Πάνος Σκουρολιάκος στη «Νέα Σελίδα»: Φορτωθήκαμε στο θέμα της ΠΓΔΜ την ατολμία δεκαετιών

«Χωρίς πολιτική βούληση, οι προηγούμενες κυβερνήσεις έκρυβαν το πρόβλημα κάτω από το χαλί. Οφείλει ο κ. Μητσοτάκης, στον βαθμό που εκφράζει το σύνολο του κόμματός του, να πάρει σαφή θέση», λέει στη «Νέα Σελίδα» αναφορικά με τις διαπραγματεύσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη για την ονομασία της ΠΓΔΜ ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Πάνος Σκουρολιάκος, ενώ για τις τουρκικές προκλήσεις σημειώνει: «Η Αγκυρα μέσω της όξυνσης προσπαθεί να ξεπεράσει δικά της προβλήματα».

Συνέντευξη στον Χρόνη Διαμαντόπουλο

Κεφάλαιο δημοσκοπήσεις: Σε ποιες παρεμβάσεις και προς ποια κατεύθυνση πρέπει να προχωρήσει η κυβέρνηση για να εξασφαλιστεί ένα πλαίσιο διαφάνειας και ελέγχων στην αγορά των μετρήσεων ώστε να μπει τέλος σε πιθανές πρακτικές χειραγώγησης της κοινής γνώμης;

Οι δημοσκοπήσεις που διενεργούνται στο πεδίο της πολιτικής έχουν καθοριστική σημασία για τον κοινό μας βίο. Η έρευνα της κοινής γνώμης για τη στατιστική καταγραφή της πραγματικότητας θα πρέπει να στηρίζεται σε επιστημονική μεθοδολογία και στην απόλυτη διαφάνεια ως προς τα εργαλεία και τις μεθόδους που χρησιμοποιεί μια εταιρεία δημοσκοπήσεων. Σε παγκόσμιο επίπεδο υπάρχει ένας έγκυρος διεθνής οργανισμός, ο ESOMAR, στον οποίο συμμετέχουν οικειοθελώς οι εταιρείες του χώρου, πληρώνοντας, μάλιστα, υψηλό τίμημα και δίνοντάς του το δικαίωμα, ανά πάσα στιγμή και χωρίς προειδοποίηση να ελέγξει όλο το πλαίσιο της έρευνας που διεξάγουν. Η πλειονότητα των εταιρειών στη χώρα μας είναι μέλη αυτού του οργανισμού, απολαμβάνοντας την έγκυρη πιστοποίησή του. Καμία κυβέρνηση δεν μπορεί να επιβάλει σε μια εταιρεία δημοσκοπήσεων να συμμετέχει στον ESOMAR. Θα μπορούσε ίσως να προτείνει κανείς τη δημιουργία μιας Ανεξάρτητης Αρχής που θα ελέγχει και θα πιστοποιεί την εγκυρότητα των πολιτικών μόνο μετρήσεων, στα πρότυπα του διεθνούς οργανισμού που προανέφερα.

Πιστεύετε στην ενότητα της Αριστεράς και της Κεντροαριστεράς; Με ποιον τρόπο μπορεί να επιτευχθεί;

Οι εποχές των παντοδυναμιών έχουν παρέλθει οριστικά. Η συνεργασία και οι συμμαχίες σε πολιτικό επίπεδο είναι μονόδρομος. Σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ενωσης, απαιτείται συνεργασία των αριστερών, κεντροαριστερών, οικολογικών και προοδευτικών δυνάμεων, ώστε να περάσουμε από την παντοδυναμία των νεοφιλελεύθερων πολιτικών δυνάμεων σε μια ΕΕ με κοινωνικές ευαισθησίες. Στη χώρα μας το μέλλον απαιτεί συναινέσεις με προοδευτικές δυνάμεις αλλά και μια Κεντροαριστερά απαλλαγμένη από τα αμαρτωλά βαρίδια του παρελθόντος της.

Πάμε στα ελληνοτουρκικά… Οι πολίτες ανησυχούν για ένα θερμό επεισόδιο. Τι εκτιμάτε ότι επιδιώκει με την όξυνση της έντασης η Άγκυρα;

Θεωρώ ότι η Αγκυρα προσπαθεί μέσω της όξυνσης αυτής να ξεπεράσει δικά της, μείζονα εσωτερικά και όχι μόνο προβλήματα. Ο εφιάλτης της Τουρκίας για τη δημιουργία μιας νέας κρατικής κουρδικής οντότητας στα ανατολικά της την υποχρεώνει να στρέφεται αδιακρίτως έναντι των πάντων, δημιουργώντας θόρυβο. Βεβαίως, σε μια τέτοια κατάσταση είναι πιθανό ίσως και κάποιο «ατύχημα». Το επίπεδο ετοιμότητας και αξιοσύνης των ενόπλων δυνάμεών μας όμως είναι τέτοιο που μας κάνει να νιώθουμε ασφαλείς και με υψηλό ηθικό.

Στο θέμα της ονομασίας της ΠΓΔΜ μπορεί να βρεθεί λύση πριν από τη Σύνοδο του ΝΑΤΟ τον Ιούλιο; Συμφέρει την Ελλάδα η διαιώνιση του προβλήματος;

Φορτωθήκαμε στο θέμα της ΠΓΔΜ τη ραθυμία, την ατολμία και την αναποφασιστικότητα δεκαετιών. Χωρίς πολιτική βούληση, οι προηγούμενες κυβερνήσεις έκρυβαν το πρόβλημα κάτω από το χαλί. Με περισσό θράσος τώρα ζητούν και τα ρέστα, γιατί αυτή η κυβέρνηση έχει τη γενναιότητα να αντιμετωπίσει το θέμα. Οι «κόκκινες γραμμές» είναι ξεκάθαρες. Και προς τους γείτονες αλλά και προς τον ελληνικό λαό. Είναι θέσεις που έχει προσυπογράψει και η Νέα Δημοκρατία όταν ήταν κυβέρνηση. Δεν μπορεί τώρα να πετάει την μπάλα στην εξέδρα. Το πρόβλημα δεν μπορεί να περιμένει τις διαφορετικές συνιστώσες εντός της ΝΔ να συμφωνήσουν μεταξύ τους. Οφείλει ο κ. Μητσοτάκης, στον βαθμό που εκφράζει το σύνολο του κόμματός του, να πάρει σαφή θέση.
Αυτό έχει κάνει ξεκάθαρα, άλλωστε, και ο πρωθυπουργός, κ. Αλέξης Τσίπρας. Οφείλουμε να διευκολύνουμε κράτη στα βόρειά μας να περάσουν σε ένα περιβάλλον με δικαιώματα και υποχρεώσεις, μακριά από επιρροές χωρών που τα χρησιμοποιούν για τους δικούς τους γεωπολιτικούς σχεδιασμούς. Στο ΝΑΤΟ εντάσσεται ένα κράτος όταν προσκληθεί κι αφού δεν υπάρχει βέτο από άλλο κράτος-μέλος της Συμμαχίας. Εφόσον οι «κόκκινες γραμμές» της ελληνικής κυβέρνησης γίνουν αποδεκτές, τότε νομίζω πως ανοίγει ο δρόμος για την είσοδο της ΠΓΔΜ σε ΝΑΤΟ και ΕΕ.

Μεταξύ καλλιτεχνικής και πολιτικής δραστηριοποίησής σας, υπάρχει ο ρόλος του «διαχειριστή»… Έχετε διευθύνει το ΔΗΠΕΘΕ Ρούμελης με επιτυχία και, κυρίως, έχετε αξιοποιήσει μέσα από αυτό ανθρώπους της τέχνης με γόνιμο τρόπο. Πώς αντιλαμβάνεστε τον εαυτό σας όταν στοχεύετε πέρα από το «εγώ», όταν επιμελείστε το «εμείς»; Είναι κι αυτό μια πολιτική πράξη;

Στην τέχνη αλλά και στην πολιτική το ζητούμενο για ένα θετικό αποτέλεσμα είναι ο δημιουργικός συνδυασμός του «εγώ» με το «εμείς». Η προσωπική συμβολή του καθενός σε ένα πολιτικό ή και καλλιτεχνικό εγχείρημα είναι καθοριστική. Η προσωπική ματιά, η ατομική συνεισφορά στο συλλογικό όραμα θέτουν στέρεα θεμέλια και δίνουν ποικιλία και πνοή στον κοινό αγώνα. Πρέπει όμως τα διαφορετικά «εγώ» να συνομιλούν μεταξύ τους και να συντονίζονται ώστε να συντίθενται δημοκρατικά και αποτελεσματικά. Η επιβολή προσώπων και ιδεών αυθαιρέτως ή με πλάγιους τρόπους δίνει ένα αποτέλεσμα που μπορεί να έχει κυρίαρχη προσωπική σφραγίδα, δεν έχει όμως τον πλούτο της συλλογικής δράσης. Ως πολιτική πράξη, η προσωπική συμβολή θα πρέπει να υποτάσσεται στη συλλογικότητα και η συλλογικότητα να σέβεται τη μονάδα.

Τα προσωπικά σας σχέδια στο θέατρο ποια είναι;

Αυτή τη στιγμή εργάζομαι για να υπηρετήσω την εντολή που μου δόθηκε ως βουλευτή. Και επειδή πιστεύω ότι το βουλευτιλίκι δεν είναι για χόρταση, βλέπω την παρουσία μου στο Κοινοβούλιο ως μια περίοδο κατά την οποία μπορώ να μεταφέρω τις εμπειρίες και τις αγωνίες της σαραντάχρονης πορείας μου στο θέατρο, αναζητώντας λύσεις σε πολλά και χρόνια προβλήματα. Αμέσως μετά θα γυρίσω ξανά, ελπίζω, στο θέατρο, που είναι το σπίτι μου, η ιδιαίτερη πατρίδα μου.

Δημοσιεύθηκε στο φύλλο 46 της «Νέας Σελίδας» την Κυριακή 22 Απριλίου 2018.

(ΠΗΓΗ : https://neaselida.gr/milisan-sti-nea-selida/panos-skoyroliakos-sti-nea-selida-fortothikame-sto-thema-tis-pgdm-tin-atolmia-dekaetion/)

Δηλαδή αν η Ν.Δ. ήταν η κυβέρνηση… (ΑΥΓΗ 10.9.2016)

σκουρολιακοςΑΥΓΗΤου Σκουρολιάκου  Πάνου*

Δηλαδή, αν η Ν.Δ. ήταν κυβέρνηση, θα είχε θεσμοθετήσει υπηρεσία λογοκρισίας που θα ενέκρινε ή όχι τα έργα που ανεβαίνουν στις κρατικές σκηνές; Αυτό συμπεραίνουμε από τον τρόπο που αντέδρασε για παράσταση του Εθνικού Θεάτρου στην οποία υπήρχε μικρό απόσπασμα από βιβλίο (που κυκλοφορεί στην αγορά, αν δεν κάνω λάθος), καταδικασμένου τρομοκράτη.

Δηλαδή, αν η Νέα Δημοκρατία ήταν κυβέρνηση, ακόμα χωρίς άδεια θα εξέπεμπαν τα κανάλια; Και όχι μόνο χωρίς άδεια, αλλά και χωρίς να καταβάλουν κανένα τίμημα; Θα συνέχιζαν να λειτουργούν χωρίς όρους, κανόνες, υποχρεώσεις; Μόνο με δικαιώματα; Όπως αυτό για τη σύναψη θαλασσοδανείων από τις τράπεζες που ανακεφαλαιώναμε εμείς ως λαός και με απλήρωτους τους εργαζόμενους; Θα βλέπαμε δηλαδή ες αεί να περνάει στην οθόνη η πληροφορία ότι «Tο δελτίο ειδήσεων δεν θα μεταδοθεί λόγω στάσης εργασίας των εργαζομένων οι οποίοι διεκδικούν τα δεδουλευμένα». Για να μη μιλήσω για τους εξωτερικούς συνεργάτες. Τους ηθοποιούς, για παράδειγμα, που αν έκαναν σήμερα γύρισμα για μια τηλεοπτική σειρά θα εισέπρατταν την αμοιβή (του σημερινού ημερομίσθιου) ένα χρόνο αργότερα, ίσως και παραπάνω.

Δηλαδή, αν η Ν.Δ. ήταν κυβέρνηση, θα είχε θεσμοθετήσει υπηρεσία λογοκρισίας που θα ενέκρινε ή όχι τα έργα που ανεβαίνουν στις κρατικές σκηνές; Αυτό συμπεραίνουμε από τον τρόπο που αντέδρασε για παράσταση του Εθνικού Θεάτρου στην οποία υπήρχε μικρό απόσπασμα από βιβλίο (που κυκλοφορεί στην αγορά, αν δεν κάνω λάθος), καταδικασμένου τρομοκράτη. Αντίδραση που βρήκε ευήκοα τα ώτα του διευθυντή του θεάτρου που, τρομοκρατημένος με τη σειρά του, κατέβασε την παράσταση. Τώρα που καταλάγιασε ο κουρνιαχτός από αυτή την ιστορία, να σημειώσουμε πως τα μικρά αποσπάσματα δεν προέτρεπαν σε καμία τρομοκρατική δράση, αλλά και η παράσταση δεν είχε δημιουργήσει καμία φήμη μιας και μάλλον δεν ήταν και πολύ επιτυχημένη, με ελάχιστους θεατές να φτάνουν έως το ταμείο. Κατάφερε, όμως, η Ν.Δ. να την κάνει διάσημη!

Δηλαδή, αν η Ν.Δ. ήταν κυβέρνηση θα συνέχιζε την πολιτική της για το βιβλίο, επιμένοντας με το κλείσιμο του ΕΚΕΒΙ πως όλο αυτό το χαρτομάνι που αποκαλούν «βιβλία» είναι άχρηστο; Και για την περιβόητη «αριστεία» ωρέ παλληκάρια της Ν.Δ. ποιος θα συμβάλλει; Τα φροντιστήρια και η ιδιωτική εκπαίδευση μάλλον.

Δηλαδή αν η Ν.Δ. ήταν κυβέρνηση, θα συνέχιζε την ίδια πολιτική που κατάργησε τις συλλογικές συμβάσεις των εργαζομένων και βεβαίως όλων εκείνων των δημιουργών και των τεχνικών που εργάζονται στον χώρο των τεχνών και του πολιτισμού; Όταν κάποια στιγμή πληροφόρησα βουλευτή της αξιωματικής αντιπολίτευσης, σε προσωπική συζήτηση, ότι οι ηθοποιοί δεν έχουν πια συλλογική σύμβαση και δύνανται να εκληφθούν ως ωρομίσθιοι με 3,5 ευρώ την ώρα, δηλαδή με 7 ευρώ την παράσταση, έπεσε από τα σύννεφα. «Αλήθεια;» ρώτησε με θαυμαστή ειλικρίνεια. «Μα εσείς το ψηφίσατε» του αντέτεινα και αυτός άλλαξε θέμα. Μίλησε για τον καιρό…

Δηλαδή, αν η Ν.Δ. ήταν κυβέρνηση, θα διατηρούσε ακόμα στη θέση του στο Ελληνικό Φεστιβάλ διευθυντή του που ζημίωσε το Δημόσιο (σύμφωνα με αρμόδιους κρατικούς ελέγχους), με 2.800.000 ευρώ; Γιατί τον υπερασπίσθηκαν γενναία οι της Ν.Δ. τον εν λόγω «αφηρημένο» διευθυντή!

Πολλά «δηλαδή» θα μπορούσαμε να παραθέσουμε ακόμα. Ο χώρος, όμως, εδώ στη φιλόξενη «Αυγή», είναι περιορισμένος. Αυτά τα πέντε που προανέφερα είναι αντιπροσωπευτικά. Δυστυχώς υπάρχουν και άλλα πολλά. Πάρα πολλά. Η Ν.Δ. προφανώς είναι υπερήφανη για τα πεπραγμένα της και θέλει να τα επαναλάβει.

Φαντάζομαι σύντομα, από τη ΔΕΘ, ο κ. Κυρ. Μητσοτάκης, στο πλαίσιο της «συμφωνίας της αλήθειας» που ευαγγελίζεται, θα ανακοινώσει επιστροφή στη Γη της Εδέμ του αλήστου μνήμης τηλεοπτικού τοπίου που είχε οργανώσει, θα συστήσει εκείνη την έρμη επιτροπή λογοκρισίας για τα θεατρικά έργα στις κρατικές σκηνές, θα συνεχίσει το βιβλίο να αποστέλλεται στο πυρ το εξώτερο, (θα εξαιρεθούν άραγε οι βίοι αγίων και τα ιστορικά πονήματα για τον «συμμοριτοπόλεμο»;), οι ηθοποιοί και εν γένει καλλιτέχνες θα πένονται (όχι όπως πάντα, αλλά ακόμη περισσότερο), δεν θα πειράζει να ζημιώνει κάποιος το Δημόσιο αν πρόκειται για δικό μας παιδί και άλλα πολλά που θα μας τα αποκαλύψει, φαντάζομαι, στη «συμφωνία αλήθειας» που ευαγγελίζεται.

Την αλήθεια να πει στον ελληνικό λαό, λοιπόν. Αλλά τότε, δεν ξέρω αν θα βρεθεί κάποιος που θα προσχωρήσει στην απελπισμένη συμφωνία του. Και τότε, θα ψάχνει για άλλο σλόγκαν…

 

* Ο Πάνος Σκουρολιάκος είναι μέλος της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ και βουλευτής της Περιφέρειας Αττικής