Ένα Πανεπιστήμιο στα δυτικά ( ΑΥΓΗ 24.2.2018 )

Το Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής δεν μπορεί παρά να συντελέσει στη δημιουργία ενός πυλώνα ανάπτυξης, έναν φάρο εκπαίδευσης στην πιο αδικημένη περιοχή του λεκανοπεδίου όπου υπάρχουν δεκαεπτά δήμοι με 1.1000.000 κατοίκους

Του Πάνου Σκουρολιάκου*

Οι δυτικές συνοικίες ήταν πάντα οι υποβαθμισμένες περιοχές του μητροπολιτικού κέντρου της Αττικής. Και αυτές που ανήκουν στον πολεοδομικό ιστό της Αθήνας, αλλά και εκείνες που ανήκουν στον Πειραιά. Και από κοντά, πλάι τους, η πολύπαθη δυτική Αττική. Αυτό που αποκαλούμε «η πίσω αυλή της πρωτεύουσας». Μια περιοχή στην οποία εδώ και δεκαετίες οι κυβερνήσεις στοίβαζαν άναρχα ό,τι δεν ήθελαν στην πόρτα τους. Να μιλήσουμε για τη χωματερή στα Άνω Λιόσια, τα εργοστάσια στο Θριάσιο Πεδίο, που φύτρωσαν χωρίς προγραμματισμό, και τέλος την άναρχη δόμηση, για την οποία κάποιοι για ψηφοθηρικούς λόγους έκαναν τα στραβά μάτια; Τα αποτελέσματα τα ζήσαμε πρόσφατα στη Μάνδρα και τη Νέα Πέραμο.

Στο πρόσφατο Αναπτυξιακό Συνέδριο Δυτικής Αττικής, που έγινε στα Μέγαρα και στην Ελευσίνα, συζητήθηκε και καταστρώθηκε ένα σχέδιο ανάκαμψης της περιοχής. Σημαντικός μοχλός ποιοτικής εξέλιξης είναι ο πολιτισμός. Τα γράμματα και οι τέχνες. Ήδη Ευρωπαϊκή Πολιτιστική Πρωτεύουσα για το 2021 πετύχαμε να είναι η Ελευσίνα. Αυτές τις μέρες ήρθε η σειρά και ενός πανεπιστημίου, με αναφορά σε όλη αυτή την περιοχή. Στη Βουλή βρίσκεται για επεξεργασία και ψήφιση το νομοσχέδιο για την ίδρυση του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής.

Αυτή η εμβληματική απόφαση δεν πάρθηκε βέβαια για λόγους τοπικιστικούς, ή απλώς για να προσφερθεί κάτι σε μια υποβαθμισμένη περιοχή. Με οδηγό τα πορίσματα του Εθνικού και Κοινωνικού Διαλόγου για την Παιδεία που οργάνωσε ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά λαμβάνοντας υπ’ όψιν και τις διεθνείς εξελίξεις στον τομέα της Ανώτατης Εκπαίδευσης, το υπουργείο Παιδείας οργανώνει την πολιτική και τους στόχους του για τη διαμόρφωση του ενιαίου χώρου της Ανώτατης Εκπαίδευσης και Έρευνας, στοχεύοντας στην αναβάθμιση της παρεχομένης εκπαίδευσης, τη διεύρυνση των ερευνητικών δυνατοτήτων και ταυτοχρόνως την αντιμετώπιση χρόνιων προβλημάτων στο εκπαιδευτικό μας σύστημα. Έτσι λοιπόν, δημιουργείται ένα νέο εκπαιδευτικό ίδρυμα, το οποίο θα αποτελέσει το τρίτο μεγαλύτερο πανεπιστημιακό ίδρυμα της χώρας. Σε αυτό συγχωνεύονται τα ΤΕΙ Αθήνας και Πειραιά, εξασφαλίζοντας έμπειρο ανθρώπινο δυναμικό, υποδομές και συσσωρευμένη τεχνογνωσία.

Δεν μπορεί λοιπόν παρά να συντελέσει ένα τέτοιο ίδρυμα στη δημιουργία ενός πυλώνα ανάπτυξης, έναν φάρο εκπαίδευσης στην πιο αδικημένη περιοχή του λεκανοπεδίου όπου υπάρχουν δεκαεπτά δήμοι με 1.1000.000 κατοίκους. Επτά δήμοι στον τομέα δυτικής Αθήνας, τέσσερις στην Περιφερειακή Ενότητα Πειραιά και πέντε στην Περιφερειακή Ενότητα Δυτικής Αττικής.

Τα οφέλη για την κοινωνία από ένα τέτοιο έργο παιδείας και πολιτισμού λειτουργούν πολλαπλασιαστικά. Όπου υπάρχουν κυψέλες μάθησης, κυκλοφορούν και ιδέες και επιχειρούνται καινοτομίες. Όπου ανοίγουν σχολειά, αλλάζει το περιβάλλον και η ανάπτυξη έρχεται πιο γρήγορα.

Είναι θετική η απόφαση της κυβέρνησης για τη δημιουργία του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής, που σηματοδοτεί την ισχυροποίηση των εκπαιδευτικών μας ιδρυμάτων, ώστε να ανταποκρίνονται με πληρότητα στις οικονομικές και κοινωνικές ανάγκες της χώρας, και βέβαια καθιστώντας τα ανταγωνιστικά διεθνώς σε επιστημονικό, ερευνητικό, ακαδημαϊκό επίπεδο.

Καλοτάξιδο, λοιπόν, το νέο πανεπιστήμιο στη δυτική Αττική!

* Ο Πάνος Σκουρολιάκος είναι μέλος της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ και βουλευτής Περιφέρειας Αττικής

(ΠΗΓΗ : ΕΦΗΜ. ΑΥΓΗ http://www.avgi.gr/article/10812/8728875/ena-panepistemio-sta-dytika)

ΘΕΑΤΡΟ ΚΑΙ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ( εφημερ. ΑΥΓΗ 10/4/2016)

theatroPanepisthmioMayroperithwrioΤου Πάνου Σκουρολιάκου*

Συμμετέχοντας σε μια ημερίδα των Ελληνικών Κοινοτήτων  της Γερμανίας στην Νυρεμβέργη με θέμα την εκπαίδευση των ομογενών μας, βρέθηκα μπροστά σε πολλές εκπλήξεις. Μία από αυτές, ευχάριστη μάλιστα, ήταν η ανακάλυψη πως ενώ στην Ελλάδα οι σπουδές των νηπιαγωγών  δίδονται σε επίπεδο Ανώτατων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων, στη Γερμανία  καλύπτονται από μία διετή πρακτική εξάσκηση.  Κατά δυστυχίαν,  οι  απόφοιτοι των Ελληνικών ΑΕΙ  εκπαιδευτικοί προσχολικής αγωγής, εκεί, υπολογίζονται στο επίπεδο των συναδέλφων τους της πρακτικής εξάσκησης.

Ένοιωσα πραγματικά υπερήφανος για την πρόνοια της Ελληνικής πολιτείας να εξασφαλίσει εκπαίδευση υψηλού επιπέδου σε όλες τις βαθμίδες. Από το νηπιαγωγείο έως το Πανεπιστήμιο. Μοιραία όμως, ο νους έκανε ένα άλμα προς την καλλιτεχνική εκπαίδευση. Τι έχουμε εδώ; Υπάρχουν,  πράγματι πανεπιστημιακά τμήματα καλών τεχνών. Και στην Αθήνα και στην Θεσσαλονίκη και στην Κέρκυρα, τη  Φλώρινα και αλλού. Υπάρχει σε  ανώτατο επίπεδο σπουδών η σχολή κινηματογράφου στη Θεσσαλονίκη. Υπάρχουν τα μουσικολογικά τμήματα σε  πανεπιστήμια και  σε ΤΕΙ. Υπάρχουν τα τέσσερα τμήματα θεατρικών σπουδών. Σε δύο από αυτά γίνονται  και μαθήματα  θεατρικής πρακτικής, αλλά ούτε  η ιδρυτικές τους αποφάσεις, ούτε το πρόγραμμά τους μπορεί να τα πιστοποιήσει ως τμήματα  των οποίων οι απόφοιτοι είναι ηθοποιοί ή θεατρικοί σκηνοθέτες.

Το να σπουδάσει κανείς ζωγραφική ή υποκριτική σε κάποιο ΤΕΙ ή ΑΕΙ σημαίνει ότι θα γίνει καλύτερος ζωγράφος ή ηθοποιός; Ναι! Και τούτο γιατί  πέρα από το ταλέντο του,  κατ αρχήν θα είναι ένας ενημερωμένος δημιουργός. Θα  είναι  ένας ζωγράφος,  μουσικός ή σκηνοθέτης που θα έχει τα απαραίτητα  θεωρητικά   εφόδια ώστε να υποστηρίξει την πρακτική του δουλειά. Έπειτα η υλικοτεχνική υποδομή ενός ανώτερου ή ανώτατου ιδρύματος, θα είναι – οφείλει να είναι- σε ένα τέτοιο  επίπεδο,  όπου θα εξασφαλίζονται  όλες οι τεχνικές  προϋποθέσεις μιας άρτιας καλλιτεχνικής προπαρασκευής.

Η διδασκαλία της υποκριτικής, της θεατρικής σκηνοθεσίας, του θεατρικού φωτισμού και της θεατρικής παραγωγής ακόμα, στο εξωτερικό, είναι υπόθεση των Ανώτατων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων. Σπουδαία πανεπιστήμια σε όλον τον κόσμο έχουν εξαιρετικά δυναμικά τμήματα και σχολές πρακτικών θεατρικών  σπουδών. Στην χώρα μας αυτή η υπόθεση έχει ξεχασθεί στον περασμένο αιώνα. Έχοντας πραγματικά σημαντικές  σχολές θεάτρου στην Ελλάδα, επαναπαυθήκαμε ίσως. Οι  σχολές  του Εθνικού Θεάτρου, του Θεάτρου Τέχνης, του Πέλου Κατσέλη και πολλές άλλες, έδωσαν πλήθος  ταλαντούχων  θεατρίνων. Υπήρχαν και θα υπάρχουν πάντα συμβάλλοντας στον πλούτο του θεάτρου στον τόπο μας. Αλλά θα πρέπει η πολιτεία να φροντίσει ώστε και σε επίπεδο ΑΕΙ, να δημιουργηθούν σχολές και τμήματα για την προετοιμασία καλλιτεχνών της θεατρικής τέχνης. Σε πολλές χώρες, το πτυχίο μιας τέτοιας σχολής, είναι απαραίτητο για την διακονία σε θέσεις ευθύνης. Στην Κύπρο για παράδειγμα, ο διευθυντής του Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου, πέρα από τις καλλιτεχνικές περγαμηνές του, θα πρέπει να είναι και απόφοιτος ΑΕΙ.

Εύλογα θα αναρωτηθεί κάποιος αν είναι τούτη η κατάλληλη στιγμή για δημιουργία νέων σχολών σε ΤΕΙ και ΑΕΙ και μάλιστα εν μέσω κρίσης με 95% ανεργία στον κλάδο των ηθοποιών. Η απάντηση είναι πως κοιτάζοντας μπροστά,  προετοιμάζοντας το μέλλον, το φέρνεις πιο γρήγορα και μάλιστα απαλλαγμένο από τα δεινά του παρόντος. Τώρα μάλιστα, που διεξάγεται ο εθνικός διάλογος για την παιδεία, είναι μοναδική ευκαιρία να ανακινηθεί το θέμα και να δρομολογηθεί η τακτοποίηση του.

Όπως το παιδί της προσχολικής ηλικίας έχει ανάγκη από  παιδαγωγούς που όχι μόνον αγαπούν τα παιδιά αλλά έχουν και επιστημονική επάρκεια ανωτάτου επιπέδου, έτσι και το σπουδαίο Ελληνικό Θέατρο θα πρέπει να διαθέτει  ηθοποιούς, σκηνοθέτες, σκηνογράφους, φωτιστές καταρτισμένους στο ανώτερο δυνατόν επίπεδο. Έτσι, ώστε μαζί με τις ήδη υπάρχουσες δραματικές  σχολές και τα ελεύθερα θεατρικά εργαστήρια να δώσουν ακόμα μεγαλύτερη  πνοή σε μια από τις πιο σπουδαίες τέχνες που καλλιεργήθηκαν εδώ και αιώνες,  σε αυτόν τον τόπο. Στο Θέατρο!

 *Ο Πάνος Σκουρολιάκος είναι μέλος της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ και βουλευτής Περιφέρειας Αττικής