” Δύσκολοι καιροί για πολιτικό πολιτισμό… ” ( Αυγή 22.6.2019 )

Του Πάνου Σκουρολιάκου* Οι πολιτικές διαδικασίες, είτε σε ομαλές περιόδους είτε σε πιο οξυμμένες όπως είναι οι προεκλογικές, έχουν το δικό τους χρώμα και ολοκληρώνουν την εικόνα τους αναλόγως του ήθους, του ύφους και του επιπέδου των παικτών. Στις εκλογικές περιόδους λοιπόν, τα πάθη οξύνονται, τα διακυβεύματα τίθενται αμείλικτα, οι αντιπαραθέσεις φουντώνουν και το πραγματικό πρόσωπο πολιτικών ομάδων αλλά και ατόμων αποκαλύπτεται πεντακάθαρα. Ο κάθε πολίτης ξεχωριστά, δεν δημιουργεί από μόνος του την εικόνα. Αυτή ολοκληρώνεται από ένα ολόκληρο παζλ, με υλικά που κομίζουν τα πολιτικά επιτελεία των κομμάτων. Με τα επιχειρήματα που προσφέρουν, με τον τρόπο αλλά κυρίως την αισθητική και το ήθος που εμπνέουν στα κομματικά μέλη αλλά και τους πολιτικούς φίλους και υποστηρικτές. Δυστυχώς, στην πρώτη γραμμή βρίσκονται οι βαριές φράσεις, ανεπίτρεπτες μέθοδοι, τα περίφημα fake news, που μπορεί κανείς να διακρίνει στο μεγάλο τοπίο της πολιτικής. Την ίδια κατάσταση συναντά κανείς στη μικρότερη κλίμακα της αντιπαράθεσης στο καφενείο, τις συναντήσεις και βέβαια στον χώρο του Διαδικτύου. Έναν χώρο που, παρ’ ότι αχανής, δίνει την ψευδαίσθηση του πιο προσωπικού πεδίου και της «πρόσωπο με πρόσωπο» επικοινωνίας. Απατηλά, σαφώς. Στο Διαδίκτυο λοιπόν, ο καθείς μπορεί να εκφρασθεί αυθόρμητα με ένα like ή κάποιο σχόλιο. Θεωρώντας μάλιστα ότι απέναντί…

Continue Reading

ΕΡΤ: Ο εφιάλτης στην οδό Μεσογείων Νο 2

Με περισσό θάρρος (θράσος;) με είχε διαβεβαιώσει βουλευτής της Ν.Δ. πριν από έναν περίπου χρόνο: «Θα την ξανακλείσουμε...». Εννοούσε την ΕΡΤ, στα πρότυπα εκείνης της αισχρής ενέργειας της κυβέρνησης Σαμαρά, την 11η Ιουνίου του 2013. Του Πάνου Σκουρολιάκου* «Όνειρα θερινής νυκτός», σκέφτηκα. Ειλικρινά δεν μπορούσα να πιστέψω πως η Ν.Δ., σε περίπτωση που ξαναέπαιρνε την εξουσία, θα δευτέρωνε το κακό. Θα ξαναέκλεινε πάλι τη δημόσια ραδιοτηλεόραση αδιαφορώντας, όπως και την πρώτη φορά, για το ότι στερεί ένα δημόσιο αγαθό από τον ελληνικό λαό. Και ακόμα ότι ποσώς ενδιαφέρεται για την τύχη 2.600 εργαζομένων. Κι όμως, βλέπουμε τη Ν.Δ. το τελευταίο διάστημα, και λόγω των ενθαρρυντικών ποσοστών στις αυτοδιοικητικές αλλά και ευρωβουλευτικές εκλογές, να προετοιμάζει την επανάληψη του εγκλήματος. Η αρχή έγινε με υπόγειες διαρροές σαν αυτή του νεοδημοκράτη βουλευτή. Συνεχίστηκαν με καρναβαλικές δηλώσεις φαιδρών δημοσιογράφων του στυλ «θα στείλουμε τανκς στην ΕΡΤ», για να καταλήξουμε στις δηλώσεις του πρώην εκπροσώπου τύπου της Ν.Δ. κ. Κ. Κυρανάκη, σύμφωνα με τις οποίες οι δημόσιοι υπάλληλοι δεν κινδυνεύουν και κανείς δεν πρέπει να ανησυχεί. Για τους συμβασιούχους εργαζόμενους στην ΕΡΤ, κουβέντα. Μα το Δημόσιο έχει μόνο μία μετοχή στην ΕΡΤ. Οι υπάλληλοι είναι κατά πλειοψηφία συμβασιούχοι! Μάλιστα, πολλά στελέχη της Ν.Δ. που προετοιμάζουν…

Continue Reading

Τα κλούβια αυγά (Αυγή 8.6.2019)

Ο πολιτισμός, ένας από τους πιο προνομιακούς χώρους της Αριστεράς, αποκαλύφθηκε μπροστά της μετά τις εκλογές του 2015 με ένα νέο, διαφορετικό πρόσωπο από εκείνο που η Αριστερά είχε υπόψιν της προηγουμένως. Του Πάνου Σκουρολιάκου*  Όχι, δεν άλλαξε ο χώρος. Η θέση της Αριστεράς άλλαξε. Τώρα πια τον αντιμετώπιζε από τη θέση της κυβερνώσας δύναμης. Όλες οι γνώσεις και οι εμπειρίες που είχε συσσωρεύσει στο παρελθόν, ήρθαν αρωγοί στη νέα κατάσταση που υπαγόρευε νέα καθήκοντα. Παραλαμβάνοντας ένα κατακερματισμένο πολιτιστικό τοπίο, λοιπόν, έπρεπε να θεραπεύσει άμεσα πληγές ανοιχτές και ταυτόχρονα να εμπνεύσει νέους προορισμούς, νέα ήθη, ώστε να φτάσει σε νέες δημιουργίες. Να προσεγγίσει ένα νέο τοπίο χωρίς παραγοντισμούς, χωρίς καταστάσεις διαπλοκής, κομματικής παντοκρατορίας, ρεμούλας και παρανομίας. Να κάνει σαφές στους πάντες ότι οι αγκυλώσεις του παρελθόντος δεν έχουν χώρο πια. Δεν επιχειρούμε έναν συνολικό απολογισμό, αλλά καλό είναι να αναφερθούν κάποιες από τις πολλές δράσεις της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ σε έναν τομέα σημαντικό για την ίδια την υπόσταση της χώρας. Χωρίς «δικά μας παιδιά» άρχισε η στελέχωση σημαντικών πολιτιστικών μονάδων. Στα δύο εμβληματικά καλλιτεχνικά ιδρύματα (Εθνικό Θέατρο και Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος), αλλά και στο Φεστιβάλ Αθηνών - Επιδαύρου τοποθετήθηκαν νέοι διευθυντές, που σε καμία περίπτωση δεν ανήκουν στον κύκλο…

Continue Reading

Κινηματογραφικά στούντιο: «Η Ωραία Ελλάς»

ΤΟΥ ΠΑΝΟΥ ΣΚΟΥΡΟΛΙΑΚΟΥ* Στην εποχή μας, σπουδαίος μοχλός ανάπτυξης είναι η βιομηχανία του κινηματογράφου και ο χώρος των οπτικοακουστικών τεχνών. Για να λειτουργήσει ως τέτοιος όμως απαιτούνται κάποιες προϋποθέσεις. Παρατηρώντας τις επιλογές της αμερικανικής κινηματογραφικής βιομηχανίας, πρέπει να σημειωθεί ότι αυτή άνθησε στην Καλιφόρνια, σε μια περιοχή με εξαιρετικά ενδιαφέροντα φωτισμό για τα εξωτερικά γυρίσματα και, βεβαίως, με το ανάλογο οικονομικό περιβάλλον όσον αφορά στο ύψος των επενδύσεων και τη φορολογία. Απαιτείται, δηλαδή, εκείνο το νομοθετικό πλαίσιο που θα κάνει ελκυστική την επένδυση σε έναν τόπο. Επίσης, σπουδαίο ρόλο παίζει και το κινηματογραφικά ενδιαφέρον φυσικό τοπίο. Η χώρα μας διέθετε πάντα σε υψηλό ποιοτικά επίπεδο τις δύο από τις τρεις προϋποθέσεις: το απαράμιλλο φυσικό φως και το τοπίο της, που είναι πραγματικά ένα απέραντο φυσικό ντεκόρ με διαφορετικές μεταξύ τους σκηνικές εικόνες. Δεν είναι λίγες οι ταινίες που γυρίστηκαν εδώ κατά το παρελθόν, επιστρέφοντας στη χώρα έσοδα από τουρισμό και συνάλλαγμα. Λόγω όμως της απουσίας ενός φιλοαναπτυξιακού οικονομικού πλαισίου, οι κινηματογραφικοί παραγωγοί επέλεγαν τα τελευταία χρόνια άλλες χώρες για τα γυρίσματα των ταινιών τους. Τουρκία, Μαρόκο, Μάλτα, Αλβανία, Ισπανία ή Μαυροβούνιο ήταν οι επόμενες επιλογές τους. Ετσι χάναμε, όχι μόνο το συνάλλαγμα από τον τουρισμό, που θέλει να βρεθεί στα…

Continue Reading

Ο Πολιτισµός: Η έµπνευση και το όνειρο της επόµενης µέρας (εφημ. ΕΘΝΟΣ 2.6.2019)

Γράφει ο Πάνος Σκουρολιάκος * Ο υπέροχος κόσμος του πολιτισµού, ως εξαιρετικά πολυδιάστατος, απαιτεί και µια αντίστοιχα πολυδιάστατη πολιτική εκ µέρους των κυβερνήσεων. Ως ένας χώρος όπου η έµπνευση και το όνειρο των δηµιουργών συναντούν τη σκληρή δουλειά ώστε η έµπνευση να φθάνει στην παραγωγή. Χειάζεται όµως και την απαραίτητη στήριξη, το ανάλογο νοµοθετικό πλαίσιο και τη φροντίδα της πολιτείας. Αναλαµβάνοντας τη διακυβέρνηση της χώρας ο ΣΥΡΙΖΑ τον Γενάρη του 2015 είχε να θεραπεύσει στην επικράτεια του πολιτισµού άπειρες αγκυλώσεις, επιζήµιες λειτουργίες και παγιωµένες καταστάσεις ρεµούλας και διαπλοκής. Ταυτόχρονα έπρεπε να εµπνεύσει µε ένα νέο όραµα καλλιτέχνες, επιστήµονες του χώρου αλλά και δηµόσιους λειτουργούς. Να υλοποιήσει επιτέλους το ηλεκτρονικό εισιτήριο στους αρχαιολογικούς χώρους εξασφαλίζοντας έσοδα που δεν καταγράφονταν πουθενά και βεβαίως δεν έµπαιναν στα ταµεία του κράτους. Να παρέµβει στη µεγάλη υπόθεση των πνευµατικών δικαιωµάτων. Εκεί που µια ιδιωτική εταιρεία, η ΑΕΠΙ, λειτουργούσε µε δύναµη και εξουσίες που δεν είχε το ίδιο το κράτος, στερώντας οικονοµικούς πόρους που εδικαιούντο οι Ελληνες δηµιουργοί. Να βάλει ένα τέλος στο σκάνδαλο της λειτουργίας του αλήστου µνήµης Ταµείου Αλληλοβοήθειας Υπαλλήλων Υπουργείου Πολιτισµού. Μια ένωση που, χωρίς καταστατικό, εκλογές και νοµιµοποίηση διαχειριζόταν εκατοµµύρια ευρώ από τα έσοδα του Ταµείου Αρχαιολογικών Πόρων. Να αποκαταστήσει επιτέλους θετικό αναπτυξιακό…

Continue Reading

Η 8η ΙΟΥΛΙΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΚΟΝΤΑ

Το ακατόρθωτο της ζωής και του δημόσιου βίου, ελκύει τους κωμωδιογράφους. Στην Αρχαία Αθήνα, η περίπτωση να ψηφίζουν οι γυναίκες και να αποφασίζουν για τις τύχες της πόλης ήταν εξωφρενικό. Στις «Εκκλησιάζουσες» λοιπόν, ο Αριστοφάνης, βάζει τις γυναίκες να ντύνονται άνδρες και με ψεύτικα γένια να εισβάλουν στην Εκκλησία του Δήμου, νομοθετώντας σύμφωνα και με τις δικές τους ανάγκες. Έπεσε πολύ γέλιο, για αυτήν την απίστευτη εκδοχή της πολιτικής, τότε, στα 391 π. Χ. Ε, δε χρειάστηκαν και πολλά. Μόνο 2.343 χρόνια, για να δοθεί στη χώρα μας στις γυναίκες, το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι, μόλις το 1952. Συμπέρασμα: Το ανέφικτο μπορεί να γίνει εφικτό! (και δεν χρειάζεται να περάσουν 2.343 χρόνια!). Πάμε λοιπόν να έχουμε κάνει στις 8 Ιουλίου, αυτό που φαντάζει τώρα ανέφικτο, ΕΦΙΚΤΟ!

Continue Reading
Close Menu