SURVIVOR

 

Του Πάνου Σκουρολιάκου*

  Το  μαζικό θέαμα υπηρετεί πάντα  τις ανάγκες της εποχής. Είναι εκεί όπου και όταν  χρειάζεται,  για να επιτελέσει τον ρόλο του, κάνοντας αθέατα τα πραγματικά προβλήματα και  δίνοντας στην  κοινωνία τις δικές του διεξόδους.

   Διαφοροποιώντας το αρχαιοελληνικό πρότυπο, οι ρωμαίοι δημιουργούν τα δικά τους  θεάματα στις αρένες με τα θηρία και τους μονομάχους, ώστε να ωθήσουν τους ρωμαίους  σε ένα συγκεκριμένο μοντέλο στρατιώτη – πολίτη. Στον σημερινό κόσμο της κρίσης, όπου το καπιταλιστικό σύστημα περνά τη φάση της   βαναυσότητας του απρόσωπου χρηματοπιστωτικού παράγοντα, οι λαοί και  ξεχωριστά ένας ένας οι άνθρωποι, αγωνίζονται να επιβιώσουν. Πολλοί δεν τα καταφέρνουν στον πραγματικό κόσμο. Την αίσθηση της επιβίωσης τότε, αναλαμβάνει να τους δώσει η εικονική πραγματικότητα. Πρέπει ως παρηγοριά,  να τους δοθεί ένας κατασκευασμένος αγώνας επιβίωσης, μέσω  του μαζικού θεάματος. Ταινίες επιβίωσης  όπου κάποιοι περισώζονται  από έναν  όλεθρο, πυρηνικό ή άλλο, κατακλύζουν τις οθόνες των κινηματογράφων. Βιντεοπαιχνίδια και  λογοτεχνία ανάλογης κατεύθυνσης κάνουν χρυσές δουλειές.

 Στην μικρή οθόνη των τηλεπαιχνιδιών, και των realitys ,  εμφανίσθηκε ως δυναμική απάντηση στον αγώνα επιβίωσης της εποχής  της κρίσης,  ένα νέο είδος,  που αποτελεί διασταύρωση των δύο πιο πάνω ειδών. Το concept είναι πολύ δυνατό. Σε ένα μαγευτικό νησί,  δύο ανθρώπινες ομάδες με αθλητικές εμφανίσεις,    αγωνίζονται να επιβιώσουν μέσα από δοκιμασίες, όπως το γκρέμισμα πύργων από ντενεκεδάκια με πάνινα μπαλάκια, τη γρήγορη συμπλήρωση ενός απλού πάζλ, το τρέξιμο σε μια λιμνούλα όπου το νερό φτάνει το πολύ μέχρι τη μέση και άλλες πολλές βασάνους  αυτής της έντασης και δυσκολίας. Εδώ βέβαια δεν αγωνίζεται κανείς απέναντι σε σιδερόφρακτους μονομάχους ή λιοντάρια. Η πίεση  όμως, η πίστη στη σπουδαιότητα αυτού  του αγώνα επιβίωσης και το κυνήγι της επιτυχίας φαίνεται να ικανοποιεί ή να απογοητεύει τους παίκτες, ωσάν να είχαν καταλάβει ή απολέσει την Θήβα την επτάπυλη!

 Οι παίκτες όμως, ολίγον ενδιαφέρουν τους κατασκευαστές του παιχνιδιού. Τους αφορούν  περισσότερο ως εικόνα. Το styling έχει δουλέψει ώστε να επιλεγούν ή να κατασκευασθούν περσόνες που  παραπέμπουν ακριβώς σε έναν αγώνα επιβίωσης μέχρις εσχάτων. Με μακιγιάζ, επιμελημένα κουρέλια, ιδρώτα και κατασκευασμένο φίλαθλο πνεύμα. Το ζητούμενο, είναι  να εγκλωβιστεί ο θεατής  στο θέαμα αυτό, ώστε να αισθάνεται πως  αυτός ο ίδιος  δίνει τον αγώνα επιβίωσης.  Και το πιο σημαντικό; Πως οφείλει να δώσει αυτόν και όχι κάποιον  άλλο αγώνα επιβίωσης για να ξεπεραστεί η κρίση. Μόνος του, στο σπίτι του, με ένα σουβλάκι και ίσως μια μπύρα. Την άλλη μέρα το πρωί ως άνεργος ή ως εργαζόμενος στις συνθήκες που έχει επιβάλει η παντοδύναμη «αγορά», θα είναι ακίνδυνος. Γιατί το βράδυ πάλι θα δώσει τον αγώνα επιβίωσης μπροστά στην οθόνη.

Η επιτυχία του παιχνιδιού λοιπόν, είναι ότι κάνει το κοινό συμπαίκτη. Ο τηλεθεατής συμμετέχει, έχοντας την αίσθηση πως «εγώ θα τα κατάφερνα εκεί που ο παίκτης απέτυχε». Όπως στα τηλεπαιχνίδια γνώσεων, όπου  όλοι από το σπίτι γνωρίζουμε τη σωστή απάντηση και γινόμαστε οι νικητές του καθιστικού μας.

 Το Survivor  αιχμαλωτίζει και νικά. Οι πραγματικοί αιχμάλωτοι όμως, δεν είναι οι παίκτες αλλά το ίδιο το κοινό που παρ ότι είναι ένας εγκλωβισμένος παθητικός αποδέκτης, αισθάνεται μαχητής.

   Μιας και το  Survivor είναι ένα εργαλείο και μαζί,  προϊόν της κρίσης.

 *Ο Πάνος Σκουρολιάκος είναι βουλευτής  Αττικής ΣΥΡΙΖΑ και γραμματέας της Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής.

(ΠΗΓΗ : ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΝΕΑ ΣΕΛΙΔΑ)

Ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει αγράμματους διευθυντές ή η απόγνωση των νόμιμων ιδιοκτητών της εξουσίας (ΕΦΗΜ.ΑΥΓΗ 02.07.2017)

Του Πάνου Σκουρολιάκου *

Για την ώρα, κανείς δεν μπορεί να «διορθώνει» τον νόμο, συμπληρώνοντάς τον κατά το δοκούν με δικές του προσθήκες κατά την προκήρυξη θέσεων Καλλιτεχνικών Διευθυντών

Μεγάλη η απόγνωση. Το να κάνει κανείς σε μια είδηση τα άσπρα κατάμαυρα δεν είναι τίποτα μπροστά σε αυτό που συνέβη τις προηγούμενες ημέρες, με αφορμή μια νομοθετική ρύθμιση για τις θέσεις των καλλιτεχνικών διευθυντών στα Δημοτικά Περιφερειακά Θέατρα.

Τι συνέβη ακριβώς; Με βουλευτική τροπολογία του γράφοντος και με πλήρη ενημέρωση στην υπουργό κ. Λυδία Κονιόρδου, η οποία συμφώνησε απολύτως, προτρέποντάς με να ενεργήσω άμεσα, προωθήθηκε η αποσαφήνιση πως για αυτές τις θέσεις ισχύουν τα κριτήρια που προβλέπει ο νόμος της Μελίνας Μερκούρη που διέπει τα ΔΗΠΕΘΕ – και μόνον αυτά. Γιατί; Μα γιατί υπήρχαν περιπτώσεις, όπου σε προκηρύξεις κάποιων διοικήσεων ΔΗΠΕΘΕ, πλάι στα νόμιμα κριτήρια, έμπαιναν αυθαίρετα και άλλα, μη νομοθετημένα. Π.χ., τίτλος ΑΕΙ ή Τεχνολογικής Εκπαίδευσης, ηλικιακά όρια κ.λπ. Βεβαίως χρειαζόμαστε μορφωμένους καλλιτεχνικούς διευθυντές, αλλά αυτά τα πρόσθετα αυθαίρετα και πέραν του νόμου κριτήρια μας οδηγούν σε δεύτερες σκέψεις. Μήπως εδώ με αυτά τα κατά βούλησιν συμπληρωματικά κριτήρια, οργανώνεται φωτογραφική προκήρυξη; Μήπως ο διαγωνισμός είναι στημένος; Τι είπε λοιπόν η τροπολογία; Είπε πως μένουμε στις επιταγές του νόμου και μόνον σε αυτές. Τα κριτήρια μένουν τα ίδια για όλους, όπως γίνεται από το 1983. Οι διευθυντές θα πρέπει, σύμφωνα με τον νόμο να είναι ηθοποιοί, σκηνοθέτες, σκηνογράφοι, θεατρικοί συγγραφείς, μουσικοί που έχουν θητεία στη θεατρική μουσική, θεατρολόγοι και κριτικοί θεάτρου. Όλοι αυτοί να έχουν ευδόκιμη και εγνωσμένη πορεία στο θέατρο και να διαθέτουν διοικητικές και οργανωτικές ικανότητες.

Όταν αλλάξει (και πρέπει να γίνει γρήγορα) ο θεσμός και ο νόμος για το θέατρο στην περιφέρεια, θα αλλάξουν και τα κριτήρια. Για την ώρα, όμως, κανείς δεν μπορεί να «διορθώνει» τον νόμο, συμπληρώνοντάς τον κατά το δοκούν με δικές του προσθήκες κατά την προκήρυξη θέσεων καλλιτεχνικών διευθυντών.

Από εκεί και πέρα πήρε φωτιά το Διαδίκτυο. «Τι να τα κάνεις τα πτυχία όταν κυβερνά ο ΣΥΡΙΖΑ», «Οι Συριζαίοι δεν έχουν πτυχία», «Τρέχουν να βολέψουν όσους προλαβαίνουν». Η παντελής έλλειψη γνώσης του θέματος από μέρους των συντακτών όλων αυτών των αγανακτισμένων «ενημερώσεων», ή η σκόπιμη άγνοια, τους κάνει να φαίνεται πως αγνοούν ότι τις προκηρύξεις αυτές δεν τις κάνει η κυβέρνηση (του ΣΥΡΙΖΑ εν προκειμένω), αλλά οι διοικήσεις των ΔΗΠΕΘΕ, με επικεφαλής τους οικείους δημάρχους, όπου ως γνωστόν οι προσκείμενοι στον ΣΥΡΙΖΑ σπανίζουν. Δεν ξέρω αν είναι παραπάνω από ένας στους δεκαέξι στους οποίους υπάρχει ΔΗΠΕΘΕ.

Ας έρθουμε όμως στην ουσία. Οι θεατρικές πανεπιστημιακές σπουδές στην Ελλάδα, με εξαίρεση τη Θεατρολογία, είναι ανύπαρκτες. Σύντομα θα πρέπει να θεσμοθετηθεί σε πανεπιστημιακό επίπεδο, μια Ανώτατη Σχολή Παραστατικών Τεχνών, όπως συμβαίνει παντού, όπου θα φοιτούν οι μελλοντικοί ηθοποιοί, σκηνοθέτες και λοιποί «πρακτικοί λειτουργοί» του θεάτρου με ακαδημαϊκή ταυτόχρονα μόρφωση. Στο Πανεπιστήμιο της Καμπούλ του Αφγανιστάν, υπάρχει Τμήμα Θεατρικών σπουδών για ηθοποιούς, σκηνοθέτες και συγγραφείς. Εδώ;

Εδώ χρειάζεται ακόμα μόχθος για τα αυτονόητα. Ποιο θα είναι το μέλλον του θεάτρου στην ελληνική περιφέρεια; Τα ΔΗΠΕΘΕ; Νομίζω πως οι πάντες σχεδόν συμφωνούν πως αυτός ο θεσμός που καθιέρωσε η Μελίνα Μερκούρη ως υπουργός Πολιτισμού, προσέφερε πολλά, αλλά έχει κλείσει τον κύκλο ζωής του. Τα ΔΗΠΕΘΕ ήδη φυτοζωούν. Οι συνθήκες έχουν αλλάξει στην περιφέρεια. Οι επικοινωνίες, το συγκοινωνιακό δίκτυο, τα οικονομικά και οι ανάγκες έχουν εξελιχθεί. Χρειαζόμαστε λοιπόν νέα θέατρα στην περιφέρεια. Μεγάλους θεατρικούς οργανισμούς που θα ξεπερνούν την πόλη – πρωτεύουσα του νομού. Όπου θα συνενώνονται καλλιτεχνικές και κοινωνικές δυνάμεις. Όπου θα επιτυγχάνεται οικονομία κλίμακας, όπου θα υπάρχει άνεση για πολλές και πιο υπερασπισμένες παραγωγές, όπου ο κάτοικος της περιφέρειας θα έχει στη διάθεσή του μεγαλύτερη γκάμα θεατρικών επιλογών. Ως ΣΥΡΙΖΑ άλλωστε έχουμε περιγράψει το όραμά μας στο πρόγραμμά μας.

Μέχρι τότε όμως, η απόγνωση μιας πολιτικής παράταξης που χάνει καθημερινά, σε όποιο χρώμα και αριθμό ποντάρει, θα την κάνει να κραυγάζει άναρθρα, διακινώντας φρικτές ανακρίβειες οι οποίες θα αναπαράγονται πολεμοχαρώς σε χρόνο μηδέν.

Ζητούμε συγγνώμη αν δυσκολεύουμε το έργο κάποιων οι οποίοι με «φωτογραφικές προσθήκες κριτηρίων» προκηρύσσουν διαγωνισμούς, αλλά εμείς παρ’ όλη τη λάσπη εξαιτίας των σχεδίων που ακυρώνουμε, θα συνεχίσουμε να πολιτευόμαστε νόμιμα και ηθικά.

Αυτά έπειτα από σαράντα χρόνια στο σανίδι, έπειτα από δέκα χρόνια θητείας ως καλλιτεχνικός διευθυντής σε ΔΗΠΕΘΕ και έπειτα από επτά χρόνια διδασκαλίας στο τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου (και ζητώ συγνώμη για το «βιογραφικό»), ε, κάτι θα έχω αποκομίσει για το θέμα…

* Ο Πάνος Σκουρολιάκος είναι μέλος της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ και βουλευτής Περιφέρειας Αττικής

(ΠΗΓΗ : ΕΦΗΜ. ΑΥΓΗ http://www.avgi.gr/article/10812/8274439/o-syriza-thelei-agrammatous-dieuthyntes-e-e-apognose-ton-nomimon-idiokteton-tes-exousias)

Τμήμα Πολιτισμού ΣΥΡΙΖΑ: Λάσπη στον ανεμιστήρα με πηχυαίους τίτλους (Εφημ. Η ΑΥΓΗ 30.06.2017)

Το Τμήμα Πολιτισμού του ΣΥΡΙΖΑ έχει επιμείνει επί χρόνια όσον αφορά την αναγκαιότητα της διαβάθμισης των πτυχίων των ανώτερων δραματικών σχολών, ωδείων και σχολών χορού, στηρίζοντας τα διαρκή και πάγια αιτήματα των καλλιτεχνών

Για φτηνή αντιπολίτευση και πόλεμο λάσπης τόσο εναντίον του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Πάνου Σκουρολιάκου, όσο και της κυβέρνησης, κάνει λόγο σε ανακοίνωσή του το Τμήμα Πολιτισμού του ΣΥΡΙΖΑ, με αφορμή την τροπολογία που κατέθεσε ο βουλευτής, για διευθυντές στο ΔΗΠΕΘΕ.

“Με πηχυαίους τίτλους ότι δήθεν ο ΣΥΡΙΖΑ προτίθεται να τοποθετήσει στα Δημοτικά Περιφερειακά Θέατρα διευθυντές που δεν θα έχουν καν απολυτήριο λυκείου και με υπαινιγμούς για φωτογραφική τροπολογία και επικείμενους διορισμούς ημετέρων τροφοδοτείται το γνωστό αντιπολιτευτικό μένος, αλλά επιπλέον συσκοτίζονται δύο βασικά ζητήματα.

Το πρώτο αφορά τον ίδιο τον θεσμό των ΔΗΠΕΘΕ, που αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε παρακμή και με πολλά θέατρα ακέφαλα. Από την ιδρυτική εγκύκλιο των ΔΗΠΕΘΕ το 1983, τα κριτήρια για την πλήρωση της θέσης του καλλιτεχνικού διευθυντή ορίζονται σαφώς: στην εν λόγω θέση, κεντρικής σημασίας για τη λειτουργία ενός περιφερειακού θεάτρου, τοποθετείται «πρόσωπο με εγνωσμένα πνευματικά και θεατρικά ενδιαφέροντα και διοικητικές ικανότητες». Τα κριτήρια επομένως αφορούσαν το κύρος, την εγνωσμένη αξία και τα ουσιαστικά προσόντα του υποψηφίου και δεν συναρτούνταν με πανεπιστημιακούς τίτλους. Τα τελευταία χρόνια, μαζί με τη σημαντική μείωση της επιχορήγησης του ΥΠΠΟ στα δημοτικά περιφερειακά θέατρα, επήλθε και συρρίκνωση της καλλιτεχνικής εποπτείας τους από το υπουργείο Πολιτισμού και η θέση του καλλιτεχνικού διευθυντή δεν συμπεριλαμβανόταν στις προγραμματικές συμβάσεις μεταξύ του υπουργείου και των περιφερειακών θεάτρων. Έτσι, πολλά από τα ΔΗΠΕΘΕ μετατράπηκαν σε Δημοτικές Κοινωφελείς Επιχειρήσεις, καταλήγοντας να λειτουργούν όχι σαν θέατρα αλλά σαν πολιτιστικοί σύλλογοι, και η θέση του διευθυντή προκηρυσσόταν με εξωκαλλιτεχνικά κριτήρια, σαν να επρόκειτο για Γενικούς Διευθυντές Δημόσιων Υπηρεσιών.

Ωστόσο μέσα από τη συγκεκριμένη τροπολογία αναδεικνύεται και ένα άλλο, κεντρικής σημασίας, ζήτημα, που δεν αφορά μόνο τα ΔΗΠΕΘΕ αλλά, και κυρίως, την καλλιτεχνική εκπαίδευση και τον τρόπο που αντιμετωπίζονται οι απόφοιτοι των αναγνωρισμένων από το ΥΠΠΟ δραματικών σχολών, ωδείων και σχολών χορού. Με την κατάργηση του ΙΤΕ που χορηγούσε στους πτυχιούχους των καλλιτεχνικών σχολών ισοτιμία με τα πτυχία των ΤΕΙ, οι απόφοιτοί τους θεωρούνται απλώς απόφοιτοι δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και δεν μπορούν να διεκδικήσουν ισότιμα τη θέση του καλλιτεχνικού διευθυντή σε οποιονδήποτε καλλιτεχνικό οργανισμό έναντι άλλων υποψηφίων, άσχετων ενδεχομένως με το αντικείμενο αλλά κατόχων πανεπιστημιακών τίτλων· ακόμη περισσότερο, δεν έχουν τη δυνατότητα να συνεχίσουν τις σπουδές τους, να κάνουν μεταπτυχιακά, να διδάξουν καλλιτεχνικά μαθήματα στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση.

Το τμήμα Πολιτισμού του ΣΥΡΙΖΑ και πολλοί από τους βουλευτές του, μεταξύ των οποίων και ο Πάνος Σκουρολιάκος, έχουν επιμείνει επί χρόνια όσον αφορά την αναγκαιότητα της διαβάθμισης των πτυχίων των ανώτερων δραματικών σχολών, ωδείων και σχολών χορού, στηρίζοντας τα διαρκή και πάγια αιτήματα των καλλιτεχνών.

Όσον αφορά λοιπόν τη διαβάθμιση των καλλιτεχνικών πτυχίων, μένουν να γίνουν πολλά ακόμη, όμως η συγκεκριμένη τροπολογία, που ψηφίστηκε χτες, επαναφέρει τουλάχιστον για τα ΔΗΠΕΘΕ το αρχικό πλαίσιο λειτουργίας τους, αυτό που επέτρεψε σε πολλούς άξιους καλλιτέχνες να τα διευθύνουν και να αναδείξουν την πολιτιστική δημιουργία στην ελληνική περιφέρεια. Εναρμονίζει επίσης τα κριτήρια όσον αφορά την πλήρωση της θέσης καλλιτεχνικού διευθυντή για όλα τα περιφερειακά θέατρα ανεξαρτήτως της νομικής μορφής τους, και δίνει τη δυνατότητα σε ικανούς και αναγνωρισμένους καλλιτέχνες να διεκδικήσουν αυτές τις θέσεις βάσει ακριβώς των ουσιαστικών προσόντων τους.

Τέλος, ας σημειωθεί ότι πανεπιστημιακοί τίτλοι δεν απαιτούνται ούτε για την πλήρωση της θέσης του καλλιτεχνικού διευθυντή στο Εθνικό και το Κρατικό Θέατρο ή στο Φεστιβάλ Αθηνών, όπου η επιλογή γίνεται επίσης βάσει αμιγώς καλλιτεχνικών κριτηρίων, καθώς και ότι η τροπολογία αφορά την προκήρυξη της θέσης, ενώ η επιλογή μεταξύ των υποψηφίων γίνεται από τα διορισμένα από τη δημοτική αρχή Διοικητικά Συμβούλια των θεάτρων.

Η τροπολογία λοιπόν έρχεται να θεραπεύσει δυσλειτουργίες των ΔΗΠΕΘΕ, δεν λύνει ωστόσο ούτε τα ουσιαστικά προβλήματά των περιφερειακών θεάτρων, ούτε τα γενικότερα ζητήματα που αφορούν την διαβάθμιση των καλλιτεχνικών πτυχίων. Ως τμήμα Πολιτισμού έχουμε δημοσιοποιήσει τις προτάσεις μας και για τα μεν και για τα δε: αναδιάρθρωση και εκσυγχρονισμός του πλαισίου λειτουργίας των ΔΗΠΕΘΕ και διαβάθμιση των πτυχίων των δραματικών σχολών, των ωδείων και των σχολών χορού ώστε οι απόφοιτοί τους να απολαμβάνουν όλα τα δικαιώματα που αντιστοιχούν στις πολυετείς σπουδές τους”.

(ΠΗΓΗ : ΕΦΗΜ ΑΥΓΗ http://www.avgi.gr/article/10964/8269384/tmema-politismou-syriza-laspe-ston-anemistera-me-pechyaious-titlous#)

Δελτίο τύπου Υπ. Πολιτισμού & Αθλητισμού για την τροπολογία για τους καλλιτεχνικούς διευθυντές (29.07.2017)

Αθήνα, 29 Ιουλίου 2017

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

 Η τροπολογία για τους καλλιτεχνικούς διευθυντές των ΔΗΠΕΘΕ θεραπεύει χρόνιες δυσλειτουργίες και εγκατάλειψη του θεσμού

   Το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού διευκρινίζει σχετικά με την τροπολογία- Προσθήκη στο Σχέδιο Νόμου του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού «Τροποποιήσεις του ν.2725/1999(Α’121) και άλλες διατάξεις» με θέμα «Θέμα : Ρύθμιση για την πρόσληψη καλλιτεχνικών Διευθυντών Δημοτικών Περιφερειακών Θεάτρων της χώρας»

  Ήταν επιβεβλημένη ανάγκη η διευκρινιστική ρύθμιση μέσω της τροπολογίας που κατέθεσε ο Πάνος Σκουρολιάκος, με την στήριξη του ΥΠΠΟΑ, διότι από την ιδρυτική εγκύκλιο των ΔΗΠΕΘΕ τον Μάιο του 1983 επί Υπουργίας Μελίνας Μερκούρη όπου θεσπίστηκε ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής στα όργανα διοίκησης των ΔΗΠΕΘΕ, αλλά και στα παραρτήματα που ακολούθησαν όπου εξειδικεύτηκαν τα προσόντα του προβλέπεται: «πρόσωπο με εγνωσμένα πνευματικά και θεατρικά ενδιαφέροντα και διοικητικές ικανότητες». Ως εκ τούτου είναι σαφές από το ιδρυτικό έγγραφο των ΔΗΠΕΘΕ ότι το μόνο προσόν για τη πλήρωση της θέσης του Καλλιτεχνικού Διευθυντή ήταν το κύρος και τα ουσιαστικά του προσόντα και όχι οι τίτλοι σπουδών.

Η τροπολογία δεν αποκλείει υποψήφιους με ΠΕ, χωρίς όμως να το θέτει ως απαραίτητη προϋπόθεση. Άλλωστε στην πράξη είναι απαραίτητο το Απολυτήριο Λυκείου για την εγγραφή σε οποιαδήποτε Δραματική Σχολή.

Το 2011 μειώθηκε σημαντικά η επιχορήγηση στα ΔΗΠΕΘΕ, απαλείφθηκε η πρόβλεψη για τον Καλλιτεχνικό Διευθυντή στις προγραμματικές συμβάσεις και γενικά χαλάρωσε το πλαίσιο καλλιτεχνικής εποπτείας που ασκούσε το ΥΠΠΟ. Στη συνέχεια πολλά ΔΗΠΕΘΕ τροποποιήθηκαν σε Δημοτικές Κοινωφελείς Επιχειρήσεις και στις πρόσφατες προκηρύξεις των θέσεων Καλλιτεχνικών Διευθυντών απαιτούν προσόντα Διοικητικών Διευθυντών Δημόσιων Υπηρεσιών.

Η τροπολογία που εισήγαγε σήμερα το ΥΠΠΟΑ έχει στόχο και την εναρμόνιση των απαιτούμενων προσόντων/κριτηρίων σε όλα τα ΔΗΠΕΘΕ ανεξαρτήτως της νομικής τους μορφής.

Ως γνωστόν η καλλιτεχνική εκπαίδευση στην Ελλάδα είναι αδιαβάθμητη, πράγμα το οποίο σημαίνει ότι οι απόφοιτοι των Ανώτερων Δραματικών Σχολών, Ωδείων και Σχολών Χορού, μετά το 2004 είναι μετέωροι επειδή δεν υπάρχει τρόπος (επιτροπή) εξομοίωσης των τίτλων σπουδών τους με τους απόφοιτους Πανεπιστημιακής Εκπαίδευσης/Τεχνικής Εκπαίδευσης. Άρα υπάρχει μία μεγάλη μερίδα καλλιτεχνών οι οποίοι σπούδασαν σε Ανώτερες Δραματικές Σχολές και με την κατάργηση της βαθμίδας τα πτυχία τους δεν έχουν αντίκρισμα. Επίσης είναι γνωστό ότι έχει καταργηθεί η άδεια εξασκήσεως επαγγέλματος για ηθοποιούς και σκηνοθέτες.

Συνεπώς οι καλλιτέχνες κρίνονται αποκλειστικά από το έργο και τη συνολική τους προσφορά στο χώρο που υπηρετούν.

Σημειώνεται δε ότι από τη θεατρική πανεπιστημιακή εκπαίδευση στην Ελλάδα οι πρώτοι πτυχιούχοι αποφοίτησαν μόλις τη δεκαετία του 1990 και είναι κυρίως θεωρητικοί και όχι απαραίτητα καλλιτέχνες.

Όλες οι παραπάνω «αγκυλώσεις» θέτουν σοβαρούς περιορισμούς σε καλλιτέχνες εγνωσμένου κύρους με μακρά παρουσία στον χώρο που δύνανται να συνεχίσουν να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στα ΔΗΠΕΘΕ, όπως έκαναν μέχρι το 2011.

Για πρώτη φορά φέτος το ΥΠΠΟ προέβη σε αξιολόγηση της πορείας των ΔΗΠΕΘΕ και θέσπισε κριτήρια για την επιχορήγηση τους και τον έλεγχο τους καθώς και την υποχρεωτική ύπαρξη καλλιτεχνικών διευθυντών με σαφή αναφορά στις προγραμματικές συμβάσεις.

Με αυτό το δεδομένο, στις προγραμματικές συμβάσεις που θα υπογραφούν από το 2018, μετά την παρέλευση της μεταβατικής περιόδου, εκτός από τον έλεγχο της τήρησης της συμφωνίας θα υπάρξει θέσπιση καλλιτεχνικών κριτηρίων για την στελέχωση των εν λόγω θέσεων καθώς και τριετή διάρκεια της προγραμματικής συμφωνίας για ουσιαστική και ομαλή λειτουργία των ΔΗΠΕΘΕ και της Καλλιτεχνικής Διεύθυνσης.

Μέχρι σήμερα η τόσο καίρια θέση του Καλλιτεχνικού Διευθυντή προβλεπόταν μόνο στις προγραμματικές συμβάσεις που υπογράφονταν μεταξύ των ΔΗΠΕΘΕ και του Υπουργείου Πολιτισμού πριν το 2011, τότε που η οικονομική ενίσχυση από αυτό ήταν σημαντική. Έκτοτε τα ΔΗΠΕΘΕ συνέχισαν τη λειτουργία τους χωρίς ουσιαστικό έλεγχο από το ΥΠΠΟΑ.

Συνεπώς η τροπολογία που κατατέθηκε από τον Πάνο Σκουρολιάκο «ευθυγραμμίζεται» με την ιδρυτική φιλοσοφία και τον ρόλο των ΔΗΠΕΘΕ και μελετάται η συνεργασία να γίνει ακόμα πιο ουσιαστική, με έμπρακτη αναβάθμιση και στήριξη των ΔΗΠΕΘΕ που μπορούν έτσι να συμβάλλουν στην περιφερειακή πολιτιστική πολιτική.

(ΠΗΓΗ : ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΥΠ.ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ & ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ : http://www.yppo.gr/2/g22.jsp?obj_id=69453 )

«Χρειαζόμαστε ένα νέο μοντέλο θεάτρου στην Περιφέρεια» (Εφημ. ΑΥΓΗ 29.07.2017)

Του Πάνου Σκουρολιάκου *

Ο ιδρυτικός νόμος του ΔΗΠΕΘΕ καθορίζει τα κριτήρια για τους καλλιτεχνικούς διευθυντές.

«Τα ΔΗΠΕΘΕ διέπονται από τον ιδρυτικό νόμο του 1983 που θέσπισε η Μελίνα Μερκούρη. Σε αυτόν υπάρχει συγκεκριμένο άρθρο που καθορίζει τα κριτήρια για την πρόσληψη του καλλιτεχνικού διευθυντή. Η νομοθετική ρύθμιση που κάναμε ξεκαθαρίζει ότι ισχύουν τα κριτήρια που περιγράφονται στον νόμο και τίποτε άλλο, γιατί παρατηρήθηκαν προκηρύξεις που στα κριτήρια του νόμου προστίθονταν και άλλα τα οποία δεν είχαν νομοθετηθεί» υπογραμμίζει ο Πάνος Σκουρολιάκος διευκρινίζοντας ότι υπήρχαν πρόσθετα κριτήρια που αφορούσαν την κατοχή πτυχίου ΑΕΙ ή τεχνολικής εκπαίδευσης ακόμα και ηλικιακά όρια.

«Τέτοιες προσθήκες, πλάι στις νόμιμες, μας κάνουν να σκεφτούμε ότι οργανώνονται φωτογραφικές διατάξεις από τις διοικήσεις των ΔΗΠΕΘΕ προφανώς για ημετέρους αυτών, δημάρχων και άλλων τοπικών παραγόντων. Όλοι αυτοί που κατηγόρησαν την τροπολογία και τον ΣΥΡΙΖΑ ότι ευνοεί φωτογραφικές διατάξεις θα μπορούσαν να είχαν απλώς διαβάσει τον ιδρυτικό νόμο της Μελίνας. Έτσι θα είχαν αποφύγει πολιτικά και άλλα ατοπήματα».

Ο ιδρυτικός νόμος των ΔΗΠΕΘΕ προβλέπει ότι ο καλλιτεχνικός διευθυντής “πρέπει να προέρχεται από το χώρο του θεάτρου ή να έχει ασχοληθεί με θέματα θεάτρου επαγγελματικά και να έχει μία απο τις εξής ιδιότητες:

α) ηθοποιός, σκηνοθέτης, σκηνογράφος ή ενδυματολόγος με αναγνωρισμένη προσφορά στο επαγγελματικό θέατρο,

β) θεατρικός συγγραφέας, μεταφραστής έργων, θεατρολόγος, κριτικός θεάτρου ή συνθέτης με επαγγελματική εργασία στο θέατρο. Παράλληλα να έχει διοικητικές και οργανωτικές ικανότητες”.

«Το συγκεκριμένο μοντέλο ύπαρξης και λειτουργίας των ΔΗΠΕΘΕ που κληρονομήσαμε από τη Μελίνα έχει προσφέρει πάρα πολλά αλλά έχει ολοκληρώσει τον κύκλο του» επισημαίνει ο Πάνος Σκουρολιάκος. «Χρειαζόμαστε ένα νέο μοντέλο θεάτρου στην περιφέρεια με μεγαλύτερα θέατρα όπου θα συνενωθούν δυνάμεις ώστε να έχουμε καλύτερο καλλιτεχνικό αποτέλεσμα, να επιτυγχάνουμε οικονομία κλίμακος και η κοινωνία να έχει στη διάθεσή της περισσότερες και ανώτερου επιπέδου επιλογές».

* Ο Πάνος Σκουρολιάκος είναι μέλος της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ και βουλευτής Περιφέρειας Αττικής

(ΠΗΓΗ : ΕΦΗΜ. ΑΥΓΗ http://www.avgi.gr/article/10971/8267614/chreiazomaste-ena-neo-montelo-theatrou-sten-periphereia)

Δήλωση του Βουλευτή Περιφέρειας Αττικής και Συντονιστή της ΕΠΕΚΕ Πολιτισμού της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ Πάνου Σκουρολιάκου σχετικα με την πρόσληψη καλλιτεχνικών Διευθυντών Δημοτικών Περιφερειακών Θεάτρων της χώρας.

Αθήνα 29 Ιουνίου 2017

Δήλωση του Βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ Αττικής
Πάνου Σκουρολιάκου

  Συνεχίζεται  η παραπληροφόριση γύρω από την τροπολογία για τις θέσεις των καλλιτεχνικών διευθυντών των ΔηΠεΘε  που εισηγήθηκε ο βουλευτής Πάνος Σκουρολιάκος.

 Τι έγινε με αυτήν την τροπολογία; Αποσαφηνίσθηκε πως θα πρέπει κατά τις προκηρύξεις  θέσεων καλλιτεχνικών διευθυντών, να ισχύουν όσα περιγράφονται στον ιδρυτικό νόμο των ΔηΠεΘε ο οποίος ισχύει από το 1983 και μόνον αυτά. Παρατηρήθηκε λοιπόν, πως υπήρξαν προκηρύξεις  όπου αναγράφονταν και πρόσθετα κριτήρια μη νομοθετημένα, τα οποία αυθαιρέτως έμπαιναν από τους αρμόδιους των ΔηΠεΘε, κατά το δοκούν. Συμπλήρωναν δηλαδή κατά βούλισιν τον νόμο! Αυτά ήταν η προϋπόθεση κατοχής πτυχίου ΑΕΙ, ή  Τεχνολογικής Εκπαίδευσης, ακόμα και ηλικιακά  όρια. Με όλη την εκτίμηση στην ανωτάτου επιπέδου μόρφωση, στον ήδη υπάρχοντα νόμο, δεν αναφέρονται καν ως προϋποθέσεις. Άλλα προβλέπονται. Μιλάει για ηθοποιούς, σκηνοθέτες, σκηνογράφους, θεατρολόγους, κριτικούς θεάτρου και μουσικούς με ευδόκιμη και επιτυχημένη πορεία στο θέατρο.  Ευλόγως λοιπόν, δημιουργείται η αίσθηση πως αυτά τα πρόσθετα κριτήρια, πιθανόν να φωτογραφίζουν συγκεκριμένο υποψήφιο.

 Ζητήσαμε λοιπόν, να εφαρμόζεται ο ήδη υπάρχων νόμος και μόνον αυτός. Συμπληρωματικά  να θυμίσουμε πως τις προκηρύξεις των θέσεων  και τις προσλήψεις δεν τις κάνει η κυβέρνηση (του ΣΥΡΙΖΑ εν προκειμένω), αλλά οι οικείοι Δήμαρχοι των δεκαέξι (στα χαρτιά) ΔηΠεΘε. Και είναι γνωστή η πολιτική ανθρωπογεωγραφία σε αυτούς τους Δήμους. ΣΥΡΙΖΑ πάντως δεν τους λες.

 Αυτά για όποιον ενδιαφέρεται για την απλή και καθαρή αλήθεια.

                                                                      Παναγιώτης (Πάνος) Σκουρολιάκος

                                                                      Βουλευτής Περιφέρειας Αττικής

 

Βασ. Σοφίας 2 (Μέγαρο Βουλής), 10021 Αθήνα

Τηλ.2103708473-4,fax:2103707576,

e-mail: p.skouroliakos@parliament.gr

 

Παναγιώτης Μέντης : Καλλιτεχνικοί Διευθυντές στα ΔΗΠΕΘΕ

Ξέρω πως θα κυλήσει πολύ αντιπολιτευτική ανοησία για το νομοσχέδιο ή όπως θέλετε πέστε το, το σχετικό με τη Θέση
του Καλλιτεχνικού Διευθυντή στα Δημοτικά Περιφερειακά Θέατρα.
Συγχωρέστε με που χρησιμοποιώ τη λέξη “ανοησία”, αλλά δεν αντέχω τη βλακώδη αντιπολίτευση. Ο Πάνος Σκουρολιάκος Δεν είναι μόνο Ηθοποιός με πείρα, υπήρξε και από τους πλέον επιτυχημένους Καλλιτεχνικούς Διευθυντές. Και το γράφω επειδή το γνωρίζω πάρα πολύ καλά. Επίσης για να λέμε την καθαρή αλήθεια, προτείνεται και πάλι το καθεστώς που ίσχυε μέχρι τώρα και πήγε να το αλλάξει την Άνοιξη βλακωδώς η νυν κυβέρνηση.
Πριν λίγο διάστημα παραιτήθηκα από τη Θέση του Καλλιτεχνικού Διευθυντή στο ΔΗΠΕΘΕ Σερρών, επειδή δεν άντεχα την γραφειοκρατική ηλιθιότητα και όσους αντιπολιτεύονται με όπλο τους την ηλιθιότητα γενικώς.
Και θα σταθώ στις Γνώσεις μου: Τελείωσα το Νυκτερινό Γυμνάσιο της Νίκαιας, Τελείωσα στη συνέχεια τη Δραματική σχολή Πέλου Κατσέλη. Δούλεψα επί 40 χρόνια στο θέατρο σαν ηθοποιός και σαν συγγραφέας βραβεύτηκα με το Κρατικό Βραβείο 2 φορές και άλλες δύο φορές με το Διεθνές βραβείο του Ιδρύματος Ωνάση. Έχουν ανεβεί πάνω από 30 θεατρικά μου έργα στις σπουδαιότερες θεατρικές σκηνές της χώρας και σαν Καλλιτεχνικός Διευθυντής βρήκα ένα θέατρο χρεωμένο με χιλιάδες ευρώ και το παρέδωσα με αποθεματικό χιλιάδες ευρώ.
Ανθρώπους “ΚΑΙ” με το δικό μου βιογραφικό προτείνει το κείμενο που κατέθεσε ο Πάνος Σκουρολιάκος.
Μη βιαστείτε να υποθέσετε πως με ενδιαφέρει κάποια διευθυντική Θέση. Παραιτήθηκα για την ησυχία μου! Αλλά δεν μπορώ να διαβάζω στείρες αντιπολιτευτικές, θα το ξαναπώ ανοησίες.

(ΠΗΓΗ : http://serresbomb.blogspot.gr/2017/06/blog-post_712.html)