Απελευθερώθηκαν οι δύο Έλληνες στρατιωτικοί

Χαιρετίζουμε την απελευθέρωση των δύο σπουδαίων ανδρών των Ενόπλων μας Δυνάμεων Ανθλγου(ΜΧ) Μητρετώδη Άγγελου και Εποπ Λχια(ΜΧ) Κούκλατζη Δημητρίου . Ευχόμαστε καλή πατρίδα και είμαστε σίγουροι οτι αυτή η πατρίδα σε χέρια σαν αυτά των Άγγελου και Δημήτρη θα είναι πάντα ασφαλής και ανίκητη.

Ο δύσκολος αγώνας της καθημερινότητας συνεχίζεται

Ο αγώνας για την διευκόλυνση της δύσκολης καθημερινότητας στις πυρόπληκτες περιοχές της Ανατολικής Αττικής συνεχίζεται.

Τα συνεργεία του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών δουλεύουν ακατάπαυστα στο Δημαρχείο Ραφήνας κερδίζοντας την εμπιστοσύνη των πληγέντων πολιτών.

Οι Ένοπλες Δυνάμεις είναι στη θέση τους παρασκευάζοντας και διανέμοντας φαγητό και ακόμα δροσερό νερό.

Σας ευχαριστούμε

Η ασπρόμαυρη ταινία των Ελλήνων

Είμαστε η Ιστορία και ο πολιτισμός της εποχής μας και των εποχών που προηγήθηκαν. Μέσα από τις πολιτικές, τη ζωγραφική, τη μουσική, τα αγάλματα, τις κινηματογραφικές ταινίες.

Του Πάνου Σκουρολιάκου*  

Όσον αφορά τον κινηματογράφο, εκείνη η εποχή της νεότερης Ιστορίας μας που γοητεύει περισσότερο τους Έλληνες είναι πιστεύω η δεκαετία του 1950. Οι ταινίες της εποχής παίζονται από την τηλεόραση εξασφαλίζοντας μεγάλες θεαματικότητες. Τα τραγούδια της ακούγονται φανατικά, γνωρίζουν επανεκτελέσεις, ακόμα και διασκευές. Στα εικαστικά, οι πρωτοπόροι δημιουργοί της είναι και σήμερα αξεπέραστοι.

Συχνές είναι οι ονειροπολήσεις προς εκείνη την εποχή. Και δεν είναι η εξ επαγγέλματος διαστροφή ενός ηθοποιού να φαντάζεται πως είναι ρόλος σε μια ασπρόμαυρη ταινία του ’50… Ένας άνθρωπος με φαρδιά κοστούμια και γραβάτα, με άσπρο πουκάμισο κι εκείνη τη ρεμπούπλικα της εποχής, που αμέσως μεταφέρεται στα «πλάνα» από την οδό Πανεπιστημίου της εποχής, την κεντρική οδό με τους λίγους πεζούς, τα ακόμα λιγότερα αυτοκίνητα, τα όμορφα κτήρια και τα γαλήνια πρόσωπα των ανθρώπων. Μια γαλήνη που ακολούθησε τη σκληρή δεκαετία του ’40 με έναν παγκόσμιο και αμέσως μετά έναν οδυνηρό εμφύλιο πόλεμο. Κάποιοι από τους πολιτικούς εξόριστους γυρνούν και η ψευδαίσθηση του σελιλόιντ είναι ανακουφιστική. Η ασπρόμαυρη οθόνη των ταινιών της εποχής δένει με την αίσθηση των Ελλήνων. Οι μισοί τα βλέπουν άσπρα και οι άλλοι μισοί μαύρα.

Όμως η κατάσταση τότε, κι ας παρουσιαζόταν μέσα από την οθόνη ασπρόμαυρη, στην πραγματικότητα ήταν χρωματιστή. Ένα σύμπλεγμα χρωμάτων που δεν καταγράφηκε. Πώς άραγε να ήταν τα χρώματά της; Οι μυρωδιές της; Στην Πανεπιστημίου οι νεραντζιές θα μύριζαν; Αναμφισβήτητα ο αέρας θα πέρναγε ευκολότερα ανάμεσα από τα κτήρια εκείνα. Ένας αέρας που θα ανέβαζε την ευωδιά του Φαλήρου ή θα κατέβαζε το πεύκο της Πάρνηθας και της Πεντέλης.

Ήταν ωραία εποχή; Αναμφισβήτητα ναι. Ήταν η εποχή όμως που προετοίμασε και πολλά κακά και δύσκολα. Ήταν η εποχή που όλοι πίστευαν ότι τώρα πια, μετά τους πολέμους, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο η ζωή θα καλυτερεύσει. Στα πολιτικά πράγματα όλοι πίστευαν ότι θα επέλθει μια ομαλοποίηση. Τουλάχιστον θα αδειάσουν τα Μακρονήσια προσδοκούσαν οι μεν, ενώ οι δε απολάμβαναν την απόλυτη εξουσία του νικητή. Όλοι πίστευαν ότι η ανάπτυξη είναι επί θύραις. Είτε με τη νέα, πλην όμως αναιμική εκβιομηχάνιση, είτε από τη μετανάστευση στα ορυχεία του Βελγίου, στις φάμπρικες της Γερμανίας, αλλά και σε Αμερική, Αυστραλία, Αφρική.

Αυτή η εποχή των ασπρόμαυρων ταινιών λοιπόν μας καθόρισε και αισθητικά, αλλά και σαν προοπτική ζωής. Όχι μόνο στα χρονικά όριά της, αλλά και στις πολλές επόμενες δεκαετίες που θα ακολουθούσαν. Σε αυτή την αθώα εποχή του «Βρε Μανώλη Τραμπαρίφα» μπήκαν οι βάσεις για καλά, αλλά και για πολλά από τα κακά που μας ταλανίζουν σήμερα. Ό,τι προετοίμασε η πολιτική εξουσία στα πρώτα μετεμφυλιακά χρόνια και υλοποίησε η χούντα την επόμενη δεκαετία αλλά και οι μεταδικτατορικές κυβερνήσεις μας κυνηγούν ακόμα.

Οι νικητές του Εμφύλιου έπρεπε να παραμείνουν στην εξουσία. Με κάθε μέσο. Με παρανομίες, παρατυπίες, υπόγειες διευθετήσεις. Από τις προσλήψεις στο Δημόσιο έως και την οικοδόμηση εντός του άστεως αλλά και γύρω από αυτό. Η ευωδιά του Φαλήρου και το αεράκι από Πεντέλη και Πάρνηθα τώρα πλέον δεν αναζωογονούν τους διαβάτες της Πανεπιστημίου. Γιατί αυτή η γοητευτική οδός της δεκαετίας του ’50 έχει γίνει ένας δρόμος που σε τίποτα δεν θυμίζει το παρελθόν κι ας επιμένουν να αντιστέκονται κάποια κτήρια. Η Πανεπιστημίου του 2018 προσφέρει πια ρύπους, θορύβους και κατά διαστήματα στάχτη από τα συχνά αποκαΐδια της Πάρνηθας και της Πεντέλης…

Ζω στην Περιφέρεια Αττικής και βιώνω κάθε καλοκαίρι μικρές ή μεγάλες φυσικές καταστροφές. Αυτές τις μέρες ζήσαμε μια μεγάλη καταστροφή. Ως βουλευτής Αττικής καταθέτω την οδύνη και τον απόλυτο σεβασμό στα θύματα, στις οικογένειες και σε όσους ταλαιπωρήθηκαν. Ζητώ την απόδοση ευθυνών όπου υπάρχουν, γιατί τώρα πρέπει να τολμήσουμε να διορθώσουμε τα πάντα ώστε στην επόμενη απευκταία κακή στιγμή να μη μετρήσουμε ούτε την παραμικρή απώλεια.

Αν λοιπόν ήμουν ένας ρόλος σε κάποια ταινία του ’50, ίσως είχα αντιληφθεί ότι τα πράγματα τότε δεν ήταν τόσο ρόδινα. Κάθε εποχή προετοιμάζει τις επόμενες. Έτσι και το παρελθόν μας έχει φροντίσει για το παρόν που βιώνουμε. Ας κρατήσουμε τα καλά και ιδιαιτέρως τα δημιουργικά γεννήματα του παρελθόντος κι ας προσπαθήσουμε να διορθώσουμε όσα διαχρονικά μας υπονομεύουν. Εμάς, αλλά και τις γενιές που έρχονται.

 

* Ο Π. Σκουρολιάκος είναι μέλος της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ και βουλευτής Περιφέρειας Αττικής

(ΠΗΓΗ : http://www.avgi.gr/article/10812/9078155/e-aspromaure-tainia-ton-ellenon  )

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΝΗ ΑΣΤΡΙΝΑΚΗ

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Δευτέρα 6 Αυγούστου 2018

  Η ποίηση αποχαιρετά την Ελένη Αστρινάκη. Την σπουδαία ποιήτρια που  πλούτισε τα Ελληνικά Γράμματα με σημαντικά  ποιήματα, έτσι όπως μας τα  χάρισε μέσα από τις ποιητικές της συλλογές. Οι σύντροφοι της στον ΣΥΡΙΖΑ αποχαιρετούμε την συντρόφισσά μας που κόσμησε το Τμήμα Πολιτισμού με την ευγενική και ταυτόχρονα δυναμική παρουσία της στον κοινό  αγώνα , εμπνεόμενη πάντα από τα οράματα της Αριστεράς και  έχοντας  τον άνθρωπο στο κέντρο της τέχνης της.

 Τα ποιήματα της θα είναι πάντα ένας προορισμός υψηλής τέχνης και μνήμης. Ελένη, καλό ταξίδι.

 

Για την ΕΠΕΚΕ Πολιτισμού του ΣΥΡΙΖΑ

Πάνος Σκουρολιάκος βουλευτής Αττικής

Η ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΜΙΑΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ

Του Πάνου Σκουρολιάκου*

Μετράμε από το 1981 δώδεκα μεγάλες πυρκαγιές στην Αττική. Και σε όλες τις περιπτώσεις είχαμε την ίδια αντιμετώπιση. Παρατηρούμε μια παροδική εγρήγορση της κοινωνίας και της πολιτείας,  αύξηση της κοινωνικής ευαισθητοποίησης με ταυτόχρονη αυξημένη κρατική μέριμνα, χωρίς όμως να έχει φροντίσει τόσες δεκαετίες η πολιτεία να ανασχέσει τα φαινόμενα που επιτρέπουν  στη φωτιά,  αυτή  την φυσική καταστροφή με τις σημαντικές οικολογικές, οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες, να επιφέρει οδυνηρές  συνέπειες   για τον ανθρώπινο παράγοντα.

 Αν το πρόβλημα είναι μεγάλο σε περιπτώσεις όπου καίγονται αμιγώς δασικές εκτάσεις, γίνεται τεράστιο και με ανυπολόγιστες συνέπειες όταν η φωτιά πλήττει κατοικημένες περιοχές όπως συνέβη με τις πρόσφατες πυρκαγιές σε  Μάτι, Ραφήνα και Κινέτα. Στην Ανατολική Αττική η απώλεια ζωών είναι εξαιρετικά  μεγάλη. Στη βάση του προβλήματος εδώ, βρίσκεται η ανθρώπινη δραστηριότητα.  Η αλόγιστη χρήση δασικών εκτάσεων για οικιστική  χρήση. Όποιος έχει περάσει από τους δρόμους στον Νέο Βουτζά και στο Μάτι, ξέρει πολύ καλά πως με το ζόρι στις περισσότερες περιπτώσεις χωρά ένα αυτοκίνητο στο πλάτος τους. Όταν λοιπόν σε μια περίπτωση πυρκαγιάς εγκλωβίζονται αυτοκίνητα που κινούνται προς την θάλασσα για να σωθούν,   με είκοσι ή σαράντα χιλιόμετρα την ώρα και η φωτιά τρέχει με εννέα μποφόρ, ή  εκατό χιλιόμετρα την ώρα, η  απόλυτη καταστροφή  είναι  η μοιραία κατάληξη. Η ανάγκη των πολιτών για μια κατοικία μέσα στη φύση και κοντά στη θάλασσα, αντιμετωπίσθηκε κατά τις προηγούμενες δεκαετίες, με τον τρόπο που ήξερε να δουλεύει το δημόσιο. Παρανομίες που στη συνέχεια «τακτοποιούντο» με κάποιο πρόστιμο και μια αυθαίρετη δόμηση που υπονόμευσε την ασφάλεια των ίδιων αυτών συνανθρώπων μας από το   καταστροφικό φαινόμενο  που βίωσαν πριν λίγες μέρες. Και ως γνωστόν, τα πάντα κινούντο «με το αζημίωτο».

 Δυστυχώς είναι αδύνατο να ανασχεδιαστεί ο χάρτης των οικισμών αυτών ώστε να εξασφαλίζεται η ενδεδειγμένη προστασία με απόλυτα επιστημονικό τρόπο. Με δεδομένη την χρόνια οικιστική  κατάσταση του τοπίου, είναι σημαντικό, να εξασφαλίζεται  η προμήθεια και συντήρηση των μέσων που απαιτούνται για την αντιμετώπιση τέτοιων καταστροφικών φαινομένων.  Κεφαλαιώδους σημασίας είναι η πρόσληψη και εκπαίδευση του κατάλληλου προσωπικού.  Η παρούσα κυβέρνηση, μονιμοποίησε 2.500 εποχιακούς δασοπυροσβέστες, ενώ άλλοι 300 εισήχθησαν στις σχολές της πυροσβεστικής μέσω Πανελληνίων Εξετάσεων. Επιπλέον, προσλήφθηκαν άλλοι 1500 εποχιακοί δασοπυροσβέστες πενταετούς υποχρέωσης  και 20 ακόμα ως αξιωματικοί, κάτοχοι σχετικών πτυχίων  ΑΕΙ. Σημαντική και η σύνταξη επιχειρησιακών μελετών και σχεδίων προσβολής της φωτιάς, καθώς και η  χρήση συστημάτων προσδιορισμού της πυρκαγιάς για  την άμεση επέμβαση των δυνάμεων καταστολής.

 H φωτιά στην Πεντέλη εκδηλώθηκε στις 16.49 και το πρώτο εναέριο μέσο (ελικόπτερο),  ήταν  στον αέρα με κατεύθυνση την Πεντέλη στις 16.50. Δηλαδή μόλις σε 1 λεπτό. Σε ανάλογους  χρόνους ανταποκρίθηκαν και τα επίγεια μέσα.  Η κυβέρνηση, στον προϋπολογισμό των 17 εκατομμυρίων ευρώ για τα εναέρια μέσα, πρόσθεσε άλλα 5 εκατομμύρια.

  Και στον δήμο Ραφήνας – Πικερμίου αλλά και στον Δήμο Μεγάρων υπήρχε δημοτικό επιχειρησιακό σχέδιο το οποίο λειτούργησε αμέσως.  Απαραίτητη είναι η εκτέλεση έργων υποδομής από  δήμους και  περιφέρεια, (διανοίξεις δασικών  δρόμων,  κατασκευή αντιπυρικών ζωνών, εγκατάσταση δεξαμενών νερού και παρατηρητηρίων ),  ώστε να διευκολύνεται η εφαρμογή των σχεδίων καταστολής. Υπάρχει  το Ημερήσιο Δελτίο Πρόβλεψης κινδύνου, με καταγραφή βάσει των παραμέτρων του κλίματος, της μορφολογίας του εδάφους και των  κινδύνων  που προέρχονται από ανθρώπινες δραστηριότητες.  Η φωτιά στην Ανατολική Αττική μας επιφύλαξε μια μοναδικότητα. Με ριπαίο άνεμο, (που σημαίνει πως φυσώντας σε πεδίο 360 μοιρών δεν επιτρέπει τον εγκλωβισμό της φωτιάς)  και με ταχύτατη διάδοση, (9 έως 11 μποφόρ),  εγκλώβισε ακόμα και  κατοίκους της περιοχής που ήξεραν τα περάσματα και τις διεξόδους προς την θάλασσα.

Μετά την καταστροφή, όπως ορίζει και το σύνταγμα, θα πρέπει να αντιμετωπισθεί το θέμα του δάσους και  αναλογικά   το καθεστώς των κτισμάτων που υπάρχουν ήδη και υπέστησαν μερικές ή ολικές ζημιές. Εκ του αποτελέσματος η  αναζήτηση ευθυνών  είναι αυτονόητες. Προφανώς η πολιτεία είναι στο πλάι όλων των πολιτών που επλήγησαν. Είτε υλικά είτε δυστυχώς χάνοντας τους ανθρώπους τους.

 Αποκαθιστώντας τις υλικές και επουλώνοντας όσο  είναι ανθρωπίνως δυνατό τις ανθρώπινες απώλειες,   θα πρέπει με ομοψυχία  όλοι μας,  να αντιμετωπίσουμε την επόμενη μέρα των ανθρώπων και της πατρίδας.

    *Ο Πάνος Σκουρολιάκος είναι βουλευτής Αττικής του ΣΥΡΙΖΑ.

(Δημοσιεύθηκε στη ΝΕΑ ΣΕΛΙΔΑ της 29/7/2018).

Καταστρώνοντας τα πρώτα σχέδια για την αντιμετώπιση της τραγωδίας στο Δημαρχείο Ραφήνας

 

Καταστρώνοντας τα πρώτα σχέδια.

 

Η προετοιμασία των συνεργείων των μηχανικών για την καταγραφή των ζημιών στο Δημαρχείο Νέας Μάκρης.

Ο Δήμαρχος Βαγγέλης Μπουρνούς και ο Υπουργός Χρήστος Σπίρτζης με τους μηχανικούς που άρχισαν τις καταγραφές των ζημιών το μεσημέρι της επόμενης μέρας.

Από τη σύσκεψη στο δημαρχείο Ραφήνας Πικερμίου. Διακρίνονται ο υπουργός  Χρήστος Σπίρτζης, ο πρώην Δήμαρχος Βασίλης Πιστικίδης καο ο βουλευτής Πάνος Σκουρολιάκος.

Ο Δήμαρχος Βαγγέλης Μπουρνούς, η Περιφερειάρχης Ρένα Δούρου, ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη Νίκος Τόσκας, η Περιφερειακή Σύμβουλος και εντεταλμένη Πολιτικής Προστασίας Ιωάννα Τσούπρα και ο Βουλευτής Πάνος Σκουρολιάκος.

 

(ΠΗΓΗ : https://attikaeast.gr/%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%B1%CF%83%CF%84%CF%81%CF%8E%CE%BD%CE%BF%CE%BD%CF%84%CE%B1%CF%82-%CF%84%CE%B1-%CF%80%CF%81%CF%8E%CF%84%CE%B1-%CF%83%CF%87%CE%AD%CE%B4%CE%B9%CE%B1-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B7/ )