρο Τέχνης» σε σκηνοθεσία Κάρολου Κουν, είναι ένας από τους στυλοβάτες του νεοελληνικού ρεπερτορίου. Με τις μνήμες της προχουντικής πολιτικής ζωής, εμπνέεται από την αναβίωσή της στη μεταχουντική περίοδο της δεκαετίας του ‘70. Σε αυτό, τέσσερις κομματάρχες τοπικών βουλευτών συζητούν γύρω από ένα τραπέζι για τις επερχόμενες εκλογές. Ο καθένας κρατάει κρυμμένα μυστικά «της δουλειάς» που αποκαλύπτει στους άλλους όταν θέλει να πλήξει τη σιγουριά τους ή να τους προκαλέσει να αποκαλύψουν τα δικά τους μυστικά. Χρησιμοποιούν κάθε μέσον, κάθε κόλπο και μπλόφα προκειμένου να εξυπηρετήσουν τον δικό τους σκοπό. Με μια γλώσσα καταπληκτική και με θεατρικά γοητευτικές λεπτομέρειες στις καταστάσεις, οι συγγραφείς μας παραδίδουν ένα πραγματικά σπουδαίο θεατρικό κείμενο.

Οι εκλογές έχουν την τιμητική τους και σε πολλά άλλα έργα. Να θυμίσουμε τον «Υποψήφιο βουλευτή» του Σοφοκλή Καρύδη (1832 – 1893), το θεατρικό έργο που μεταφέρθηκε και στον κινηματογράφο «Θανασάκης ο πολιτευόμενος» του Αλέκου Σακελλάριου και το αμιγώς κινηματογραφικό «Φωνάζει ο κλέφτης» των Ψαθά – Δαλιανίδη. Ακόμα, πάμπολλα «νούμερα» σε επιθεωρήσεις.

Η κωμική μούσα παρατηρεί τον ανθρώπινο βίο, τα ανθρώπινα καμώματα και αντιδράσεις για να τα επεξεργαστεί και να τα επιστρέψει με παιγνιώδη διάθεση και ιαματική για την ψυχή δράση.

 

* Ο Πάνος Σκουρολιάκος είναι μέλος της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ και βουλευτής Αττικής

(ΠΗΓΗ  : https://www.avgi.gr/article/10812/9882452/e-komodia-paei-ekloges  )

Ομιλία Πάνου Σκουρολιάκου στο νομοσχέδιο για τις 120 δόσεις (Video)

Γιά το νομοσχέδιο που περιλαμβάνει ανακουφιστικά μέτρα για τους πολίτες μίλησε στη Βουλή των Ελλήνων την Τρίτη 14 Μαΐου 2019 ο βουλευτής Αττικής του ΣΥΡΙΖΑ Πάνος Σκουρολιάκος.

Αναφερόμενος στην 13η σύνταξη και αντικρούοντας τις εμμονές της αντιπολίτευσης πως αυτή είναι προεκλογική παροχή, τόνισε πως πρόκειται για μέτρο μόνιμο. «Η 13η σύνταξη» τόνισε «θα δίδεται κάθε χρόνο, ως μόνιμο μέτρο, εκτός και αν κάποια κυβέρνηση στο μέλλον την καταργήσει. Ο ΣΥΡΙΖΑ πάντως να την αυξήσει μπορεί, να την καταργήσει αποκλείεται.

Ο κ. Μητσοτάκης την καταγγέλλει και δεν δεσμεύεται για τη διατήρηση της, Το είπε σε συνέντευξή του στον Γ.  Παπαδάκη και το βίντεο υπάρχει στο διαδίκτυο».

Ολοκλήρωσε λέγοντας πως με την Νέα Δημοκρατία τα χειρότερα έρχονται. Επειδή όμως εμείς αγωνιζόμαστε για τα καλύτερα θα συνεχίσουμε με φιλολαϊκά μέτρα που θα αποκαταστήσουν όλες τις αδικίες που επισώρευσαν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ.

 

 

 

Ένας μπαρουτοκαπνισμένος θεατρώνης (Αυγή 11.05.2019)

Το θέατρο του Μπούκουρα. Σκίτσο του Μπάμπη Άννινου (Πηγή: https://el.wikipedia.org)

Η οργάνωση του νέου ελληνικού κράτους μετά την Επανάσταση του 1821 βασίστηκε στα υλικά αυτής της ίδιας της Επανάστασης. Οι επαναστάτες που προηγουμένως μπορεί να ήταν αγρότες, ναυτικοί, έμποροι, κλέφτες και αρματολοί, πέρασαν σε νέα καθήκοντα, νέους ρόλους. Από αυτή τη δεξαμενή αναδείχθηκε το πολιτικό προσωπικό του νέου κράτους.

Του Πάνου Σκουρολιάκου*

Οι υπουργοί, οι πρωθυπουργοί, οι αξιωματικοί του στρατεύματος των άλλων σωμάτων, οι νέοι επιχειρηματίες.

Δεν θα μπορούσε να απουσιάζει από την περιοχή της οργάνωσης του θεάτρου και κάποιος μπαρουτοκαπνισμένος αγωνιστής του ’21. Πρόκειται για τον Σπετσιώτη Ιωάννη Μπούκουρα, έναν επιτυχημένο έμπορο και καραβοκύρη, που μετά τον αγώνα για ελευθερία επιδόθηκε με επιτυχία σ’ επιχειρηματικές δραστηριότητες. Βεβαίως, η εμπλοκή του με το θέατρο δεν είχε το στοιχείο του κέρδους. Είχε να κάνει με μια σπουδαία πτυχή της προσωπικότητάς του. Την αγάπη του αγράμματου αγωνιστή και πλοιοκτήτη για τα γράμματα και τις τέχνες.

Εγκαταλείποντας το νησί του, έρχεται οικογενειακά στην Αθήνα για να στείλει τις κόρες του στο Παρθεναγωγείο. Παράλληλα, προσλαμβάνει και δασκάλους που παρέδιδαν ιδιαίτερα μαθήματα στα κορίτσια. Λένε πως παρακολουθούσε και ο ίδιος αυτές τις ιδιαίτερες παραδόσεις ώστε να πλουτίσει τις γνώσεις του, να μάθει κι αυτός γράμματα. Ο Μπούκουρας ήταν, επί της ουσίας, πολύ μπροστά από την εποχή του. Στην επιμονή της κόρης του Ελένης να σπουδάσει ζωγραφική και μιας και τα κορίτσια δεν μπορούσαν να γίνουν δεκτά σε μια σχολή καλών τεχνών γιατί υπήρχε σχέδιο ανδρικού γυμνού, πήρε μια απόφαση εξαιρετικής γενναιότητας. Πηγαίνει με την κόρη του στην Ιταλία, την ντύνει με ανδρικά ρούχα και ως νεαρός Μπούκουρας η Ελένη σπουδάζει ζωγραφική. Παντρεύεται τον Ελληνοϊταλό ζωγράφο Σαβέριο Αλταμούρα και κάνει σπουδαία καριέρα ως Ελένη Αλταμούρα.

Για να επιστρέψουμε στον Ιωάννη Μπούκουρα, πρέπει να πούμε πως μέχρι τη δημιουργία του πρώτου πέτρινου θεάτρου, η μοναδική αίθουσα που υπήρχε στην Αθήνα, ήταν ένα ξύλινο ταπεινό θέατρο στη σημερινή πλατεία Δημαρχείου, εκεί που είναι τώρα το κτήριο της Εθνικής Τράπεζας. Ήταν το «Θέατρο Σκοντζόπουλου».

Στη φτωχή τότε θεατρική ζωή της νέας πρωτεύουσας, δυναμικό ρόλο έπαιζαν ιταλικοί θίασοι, Ιταλοί λυρικοί τραγουδιστές και τραγουδίστριες, Ιταλοί επιχειρηματίες. Ένας από αυτούς, ο Ιωσήφ Καμιλιέρι, ζήτησε από την κυβέρνηση να του παραχωρηθεί άνευ αντιτίμου κάποιο οικόπεδο ώστε να χτίσει ένα πέτρινο, θέατρο, όπως ήταν τα θέατρα παντού στην Ευρώπη. Η κυβέρνηση δέχτηκε και του παραχωρήθηκε χώρος εκτός της πόλεως των Αθηνών, στη θέση Γεράνι, κοντά στο σημερινό Εθνικό Θέατρο. Πλην όμως ο Καμιλιέρι δεν κατόρθωσε να βρει χρήματα για την ανοικοδόμηση του θεάτρου. Έτσι λοιπόν κηρύχθηκε έκπτωτος. Τη σκυτάλη παραλαμβάνει ο συμπατριώτης του τενόρος Β. Σανσότι και το 1839 παραδίδει ένα νέο λιθόκτιστο θέατρο με 112 θέσεις πλατείας και τρεις σειρές θεωρείων, με την ονομασία: «Θέατρο Αθηνών».

Το 1844, ο Ιωάννης Μπούκουρας, πουλώντας το ιστιοφόρο του «Θαλάσσιος Ίππος», αγοράζει το «Θέατρο Αθηνών», που από ‘δω και πέρα για το κοινό, είναι το «Θέατρο Μπούκουρα». Ο καπετάνιος παραλαμβάνει ένα θέατρο βουτηγμένο στα χρέη. Αιτία ήταν η επιμονή της προηγούμενης διεύθυνσης στο ελληνικό ρεπερτόριο και τους Έλληνες ηθοποιούς. Αλλοίμονο όμως. Το κοινό προτιμούσε τους Ιταλούς τριτοκλασάτους λυρικούς καλλιτέχνες από το νέο γηγενές θεατρικό δυναμικό που πάσχιζε να σταθεί στα πόδια του.

Παραλαμβάνοντας το «Θέατρο Αθηνών», το νέο του αφεντικό κατόρθωσε σαν μπαρουτοκαπνισμένος και έμπειρος καραβοκύρης να το κρατήσει όρθιο, εν μέσω πολλών τρικυμιών. Επέμεινε ελληνικά, παραχωρώντας το σε Έλληνες θεατρίνους που έδιναν παραστάσεις μέχρι το 1854, όταν διέκοψαν για κάποιο διάστημα, λόγω ελλείψεως γυναικών ηθοποιών. Και οι δύο πρωταγωνίστριες παντρεύτηκαν!

Το 1857 ο Γρηγόριος Καμπούρογλου ανεβάζει τη «Λουίζα Μύλλερ» του Σίλερ. Ακολουθούν ιταλικά μελοδράματα, κι άλλοι ιταλικοί θίασοι έως και γαλλική όπερα. Ο αγράμματος πλην όμως φιλοπρόοδος Ιωάννης Μπούκουρης πλέον, κατόρθωσε να συνομιλεί με όλη την αθηναϊκή διανόηση της εποχής του, που σύχναζε στο θέατρό του.

Αν ερευνήσει κανείς τη βιβλιογραφία γύρω από την οικογένεια Μπούκουρα, θα ανακαλύψει πλήθος εργασιών και πληροφοριών για την κόρη του, τη σπουδαία ζωγράφο Ελένη Αλταμούρα. Να σημειώσουμε πως η Ελένη ενέπνευσε το θέμα του μυθιστορήματος της Ρέας Γαλανάκη «Ελένη ή ο κανένας».

Λιγοστές οι πληροφορίες για τον Ιωάννη Μπούκουρα. Όμως χάρη σε αυτόν η κόρη του έγινε τόσο σπουδαία και χάρη στη δική του λαχτάρα και έμπνευση ο θαλασσοδαρμένος καπετάνιος και αγωνιστής του ’21 μεταμορφώθηκε σε μέλος της θεατρικής συντεχνίας, βοηθώντας τα γράμματα και τις τέχνες στα πρώτα βήματα του νέου ελληνικού κράτους . Ο Μπούκουρας δεν έβγαλε λεφτά από το θέατρο. Έβαλε χρήματα σε αυτό πλησιάζοντας έτσι τις λαχτάρες και τα όνειρά του.

 

*Ο Πάνος Σκουρολιάκος είναι μέλος της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ και βουλευτής Περιφέρειας Αττικής

Πηγές: Χ. Πατέρας “Τα θέατρα των Αθηνών”, εκδ. Συλλογές Α. Βουρνάς (1997).

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ: Ανακοίνωση για την Ομάδα  Μπάσκετ Λαυρίου

Lavrio : Season 2018-2019

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Αθήνα 10  Μάϊου  2019
Ανακοίνωση για την Ομάδα  Μπάσκετ Λαυρίου

Κατά την προχθεσινή τελευταία αγωνιστική του πρωταθλήματος της Α1 μπάσκετ βρεθήκαμε μπροστά σε μια καταφανέστατη αδικία. Μετά την απόφαση της ΚΑΕ Παναθηναϊκός να μην κατέβει στον αγώνα με την ομάδα της Κύμης. Η ομάδα της Κύμης πήρε τους βαθμούς της νίκης άνευ αγώνα με αποτέλεσμα τον υποβιβασμό της ομάδας Μπάσκετ του Λαυρίου. Δηλαδή η ομάδα του Λαυρίου να γίνει θύμα του τσακωμού συγκεκριμένων συμφερόντων που όλοι γνωρίζουμε και όλοι οι υγιείς φίλαθλοι αποδοκιμάζουν.

Η ομάδα του Λαυρίου  αποτελεί κόσμημα για τις ομάδας της Α1, είναι υγιής οικονομικά, συνεισφέρει στην ανάπτυξη  της τοπικής κοινωνίας του Δήμου Λαυρεωτικής, δεν έχει απασχολήσει ποτέ τα μέσα για θέματα βίας, πάρα μόνο για την υγεία που απορρέει από την λειτουργία της και το φίλαθλο πνεύμα του κοινού της. 

Στην χθεσινή συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου ΕΣΑΚΕ μετά από πρόταση του Προέδρου της Ομάδας του Λαυρίου αποφασίσθηκε ομόφωνα  η αναδιάρθρωση της   Basket League, ώστε οι 14 ομάδες να γίνουν 16 με αποτέλεσμα η ομάδα του Λαυρίου να κατοχυρώσει αυτό που κέρδισε στον αθλητικό χώρο και έχασε στα χαρτιά.

Χαιρετίζουμε την απόφαση του ΕΣΑΚΕ για την αναδιάρθρωση της   Basket League, πιστεύοντας πως η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης θα κάνει δεκτή την συγκεκριμένη απόφαση. Δηλώνουμε την απερίφραστη στήριξη μας στην ομάδα του Λαυρίου και τονίζουμε σε κάθε κατεύθυνση πως  δεν θα αφήσουμε ομάδες που είναι κόσμημα για τον  Ελληνικό Αθλητισμό να γίνει θύμα συμφερόντων που θέλουν να γυρίσουν το μπάσκετ χρόνια πίσω.

Παναγιώτης (Πάνος) Σκουρολιάκος

Βουλευτής Περιφέρειας Αττικής