Συλλογικές συμβάσεις εργασίας στο Θέατρο

Του Πάνου Σκουρολιάκου*

Προτεραιότητα αιχμής είναι η επαναφορά των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας μαζί με την καθαρή έξοδο της χώρας από τις επιτροπείες και τα Μνημόνια, τον προσεχή Αύγουστο του 2018.

Ο χώρος του θεάτρου, με αγωνία περιμένει τη στιγμή της επαναφοράς των εργασιακών σχέσεων εντός του. Πρέπει να ομολογήσουμε πως, οι ηθοποιοί, τεχνικοί και όλες οι άλλες κατηγορίες των εργαζομένων στο θέατρο (ταξιθέτες, φροντιστές, διοικητικοί κ.λπ.) αντιμετωπίζουν εδώ και δεκαετίες εργασιακές καταστάσεις αληθινής γαλέρας.

Ποτέ δεν ήταν ρόδινα τα πράγματα για όποιον αποφάσιζε να κερδίσει τη ζωή του, εργαζόμενος στο θέατρο. Κοινή πεποίθηση είναι ότι η ενασχόληση με την τέχνη του θεάτρου είναι μια ενασχόληση πολυτελείας και καλό θα είναι να εμπλέκονται με αυτήν, όσοι έχουν εξασφαλισμένα από αλλού τα προς το ζην. Αλίμονο όμως. Η συντριπτική πλειοψηφία των μελών της συντεχνίας του θεάτρου, προέρχονται από φτωχά ή και προς τα κάτω μεσαία στρώματα.

Οι θεατρίνοι ακόμα και στις περιόδους της «ευμάρειας», δεν κέρδισαν πολλά χρήματα από το θέατρο. Αυτό συνέβη σε όσους είχαν παρουσία στην τηλεόραση. Εκεί, ναι, κυκλοφόρησε αρκετό χρήμα. Αλλά και αυτό στις μέρες μας στέρεψε.

Η από χρόνια πολλά κακοδαιμονία, μεγάλωσε όταν η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ στις αρχές της δεκαετίας του 1980, κατάργησε την «Άδεια Εξασκήσεως Επαγγέλματος του Ηθοποιού». Μια απόφαση που βρήκε αντίθετο όλο τον κλάδο και ακόμα και τη τότε βουλευτίνα του ΠΑΣΟΚ, ηθοποιό Νόρα Κατσέλη. Μια διαφωνία που της στοίχησε τη βουλευτική έδρα, μιας και στις επόμενες εκλογές που έγιναν με λίστα, τοποθετήθηκε από το κόμμα της πολύ χαμηλά, καθιστώντας αδύνατη την εκλογή της. Ο καθένας, λοιπόν, θα μπορούσε να δοκιμάσει την τύχη του στο σανίδι. Με ή χωρίς σπουδές, με ή χωρίς ταλέντο. Το επιχείρημα πως ο ατάλαντος «θα πάει σύντομα σπίτι του» είναι σωστό. Προηγουμένως όμως, θα έχει κόψει τον δρόμο σε αρκετούς ταλαντούχους καταλαμβάνοντας μια θέση. Θα τους καθυστερούσε, ή θα τους «έστελνε σπίτι τους» νωρίτερα από ότι θα επέστρεφε ο ίδιος (ή η ίδια) στο δικό του.

Σήμερα επικρατεί μέγα και απόλυτο χάος. Με αδιαβάθμητες θεατρικές σπουδές πολλών ταχυτήτων, με δεκάδες στούντιο, φροντιστήρια και σχολές που λειτουργούν ανεξέλεγκτα, με τους λίγους άξιους δασκάλους που χάνονται ανάμεσα στο πλήθος των αεριτζήδων της θεατρικής εκπαίδευσης, πολλοί νέοι προσέρχονται στο θέατρο απαράσκευοι, απροστάτευτοι και ανυποψίαστοι. Αναζητώντας εργασία, βρίσκονται σε ένα τοπίο, όπου ο κάθε επιχειρηματίας κάνει ό,τι νομίζει. Πληρώνει όσα θέλει, όποτε θέλει και αν θέλει. Μπορεί να αλλάζει τις συμφωνίες κατά πώς τον συμφέρει. Αν για παράδειγμα έχει συμφωνήσει να πληρώνει τον ηθοποιό ανά παράσταση, όταν βλέπει πως κλείνει πολλές παραστάσεις, μετατρέπει την αμοιβή σε μηνιάτικο, το οποίο ο ίδιος καθορίζει, κατά πώς τον συμφέρει πάλι. Υπάρχουν ηθοποιοί που μέσα από συμφωνίες αμοιβής με ποσοστά, που εισπράττουν δύο ευρώ την παράσταση, ή και καθόλου. Συλλογική Σύμβαση Εργασίας δεν υπάρχει άλλωστε!

Η γενικευμένη αυτή κόλαση, επιβλήθηκε τον Μάρτιο του 2013, όταν η εργοδοτική ένωση ΠΕΕΘ (Πανελλήνια Ένωση Ελευθέρου Θεάτρου) σε απόλυτη και αγαστή συνεργασία με την τότε κυβέρνηση (Ν.Δ. – ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜ.ΑΡ.) προχώρησαν σε κατάργηση της ΣΣΕ στο θέατρο. Ένα αδύναμο και πλήρως απαξιωμένο από τους ηθοποιούς σωματείο, το ΣΕΗ, κήρυξε μια απεργία, η οποία στέφθηκε από απόλυτη αποτυχία. Τα μέλη της ΠΕΕΘ, σκιές του παρελθόντος τους, παρίσταναν τους επιχειρηματίες. Στη μεγάλη τους πλειοψηφία, ήταν επιχειρηματίες χωρίς λεφτά. Χρώσταγαν παντού και πρωτίστως στους εργαζομένους. Τέλος, αφού κατάργησαν τη ΣΣΕ, αυτοδιαλύθηκαν για να μην υπάρχει εργοδοτική ένωση που θα υπέγραφε ίσως αργότερα μια νέα ΣΣΕ.

Όμως το τοπίο αλλάζει. Στον χώρο των θεατρικών παραγωγών μπαίνουν νέοι παίκτες οι οποίοι φαντάζομαι πως προσεγγίζουν νηφάλια το θέμα. Έχουν υποχρέωση να έρθουν σε συμφωνία με τους εργαζόμενους. Θα προσφέρουν υπηρεσίες όχι μόνο στους ηθοποιούς ή τεχνικούς, αλλά στο ίδιο το θέατρο, το οποίο όλοι αγαπάμε και θέλουμε να λειτουργεί με συνθήκες ποιότητας, εργασιακής ειρήνης και δίκαιης αντιμετώπισης ως προς τους εργαζομένους.

Υπάρχει και το Δημόσιο. Που φροντίζει το θέατρο. Που προσφέρει επιχορηγήσεις σε θεατρικά σχήματα. Χορηγεί αγροτικά εισιτήρια. Που ανοίγει τα φεστιβάλ (Επίδαυρος – Ηρώδειο – Αρχαία Θέατρα σε όλη την Ελλάδα) φιλοξενώντας και πληρώνοντας παραγωγές του ιδιωτικού τομέα. Πώς γίνεται να μην ελέγχει το Δημόσιο που διαχειρίζεται τα χρήματα του ελληνικού λαού, αν υπάρχουν συλλογικές συμβάσεις, αν πληρώνονται οι εργαζόμενοι, αν είναι ασφαλισμένοι, αν τηρείται η νομιμότητα; Με λύπη μας βλέπουμε θεατρικούς επιχειρηματίες που χρωστούν σε ηθοποιούς, με βιτρίνα κάποιον ή κάποιους προβεβλημένους πρωταγωνιστές να συμπεριλαμβάνονται σε πρωτοκλασάτες πολιτιστικές διοργανώσεις όπως το Φεστιβάλ Επιδαύρου, χωρίς κανέναν έλεγχο για το επιχειρηματικό ποιόν τους απέναντι στους εργαζόμενους. Θα πρέπει να θεσμοθετηθεί, λοιπόν, ο αποκλεισμός των εργοδοτών που παραβιάζουν την εργατική νομοθεσία από δημόσιες χρηματοδοτήσεις.

Αναγκαία όσο ποτέ, λοιπόν, η σύναψη νέας Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, αλλά και οι προϋποθέσεις που θα θέσει το Δημόσιο για τις παροχές του και τη συνεργασία του με τους θεατρικούς επιχειρηματίες. Η εργασιακή ειρήνη, θα επέλθει με τη δίκαιη αντιμετώπιση των εργαζομένων και τη δημιουργική συνεργασία όλων των μερών.

* Ο Πάνος Σκουρολιάκος είναι μέλος της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ και βουλευτής στην Περιφέρεια Αττικής

(ΠΗΓΗ : http://www.avgi.gr/article/10812/8862885/syllogikes-symbaseis-ergasias-sto-theatro )

Πάνος Σκουρολιάκος στη «Νέα Σελίδα»: Φορτωθήκαμε στο θέμα της ΠΓΔΜ την ατολμία δεκαετιών

«Χωρίς πολιτική βούληση, οι προηγούμενες κυβερνήσεις έκρυβαν το πρόβλημα κάτω από το χαλί. Οφείλει ο κ. Μητσοτάκης, στον βαθμό που εκφράζει το σύνολο του κόμματός του, να πάρει σαφή θέση», λέει στη «Νέα Σελίδα» αναφορικά με τις διαπραγματεύσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη για την ονομασία της ΠΓΔΜ ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Πάνος Σκουρολιάκος, ενώ για τις τουρκικές προκλήσεις σημειώνει: «Η Αγκυρα μέσω της όξυνσης προσπαθεί να ξεπεράσει δικά της προβλήματα».

Συνέντευξη στον Χρόνη Διαμαντόπουλο

Κεφάλαιο δημοσκοπήσεις: Σε ποιες παρεμβάσεις και προς ποια κατεύθυνση πρέπει να προχωρήσει η κυβέρνηση για να εξασφαλιστεί ένα πλαίσιο διαφάνειας και ελέγχων στην αγορά των μετρήσεων ώστε να μπει τέλος σε πιθανές πρακτικές χειραγώγησης της κοινής γνώμης;

Οι δημοσκοπήσεις που διενεργούνται στο πεδίο της πολιτικής έχουν καθοριστική σημασία για τον κοινό μας βίο. Η έρευνα της κοινής γνώμης για τη στατιστική καταγραφή της πραγματικότητας θα πρέπει να στηρίζεται σε επιστημονική μεθοδολογία και στην απόλυτη διαφάνεια ως προς τα εργαλεία και τις μεθόδους που χρησιμοποιεί μια εταιρεία δημοσκοπήσεων. Σε παγκόσμιο επίπεδο υπάρχει ένας έγκυρος διεθνής οργανισμός, ο ESOMAR, στον οποίο συμμετέχουν οικειοθελώς οι εταιρείες του χώρου, πληρώνοντας, μάλιστα, υψηλό τίμημα και δίνοντάς του το δικαίωμα, ανά πάσα στιγμή και χωρίς προειδοποίηση να ελέγξει όλο το πλαίσιο της έρευνας που διεξάγουν. Η πλειονότητα των εταιρειών στη χώρα μας είναι μέλη αυτού του οργανισμού, απολαμβάνοντας την έγκυρη πιστοποίησή του. Καμία κυβέρνηση δεν μπορεί να επιβάλει σε μια εταιρεία δημοσκοπήσεων να συμμετέχει στον ESOMAR. Θα μπορούσε ίσως να προτείνει κανείς τη δημιουργία μιας Ανεξάρτητης Αρχής που θα ελέγχει και θα πιστοποιεί την εγκυρότητα των πολιτικών μόνο μετρήσεων, στα πρότυπα του διεθνούς οργανισμού που προανέφερα.

Πιστεύετε στην ενότητα της Αριστεράς και της Κεντροαριστεράς; Με ποιον τρόπο μπορεί να επιτευχθεί;

Οι εποχές των παντοδυναμιών έχουν παρέλθει οριστικά. Η συνεργασία και οι συμμαχίες σε πολιτικό επίπεδο είναι μονόδρομος. Σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ενωσης, απαιτείται συνεργασία των αριστερών, κεντροαριστερών, οικολογικών και προοδευτικών δυνάμεων, ώστε να περάσουμε από την παντοδυναμία των νεοφιλελεύθερων πολιτικών δυνάμεων σε μια ΕΕ με κοινωνικές ευαισθησίες. Στη χώρα μας το μέλλον απαιτεί συναινέσεις με προοδευτικές δυνάμεις αλλά και μια Κεντροαριστερά απαλλαγμένη από τα αμαρτωλά βαρίδια του παρελθόντος της.

Πάμε στα ελληνοτουρκικά… Οι πολίτες ανησυχούν για ένα θερμό επεισόδιο. Τι εκτιμάτε ότι επιδιώκει με την όξυνση της έντασης η Άγκυρα;

Θεωρώ ότι η Αγκυρα προσπαθεί μέσω της όξυνσης αυτής να ξεπεράσει δικά της, μείζονα εσωτερικά και όχι μόνο προβλήματα. Ο εφιάλτης της Τουρκίας για τη δημιουργία μιας νέας κρατικής κουρδικής οντότητας στα ανατολικά της την υποχρεώνει να στρέφεται αδιακρίτως έναντι των πάντων, δημιουργώντας θόρυβο. Βεβαίως, σε μια τέτοια κατάσταση είναι πιθανό ίσως και κάποιο «ατύχημα». Το επίπεδο ετοιμότητας και αξιοσύνης των ενόπλων δυνάμεών μας όμως είναι τέτοιο που μας κάνει να νιώθουμε ασφαλείς και με υψηλό ηθικό.

Στο θέμα της ονομασίας της ΠΓΔΜ μπορεί να βρεθεί λύση πριν από τη Σύνοδο του ΝΑΤΟ τον Ιούλιο; Συμφέρει την Ελλάδα η διαιώνιση του προβλήματος;

Φορτωθήκαμε στο θέμα της ΠΓΔΜ τη ραθυμία, την ατολμία και την αναποφασιστικότητα δεκαετιών. Χωρίς πολιτική βούληση, οι προηγούμενες κυβερνήσεις έκρυβαν το πρόβλημα κάτω από το χαλί. Με περισσό θράσος τώρα ζητούν και τα ρέστα, γιατί αυτή η κυβέρνηση έχει τη γενναιότητα να αντιμετωπίσει το θέμα. Οι «κόκκινες γραμμές» είναι ξεκάθαρες. Και προς τους γείτονες αλλά και προς τον ελληνικό λαό. Είναι θέσεις που έχει προσυπογράψει και η Νέα Δημοκρατία όταν ήταν κυβέρνηση. Δεν μπορεί τώρα να πετάει την μπάλα στην εξέδρα. Το πρόβλημα δεν μπορεί να περιμένει τις διαφορετικές συνιστώσες εντός της ΝΔ να συμφωνήσουν μεταξύ τους. Οφείλει ο κ. Μητσοτάκης, στον βαθμό που εκφράζει το σύνολο του κόμματός του, να πάρει σαφή θέση.
Αυτό έχει κάνει ξεκάθαρα, άλλωστε, και ο πρωθυπουργός, κ. Αλέξης Τσίπρας. Οφείλουμε να διευκολύνουμε κράτη στα βόρειά μας να περάσουν σε ένα περιβάλλον με δικαιώματα και υποχρεώσεις, μακριά από επιρροές χωρών που τα χρησιμοποιούν για τους δικούς τους γεωπολιτικούς σχεδιασμούς. Στο ΝΑΤΟ εντάσσεται ένα κράτος όταν προσκληθεί κι αφού δεν υπάρχει βέτο από άλλο κράτος-μέλος της Συμμαχίας. Εφόσον οι «κόκκινες γραμμές» της ελληνικής κυβέρνησης γίνουν αποδεκτές, τότε νομίζω πως ανοίγει ο δρόμος για την είσοδο της ΠΓΔΜ σε ΝΑΤΟ και ΕΕ.

Μεταξύ καλλιτεχνικής και πολιτικής δραστηριοποίησής σας, υπάρχει ο ρόλος του «διαχειριστή»… Έχετε διευθύνει το ΔΗΠΕΘΕ Ρούμελης με επιτυχία και, κυρίως, έχετε αξιοποιήσει μέσα από αυτό ανθρώπους της τέχνης με γόνιμο τρόπο. Πώς αντιλαμβάνεστε τον εαυτό σας όταν στοχεύετε πέρα από το «εγώ», όταν επιμελείστε το «εμείς»; Είναι κι αυτό μια πολιτική πράξη;

Στην τέχνη αλλά και στην πολιτική το ζητούμενο για ένα θετικό αποτέλεσμα είναι ο δημιουργικός συνδυασμός του «εγώ» με το «εμείς». Η προσωπική συμβολή του καθενός σε ένα πολιτικό ή και καλλιτεχνικό εγχείρημα είναι καθοριστική. Η προσωπική ματιά, η ατομική συνεισφορά στο συλλογικό όραμα θέτουν στέρεα θεμέλια και δίνουν ποικιλία και πνοή στον κοινό αγώνα. Πρέπει όμως τα διαφορετικά «εγώ» να συνομιλούν μεταξύ τους και να συντονίζονται ώστε να συντίθενται δημοκρατικά και αποτελεσματικά. Η επιβολή προσώπων και ιδεών αυθαιρέτως ή με πλάγιους τρόπους δίνει ένα αποτέλεσμα που μπορεί να έχει κυρίαρχη προσωπική σφραγίδα, δεν έχει όμως τον πλούτο της συλλογικής δράσης. Ως πολιτική πράξη, η προσωπική συμβολή θα πρέπει να υποτάσσεται στη συλλογικότητα και η συλλογικότητα να σέβεται τη μονάδα.

Τα προσωπικά σας σχέδια στο θέατρο ποια είναι;

Αυτή τη στιγμή εργάζομαι για να υπηρετήσω την εντολή που μου δόθηκε ως βουλευτή. Και επειδή πιστεύω ότι το βουλευτιλίκι δεν είναι για χόρταση, βλέπω την παρουσία μου στο Κοινοβούλιο ως μια περίοδο κατά την οποία μπορώ να μεταφέρω τις εμπειρίες και τις αγωνίες της σαραντάχρονης πορείας μου στο θέατρο, αναζητώντας λύσεις σε πολλά και χρόνια προβλήματα. Αμέσως μετά θα γυρίσω ξανά, ελπίζω, στο θέατρο, που είναι το σπίτι μου, η ιδιαίτερη πατρίδα μου.

Δημοσιεύθηκε στο φύλλο 46 της «Νέας Σελίδας» την Κυριακή 22 Απριλίου 2018.

(ΠΗΓΗ : https://neaselida.gr/milisan-sti-nea-selida/panos-skoyroliakos-sti-nea-selida-fortothikame-sto-thema-tis-pgdm-tin-atolmia-dekaetion/)

Εκδήλωση με θέμα Κλαδικές Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας από την Ενωτική Κίνηση Θεάματος Ακροάματος

Θέατρο Άλφα, Δευτέρα 30 Απριλίου 2018, Πατησίων 37 & Στουρνάρα 51,  ώρα 19:00

Εκδήλωση με θέμα Κλαδικές Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, ο ρόλος των εργαζομένων στη διαδικασία λήψης αποφάσεων και το πλαίσιο δράσης του συνδικαλιστικού κινήματος, με ομιλητή τον εργατολόγο Δημήτρη Περπατάρη.

Στην εκδήλωση θα συμμετέχει και θα απευθύνει χαιρετισμό  ο Πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Αθήνας, Γιώργος Μυλωνάς.   

Το άνοιγμα της συζήτησης και η παρουσίαση των δράσεων θα γίνει από τον Κώστα Κεχαγιόγλου – Γενικό Γραμματέα και τον Κώστα Σκόνδρα – Αντιπρόεδρο  της ΠΟΘΑ.

Τη συζήτηση θα συντονίσει ο Δημήτρης Παλαιοχωρίτης, Πρόεδρος της Ομοσπονδίας Θεάματος Ακροάματος.

Σύντομη παρέμβαση – ενημέρωση θα υπάρξει από το νεοσύστατο Σωματείο Εργαζομένων στο Θέαμα, την Ψυχαγωγία και τον Πολιτισμό.

(ΠΗΓΗ : http://www.ergasiasimera.gr/?p=4466)