Δελτίο τύπου του Βουλευτή Περιφέρειας Αττικής και Συντονιστή της ΕΠΕΚΕ Πολιτισμού της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ Πάνου Σκουρολιάκου σχετικα με την νομοθετική ρυθμισή για την πρόσληψη καλλιτεχνικών Διευθυντών Δημοτικών Περιφερειακών Θεάτρων της χώρας.(video)

27.06.2017 Δ.Τ. Νομοθετικής Ρύθμισης για την πρόσληψη καλλιτεχνικών Διευθυντών Δημοτικών Περιφερειακών Θεάτρων της χώρας

Δείτε το σχετικό βίντεο παρακάτω

Οι δικοί μας ξένοι (Εφημ. ΑΥΓΗ 24.07.2017)

Του Πάνου Σκουρολιάκου *

Μουσικές, χοροί, λαϊκή αρχιτεκτονική, αγιογραφία και η καλλιέργεια των γραμμάτων χαρακτηρίζουν τον τόπο και τους ανθρώπους. Τα τραγούδια τους τα ονόμαζαν «τραγώια» πηγαίνοντας μας πίσω στην αρχέτυπη καταγωγή του τραγουδιού

Η ελληνική κοινωνία τους αντιμετώπισε όταν ήρθαν ως κάτι ξένο. Δεν μιλούσαν ελληνικά. Ήσαν άνθρωποι τραχείς σαν το τοπίο της πατρίδας τους, έξυπνοι και με καλή διάθεση. Ήσαν οι τουρκόφωνοι Ρωμιοί από την Καππαδοκία που έφτασαν στον ελλαδικό χώρο ως «ανταλλάξιμοι» με τους μουσουλμάνους της Βόρειας Ελλάδας το 1924.

Έκαναν εντύπωση στους Ελλαδίτες ως κάτι εξωτικό. Και βέβαια ενέπνευσαν ζωγράφους, ποιητές, μουσικούς. Πέρασαν και στη θεατρική τέχνη ως ο τύπος του «ανατολίτη» στις θεατρικές επιθεωρήσεις. Αντιμετωπίστηκαν ως περιπτώσεις που προκαλούσαν το γέλιο με τα ανύπαρκτα ή φτωχά ελληνικά τους, αλλά και την παιδική τους αθωότητα. Ο Ιάκωβος Καμπανέλλης τους φιλοξένησε στη σπουδαία «Αυλή των θαυμάτων» του, στο πρόσωπο του Ιορδάνη, του γέροντα που κούρνιασε στον τενεκεδένιο προσφυγικό συνοικισμό και περνά τη μέρα του σε ένα πρόχειρο χαγιάτι – παρατηρητήριο αναπολώντας την πατρίδα του και φιλοσοφώντας.

Μαζί με τους άλλους ενοίκους της Αυλής, θα αναγκαστεί στο τέλος του έργου να ξεριζωθεί πάλι, γιατί η Αυλή θα γίνει πολυκατοικία, ακολουθώντας τη ροή των πραγμάτων της εποχής εκείνης που τσιμέντωσε την Αθήνα, κάνοντάς την μια άσχημη μεγαλούπολη. Με μαστοριά ο Καμπανέλλης αποτυπώνει τη μεγαλοσύνη των Καππαδοκιτών μέσω του Ιορδάνη, που είναι ένας από τους ωραιότερους ρόλους του νεοελληνικού ρεπερτορίου. Έχει άποψη μέσω της λαϊκής σοφίας του, ακόμα και για τη δημιουργία του κόσμου. Λέει σε κάποια σκηνή του έργου στον γιο του:

«Τι είναι άστρα; Άκου σου πω εγώ… Θεός λέει… Πρέπει γίνει νύχτα… Κακόμοιροι άνθρωποι πλαγιάσουνε, ξεκουραστούνε… κλείσουνε μάτια τους… Διώχνει ήλιο, παίρνει μαύρη κόλλα χαρτί κουκουλώνει ουρανό… Κοιτάζει από κάτω… Όχι καλό λέει… πίσσα σκοτάδι… Παίρνει καρφίτσα, τσούκου – τσούκου, τρυπάει εδώ, εκεί, χιλιάδες τρυπάει… Ήλιος φεγγίζει από μέσα, άστρα βγαίνουνε… Άνθρωπος βλέπει, χαίρεται. Ο Θεός απάνω, λέει… Πλαγιάζει, ξεκουράζεται, κλείνει μάτια του, μέσα μυαλό του, άστρα όνειρα καλά γίνουνται… Γιάννης, πατέρα σου άκου. Αυτό είναι άστρα».

Καπταντούκα στα περσικά και Καππαντόκια στα τουρκικά σημαίνει «Η Γη των όμορφων αλόγων». Οι Χετταίοι και μετά οι Χατίτες ήσαν οι παλιοί της κάτοικοι. Την περιοχή μνημονεύει και ο Ηρόδοτος. Στους κατοπινούς αιώνες οι Ρωμιοί εδώ καλλιέργησαν τα γράμματα μέσα από τη χριστιανική πίστη. Η παιδεία ήταν υποχρεωτική και δωρεάν σε όλη την Καππαδοκία. Στη Σινασό μάλιστα λειτουργούσε αρρεναγωγείο και παρθεναγωγείο την εποχή όπου στην πολιτισμένη Δύση τα κορίτσια δεν πήγαιναν σχολείο.

Συχνά έστελναν για την τελειοποίηση της μόρφωσης τους νέους στην Αθήνα, να φοιτήσουν σε σχολές επιφανών εθνικών, διδασκόμενοι ρητορική και φιλοσοφία. Έφθαναν τόσοι πολλοί ώστε συνετέλεσαν στη γέννηση της φράσης «και έτερος Καππαδόκης».

Στην Καππαδοκία η κοινότητα λειτουργούσε με τον δημοκρατικό τρόπο της ισονομίας. Η Δημογεροντία διοικούσε την κοινότητα με μέλη που εκλέγονταν κάθε χρόνο και ασκούσε πολλές δραστηριότητες, έως και αυτήν τη δικαστική, έχοντας δημιουργήσει μια εντόπια εσωτερική νομοθεσία.

Το έδαφος της Καππαδοκίας είναι ηφαιστειογενές. Έφτιαχναν λοιπόν τα σπίτια, τους ναούς και τα μοναστήρια μέσα στο έδαφος. Το Γκιόρεμε, μια μοναστική πολιτεία του 10ου αιώνα, με 250 εκκλησίες και μονές, έχει αναδειχθεί ως ο τρίτος περισσότερο επισκέψιμος τόπος στην Τουρκία. Η ονομασία του προέρχεται από την ελληνική λέξη «όραμα».

Μουσικές, χοροί, λαϊκή αρχιτεκτονική, αγιογραφία και η καλλιέργεια των γραμμάτων χαρακτηρίζουν τον τόπο και τους ανθρώπους. Τα τραγούδια τους τα ονόμαζαν «τραγώια» πηγαίνοντας μας πίσω στην αρχέτυπη καταγωγή του τραγουδιού. Ερχόμενοι στη Ελλάδα έφεραν μαζί τους τον άυλο πολιτισμό τους, με χαρακτηριστικά που εμπλούτισαν το μέγα πεδίο του πολιτισμικού μας προσώπου και λίγες εικόνες. Όμως η Καππαδοκία θα είναι γι’ αυτούς ο χαμένος παράδεισος.

Λέει ο Ιορδάνης: «Θεός έφτιαξε άλλον ντουνιά πάνω στο φεγγάρι. Με μπαξέδες, χωριά μερακλίδικα… και λαγούτα, γυναίκες, φαΐ, πιοτί, όλα τζάμπα… Άνθρωποι όμως μπαμπέσηδες. Θεός πονηρός, φτιάχνει άλλον ντουνιά. Πειναλέο. Όποιος από απάνω ντουνιά σκάρτος, βουτάει από ποδάρι, σιχτίρ λέει και σαβουρίζει εδώ κάτω. Αυτό είναι τούτος ντουνιάς».

 

* Ο Πάνος Σκουρολιάκος είναι μέλος της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ και βουλευτής Περιφέρειας Αττικής

(ΠΗΓΗ : ΕΦΗΜ. ΑΥΓΗ  http://www.avgi.gr/article/10812/8256092/oi-dikoi-mas-xenoi )

Ρα Καμπάνα Υπαπαντήσ’* (Εφημ. Η ΑΥΓΗ 17.6.2017)

Του Πάνου Σκουρολιάκου *

Καλοδεχούμενη η αφιέρωση στα του αρβανίτικου πολιτισμού από όσους την επιχειρούν και σπουδαία η μεταλαμπάδευση στις νεότερες γενιές του πλούτου των αρβανίτικων τραγουδιών.

Η δραστηριοποίησή μου πολιτικά στην Περιφέρεια Αττικής με έφερε σε επαφή με έναν πολυποίκιλο κόσμο, περιδιαβαίνοντας οριζοντίως και καθέτως το κομμάτι εκείνο της Αττικής που αγκαλιάζει το πολεοδομικό συγκρότημα της Αθήνας και του Πειραιά. Από τα Μέγαρα έως τις Ερυθρές και από τον Ωρωπό έως τον Μαραθώνα, το Σούνιο και τη Βούλα. Δυναμικές πολιτισμικές κοινότητες ζουν και δημιουργούν εδώ. Ξεχωριστή θέση έχουν οι Αρβανίτες, εγκατεστημένοι από τον ενδέκατο αιώνα πέριξ των Αθηνών, ως φρουρά και γενναίο ανάχωμα απέναντι σε όποιον εχθρό θα απειλούσε την πόλη.

Ήρθα σε επαφή βεβαίως με τους ανθρώπους αλλά ανέτρεξα και στην ιστορία τους με βιβλίο -κορμό για τη μελέτη μου, το πόνημα του σημαντικού ερευνητή- συγγραφέα και αρχιτέκτονα Κώστα Μπίρη. Ζω καθημερινά την υπερηφάνεια για την καταγωγή τους των φίλων Αρβανιτών, αλλά και την αγάπη τους για την παράδοσή τους, τις φορεσιές, τους χορούς και τα τραγούδια τους.

Αυτά τα τραγούδια, λοιπόν, έχουν έναν ιδιαίτερο τρόπο να σου τραβούν την προσοχή. Φέρουν την παμπάλαια καταγωγή τους, την γοητευτική μελωδία τους και τον εντελώς δικό τους, ιδιαίτερο ρυθμό, με έναν τρόπο που σε αιχμαλωτίζει και αισθάνεσαι ό,τι σε αφορά. Ότι είναι το τραγούδι αυτό και δικό σου. Ο Γεώργιος Παχτίκος σε πρόλογο βιβλίου του Μάρκου Φ. Δραγούμη, μας παραδίδει: «Παρά τοις ξενοφώνοις λοιπόν τούτοις Έλλησιν, εκτός ελληνιστί αδομένων ασμάτων υπάρχουν και άσματα τουρκιστί, αρμενιστί, αραβιστί, βουλγαριστί, βλαχιστί, και αλβανιστί αδόμενα, ων όμως το περιεχόμενον του μέλους και της ποιητικής εννοίας είναι καθαρώς ελληνικά».

Σήμερα, από όλη αυτήν την γκάμα τραγουδιών, ακούει κανείς σε κοινωνικές εκδηλώσεις, στα πανηγύρια δηλαδή, σε γάμους, χαρές και λύπες μόνο τα αρβανίτικα και τα καραμανλίδικα τραγούδια που έφεραν οι Καππαδόκες από την πατρίδα τους με την ανταλλαγή του 1924. Ο Αρβανίτες, λοιπόν, κράτησαν την παράδοσή τους και την υποστηρίζουν με πείσμα εδώ στην Αττική. Μου αφηγείται φίλη από την Μάνδρα Ελευσίνας, πως όταν ο πατέρας της πήγε καλεσμένος σε έναν γάμο κάπου στη Βόρειο Ελλάδα, ζήτησε από την ορχήστρα να παίξει ένα αρβανίτικο τραγούδι για να χορέψει. Τότε εκείνοι του έπαιξαν το «Ρα Καμπάνα Υπαπαντήσ΄» (Χτυπά η καμπάνα της Υπαπαντής) και μόνον τότε, ο υπερήφανος Αρβανίτης από την Αττική αισθάνθηκε ότι πραγματικά διασκέδασε!

Είναι πολλοί οι πολιτιστικοί σύλλογοι που διασώζουν την αρβανίτικη παράδοση και πάρα πολλοί οι μελετητές και ερευνητές που ασχολούνται με αυτή. Ανάμεσά τους ο σπουδαίος τραγουδιστής και μελετητής Θανάσης Μωραΐτης. Σημειώνει λοιπόν ο Μωραΐτης πως «οι ρυθμοί των τραγουδιών είναι σκληροί και ‘γωνιασμένοι’, αυστηροί και βραχώδεις με έντονη τη στεριανή διάθεση, πλην των τραγουδιών της Άνδρου και του Καβοντόρου, το ύφος των οποίων είναι καθαρά νησιώτικο». Πραγματικά έτσι είναι. Θα ήθελα όμως να σημειώσω (ως μη ειδικός βέβαια) πως το «καβοντορίτικο», φέρει μια γοητεία, ωσάν να συνοδεύει κάποια τελετουργία. Έχω την αίσθηση ότι συγγενεύει ως προς αυτό με τον δημοφιλή ικαριώτικο χορό. Και οι δύο, με τις μελωδίες και τους ρυθμούς τους, είναι κυριολεκτικά σαν να βγαίνουν από τα έγκατα της γης και σαν να πασχίζουν να φτάσουν τον χορευτή ψηλά στον ουρανό. Είναι στ’ αλήθεια λιτό και χωρίς φιοριτούρες το αρβανίτικο τραγούδι, ιδιαίτερα αυτό της Αττικής. Είναι τραγούδι των ανθρώπων του βουνού, της πέτρας και των αρμάτων. Παρατηρούμε, πως τα τραγούδια των Αρβανιτών των Κυκλάδων ή της Ηπείρου φέρουν τα γενικά μουσικά χαρακτηριστικά των περιοχών αυτών, ενώ το ρεπερτόριό τους έχει συρρικνωθεί λόγω συγκεκριμένων πολιτισμικών επιλογών των οικείων πληθυσμιακών ομάδων.

Στα μέσα του περασμένου αιώνα, η αρβανίτικη γλώσσα εγκαταλείφθηκε από αυτούς που τη μιλούσαν και απέφευγαν να την μεταφέρουν στα παιδιά τους. Μας πληροφορεί ο Μωραΐτης πως ο Γερμανός γλωσσολόγος Claus Haebler, ο οποίος το 1959 μελέτησε στη Σαλαμίνα το αρβανίτικο ιδίωμα σημειώνει πως «οι γονείς αποφεύγουν να μάθουν στα παιδιά αρβανίτικα, λέγοντας τα ‘άσχημα’».

Καλοδεχούμενη λοιπόν η αφιέρωση στα του αρβανίτικου πολιτισμού από όσους την επιχειρούν και σπουδαία η μεταλαμπάδευση στις νεότερες γενιές του πλούτου των αρβανίτικων τραγουδιών. Αν βρεθείτε κάπου στην Αττική ή όπου αλλού ακούγονται αυτά τα τραγούδια, απολαύστε τα και κυρίως θαυμάστε τον τρόπο που επικοινωνούν μ’ αυτά, οι γλεντοκόποι.

 

* Αφιερωμένο στην Αρβανίτισσα σπουδαία ηθοποιό Καίτη Παπανίκα που αποχαιρετίσαμε πρόσφατα.

** Ο Πάνος Σκουρολιάκος είναι μέλος της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ και βουλευτής Περιφέρειας Αττικής

(ΠΗΓΗ : ΕΦΗΜ. ΑΥΓΗ https://www.avgi.gr/article/10812/8248063/ra-kampana-ypapantes-# )

Ραδιοφωνική εκπομπή στο FocusWebTv με θέμα ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΣΤΟΝ ΔΗΜΟ ΑΧΑΡΝΩΝ (Τρίτη και 13/6/2017).

Την Τρίτη 13 – 6 – 2017 έγινε η ραδιοφωνική εκπομπή «Στα άδυτα της Αυτοδιοίκησης» με θέμα την εγκληματικότητα στις Αχαρνές . Ακούστηκαν ενδιαφέρουσες απόψεις που αξίζει να ακούσετε κάνοντας κλικ στον παρακατω σύνδεσμο:

 

Μίλησαν :  ( κατά χρονική σειρά )

1. Αλεξάνδρου – Πανά  Λίτσα , Πρόεδρος ΕΓΕ Αχαρνών

2. Σκουρολιάκος Πάνος , Βουλευτής Αττικής Σύριζα

3. Καμπόλης Οδυσσέας , Επικεφαλής Δημοτικής Παράταξης Αχαρνών «Αχαρνείς»

4. Εύη Χριστοφιλοπούλου ,  Βουλευτής Αττικής Δημοκρατικής Συμπαράταξης

5. Σωτήρης Ντούρος Πρώην Δήμαρχος Αχαρνών

6. Ιωάννης Δέδες Βουλευτής Αττικής Σύριζα

7. Γιώργος Κουλόγιαννης , αντιπρόεδρος Συλλόγου Κατά της Εγκληματικότητας Αχαρνών

8. Γιάννης Κασσαβός , Δήμαρχος Αχαρνών

 

(ΠΗΓΗ : FOCUSWEBTV.GR http://blog.focuswebtv.gr/?p=427020 )

Kοινή δήλωση των Βουλευτών Αττικής του ΣΥΡΙΖΑ σχετικά με τον άδικο χαμό του 11 χρονου μαθητή στις Αχαρνές

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ Αθήνα, 09.06.2017

Ο τραγικός και άδικος χαμός του 11χρονου μαθητή στις Αχαρνές προκαλεί σοκ και ανείπωτη οδύνη. Εκφράζουμε τα θερμότερα συλλυπητήριά μας στην οικογένεια και στους οικείους του παιδιού και καλούμε τις Αρχές να εξαντλήσουν κάθε μέσο και κάθε δυνατότητα για τον εντοπισμό των ενόχων. Είναι αδιανόητο σε ευνομούμενο κράτος μαθητής να χάνει την ζωή του μέσα στον χώρο του σχολείου από αδέσποτη σφαίρα.

Ας μην λησμονούμε πως πρόκειται για το δεύτερο ανάλογο περιστατικό, καθώς και το 2012 είχε υπάρξει τραυματισμός 5χρονης από αδέσποτη σφαίρα σε προαύλιο νηπιαγωγείου των Αχαρνών, χωρίς ευτυχώς τότε να κινδυνεύσει η ζωή της μικρής. Αυτή τη φορά όμως, δυστυχώς, συνέβη και το μοιραίο.

Η παραβατικότητα στην περιοχή έχει πάρει πλέον ανεξέλεγκτες διαστάσεις. Όλοι οι συναρμόδιοι φορείς οφείλουν να συνεργαστούν προκειμένου να δοθεί οριστική λύση στο πρόβλημα, ώστε να μην ξαναθρηνήσουμε αθώα θύματα, αλλά και να πάψει ο δήμος Αχαρνών να εμφανίζεται ως άντρο εγκληματικότητας.

Από την πλευρά μας εργαζόμαστε και θα συμβάλλουμε με τα συναρμόδια Υπουργεία και κάθε νόμιμο τρόπο για να επανέλθει η κανονικότητα και το αίσθημα ασφάλειας στους κατοίκους των Αχαρνών.

Οι Βουλευτές ΣΥΡΙΖΑ Αττικής

Αριστείδης Μπαλτάς

Νάσος Αθανασίου

Πάνος Σκουρολιάκος

Γιώργος Πάντζας

Γιάννης Δέδες