Με την Υπουργό Θεανώ Φωτίου στα Καλύβια και στην Ανάβυσσο

Στα Καλύβια του Δήμου Σαρωνικού με την Υπουργό Θεανώ Φωτίου στο ΚΕΝΤΡΟ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ του Δήμου, (4/7/2018), έναν κόμβο κοινωνικής πολιτικής που δημιουργήθηκε με οικονομικούς πόρους του δημοσίου (του Υπουργείου δηλαδή) και όπου θα μπορούν οι πολίτες να εξυπηρετούνται για θέματα κοινωνικής πολιτικής και δικαιωμάτων τους. (Επιδόματα, παροχές που δικαιούνται κλπ). Στη συνέχεια, η Υπουργός, μίλησε στο ΚΑΠΗ Αναβύσσου, σε συγκέντρωση που οργάνωσε η τοπική ΟΜ του ΣΥΡΙΖΑ, ενημερώνοντας για τις δράσεις και το εύρος της κοινωνικής πολιτικής της κυβέρνησης.

 

Ο λαϊκός Μεγαλέξανδρος

Του Πάνου Σκουρολιάκου *

 Μέρες μακεδονικής ανάτασης που είναι, (εξ αιτίας της συμφωνίας με την ΠΓΔΜ), έρχεται στο νου,  η προσωπικότητα του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Ας τη δούμε,  έτσι όπως έφτασε σε έως τις μέρες μας, μέσα από  τη λαϊκή μούσα.

Ο μέγιστος όλων των εποχών στρατηλάτης ξεκινώντας από την Μακεδονία της ελληνικής ιστορίας, έφτασε πέρα από τα πέρατα του τότε γνωστού  κόσμου,  κατακτώντας όχι μόνον τα εδάφη  κραταιών βασιλέων και αυτοκρατόρων,  αλλά κυρίως τις καρδιές των ανθρώπων τους.  Σημάδεψε  την  εποχή  του, αλλά  και όλες  τις  κατοπινές  εποχές, ασκώντας καθοριστική επιρροή στην  ιστορική διαδρομή της ανθρωπότητας, κυριολεκτικά έως τις μέρες μας.

Τα κατορθώματα   και η  προσωπικότητα του,   πέρασαν στις διαστάσεις του μύθου και του θρύλου. Έγιναν  πηγή έμπνευσης για λόγιους και λαϊκούς ποιητές, φιλόσοφους, παραμυθάδες, μενεστρέλους, καραγκιοζοπαίχτες και άλλους πολλούς που κέντρισαν την λαϊκή φαντασία και πρόσφεραν κείμενα και θεάματα αγαπητά στα λαϊκά στρώματα.

Πηγή που γέννησε όλη αυτήν την παραγωγή,  αποτελεί  η παρακαταθήκη σε πολυποίκιλες γραπτές και προφορικές διηγήσεις που αναφέρονται σε ιστορικά γεγονότα, αλλά πλουτίζονται και με την φαντασία που γεννά τα δικά της φανταστικά γεγονότα. Όλα μαζί μπλέκονται σε μια ιδιότυπη πρώτη βιογραφία του στρατηλάτη, η οποία αποδίδεται στον  Καλλισθένη, που ήταν μαθητής του Αριστοτέλη,   του δασκάλου δηλαδή  και του ίδιου του Μεγάλου  Αλέξανδρου. Αργότερα, το ελληνιστικό μυθιστόρημα του 3ου αι. του  Ψευδοκαλλισθένη (που βασίζεται στο έργο του Καλλισθένη),  εμπνέει την δημιουργία  της «Φυλλάδας του Μεγαλέξανδρου» που ως τυπωμένο έργο κυκλοφορεί πολύ αργότερα, γύρω στα 1700 μ. Χ.   Η «Φυλλάδα», έγινε το  αγαπημένο ανάγνωσμα που  συντρόφευσε γενιές και γενιές και από αυτήν,    ξεπηδά ένας μεγάλος πλούτος έργων στα ελληνικά, περσικά, αραβικά, λατινικά.  Μπόλιασε  ακόμα,  τις λογοτεχνίες όσων ήρθαν  σε επαφή  με  αυτήν. Οι σπουδαίοι  πέρσες ποιητές Φερντούσι (10ος αι. μ. Χ.) και Νιζάμι (13ος αι. μ. Χ.)  αφιέρωσαν  στον Μέγα Αλέξανδρο, μεγάλο μέρος των έργων τους. Ο Νιζάμι,  στο «Βιβλίο των Βασιλέων», διηγείται  αριστοτεχνικά,  κατορθώματα και ηρωισμούς των περσών βασιλέων. Σε αυτό , ο Αλέξανδρος  τοποθετείται δεύτερος βασιλιάς,  μετά τον Δαρείο! Ο Φερντούσι πλέκει γοητευτικά γεγονότα του βίου του,  μαζί με καθαρά μυθολογικά στοιχεία, αιχμαλωτίζοντας το ενδιαφέρον του αναγνώστη.  Τα σπουδαία αυτά  έργα  των περσών ποιητών, απευθύνονταν και σε ένα ευρύτερο κοινό της Κεντρικής Ασίας. Σε λαούς που μιλούσαν γλώσσες συγγενικές με την περσική, όπως οι Τούρκοι, Τάταροι, Αφγανοί και αργότερα μουσουλμάνοι Ινδοί.   Στο Ισλάμ, ο Αλέξανδρος , ο «Ισκεντέρ»  των λαών της ανατολής, παρουσιάζεται στο Κοράνι ως « Δουλ – ελ – Καρνέιν», υπηρέτης δηλαδή του θεού. Στον Χριστιανισμό, η μορφή του  προβάλλεται στην εικόνα του έφιππου Αϊ – Γιώργη που σκοτώνει το καταραμένο φίδι. Το κακό δηλαδή  που έρχεται από το προπατορικό αμάρτημα. Οι θρύλοι όμως και οι παραδόσεις μπλέκονται. Γιατί είναι καταγεγραμμένο πως οι στρατιώτες του Μεγαλέξανδρου στις ζούγκλες υπέφεραν από τα φίδια. Τεράστιοι πύθωνες και κόμπρες προξενούσαν  μεγάλες  ανθρώπινες απώλειες. Η εξολόθρευση τους, ήταν πράξη εξαιρετικής ανδρείας. Στον ελληνικό καραγκιόζη, η ιστορία του Αλέξανδρου εισάγεται για πρώτη φορά από τον Μίμαρο στην Πάτρα,  κάπου στα 1900, με τίτλο «Ο Μέγας Αλέξανδρος και ο κατηραμένος όφις».  Ακολούθησαν πολλές παραλλαγές  και διασκευές και άλλων καραγκιοζοπαιχτών με πιο γνωστό το έργο του Σπαθάρη «Ο Μέγας Αλέξανδρος και το καταραμένο φίδι».  Παλιό κρητικό τραγούδι  αφηγείται πως ο Αλέξανδρος  ένωσε τη Μαύρη Θάλασσα με  την Μεσόγειο, ανοίγοντας τον Βόσπορο, ενώ πλήθος λαϊκών  μύθων θέλουν την αδελφή του ως γοργόνα να περιφέρεται στη θάλασσα και να ρωτά τους ναυτικούς αν ζει ο βασιλιάς Αλέξανδρος, δεχόμενη μία μόνο απάντηση: «Ζει και βασιλεύει».

Ένα λεπτό νήμα λοιπόν συνδέει την δημιουργική πνευματική πορεία της ζωής και των θαυμαστών κατορθωμάτων του Μεγαλέξανδρου. Από την Φυλλάδα του Καλλισθένη και αργότερα του Ψευδοκαλλισθένη, μέσω περσών, κοπτών αιγυπτίων, αράβων, ρωμαίων και άλλων πολλών, φθάνει έως τον ελληνικό  Καραγκιόζη.

 Είναι σπουδαίος ο  θρύλος του  Μεγαλέξανδρου. Ξεπερνά τα όρια του μύθου και φλερτάρει με την διάσταση του θεϊκού.  Είναι ο λαϊκός Μεγαλέξανδρος  που ξεκίνησε από την Ελληνική Πέλλα και έγινε ο αγαπημένος  πολλών πολιτισμών και  μυριάδων ανθρώπων.

*Μέλος της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ και βουλευτής Περιφέρειας Αττικής.

(ΠΗΓΗ : http://www.ecoleft.gr/2018/07/01/o-laikos-megaleksandros/  )

Στην Παιανία σε εκδήλωση του Συριζα με θέμα Ειρήνη στα Βαλκάνια

Στην Παιανία, συμμετέχοντας στην εκδήλωση με θέμα την ειρήνη στα Βαλκάνια (28/6/2018),  που οργάνωσαν η Νομαρχιακή Επιτροπή Ανατολικής Αττικής και οι οργανώσεις Παιανία, Κορωπίου και Παλήνης του ΣΥΡΙΖΑ. Ομιλητές ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Δημήτρης Τζανακόπουλος και ο βουλευτής του ΠΟΤΑΜΙΟΥ, Σπύρος Δανέλης. Παρόντες και οι Νεκτάριος Σαντορινιός, αναπλ. Υπουργός Νησιωτικής Πολιτικής και ο πρώην Υπουργός Δικαιοσύνης  Νίκος Παρασκευόπουλος. Σε μια γεμάτη αίθουσα αναπτύχθηκαν ενδιαφέρουσες απόψεις και ομοφωνία πως σωστά και θετικά  αντιμετωπίζεται το πρόβλημα με την γειτονική μας ΦΥΡΟΜ που κάποιοι επαγγελματίες πατριώτες το κράταγαν τόσα χρόνια βαλτωμένο, προς ίδιον βεβαίως όφελος.

 

Ο ΠΑΝΟΣ ΣΚΟΥΡΟΛΙΑΚΟΣ ΣΤΗΝ ΕΚΠΟΜΠΗ “ΞΥΠΝΑΜΕ ΜΑΖΙ”

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

29 ΙΟΥΝΙΟΥ 2018

Τους επαγγελματίες  πατριδοκάπηλους που κάνουν χρόνια τώρα καριέρα συντηρώντας τα προβλήματα και τις εκκρεμότητες με την ΦΥΡΟΜ, κατήγγειλε ο βουλευτής Περιφέρειας Αττικής του ΣΥΡΙΖΑ Πάνος Σκουρολιάκος.

 Με αφορμή την οργάνωση διαμαρτυρίας από την ΚΕΔΕ την οποία υποστήριξε στο στούντιο ο πρόεδρος της  Γ.  Πατούλης, αλλά και ο Λ. Κυρμιτζόγλου σε σύνδεση από την Θεσσαλονίκη, κάλεσε τους πατριδοκάπηλους να μην παραπληροφορούν και φανατίζουν  τους πολίτες με απίστευτα ψεύδη ελπίζοντας πως θα επιτύχουν ευνοϊκά αποτελέσματα για τους κομματικούς τους χώρους. «Ποσώς σας ενδιαφέρει η Μακεδονία» κατέληξε. «Το μόνο που σας καίει είναι ανάκτηση της κυβερνητικής εξουσίας».

ΤΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ ΠΟΥ ΚΑΠΟΙΟΙ ΝΟΜΙΖΑΝ ΠΩΣ ΗΤΑΝΕ ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ

Του  Πάνου Σκουρολιάκου*

 Στη συνοριογραμμή ακριβώς δύο  κρατών υπήρχε ένα παράθυρο,  εγκατεστημένο στο πουθενά. Κάποιος το έβαλε εκεί για να βλέπει   ο  γείτονας,  τον γείτονα και να συνεννοούνται. Γιατί υπήρχαν προβλήματα και διαφορές ανάμεσα τους. Όπως πολύ συχνά συμβαίνει ανάμεσα στους γείτονες. Στη μεσοτοιχία, στα διπλανά αμπέλια, στα σύνορα εντός του πελάγου, οπουδήποτε εν πάσει  περιπτώσει υπάρχει έδαφος διεκδίκησης της περιουσίας του ενός από τον άλλον. Και όταν λέμε περιουσία, δεν εννοούμε μόνο τα αμπελοχώραφα  και τις βραχονησίδες. Αλλά σε αυτήν την περιουσία, να συμπεριλάβουμε την  ιστορία, την καταγωγή, την γλώσσα, την «ψυχή των ονομάτων» όπως συχνά λένε οι απέναντι διαφωνούντες .

 Υπήρχε πολύς κόσμος επιφορτισμένος με   το θεάρεστο έργο της διαιώνισης  των διαφορών και των αντιπαλοτήτων. Ήταν οι εθνικόφρονες υπερπατριώτες που η φλόγα τους για τα δίκαια και ιερά της φυλής και του κράτους, τους  οδήγησε στην πλήρη και αποκλειστική απασχόληση  στην υπηρεσία αυτού του τίμιου και υπέρ  πάντων αγώνα, που ήταν αγών   πολύ αγαπητός σε μεγάλα τμήματα του πληθυσμού. Ένθεν κακείθεν.  Τον τοποθετούσαν    πολύ υψηλά στο  αξιακό  σύμπαν τους.  Η πίστη σε αυτόν τον αγώνα ήταν στην κορυφή της κοινωνικής ζωής. Μετά ερχόντουσαν τα άλλα, δευτερεύοντα ζητήματα:  Οικονομία,  υγεία,  εκπαίδευση.

  Δημιουργήθηκαν λοιπόν στρατιές επαγγελματιών  εθνικοφρόνων  και «πατριδολατρών» που κατείχαν την απόλυτη αλήθεια και είχαν ανακαλύψει ακόμα και το  «πατριδόμετρο». Ένα μηχάνημα που έδινε αμέσως τον βαθμό του πατριωτισμού του εξεταζομένου. Άλλος είχε 10%, άλλος 60, άλλος 90 και ελάχιστοι μόνον εκλεκτοί πλησίαζαν το 100%. Για την ακρίβεια το 100%  πιστοποιείτο  και απονέμετο μετά θάνατον.  Όπως γίνεται με τους Αγίους. Ίσως γι αυτό μερικοί «άγιοι πατέρες» έθεταν εαυτόν στην κεφαλή αυτής της πατριδοκαπηλίας. Ενίοτε, μαζί με θρησκευτικά λάβαρα της οικίας μητροπόλεως.  Αυτοί όλοι οι άγιοι σχεδόν άνθρωποι απολάμβαναν  γενναίων  ευεργετημάτων ως επιβράβευση στο θεάρεστο όπως είπαμε έργο τους. Απολάμβαναν θέσεις στο δημόσιο, είχαν οικονομική άνεση, εργαζόντουσαν πολλοί από αυτούς σε τόπους εξορίας και σωφρονισμού των αντιπάλων που τους χαρακτήριζαν  χαμηλά ποσοστά πατριωτισμού (σε άλλες εποχές… αξέχαστες),  και γενικά  συμπλήρωναν τα ένσημα τους σε συλλαλητήρια, παρακολουθήσεις αντιπάλων και άλλες φιλοπάτριδες δραστηριότητες.

 Είχαν καταφέρει με αυτή τη φάμπρικα λοιπόν να ζούνε καλά και η πολιτική ζωή του τόπου που καθορίζονταν αποκλειστικά από αυτή την κομπίνα, να πηγαίνει ακόμα καλύτερα. (Για τους εμπόρους των πατριωτικών συναισθημάτων  φυσικά).

 Ερχόταν λοιπόν κάποιος κοντά σε αυτό το περίφημο  παράθυρο, και κοιτούσε τον χώρο του άλλου. Όμως  εκεί, έβλεπε τον δικό του χώρο! Σήκωνε τα μάτια και ω του θαύματος,  έβλεπε τον εαυτό του!  Εκεί απέναντι!  Μιλούσε σε αυτόν τον απέναντι όμοιο,  για όλα αυτά που τους χώριζαν και τα διεκδικούσε. Και άκουγε τον άλλον, σε μια άλλη γλώσσα να λέει  ακριβώς τα ίδια. « Η χώρα μας, το όνομα και η γλώσσα μας δεν ξεπουλιούνται». Και ο άλλος απέναντι στη δικιά του γλώσσα να λέει «Η χώρα μας, το όνομα και η γλώσσα μας δεν ξεπουλιούνται» . Μάταια τους φώναζαν κάποιοι πως αυτό ήταν παράθυρο και όχι  καθρέφτης.  Του κάκου. Επέμεναν να αναγνωρίζουν ο ένας τον άλλο, ως συνάδελφο οι επαγγελματίες φιλοπάτριδες. Πουλούσαν την ίδια πραμάτεια και είχαν τα ίδια οφέλη. Έκαναν λοιπόν πως δεν καταλαβαίνουν. Και  συνέχιζαν τους εκατέρωθεν καυγάδες με τα ίδια επιχειρήματα, όλο και πιο έντονα, με ακόμη περισσότερο πείσμα και φανατισμό. Μέχρι που ήρθε η στιγμή, που τόλμησαν κάποιοι και  αποφάσισαν πως  το παράθυρο θα πρέπει να παραμείνει παράθυρο και να μην επιτελεί χρέη καθρέφτη. Που προσπάθησαν  να επιλυθούν οι διαφορές, να σταματήσουν οι αντιπαλότητες. Θύμωσαν οι επαγγελματίες πατριώτες γιατί τώρα θα έμεναν άνεργοι. Έπρεπε να αλλάξουν δουλειά. Και που να βρεις δουλειά τόσο καλοπληρωμένη και τόσο θεάρεστη; Άσε που πολλοί ήταν κοντά στη σύνταξη και δυσκολευόντουσαν να αλλάξουν επάγγελμα.

 Αυτή τη στιγμή λοιπόν, βρισκόμαστε στη φάση όπου θα πρέπει να το πάρουν απόφαση  οι   επαγγελματικές ενώσεις των εθνικοφρόνων πατριδοκαπήλων,   ένθεν και ένθεν. Αρκετά οι πολίτες  και από τις δύο μεριές εξαπατήθηκαν και χρησιμοποιήθηκαν για αλλότρια συμφέροντα. (     Και καλό θα είναι να κατανοούμε, πως καμιά φορά παίρνουμε περισσότερα από τις  «κόκκινες γραμμές» που έχουμε θέσει. Ευφυΐα  είναι να  αντιλαμβανόμαστε τις ευκαιρίες  του παρόντος και να ξεκολλάμε το κολλημένο γραμμόφωνο της  εθνικιστικής ρουτίνας μας).

Λέμε τώρα! Ίδωμεν…

 

 *Μέλος της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ και βουλευτής Περιφέρειας Αττικής.

  (Δημοσιεύθηκε στην ΑΥΓΗ στις 23/6/2018).