Οι ημερομηνίες μιας σημαίας (ΑΥΓΗ 13.4.2019)

Του Πάνου Σκουρολιάκου*

 Περιφερόμενος στο αχανές Διαδίκτυο, αιχμαλωτίζει το βλέμμα μου μια εικόνα με κεντρικό θέμα τη γαλλική σημαία. Την κρατούν μπρος στην παρισινή Αψίδα του Θριάμβου κάποιοι που φορούν κίτρινα γιλέκα και πάνω της έχουν γραφτεί τρεις ημερομηνίες. Στο μπλε της σημαίας υπάρχει ο αριθμός 1789. Το έτος της Γαλλικής Επανάστασης που συγκλόνισε και καθόρισε την ιστορία της ανθρωπότητας. Στη λευκή της λωρίδα γράφει 1968. Αναφέρεται στον Μάη του ’68, που επίσης συγκλόνισε και καθόρισε πολλά. Το κόκκινο μέρος της σημαίας φιλοξενεί την ημερομηνία 2018. Τοποθετείται λοιπόν εδώ, η εξέγερση των «Κίτρινων Γιλέκων» πλάι στα δύο μεγάλα ορόσημα της γαλλικής Ιστορίας. Ισάξια; Παρ’ αξίαν; Δεν γνωρίζουμε. Ζούμε αυτή τη στιγμή την εξέλιξη της εξέγερσης των «Κίτρινων Γιλέκων». Η πραγματικότητα και η Ιστορία θα αποτιμήσουν.

Η διαμαρτυρία των Γάλλων πολιτών απέναντι στη νεοφιλελεύθερη επέλαση τόσο στη χώρα τους όσο και στην υπόλοιπη Ευρώπη αλλά και παγκόσμια, η απαξίωση της λαϊκής βούλησης από τις πολιτικές ελίτ που έχουν αναφορά στα χρηματιστηριακά και τραπεζικά συμφέροντα οργανώθηκε μέσω των social media. Η τεχνολογία που ενθαρρύνθηκε και χρηματοδοτήθηκε με στόχο την αύξηση του πλούτου των εταιρειών που την παράγουν οργάνωσε την αντίσταση απέναντι στα συμφέροντα αυτών των εταιρειών.

Γεγονός πάντως είναι πως οι δύο πρώτες ημερομηνίες της σημαίας γέννησαν πλούσιο πολιτιστικό, φιλοσοφικό και κοινωνικό υλικό. Η αστική επανάσταση του 1789 εμπνέει τους Γάλλους επαναστάτες που αντλούν πολιτειακά και αισθητικά πρότυπα από την αρχαία Ελλάδα και Ρώμη. Ταυτόχρονα, προετοιμάζει την ανθρωπότητα για το επόμενο στάδιο. Σε αυτό, στόχος των διεκδικήσεων δεν είναι πια το κράτος, αλλά η κοινωνία. Το λεξιλόγιο εμπλουτίζεται με λέξεις όπως βιομήχανος, βιομηχανική κοινωνία, προλεταριάτο, μάζες, σοσιαλισμός κ.λπ. Η Κομμούνα του Παρισιού, με εκατό χρόνια απόσταση από το 1789, γεννιέται στη χώρα του Βολταίρου.

Στα 1968 ο γαλλικός Μάης δεν ήταν απλά μια εξέγερση της μεταπολεμικής νεολαίας για «Liberte, Egalite, Sexualite». Ήταν μια απεργία 11 εκατομμυρίων εργαζόμενων για δύο εβδομάδες. Κατάσταση που έστειλε τον Ντε Γκωλ να κρυφτεί σε κάποια βάση της Δυτικής Γερμανίας. Είναι ο Μάης του ’68 που πυροδότησε τις τέχνες. Τη λογοτεχνία, τα εικαστικά, την μουσική, τον κινηματογράφο. Ο Ρομέν Γκουπίλ, που συμμετείχε στα γεγονότα, κάνει το φιλμ «Πεθαίνοντας στα τριάντα», με βάση το μυθιστόρημα του Λόρενς Φερλινγκέτι. Ο κόσμος του πολιτισμού σε Ευρώπη και Αμερική υποστήριξε με πάθος τον Μάη και, όπως είπαμε, εμπνεύστηκε από αυτόν για τις δημιουργίες του.

Ποια είναι η σχέση της εξέγερσης των «Κίτρινων Γιλέκων» με την τέχνη; Αυτή τη στιγμή είναι αδύνατον να προσδιορίσουμε. Υπάρχει; Κατακτά την ψυχή και τον νου των δημιουργών ώστε να δώσει καλλιτεχνικά αποτελέσματα; Κι αν όχι, γιατί; Η αλήθεια είναι πως, για την ώρα τουλάχιστον, η εξέγερση των καιρών μας δεν διαθέτει έναν Ζαν Πολ Σαρτρ να ρητορεύει πάνω σε κάποιο αυτοσχέδιο έδρανο όπως συνέβη στον Μάη του ’68. Χρησιμοποιεί όμως τα εργαλεία της εποχής, τα social media για να κάνει γνωστό τον αγώνα της, να συντονιστεί και να δημιουργήσει ένα πρωτογενές και άτακτο οπτικοακουστικό υλικό που όμως θα εμπνεύσει σίγουρα κάποιους σημερινούς ή αυριανούς δημιουργούς.

Θα επαληθευτεί εδώ λοιπόν μέσω της τέχνης και η σπουδαιότητα της ίδιας της εξέγερσης ή όχι; Η επανάσταση του 1917, με το ξεχωριστό φιλοσοφικό της φορτίο, είχε το αντίστοιχό της σε καλλιτεχνική παραγωγή. Ενέπνευσε και κεφαλαιοποίησε τεράστιο πολιτιστικό πλούτο. Η αστική επανάσταση του 1789, με το δικό της φιλοσοφικό φορτίο προηγουμένως, είχε κι αυτή τους δικούς της σπουδαίους καρπούς. Ομοίως και η εξέγερση του Μάη του ’68, με τις δικές της αξίες.

Τα «Κίτρινα Γιλέκα» του 2018 ως τρίτο μεγάλο ορόσημο, όπως αναγράφονται στη γαλλική σημαία; Θα κεφαλαιοποιήσουν μια κάποια αντιστοιχία σε πολιτιστικό πλούτο;

Ίδωμεν!

* Ο Πάνος Σκουρολιάκος είναι μέλος της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ και βουλευτής Περιφέρειας Αττικής

 

(ΠΗΓΗ : https://www.avgi.gr/article/10812/9776371/oi-emeromenies-mias-semaias  )

Επτανησιακός θεατρικός πλούτος

Του Πάνου Σκουρολιάκου*

 

 Το θεατρικό δυναμικό της χώρας μας ασκείται σε αισθητικές αναζητήσεις και θεατρικές αναγνώσεις παλαιότερων κειμένων με εξαιρετική επιτυχία. Πλήθος παραστάσεων συνεισφέρουν νέες ματιές σε παλιότερα κείμενα, ελληνικά και ξένα. Μαζί με σημαντικά ευρωπαϊκά κυρίως θεατρικά έργα που φθάνουν έως εμάς από την ελισαβετιανή εποχή, αλλά και παλαιότερες και νεότερες εποχές, υπάρχει και μία σημαντική δεξαμενή ελληνικών κειμένων. Πρωταγωνιστική θέση κατέχει το Κρητικό Θέατρο, αλλά και η μετεξέλιξή του σε Επτανησιακό Θέατρο.

 Με την πτώση του Χάνδακα και την κατάληψη της Κρήτης από τους Τούρκους το 1669 η γηγενής πνευματική ελίτ μεταναστεύει στα Επτάνησα. Τα έργα της αποτέλεσαν σχολείο και πρώτη ύλη για τους Επτανήσιους ώστε να οργανώσουν το δικό τους θέατρο. Βεβαίως στον χώρο του Ιονίου Πελάγους υπήρχε από παλαιότερα κάποια θεατρική δραστηριότητα. Παραστάσεις Ιταλών θεατρίνων, όπως ο Αντρέα Μολίνο φαίνεται πως είχαν εμπνεύσει τους ντόπιους δημιουργούς.

 Έχουμε λοιπόν την «Ευγένα» του Θεόδωρου Μοντσελέζε στα 1646. Το 1666 άλλωστε κάνει την εμφάνισή του στη Ζάκυνθο και το λαϊκό θεατρικό είδος «Ομιλίες», που αποτελεί ένα κράμα Comedia del Arte και «Θεάτρου του Δρόμου». Να σημειώσουμε πως υπάρχει μια ακόμα ευρύτερη θεατρική δραστηριότητα τα νησιά αυτά. Μαριονέτες, εγγαστρίμυθοι, ταχυδακτυλουργοί, λαϊκές διασκευές λογοτεχνικών έργων, καθώς και πολιτικοί σατιρικοί διάλογοι.

 Είναι αρκετά τα έργα που γράφονται το επόμενο διάστημα και εντάσσονται στο επτανησιακό θεατρικό ρεπερτόριο. Η «Ιφιγένεια» του Κατσαΐτη, η κρητοεπτανησιακή τραγωδία «Ζήνων», η «Κωμωδία των ψευτογιατρών» του Σαβόγια Ρούσμελη, ο «Χάσης» του Δημητρίου Γουζέλη, ο «Αμύντας» του Γεωργίου Μόρμορη (πάνω στον «Αμύντα» του Torquato Tasso) κ.ά.

 Εκείνος που ανέδειξε στη χώρα μας τον πλούτο του επτανησιακού θεάτρου ήταν ο Κεφαλλονίτης από πατέρα και Κρητικός από μητέρα σπουδαίος σκηνοθέτης, ακαδημαϊκός και πανεπιστημιακός δάσκαλος Σπύρος Α. Ευαγγελάτος. Ασχολήθηκε πρακτικά και θεωρητικά με το Επτανησιακό Θέατρο παραδίδοντάς μας παραστάσεις και κείμενα εξαιρετικά σημαντικού ποιοτικού φορτίου. Από τη δεκαετία του 1960 ιδρύοντας τη «Νεοελληνική Σκηνή», έως το κύκνειο άσμα του με τον «Αμύντα» του Γεωργίου Μόρμορη στο Ηρώδειο το 2017.

 Το θέατρο, εκτός όλων των άλλων, διασώζει την πολιτισμική εξέλιξη και κυρίως την εξέλιξη της γλώσσας. Το Επτανησιακό Θέατρο μας παρέχει μια εικόνα της γλώσσας στην περιοχή από τον 15ο έως τον 19ο αιώνα. Έχουμε το αποτύπωμα μιας γλώσσας με έντονη την πατίνα της τοπικής διαλέκτου και ταυτόχρονα εξαιρετικά επηρεασμένης από τη Δύση. Μια εικόνα για το πώς μιλούσαν την έως τότε παραδομένη ελληνική γλώσσα στα Επτάνησα.

 Δυστυχώς δεν έχουμε εικόνα για το πώς μιλούσαν τη γλώσσα μας στην ηπειρωτική Ελλάδα. Τη Θεσσαλία, τη Θράκη, την Μακεδονία ή την Πελοπόννησο. Βεβαίως υπάρχει δείγμα γραπτού λόγου μέσω λογοτεχνικών κειμένων, συμβολαίων κ.λπ. Δεν έχουμε όμως στη διάθεσή μας αποτυπώματα προφορικού λόγου. Κάτι που μπορεί να μας προσφέρει ένα θεατρικό κείμενο, ως ένα κείμενο που φιλοδοξεί να «μιληθεί». Να μετουσιωθεί θεατρικά δηλαδή από τη γραπτή εκδοχή του στην προφορική.

 Πλούτος ανεκτίμητος λοιπόν για παραστάσεις, έρευνα και ρηξικέλευθες θεατρικές προτάσεις υπάρχει στην περιοχή του Επτανησιακού Θεάτρου. Ο Σπύρος Α. Ευαγγελάτος άφησε σπουδαία παρακαταθήκη με την παραστασιακή και θεωρητική κληρονομιά που μας κατέλιπε. Ευελπιστούμε πως αργά ή γρήγορα, άμεσα ή έμμεσα, θα αξιοποιηθεί από τις νεότερες γενιές πλουτίζοντας και εξελίσσοντας ακόμα περισσότερο το θέατρό μας.

* Ο Πάνος Σκουρολιάκος είναι μέλος της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ και βουλευτής Περιφέρειας Αττικής

(ΠΗΓΗ : http://www.avgi.gr/article/10971/9557128/eptanesiakos-theatrikos-ploutos   )

Κοπή πρωτοχρονιάτικης πίτας στην Ο.Μ. Παλλήνης

 

  Στην κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας της ΟΜ Παλήνης του ΣΥΡΙΖΑ. Με καλούς φίλους και φίλες. Στις φωτογραφίες, οι Μαρία Αμοργιανού, Λεωνίδας Μπεχράκης, Χρήστος Σπίρτζης και Νάσος Αθανασίου. Το φλουρί έπεσε στην Χρυσάνθη Κισκύρα που εκπροσωπούσε το χώρο της υγείας!

Ο Πάνος Σκουρολιάκος Επί του Πιεστηρίου

Ο Πάνος Σκουρολιάκος στην εκπομπή “Επί του Πιεστηρίου” (Γ. Σιαδήμας ) της 3.1.19 στο κανάλι ΚΟΝΤΡΑ με θέματα :

Ραγδαίες εξελίξεις στην υπόθεση ΝΟΒΑΡΤΙΣ – Συμφωνία των Πρεσπών .

Συνομιλητές του οι: Κ.Καραγκούνης (ΝΔ), Γ.Καράς (Δημ. Συμπαράταξη) , Δ.Μανωλάκου (ΚΚΕ).

Εγκώμιον νερού

.

Του Πάνου Σκουρολιάκου*

Η επιστήμη ανέδειξε τη σπουδαιότητά του, ο άνθρωπος όμως διαπίστωσε βιωματικά την σημασία του και το έκανε μέρος της πίστης και της λατρείας του. Το «νεαρόν ύδωρ», το τρεχούμενο καθαρό νερό δηλαδή, καθιέρωσε την ονομασία του ως «νερό» κατά τους βυζαντινούς χρόνους απέναντι στο αρχαιοελληνικό «ύδωρ».

Όμως, πριν ακόμα και από τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό, ο άνθρωπος αναγνώρισε τη θεμελιώδη σημαντικότητά του για τον αέναο κύκλο της ζωής, έναν κύκλο σαν κι αυτόν που ακολουθεί το ίδιο το νερό στη φύση. Την εξάτμισή του δηλαδή και ακολούθως τη συμπύκνωσή του, τη μεταφορά της υγρασίας και τέλος την επιστροφή του σαν βροχή, χαλάζι ή χιόνι.

Το νερό χρησιμοποιήθηκε ουσιαστικά και συμβολικά για τον καθαρισμό. Του σώματος από την καθημερινή εργασία, της ψυχής από όσα τη βασανίζουν και τελικά από όλα όσα θέλει να απαλλαγεί, για όσα θέλει να ξαναγεννήσει. Αναζητώντας οι πρόγονοί μας την αναγέννηση των Θεαινών κατά την αρχαιότητα, βάπτιζαν τα αγάλματά τους μέσα στο νερό. Συμβολίζοντας την άμεση σχέση νερού, γονιμοποίησης και γέννησης, η θεά Αφροδίτη σύμφωνα με τη μυθολογία αναδύθηκε από τα κύματα. Πανίσχυρος στο δωδεκάθεο ήταν και ο Ποσειδώνας, ενώ η επιστροφή του θεού Απόλλωνα από τη «χώρα των υπερβορείων», όπου ο ήλιος έλαμπε καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας, γιορτάζονταν με λαμπρότητα. Αυτή τη γιορτή την αποκαλούσαν Θεοφάνεια.

Με την επικράτηση του χριστιανισμού, διαιωνίζονται αρχαία ελληνικά έθιμα μέσα από την νέα θρησκεία. Ο αγιασμός έχει την έννοια του καθαρμού και εξαγνισμού του ανθρώπου από τις αμαρτίες του και, ακόμα, την απαλλαγή από την επήρεια των κακών δαιμονίων. Με τα Θεοφάνεια, ή Φώτα ή Επιφάνεια, γιορτάζεται η βάπτιση του Ιησού Χριστού από τον Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο τον Βαπτιστή. Ο ιερέας γυρίζει σε όλα τα σπίτια και αγιάζει, ραντίζοντας με αγιασμό, ανθρώπους, ζώα και γεννήματα.

Στον πολιτισμό μας, πλήθος εθίμων και εκδηλώσεων συνδέονται με τις ημέρες των Θεοφανείων και καταγράφονται σε κάθε τόπο όπου έζησε και δημιούργησε ο λαός μας. Η εμβάπτιση του σταυρού στα ύδατα (θάλασσα, λίμνη ή πηγή) και η ανάσυρσή του από γενναίους κολυμβητές, είναι το βασικό τελετουργικό δρώμενο των Φώτων. Πασίγνωστο είναι και το έθιμο των Μωμόγερων που, φερμένο από τον Πόντο, ζωντανεύει εκεί όπου ζει σήμερα το ποντιακό στοιχείο. Πρόκειται για ένα αδρό, πανάρχαιο δρώμενο, το οποίο εξελίσσεται κατά το δωδεκαήμερο των γιορτών (Χριστούγεννα, Πρωτοχρονιά, Θεοφάνεια) και προέρχεται από τις λέξεις μίμος και γέρος. Σε αυτό παρουσιάζεται η αναγέννηση της φύσης και η προσμονή για την επερχόμενη άνοιξη με διάθεση σατιρική. Από το 2016, με πρόταση του υπουργείου Πολιτισμού, η Διακυβερνητική Επιτροπή για τη Διαφύλαξη της Άυλης Πολιτιστικής κληρονομιάς ενέγραψε τους Μωμόγερους στον σχετικό κατάλογο της UNESCO.

Να αναφέρουμε και τα (ρωμαϊκής προέλευσης) Ραγκουτσάρια της Καστοριάς, όπου μασκαρεμένοι γλεντοκόποι τριγυρνούν στους δρόμους της πόλης χορεύοντας και τραγουδώντας άσεμνα άσματα με σκωπτική και παιγνιώδη διάθεση. Ανήμερα των Θεοφανείων ακόμα έχουμε στη Μακεδονία τους κουδουνοφόρους Αράπηδες που μαζί με τους τσολιάδες, τη νύφη, τον παππού και την μπάμπω ξεχύνονται στους δρόμους δημιουργώντας ιλαρή ατμόσφαιρα. Στην Καλή Βρύση Δράμας συναντάμε τα Μπαμπούγερα. Με ρίζες στη λατρεία του θεού Διονύσου (το 1996 βρέθηκε ιερό του Διονύσου 2 χιλιόμετρα έξω από το χωριό), ξεχύνονται στους δρόμους μετά τον αγιασμό των υδάτων οι μεταμφιεσμένοι συμμετέχοντες, με τραγούδια, φωνές και ήχους από τα μεγάλα κουδούνια που έχουν δεμένα πάνω τους.

Στη Γαλάτιστα Χαλκιδικής υπάρχει το έθιμο της Καμήλας. Έξι άνδρες, κρυμμένοι κάτω από το ομοίωμα μιας καμήλας, χορεύουν και τραγουδούν υπό τους ήχους κουδουνιών. Μένοντας στη Χαλκιδική και στο Παλαιόκαστρο και στον Άγιο Πρόδρομο, συναντάμε αντίστοιχα τους «φωταράδες» και τους «φούταρους». Αμφότεροι αγωνίζονται για την αρπαγή λουκάνικων και κρέατος στα σπίτια που επισκέπτονται.

Οι ημέρες αυτές έχουν και τα δικά τους εδέσματα. Στο νησί της Κω, οι κάτοικοι της Αντιμάχειας, της Καρδάμενας και της Κεφάλου ετοιμάζουν τις «μαρμαρίτες». Τηγανίτες δηλαδή, που ψήνονται πάνω στο μάρμαρο. Είναι το γλύκισμα της παραμονής των Φώτων, που τρώγεται βουτηγμένο στο μέλι ή το πετιμέζι. Γενικά, την ημέρα των Φώτων είθισται να κυριαρχεί στο γιορτινό τραπέζι το ψάρι, αλλά όχι εντελώς νηστίσιμο. Χρησιμοποιείται και λάδι. Στην Κεφαλλονιά αυτή την ημέρα έχουν την τιμητική τους τα «τσιγαρίδια». Πρόκειται για μια ποικιλία χορταρικών (πράσα, καυκαλίθρες, ζωχοί, λάπατα κ.λπ.), μαζί με ντομάτες, κρεμμύδι, σκόρδο και ρύζι που «καθαρίζουν» τον οργανισμό από τα λιπαρά φαγητά του δωδεκαήμερου.

Να λοιπόν που το νερό, εκτός των άλλων, δημιουργεί και ένα σημαντικό φορτίο πολιτισμού, θεραπεύοντας ανάγκες πίστης, ανάγκες ψυχής, ανάγκες σωματικές και κοινωνικές, συντροφεύοντας τις ημέρες του χειμωνιάτικου γιορταστικού δωδεκαήμερου.

 

* Ο Πάνος Σκουρολιάκος είναι μέλος της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ και βουλευτής Περιφέρειας Αττικής

(ΠΗΓΗ : http://www.avgi.gr/article/10812/9471429/enkomion-nerou?fbclid=IwAR2pzTP3t_xAwqlAun6BY-A2SV3qrtrKpTqsavT7usg4_BZCC9oR4joIXqU  )

Προϋπολογίζεται ο πολιτισμός;

Του Πάνου Σκουρολιάκου*

Κατ’ αρχήν όχι. Πώς να μαντέψεις, να υπολογίσεις και να προϋπολογίσεις τις μελλοντικές αξίες τέχνης και τις επιδόσεις του πολιτιστικού χώρου; Προϋπολογίζεις τα χρήματα που μπορείς να ξοδέψεις για τον πολιτισμό και εδώ, πρέπει να παίρνει κανείς υπ’ όψιν του ένα δυναμικό ποιοτικό στοιχείο. Να επιλέξει να κατευθύνει χρήματα σε εκείνες τις επιλογές που θα δώσουν το μέγιστο δυνατό αποτέλεσμα ποιοτικά, αλλά και σε μετρήσιμη ανταπόκριση από τους πολίτες που ωφελούνται από τις δράσεις πολιτισμού που στηρίζονται ή πρωτοδημιουργούνται.

Η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα παρέλαβε ένα υπουργείο Πολιτισμού του οποίου τα ταμεία ήταν άδεια. Με νου όμως και ψυχή προσπάθησε να αλλάξει τα κακώς κείμενα. Και τα κατάφερε. Να θυμίσουμε την ψήφιση του νόμου για τα πνευματικά και συγγενικά δικαιώματα ώστε οι δημιουργοί να μην δίνονται βορά σε ιδιωτικές εταιρείες που λειτουργούσαν ως απόλυτοι άρχοντες πάνω στην πνευματική περιουσία τους, όπου το κράτος, οι προηγούμενες κυβερνήσεις επί δεκαετίες είχαν αφήσει ανεξέλεγκτους αυτούς τους ιδιώτες να εκμεταλλεύονται τη δημιουργία των καλλιτεχνών. Ενώ οι ίδιες, παρακολουθούσαν αδιάφορα και από μακριά.

Στα χρόνια του μεγάλου φαγοποτιού, το υπουργείο Πολιτισμού με το άφθονο χρήμα εξασφάλιζε από τα έσοδα του ΟΠΑΠ, χρηματοδοτούσε τοπικά ρουσφέτια για πανηγυράκια στις εκλογικές περιφέρειες υπουργών και βουλευτών και επιδοτούσε με εκατομμύρια ευρώ «συνδικαλιστικές» συλλογικότητες χωρίς καμία νομική κάλυψη. Την ίδια ώρα έκοβε την επιχορήγηση και πέταγε έξω από το Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου εθνικά μεγέθη, όπως, ο Σπύρος Ευαγγελάτος και το Αμφι-Θέατρο, το Θέατρο Τέχνης του Καρόλου Κουν ή τον Θεατρικό Οργανισμό Κύπρου! Να θυμίσουμε ακόμα, την εφαρμογή από την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, του ηλεκτρονικού εισιτηρίου στους αρχαιολογικούς χώρους που εκτίναξε κατακόρυφα τις εισπράξεις. Αλήθεια γιατί; Και αλήθεια γιατί τόσα χρόνια δεν το άγγιξε κανείς ποτέ αυτό το θέμα; Αμέτρητες είναι οι πνευματικές και καλλιτεχνικές δομές που επιχορηγήθηκαν από αυτήν την κυβέρνηση. Στη θέση της ένωσης Ανωκατωραχουλιωτών που ήταν η εκλογική περιφέρεια του τάδε υπουργού ή του δείνα βουλευτή, βρίσκουμε ζωντανούς και παραγωγικούς πνευματικούς και καλλιτεχνικούς φορείς από όλη την Ελλάδα. Και μάλιστα υψηλού επιπέδου.

Με τα όποια πενιχρά οικονομικά μέσα, τι θα στηρίξει κανείς στο μέλλον λοιπόν; Κατ’ αρχήν, θα πρέπει να υπάρχει μια χάρτα προτεραιοτήτων, ώστε η ενίσχυση των πολιτιστικών δράσεων στην καινούργια χρονιά να είναι στοχευμένη και να δώσει τους καλύτερους καρπούς. Και το ΥΠΠΟ, έχει ήδη ξεκαθαρίσει πως εργάζεται ώστε η επικράτεια του πολιτισμού, να ανασυγκροτηθεί ουσιωδώς μετά τα χρόνια της κρίσης. Να διευρυνθεί η έννοια του πολιτισμού πέρα από τα πεδία των γραμμάτων και των τεχνών, έτσι ώστε να περιλαμβάνει στάσεις, νοοτροπίες και συμπεριφορές της καθημερινής ζωής. Να φροντίσει την περιφερειακή πολιτιστική ζωή, αναδεικνύοντας ομάδες και προσωπικότητες που μακριά από τα αστικά κέντρα δημιουργούν πλουτίζοντας τον πολιτιστικό χάρτη της χώρας. Να παρακινήσει έμψυχο πολιτισμικό δυναμικό από το κέντρο στην Περιφέρεια, αναδεικνύοντας ταυτόχρονα τον πολίτη ως συνδιαμορφωτή της πολιτιστικής πολιτικής.

Αφιερώνοντας ξεχωριστό ενδιαφέρον για την οικοδόμηση παραγωγικής σχέσης των παιδιών και νέων με τον πολιτισμό. Να φέρει τους νέους δημιουργούς και καλλιτέχνες στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος του κοινού, συστήνοντας τους στο κοινό και διευκολύνοντάς τους στο ξεκίνημά τους. Να δέσει ξανά τον πολιτισμό με τον αθλητισμό, όχι γιατί απλώς συστεγάζονται στο ίδιο υπουργείο, αλλά γιατί ο αθλητισμός παράγει από την αρχαία ακόμα εποχή, ταυτόχρονα αθλητικό αλλά και πολιτισμικό αποτέλεσμα.

Με αυτόν τον πρώτο μετά από μια δεκαετία προϋπολογισμό που ενσωματώνει μέτρα ανακούφισης του ελληνικού λαού, περιμένουμε σπουδαίες κατακτήσεις και στον χώρο του πολιτισμού λοιπόν, που τόσο πολύ ταλαιπωρήθηκε όλα αυτά τα μνημονιακά χρόνια, αλλά και πριν από αυτά…

 

* Ο Πάνος Σκουρολιάκος είναι μέλος της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ και βουλευτής της Περιφέρειας Αττικής

(ΠΗΓΗ : http://www.avgi.gr/article/10812/9430772/proupologizetai-o-politismos-  )

Σκουρολιάκος: «Η κυβέρνηση υλοποιεί τις εξαγγελίες της Θεσσαλονίκης»

Την άποψη ότι «η κυβέρνηση υλοποιεί επιτέλους το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης» με τον νέο προϋπολογισμό, εξέφρασε στην εκπομπή «Μιλάμε Πολιτικά» στον Flash 99.4, ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, κ. Πάνος Σκουρολιάκος.

Από την πλευρά του, χαρακτήρισε ως «ελάχιστα για την πατρίδα και τον λαό» όσο προβλέπει ο νέος προϋπολογισμός, ενώ ξεκαθάρισε ότι έχει πλέον διασφαλιστεί το ζήτημα των συντάξεων, καθώς η κυβέρνηση δεν θα προχωρήσει στην περικοπή τους.

Ερωτηθείς για το αν θα δοθούν τα αναδρομικά και σε άλλους κλάδους, ο κ. Σκουρολιάκος, τόνισε ότι η κυβέρνηση προσπαθεί να δημιουργήσει το κατάλληλο περιβάλλον μέσα από το οποίο να μπορέσει να αποκαταστήσει τις αδικίες, δίχως να υπάρξει παρέμβαση από τους Θεσμούς.

Όσον αφορά το ζήτημα της μετατροπής του νόμου Κατσέλη για την προστασία της πρώτης κατοικίας, ξεκαθάρισε ότι το μέτρο θα είναι πάλι προς την ίδια κατεύθυνση, και πως δεν πρόκειται να μείνει εκτός προστασίας η πρώτη κατοικία. Όσον αφορά δε τα όσα έχουν ακουστεί για τους μέχρι τώρα πλειστηριασμούς, ο κ. Σκουρολιάκος σχολίασε ότι πρόκειται για την εφαρμογή των νόμων του παρελθόντος που δεν μπορούν να αλλάξουν.

Στο ζήτημα, όμως της Συνταγματικής Αναθεώρησης αλλά και της συμφωνίας ανάμεσα στον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα και τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο για τους όρους διαχωρισμού Εκκλησίας-κράτους ο κ. Σκουρολιάκος τάχθηκε υπέρ ενός «ιδιαίτερου πολιτικού χειρισμού προκειμένου να μην υπάρξει πολιτική φθορά για τους βουλευτές της κυβέρνησης όπως έγινε και στο ‘μακεδονικό’ ζήτημα, μέσω των Fake News».

Χαρακτήρισε ταυτόχρονα ως «ελάχιστη» αλλά και ως «πρώτο βήμα» την συμφωνία Εκκλησίας-κράτους, ενώ δήλωσε ότι η συμφωνία αυτή θα κάνει καλό και στην Εκκλησία, που μόνο κακό της έκανε όλα αυτά τα χρόνια ο σφιχτός εναγκαλισμός με το κράτος.

(ΠΗΓΗ : https://politik.gr/%CF%83%CE%BA%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CE%AC%CE%BA%CE%BF%CF%82-%CE%B7-%CE%BA%CF%85%CE%B2%CE%AD%CF%81%CE%BD%CE%B7%CF%83%CE%B7-%CF%85%CE%BB%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%B9%CE%B5%CE%AF-%CF%84/   )