Ομιλία του Βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ Αττικής Πάνου Σκουρολιάκου για τον κρατικό προϋπολογισμό για το έτος 2019

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Αθήνα 13 Δεκεμβρίου  2018

Ομιλία του Βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ Αττικής Πάνου Σκουρολιάκου για τον κρατικό προϋπολογισμό για το έτος 2019.

   Τη Πέμπτη 13.12 ο Βουλευτής Αττικής του ΣΥΡΙΖΑ Πάνος Σκουρολιάκος, μίλησε στην ολομέλεια της Βουλής για τον κρατικό προϋπολογισμό για το έτος 2019. Ξεκίνησε την τοποθέτηση του τονίζοντας πως ο προϋπολογισμός του έτους 2019 αποτυπώνει καθαρά, την επανένταξη της χώρας στην κανονικότητα, βάζοντας την  επιτέλους στο διεθνές οικονομικό σύστημα. Επιτυγχάνει ενίσχυση του διαθέσιμου εισοδήματος της ελληνικής οικογένειας, υποστηρίζοντας την βιώσιμη ανάπτυξη και αντιμετωπίζοντας με τρόπο στοχευμένο χρόνια ελλείμματα  στον τομέα της κοινωνικής προστασίας.

   Συνέχισε την τοποθέτηση του λέγοντας  πως το κόμμα της αξιωματικής  αντιπολίτευσης που με της καταστροφικές πολιτικές που εφάρμοσε ουσιαστικά διέλυσε την Ελληνική Οικονομία,  σήμερα επιδίδεται σε μια προπαγάνδα απολύτου μηδενισμού προσπαθώντας να μηδενίσει το ουσιαστικό έργο της κυβέρνησης.

  Στην συνέχεια αναφέρθηκε στον τομέα του πολιτισμού και την καταστροφική πολιτική των προηγούμενων κυβερνήσεων που τις εποχές που το Υπουργείο Πολιτισμού είχε άφθονα έσοδα μέσω του  ΟΠΑΠ, χρηματοδοτούσε τοπικά ρουσφέτια για πανηγυράκια στις εκλογικές  περιφέρειες υπουργών και βουλευτών,  που  επιδοτούσαν με εκατομμύρια ευρώ  «συνδικαλιστικές» συλλογικότητες χωρίς καμία νομική υπόσταση, ενώ την ίδια ώρα έκοβαν τις επιχορηγήσεις   και πέταγαν  έξω από το Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου εθνικά μεγέθη όπως ο Σπύρος Ευαγγελάτος με το Αμφι-Θέατρο, το Θέατρο Τέχνης του Καρόλου Κούν  ή τον Θεατρικό Οργανισμό Κύπρου!.

   Κλείνοντας ο κ. Σκουρολιάκος αναφέρθηκε στην τακτική του εθνικού διχασμού στην οποία  επιδίδεται η Νέα Δημοκρατία διαχωρίζοντας τους Έλληνες σε πατριώτες και προδότες, προκειμένου να αποφύγει την αναμέτρηση στο οικονομικό πεδίο στο οποίο έχει χάσει κατά κράτος.

Ακολουθεί το βίντεο της ομιλίας του κ.Πάνου Σκουρολιάκου στη Βουλή:

Κατάργηση Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης στο Κρασί !

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΑΘΗΝΑ 11.12.2018

 

Άλλο ένα μέτρο υπέρ των παραγωγικών δυνάμεων της χώρας  μας από την Κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα.

Σύμφωνα με τροπολογία που κατέθεσε  στην Βουλή των Ελλήνων  η Υφυπουργός Οικονομικών κ. Κατερίνα Παπανάτσιου καταργείται ο Ειδικός φόρος Κατανάλωσης στο  Κρασί !

Ένα εμβληματικό προϊόν της πατρίδας μας στηρίζεται ξεχωριστά, μετά τον δημοσιοοικονομικό χώρο που δημιούργησε η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ.

Άλλο ένα μέτρο που ήταν δίκαιο , έγινε πράξη!  

Ευρωπαϊκός νεοκλασικισμός και νεοελληνικό θέατρο

Του Πάνου Σκουρολιάκου*

Η αναγέννηση του Θεάτρου κατά τους νεότερους χρόνους στο πλαίσιο του ελληνικού πολιτισμού, δεν ήταν εύκολη υπόθεση. Το αρχαίο ελληνικό δράμα, είχε σιγήσει. Οι θεατρικές καταθέσεις μετά τους ελληνιστικούς χρόνους περιορίζονται στο κρητικό δράμα που ολοκλήρωσε την παραγωγή του με την κατάκτηση της Κρήτης από τους Τούρκους, ενώ η επτανησιακή παραγωγή ήταν αποσπασματική και περιορισμένη. Είχαμε και ένα αδύναμο επίσης ιησουίτικο προπαγανδιστικό του καθολικισμού θέατρο, στα νησιά του Αιγαίου. Μετά από αιώνες σιωπής υπήρχε η ανάγκη μιας ιστορικής έμπνευσης για να ζωντανέψει ξανά η αυλαία με έργα στην ελληνική γλώσσα.

Τον ρόλο του καταλύτη για τη γέννηση του νεοελληνικού θεάτρου, έπαιξαν το γαλλικό τραγικό θέατρο και οι προσπάθειες των Ιταλών δραματουργών για ένα θέατρο τραγωδίας που θα διαπραγματεύονταν θέματα υψηλών λογοτεχνικών αξιώσεων. Εμπνεόμενοι από τους αρχαίους τραγικούς ποιητές και αποδεχόμενοι τους αριστοτελικούς κανόνες οι Ιταλοί δραματουργοί, σύντομα έδωσαν έργα κυρίως αρχαιόθεμα που δημιούργησαν νέα εποχή όχι μόνο για το ιταλικό, αλλά για το παγκόσμιο θέατρο.

Το πρώτο σημαντικό έργο που γράφτηκε ήταν η «Μερόπη» του Scipione Maffei. Ήταν πρωτοποριακό έργο για την εποχή του, με σαφείς αποστάσεις από το γαλλικό θέατρο και τον ανά τους αιώνες ενεδρεύοντα λογιωτατισμό. Ο Pier Lacopo Martello πασχίζοντας να χαράξει μια κατεύθυνση για την ιταλική τραγωδία, πέρα από τις στιχουργικές επιλογές και προτάσεις του, καταφεύγει και αυτός στην αρχαία ελληνική γραμματεία, δίνοντάς μας έργα εμπνευσμένα από την αρχαιότητα, όπως την «Ιφιγένεια εν Ταύροις». Αυτός όμως που υπήρξε περισσότερο απ’ όλους τους άλλους ο άμεσος δάσκαλος και ο εμπνευστής των Ρωμιών που μιλούσαν την ελληνική γλώσσα, ήταν ο Vittorio Alfieri. Έδωσε 22 τραγωδίες, οι οποίες θεωρούνται πρότυπο για την ιταλική γλώσσα και ταυτόχρονα πρόταση για την αφύπνιση της εθνικής συνείδησης των συμπατριωτών του. Έγραψε ακόμα και έξι κωμωδίες, την αυτοβιογραφία του και ακόμα τρία έργα πολιτικού περιεχομένου. Στον πλούτο του πολιτισμού των αρχαίων Ελλήνων κατέφυγε και αυτός για να εμπνευστεί αλλά και να αναζητήσει εκείνο το ηθικό περιεχόμενο που απαιτούσε η υψηλή τέχνη την οποία υπηρετούσε. Μερικά από τα έργα του είναι τα «Φίλιππος», «Πολυνίκης», «Αντιγόνη», «Ορέστης», «Τιμολέων».

Παρακολουθώντας τη θεατρική ζωή στην Ευρώπη οι Έλληνες διανοούμενοι και ερχόμενοι σε επαφή με τα έργα που προαναφέραμε, ανακαλύπτουν πως το θέμα τους βασίζεται σε πρόσωπα και μύθους του πολιτισμικού και γλωσσικού παρελθόντος των ιδίων. Επιδιώκοντας και αυτοί την αφύπνιση της εθνικής συνείδησης των Ελλήνων, ανακαλύπτουν ξανά την αρχαία Ελλάδα και τους αρχαίους προγόνους. Καταπιάνονται λοιπόν με τη μελέτη των ευρωπαϊκών αυτών έργων που μιλούν για τους μακρινούς προγόνους και στη συνέχεια αποτολμούν να τα ζωντανέψουν στη σκηνή, μεταφρασμένα στη νεοελληνική γλώσσα της εποχής. Ο Alfieri είναι ο πρώτος συγγραφέας που ανεβαίνει στη σκηνή. Το 1858 στην Κωνσταντινούπολη ο Διονύσιος Ταβουλάρης ανεβάζει τον «Σαούλ» του Alfieri και στη συνέχεια τον «Αριστόδημο» του Monti. Η πρώτη παράσταση δόθηκε στο Μέγα Ρεύμα (Αρναούτκιοϊ) του Βοσπόρου. Στη συνέχεια, περιόδευσε στο Νεοχώρι, τα Θαραπειά, τη Στένη και αλλού. Αυτή η πρώτη προσπάθεια σύστασης της ελληνικής σκηνής απέτυχε επιχειρηματικά, αλλά είχε ανάψει τη σπίθα για τη γέννηση του νεοελληνικού θεάτρου στην Κωνσταντινούπολη, πολύ μακριά από την ελεύθερη τότε Ελλάδα.

Τη σκυτάλη παραλαμβάνουν στη συνέχεια Έλληνες δραματουργοί, που γράφουν και παρουσιάζουν τα έργα τους στο φιλοθεάμον κοινό, που με την παρότρυνση των διανοουμένων αλλά και του Οικουμενικού Πατριαρχείου αρχίζει να ενδιαφέρεται για το θέατρο και να αυξάνει τον αριθμό του. Ο Αλέξανδρος Ζωηρός παρουσιάζει τους «Τριακοσίους» του και η «Βαβυλωνία» του Δ. Βυζάντιου βλέπει τα φώτα της σκηνής την Βασιλεύουσα. Στη συνέχεια με ψεύτικους τίτλους (για προφανείς λόγους), παίχτηκαν πατριωτικά έργα όπως ο «Μάρκος Μπότσαρης» και ο «Καραϊσκάκης». Το 1862, παίζεται μια από τις καλύτερες κωμωδίες του νεοελληνικού ρεπερτορίου, ο «Φιάκας» του Δ. Μισιτζή, δασκάλου από τη Χίο, που στη συνέχεια εγκατέλειψε το δασκαλίκι για να γίνει επαγγελματίας ηθοποιός.

Οι συγγραφείς του ευρωπαϊκού νεοκλασικισμού λοιπόν, ανταπέδωσαν τα ελληνικά δάνεια που χρησιμοποίησαν για τα έργα τους, εμπνέοντας και καθοδηγώντας τους νεοέλληνες θεατρίνους ώστε να οργανώσουν το θέατρο της νεότερης εποχής, για να γυρίσει ξανά το θέατρο στη γλώσσα και τον τόπο της αρχαίας καταγωγής του.

Πηγές:

Π. Μποζίζιο : «Ιστορία του Θεάτρου» εκδ. Αιγόκερως

Χρ. Σταματοπούλου – Βασιλάκου: «Το ελληνικό θέατρο στην Κωνσταντινούπολη τον 19ο αιώνα» Εκδ. Νέος Κύκλος Κωνσταντινουπολιτών.

 

* Ο Πάνος Σκουρολιάκος είναι μέλος της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ και βουλευτής Περιφέρειας Αττικής

(ΠΗΓΗ :  http://www.avgi.gr/article/10971/9410899/europaikos-neoklasikismos-kai-neoelleniko-theatro#  )

Ο Πάνος Σκουρολιάκος στην εκπομπή της ΕΡΤ Απευθείας (βίντεο)

Ο βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Αττικής Πάνος Σκουρολιάκος στην εκπομπή της ΕΡΤ Απευθείας με θέματα : συμφωνία Πρεσπών, πορεία και διαφορά κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ απο τις προηγούμενες,συνεργασία κομμάτων στις νέες κυβερνήσεις,εκλογές 2019

Δείτε το σχετικό βίντεο:

 

Ο

Συνάντηση με τη νέα πρέσβη της Κίνας στην Ελλάδα

Αντιπροσωπεία της  επιτροπής  φιλίας Ελλάδος – Κίνας του Ελληνικού Κοινοβουλίου συναντήθηκε με  με την νέα πρέσβη της Κίνας στη χώρα μας κα Zhang Oiyue. Ζεστή και εγκάρδια κινέζικη φιλοξενία με τον πολιτισμό παρόντα στην συνεννόηση και κατανόηση των δύο αρχαιότερων πολιτισμών στην ιστορία της ανθρωπότητας. Στην αντιπροσωπεία συμμετείχαν οι βουλευτές Τάσος Κουράκης, Πάνος Σκουρολιάκος, Κώστας Σπαρτινός, Δημήτρης Γάκης, Κώστας Μορφίδης, Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης.

Της Χούντας τα θεάματα

Στη χώρα μας ακροδεξιά και ναζιστικά στοιχεία, συνεπικουρούμενα πια ανερυθρίαστα από την κεντρική ιδεολογική κατεύθυνση του κόμματος της Ν.Δ., ανοιχτά έχουν αποδοθεί σε έναν αγώνα ξαναγραψίματος της Ιστορίας. Η προσπάθεια ωραιοποίησης της χούντας αφήνει κυριολεκτικά άφωνους τους Έλληνες πολίτες!

Του Πάνου Σκουρολιάκου*

 Η σημερινή επέτειος της εξέγερσης του Πολυτεχνείου σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσε να εκληφθεί ως μια ρουτινιάρικη εθνική επέτειος, της οποίας το νόημα έχει θολώσει. Ο αγώνας φοιτητών και λαού τον Νοέμβρη του 1973 είναι στη σημερινή Ελλάδα και Ευρώπη της αντεπίθεσης της Ακροδεξιάς πιο επίκαιρος παρά ποτέ.

Στη χώρα μας ακροδεξιά και ναζιστικά στοιχεία, συνεπικουρούμενα πια ανερυθρίαστα από την κεντρική ιδεολογική κατεύθυνση του κόμματος της Ν.Δ., ανοιχτά έχουν αποδοθεί σε έναν αγώνα ξαναγραψίματος της Ιστορίας. Η προσπάθεια ωραιοποίησης της χούντας αφήνει κυριολεκτικά άφωνους τους Έλληνες πολίτες!

Να θυμίσουμε τα βασανιστήρια, τις εξορίες, τις δολοφονίες αντιστασιακών; Ας μας επιτραπεί από αυτή τη στήλη να θυμίσουμε τα πνευματικά επιτεύγματα των ανθρώπων της δικτατορίας. Τότε που επέλεξαν να χρησιμοποιήσουν το μεγάλο θέαμα για να εξωραΐσουν τη βάναυση εξουσία τους. Με εφόδιο ένα μεγαλειώδες κιτσαριό, αντέγραψαν τα μεγάλα δημόσια θεάματα και τις παράτες του χιτλερικού καθεστώτος στη ναζιστική Γερμανία και τις φανφάρες της φασιστικής Ιταλίας του Μουσολίνι.

Έτσι λοιπόν, οπτικοποιώντας χοντροκομμένες αναγνώσεις της ιστορίας και της πορείας του έθνους ανά τους αιώνες, οργάνωναν φιέστες όπου η Αφροδίτη της Μήλου, ο Λεωνίδας με τους τριακόσιους (φαντάρους από το ΚΕΒΟΠ), η Θεοδώρα του Βυζαντίου, τα τσολιαδάκια και το σήμα της χούντας με το φανταράκι που καιγότανε, αποτελούσαν ύψιστη τέχνη για το ενθουσιώδες κοινό που παρίστατο κάτω από το ερευνητικό βλέμμα του «απουσιολόγου» συναδέλφου από την υπηρεσία ή του παντογνώστη όσον αφορά δράσεις και φρονήματα γείτονα.

Σε όλη την Ελλάδα την πρωτομαγιά οργανώνονταν «ανθεστήρια», μιας και το μοναδικό νόημα της ημέρας ήταν το άνθος και η άνοιξη. Ο γιορτασμός της «Εργατικής Πρωτομαγιάς» οδηγούσε κατ’ ευθείαν στα Γιούρα και πιο κοντά στη φύση! Άρματα ανθοστολισμένα με νέες ντυμένες αρχαίες ελληνίδες, καραγκούνες ή Αμαλίες που χαιρετούσαν ναζιάρικα πάνω από αυτά.

Μικρή αλλά ουσιαστική λεπτομέρεια. Τα άνθη που στόλιζαν αυτά τα άρματα της Πρωτομαγιάς όπου ξυπνάει η φύση, ήταν πλαστικά. Στην αντίστοιχη γιορτή που λάβαινε χώρα στην Νέα Σμύρνη έπεφτε μεγάλη καζούρα για τα πλαστικά γαρίφαλα και γιασεμιά, σαν αυτά που στολίζουν τα μνήματα των νεκροταφείων.

Βεβαίως η χούντα είχε και τους καλλιτέχνες της. Άλλους ξεκάθαρα και δηλωμένα υπέρ της και άλλους που έκαναν την ανάγκη φιλότιμο και συμμετείχαν στις χουντικές τελετές ή φωτογραφίζονταν με τους αρχιπραξικοπηματίες. Ονόματα δεν θα αναφέρουμε, τα έχουν αναφέρει άλλοι και είναι καταγεγραμμένα.

Όμως το χουντικό καθεστώς δεν περιόρισε τις αισθητικές του αναζητήσεις στο στενό πλαίσιο της χώρας. Οραματίστηκε διεθνείς καλλιτεχνικές εκδηλώσεις και τις υλοποίησε. Διοργάνωσε στο Καλλιμάρμαρο έξι τον αριθμό (1968 – 1973), «Ολυμπιάδες Τραγουδιού» με διεθνείς συμμετοχές. Υπήρχαν συμμετοχές από όλη την Ευρώπη, αλλά και από την Αυστραλία, το Πακιστάν, την Αργεντινή και από κράτη του «σοσιαλιστικού μπλοκ» όπως η Ρουμανία, η Πολωνία και η Βουλγαρία! Δυστυχώς…

Στο μενού των πνευματικών εκδηλώσεων της χούντας υπήρχαν ακόμα και λογοτεχνικοί διαγωνισμοί και βραβεία, έπαινοι της Ακαδημίας Αθηνών, πολεμικές εκθέσεις κ.λπ.

Μεγάλο κεφάλαιο είναι η συμμετοχή της χουντικής τηλεόρασης σε όλο αυτό το «πολιτιστικό πρόγραμμα» της δικτατορίας. Εκπομπές – αντίγραφα επιτυχημένων τηλεοπτικών θεαμάτων του εξωτερικού, εκπομπές με δημοτική μουσική που εξέθεσαν και την παραδοσιακή μουσική αλλά και τη φορεσιά, βάζοντάς τις στο πλαίσιο του αλήστου μνήμης «Πατρίς – Θρησκεία – Οικογένεια».

Εκπομπές με χορευτικά και τραγουδιστές που ενέκρινε κάποιος ταγματάρχης. Λογοτεχνικές εκπομπές αφελούς παραλογοτεχνίας και ανάμεσα σε όλα αυτά η εμβληματική τηλεοπτική σειρά του Κώστα Μουρσελά «Εκείνος κι Εκείνος». Με υπόγειο χιούμορ πέρναγε μηνύματα που συνέπαιρναν το τηλεοπτικό κοινό.

Πώς πέρναγε τη λογοκρισία; Απλώς ο κύριος ταγματάρχης δεν καταλάβαινε τι διαβάζει. Όταν όμως οι χουντικοί διαπίστωσαν πως κάτι δεν πάει καλά εδώ, έβαλαν κάποιον συγκεκριμένο κριτικό κινηματογράφου (το όνομά του μου το έχει εμπιστευθεί ο αείμνηστος Κώστας Μουρσελάς), δικό τους άνθρωπο, που καταλάβαινε τι διαβάζει, και έτσι το υπέροχο αυτό σίριαλ σταμάτησε να μεταδίδεται. Είχε προλάβει όμως να ψυχαγωγήσει και με τις δύο έννοιες του όρου τους θεατές.

Εν κατακλείδι, η χούντα με τα προπαγανδιστικά κακόγουστα θεάματά της, αν πέτυχε κάτι, αυτό είναι να εκτεθεί, να γίνει περίγελος, να γίνει κωμωδία με την οποία ακόμα γελάμε αβίαστα!

* Ο Πάνος Σκουρολιάκος είναι μέλος της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ και βουλευτής Περιφέρειας Αττικής

(ΠΗΓΗ : http://www.avgi.gr/article/10812/9348933/tes-chountas-ta-theamata  )