Τα κλούβια αυγά (Αυγή 8.6.2019)

Ο πολιτισμός, ένας από τους πιο προνομιακούς χώρους της Αριστεράς, αποκαλύφθηκε μπροστά της μετά τις εκλογές του 2015 με ένα νέο, διαφορετικό πρόσωπο από εκείνο που η Αριστερά είχε υπόψιν της προηγουμένως.

Του Πάνου Σκουρολιάκου*

 Όχι, δεν άλλαξε ο χώρος. Η θέση της Αριστεράς άλλαξε. Τώρα πια τον αντιμετώπιζε από τη θέση της κυβερνώσας δύναμης.

Όλες οι γνώσεις και οι εμπειρίες που είχε συσσωρεύσει στο παρελθόν, ήρθαν αρωγοί στη νέα κατάσταση που υπαγόρευε νέα καθήκοντα. Παραλαμβάνοντας ένα κατακερματισμένο πολιτιστικό τοπίο, λοιπόν, έπρεπε να θεραπεύσει άμεσα πληγές ανοιχτές και ταυτόχρονα να εμπνεύσει νέους προορισμούς, νέα ήθη, ώστε να φτάσει σε νέες δημιουργίες. Να προσεγγίσει ένα νέο τοπίο χωρίς παραγοντισμούς, χωρίς καταστάσεις διαπλοκής, κομματικής παντοκρατορίας, ρεμούλας και παρανομίας. Να κάνει σαφές στους πάντες ότι οι αγκυλώσεις του παρελθόντος δεν έχουν χώρο πια.

Δεν επιχειρούμε έναν συνολικό απολογισμό, αλλά καλό είναι να αναφερθούν κάποιες από τις πολλές δράσεις της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ σε έναν τομέα σημαντικό για την ίδια την υπόσταση της χώρας.

Χωρίς «δικά μας παιδιά» άρχισε η στελέχωση σημαντικών πολιτιστικών μονάδων. Στα δύο εμβληματικά καλλιτεχνικά ιδρύματα (Εθνικό Θέατρο και Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος), αλλά και στο Φεστιβάλ Αθηνών – Επιδαύρου τοποθετήθηκαν νέοι διευθυντές, που σε καμία περίπτωση δεν ανήκουν στον κύκλο των φίλων ή οπαδών του ΣΥΡΙΖΑ. Πρόκειται για καλλιτεχνικές προσωπικότητες που δεν χρειάστηκαν κομματικά δεκανίκια στη σημαντική καριέρα τους. Ταυτόχρονα, θεσμοθετήθηκε η θέση του οικονομικού διευθυντή, ώστε απερίσπαστος ο καλλιτεχνικός διευθυντής να αφιερώνεται στο έργο του, απαλλαγμένος από το βάρος της χρηστής οικονομικής διοίκησης ενός τομέα τις γνώσεις του οποίου δεν είναι υποχρεωμένος να έχει. Στα δύο αυτά θέατρα οργανώθηκαν με πολλές δυσκολίες και οι πρώτες Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας μετά την κατάργησή τους από την κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου το 2013.

Με την έκρηξη του τουρισμού στη χώρα μας κατά τα τελευταία χρόνια, σημαντική είναι και η προσέλευση των τουριστών στους αρχαιολογικούς χώρους. Κοινό μυστικό ήταν η αναντιστοιχία επισκεπτών – εισιτηρίων. Ο αριθμός των επισκεπτών ήταν εξαιρετικά μεγαλύτερος από τα εισιτήρια που κόβονταν. Χρόνια και χρόνια κυκλοφορούσε η προετοιμασία του ηλεκτρονικού εισιτηρίου, που όμως καμία κυβέρνηση δεν έφερνε. Η καθιέρωσή του ήταν ένα από τα πρώτα μελήματα της νέας κυβέρνησης, που με πολλές δυσκολίες και τρικλοποδιές επιτέλους το καθιέρωσε. Αρχικά στους χώρους με μεγάλη επισκεψημότητα (Ακρόπολη Αθηνών, Κνωσός, Ηλεία) και σταδιακά επεκτείνεται σε όλα τα άλλα σημεία αρχαιολογικού ενδιαφέροντος.

Θέμα σημαντικής εκμετάλλευσης των δημιουργών στον χώρο της μουσικής ήταν η περιοχή των πνευματικών δικαιωμάτων τους. Με παντελή έλλειψη νομοθετικού πλαισίου (πρωτοφανές για ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος), μια ιδιωτική εταιρεία ασκούσε μονοπωλιακά την είσπραξη και απόδοση των οικονομικών δικαιωμάτων, αποφασίζοντας αδιαφανώς και χωρίς να υπόκειται σε κανέναν έλεγχο. Η παρούσα κυβέρνηση λοιπόν δημιούργησε τον νόμο περί πνευματικών δικαιωμάτων συστήνοντας ταυτόχρονα και μια ειδική υπηρεσία διαχείρισης των πνευματικών δικαιωμάτων ώστε να συνεχιστεί η είσπραξη των ποσών που δικαιούνται οι δημιουργοί. Στη συνέχεια, το υπουργείο έχει μπει σε διαδικασία δημιουργίας νέου οργανισμού συλλογικής διαχείρισης των πνευματικών δικαιωμάτων που θα ελέγχουν οι ίδιοι οι δημιουργοί.

Αντιμετωπίστηκαν ακόμα κραυγαλέες καταστάσεις διασπάθισης δημόσιου χρήματος. Στην περιοχή του υπουργείου Πολιτισμού λειτουργούσε ένα Ταμείο Αλληλοβοηθείας των υπαλλήλων. Πρόκειται για μια ένωση προσώπων που δεν υπήρχε καν «στα χαρτιά». Δεν είχε καταστατικό, δεν είχε εκλεγμένη ηγεσία, αλλά παρ’ όλα αυτά διαχειρίζονταν με αποφάσεις των προηγούμενων κυβερνήσεων το 1,5% των εσόδων του Ταμείου Αρχαιολογικών Πόρων και Απαλλοτριώσεων, ενώ λειτουργούσε έναν παιδικό σταθμό με 103 παιδιά. Την περίοδο 1995 έως 2017, οπότε έσπασε το απόστημα, το εν λόγω ταμείο εισέπραξε και διαχειρίσθηκε 4.868.687 ευρώ! Οι χορηγίες δημόσιου χρήματος τελείωσαν λοιπόν, ενώ ο παιδικός σταθμός πέρασε στην ευθύνη του υπουργείου με πολύ καλύτερες συνθήκες για παιδιά και εργαζόμενους.

Στον χώρο του κινηματογράφου, το υπουργείο Ψηφιακής Πολιτικής δημιούργησε το κατάλληλο επενδυτικό περιβάλλον ώστε ξένες παραγωγές να έρθουν για γυρίσματα στη χώρα μας, αξιοποιώντας σημαντικά συγκριτικά πλεονεκτήματα: το υπέροχο ελληνικό φως και τα πολυποίκιλα τοπία της πατρίδας μας. Αυτό το περιβάλλον το υπόσχονταν οι προηγούμενες κυβερνήσεις εδώ και είκοσι χρόνια. Η παρούσα κυβέρνηση το υλοποίησε διά του cash rebate. Της επιστροφής δηλαδή ενός μέρους του φόρου. Έτσι, οι μεγάλες παραγωγές προτιμούν τη χώρα μας πλέον, ώς τώρα πήγαιναν στην Τουρκία, στο Μαρόκο, στη Μάλτα, την Αλβανία, την Κροατία και αλλού. Αυτή τη στιγμή έχουν ενταχθεί στον νόμο 38 παραγωγές, 18 ελληνικές και 20 ξένες, αφήνοντας χρήμα στη χώρα μας, δημιουργώντας 11.500 θέσεις εργασίας και διαφημίζοντας το ελληνικό τοπίο παντού στον κόσμο προσελκύοντας νέους επισκέπτες.

Είναι και άλλα πολλά που έγιναν. Ο χώρος όμως περιορισμένος. Είναι και εκείνα που έχουν προετοιμαστεί ήδη. Και ακόμα όσα είναι οραματικά και μεγαλύτερης κλίμακας. Θα επανέλθουμε όμως.

Στον πολιτισμό, λοιπόν, «σπάσαμε αυγά». Χρειάζεται να σπάσουμε κι άλλα, γιατί είναι ακόμα πολλά τα κλούβια αυγά και όχι μόνο στον πολιτισμό. Είναι, δυστυχώς, παντού.

 

* Ο Πάνος Σκουρολιάκος είναι μέλος της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ και βουλευτής Αττικής

(ΠΗΓΗ : http://www.avgi.gr/article/10812/9945293/ta-kloubia-auga  )

ΑΛΗΘΙΝΗ ΖΩΗ (3) – ΚΕΝΤΡΟ ΥΓΕΙΑΣ ΝΕΑΣ ΜΑΚΡΗΣ

ΑΛΗΘΙΝΗ ΖΩΗ (3) – ΚΕΝΤΡΟ ΥΓΕΙΑΣ ΝΕΑΣ ΜΑΚΡΗΣ

Έως το 2014 διέθετε (για μια μεγάλη περιοχή) 7 γιατρούς
Σήμερα, προσφέρουν τις υπηρεσίες τους σε αυτό 20 γιατροί. 

ΚΑΙΝΟΥΡΙΟ ΨΗΦΙΑΚΟ ακτινολογικό μηχάνημα ΚΑΙ υπερηχογράφος έχουν παραγγελθεί  και είναι καθοδό ,για το ακτινολογικό εργαστήριο που είχε κλείσει για 6,5 χρόνια κι άνοιξε πριν 4 χρόνια 

Η ΑΛΗΘΙΝH ΖΩΗ – K.Y.ΚΑΠΑΝΔΡΙΤΙΟΥ

Κέντρο Υγείας Καπανδριτίου: Έως το 2014 υπολειτουργούσε με 7 γιατρούς και έκλεινε στις 2 το μεσημέρι.
ΣΗΜΕΡΑ έχει 29 γιατρούς με όλες τις ειδικότητες και εξωτερικά ιατρεία.

8η ΙΟΥΛΙΟΥ:  ΤΙ ΜΑΣ ΕΠΙΦΥΛΑΣΣΕΙ ΓΙΑ ΤΟ  8ΩΡΟ;…

Το αίτημα για 8ωρη εργασία, διατυπώθηκε εδώ και διακόσια σχεδόν χρόνια, το 1829 στην Αμερική.

Στην Ελλάδα, το 1879 γίνεται γι αυτόν το λόγο, στη Σύρο η πρώτη απεργία.

Το 1909 καθιερώνεται η αργία της Κυριακής.

Το 1920 επικυρώνεται η Διεθνής Σύμβαση Εργασίας για  το 8ωρο.

Σήμερα η ομάδα Draugiem  θεωρεί το 8ωρο « ξεπερασμένη και αναποτελεσματική προσέγγιση της εργασίας» και από κοντά ακούγονται απόψεις περί επταήμερης δουλειάς,  ξεπερασμένου 8ωρου και άλλα ωραία που μας πάνε 100 και 200 χρόνια πίσω.

Αλήθεια, πως θα ξημερώσει η 8η Ιουλίου του 2019 για  τους εργαζόμενους;

 

Κινηματογραφικά στούντιο: «Η Ωραία Ελλάς»

ΤΟΥ ΠΑΝΟΥ ΣΚΟΥΡΟΛΙΑΚΟΥ*

Στην εποχή μας, σπουδαίος μοχλός ανάπτυξης είναι η βιομηχανία του κινηματογράφου και ο χώρος των οπτικοακουστικών τεχνών. Για να λειτουργήσει ως τέτοιος όμως απαιτούνται κάποιες προϋποθέσεις. Παρατηρώντας τις επιλογές της αμερικανικής κινηματογραφικής βιομηχανίας, πρέπει να σημειωθεί ότι αυτή άνθησε στην Καλιφόρνια, σε μια περιοχή με εξαιρετικά ενδιαφέροντα φωτισμό για τα εξωτερικά γυρίσματα και, βεβαίως, με το ανάλογο οικονομικό περιβάλλον όσον αφορά στο ύψος των επενδύσεων και τη φορολογία. Απαιτείται, δηλαδή, εκείνο το νομοθετικό πλαίσιο που θα κάνει ελκυστική την επένδυση σε έναν τόπο. Επίσης, σπουδαίο ρόλο παίζει και το κινηματογραφικά ενδιαφέρον φυσικό τοπίο.

Η χώρα μας διέθετε πάντα σε υψηλό ποιοτικά επίπεδο τις δύο από τις τρεις προϋποθέσεις: το απαράμιλλο φυσικό φως και το τοπίο της, που είναι πραγματικά ένα απέραντο φυσικό ντεκόρ με διαφορετικές μεταξύ τους σκηνικές εικόνες. Δεν είναι λίγες οι ταινίες που γυρίστηκαν εδώ κατά το παρελθόν, επιστρέφοντας στη χώρα έσοδα από τουρισμό και συνάλλαγμα. Λόγω όμως της απουσίας ενός φιλοαναπτυξιακού οικονομικού πλαισίου, οι κινηματογραφικοί παραγωγοί επέλεγαν τα τελευταία χρόνια άλλες χώρες για τα γυρίσματα των ταινιών τους. Τουρκία, Μαρόκο, Μάλτα, Αλβανία, Ισπανία ή Μαυροβούνιο ήταν οι επόμενες επιλογές τους. Ετσι χάναμε, όχι μόνο το συνάλλαγμα από τον τουρισμό, που θέλει να βρεθεί στα υπέροχα ελληνικά τοπία, που γνωρίζει μέσω της κινηματογραφικής οθόνης, αλλά και τα έσοδα που έμεναν κατά την περίοδο των γυρισμάτων στη χώρα. Επίσης, να σημειώσουμε και την αύξηση της απασχόλησης για χιλιάδες Ελληνες εργαζόμενους στον κινηματογράφο και τα οπτικοακουστικά γενικότερα.

Το θέμα του ελκυστικού οικονομικού πλαισίου δεν ήταν κάτι άγνωστο στην πολιτική ηγεσία της χώρας. Μιλώντας με υπουργό Πολιτισμού το 2009, εκείνος με διαβεβαίωνε ότι το παλιό αυτό αίτημα των ανθρώπων του κινηματογράφου θα ικανοποιούνταν άμεσα. Υποστήριζε ότι μια νομοθετική ρύθμιση για το επίμαχο θέμα θα ερχόταν το αμέσως επόμενο διάστημα. Επρεπε όμως και αυτό η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ να το υλοποιήσει το 2017, μέσω του υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής, με τον Νίκο Παππά στην πολιτική – δημιουργική ευθύνη αλλά και με τον Λευτέρη Κρέτσο.

Τακτοποιώντας το θέμα του cash rebate -την υιοθέτηση του επενδυτικού κινήτρου- πριν ακόμα κλείσει χρόνος, υποβλήθηκαν πολλές αιτήσεις, ενώ είχε ήδη πληρωθεί και το πρώτο rebate από το Εθνικό Κέντρο Οπτικοακουστικών Μέσων και Επικοινωνίας – η επιστροφή ενός ποσού στους παραγωγούς. Μέχρι τον Απρίλιο του 2019 υπήρχαν 38 προτάσεις: 18 για εγχώριες και 20 για διεθνείς παραγωγές από Γαλλία, Βρετανία, ΗΠΑ, Νότια Κορέα, Γερμανία. Η συνολική επένδυση αυτών των 38 παραγωγών είναι 32,3 εκατ. ευρώ. Τα χρήματα που θα επιστραφούν βάσει του νόμου 4487 του 2017 είναι 9,9 εκατ. ευρώ. Τα υπόλοιπα μένουν στη χώρα και ταυτόχρονα δημιουργούνται 11.500 θέσεις απασχόλησης. Οι Ελληνες τεχνικοί κινηματογράφου, που καταδικάστηκαν στην ανεργία με την κρίση και τη σχεδόν εξαφάνιση των κινηματογραφικών και τηλεοπτικών παραγωγών, επιτέλους παίρνουν βαθιά εργασιακή ανάσα!

Ανάμεσα στις ταινίες που γυρίζονται στη χώρα μας μετά την ψήφιση του επίμαχου νόμου συναντάμε τη γαλλική παραγωγή «Adults in the room» του Κώστα Γαβρά, το «Born to be murdered» του Φερντινάντο Τσίτο Φιλομαρίνο με γυρίσματα σε Μετέωρα και Ζαγόρια, την ευρωπαϊκή παραγωγή «Για να δει τη θάλασσα» της Αγγελικής Αντωνίου και πολλές άλλες.

Διεκδικώντας, λοιπόν, η Ελλάδα με τα φυσικά και θεσμικά πλέον συγκριτικά πλεονεκτήματά της όσα δικαιούται, μετατρέπεται όσον αφορά στον κόσμο του σινεμά σε ένα απέραντο κινηματογραφικό στούντιο με πολλαπλά οφέλη. Για τους σπουδαίους κινηματογραφιστές μας, για τον τουρισμό και την ανάπτυξη, για το κύρος και την ελκυστική εικόνα της πατρίδας μας διεθνώς.

* Βουλευτής Αττικής του ΣΥΡΙΖΑ, Γραμματέας της Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής

Δημοσιεύτηκε στα «Ιδεογράμματα» της Νέας Σελίδας την Κυριακή 2/06/2019

(ΠΗΓΗ : https://neaselida.gr/ideogrammata/kinimatografika-stoyntio-i-oraia-ellas/  )

Ο Πολιτισµός: Η έµπνευση και το όνειρο της επόµενης µέρας (εφημ. ΕΘΝΟΣ 2.6.2019)

Γράφει ο Πάνος Σκουρολιάκος *

Ο υπέροχος κόσμος του πολιτισµού, ως εξαιρετικά πολυδιάστατος, απαιτεί και µια αντίστοιχα πολυδιάστατη πολιτική εκ µέρους των κυβερνήσεων. Ως ένας χώρος όπου η έµπνευση και το όνειρο των δηµιουργών συναντούν τη σκληρή δουλειά ώστε η έµπνευση να φθάνει στην παραγωγή. Χειάζεται όµως και την απαραίτητη στήριξη, το ανάλογο νοµοθετικό πλαίσιο και τη φροντίδα της πολιτείας.

Εκεί που µια ιδιωτική εταιρεία, η ΑΕΠΙ, λειτουργούσε µε δύναµη και εξουσίες που δεν είχε το ίδιο το κράτος, στερώντας οικονοµικούς πόρους που εδικαιούντο οι Ελληνες δηµιουργοί. Να βάλει ένα τέλος στο σκάνδαλο της λειτουργίας του αλήστου µνήµης Ταµείου Αλληλοβοήθειας Υπαλλήλων Υπουργείου Πολιτισµού. Μια ένωση που, χωρίς καταστατικό, εκλογές και νοµιµοποίηση διαχειριζόταν εκατοµµύρια ευρώ από τα έσοδα του Ταµείου Αρχαιολογικών Πόρων. Να αποκαταστήσει επιτέλους θετικό αναπτυξιακό σχέδιο όσον αφορά την κινηµατογραφική βιοµηχανία και τα οπτικοακουστικά, µε το περίφηµο cash rebate.

Αυτή τη στιγµή 38 µεγάλες παραγωγές (18 ελληνικές και 20 ξένες) γυρίζονται στην Ελλάδα, φέρνοντας συνάλλαγµα, διαφηµίζοντας τη χώρα και εξασφαλίζοντας 11,5 χιλιάδες θέσεις εργασίας. Ας περάσουµε όµως στο αύριο. Στο τι οραµατίζεται η Αριστερά µε τον ΣΥΡΙΖΑ για τον πολιτισµό, µετά τις επόµενες γενικές εκλογές. Απαιτείται η ενεργοποίηση νέων τρόπων συνεργασιών εντός του υπουργείου, ώστε να αξιοποιηθεί κατάλληλα ένα σπουδαίο δυναµικό εργαζοµένων. Η εξαίρεση του νόµου 4389/ 2016 φροντίζει ώστε, το συντοµότερο, το υπουργείο Οικονοµικών να θέσει στη διάθεση του υπουργείου Πολιτισµού πλήρη κατάλογο των ακινήτων που εξαιρούνται από την «περιουσία» ως ανήκοντα σε αρχαιολογικούς χώρους. Θα τελειώσει έτσι ο κύκλος αµφιβολίας και δεν θα ακούγονται οι γνωστές χοντράδες «θα πουλήσουν την Ακρόπολη»!

Θα δηµιουργηθεί «Παρατηρητήριο Εθνικού Πολιτισµικού Κεφαλαίου», όπου θα προτείνονται πολιτισµικές πολιτικές που κινούνται σε νέα τροχιά αειφόρου ανάπτυξης και συµβάλλοντας στην ενίσχυση της οικονοµίας. Ποτέ το ελληνικό κράτος δεν είχε ένα συνεκτικό σχέδιο για τον πολιτισµό στην Περιφέρεια. Αποσπασµατικές δράσεις όπως η δηµιουργία των ∆ΗΠΕΘΕ ή των θεµατικών πολιτιστικά πόλεων, λειτουργούσαν αυτόνοµα, χωρίς άλλες δραστηριότητες και συνέργειες, έως ότου ατόνησαν τελείως. Ανασύνταξη λοιπόν της περιφερειακής πολιτικής του σύγχρονου πολιτισµού.

*Βουλευτής Αττικής ΣΥΡΙΖΑ, γραµµατέας Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων

(ΠΗΓΗ : https://www.ethnos.gr/apopseis/42420_politismos-i-empneysi-kai-oneiro-tis-epomenis-meras  )