Για το Χρήστο Σιμαρδάνη

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Αθήνα 13 Μαρτίου 201

ΓΙΑ ΤΟΝ  ΧΡΗΣΤΟ ΣΙΜΑΡΔΑΝΗ

Aποχαιρετούμε έναν εξαιρετικό ηθοποιό που έφυγε τόσο σύντομα από κοντά μας.
Ο Χρήστος Σιμαρδάνης εκλεκτό μέλος της συντεχνίας των ηθοποιών άφησε το στίγμα του στο Ελληνικό Θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Είχε πολλά ακόμα να δώσει με το πλούσιο ταλέντο του.

Χρήστο καλό Ταξίδι.

 

Παναγιώτης (Πάνος) Σκουρολιάκος

Συντονιστής της ΕΠΕΚΕ Πολιτισμού  του ΣΥΡΙΖΑ

Βουλευτής Περιφέρειας Αττικής

 

 

Το θέατρο και οι θρησκόληπτοι ( ΑΥΓΗ 10.3.2018 )


Σε κεντρικό θέατρο της Αθήνας, ανέβηκε το μιούζικαλ Jesus Crist Super Star. Ένα πολύ γνωστό μιούζικαλ που παίζεται σε πενήντα χώρες και στην Ελλάδα έχει ανέβει ξανά, πριν…

Του Πάνου Σκουρολιάκου*  

Σε κεντρικό θέατρο της Αθήνας, ανέβηκε το μιούζικαλ Jesus Crist Super Star. Ένα πολύ γνωστό μιούζικαλ που παίζεται σε πενήντα χώρες και στην Ελλάδα έχει ανέβει ξανά, πριν από κάποιες δεκαετίες.

Στο γενικότερο κλίμα της έντονης παρουσίας των συντηρητικών ιδεών και μιας ιδιότυπης Ακροδεξιάς και εμφυλιοπολεμικής δραστηριότητας, μετρημένοι στα δάχτυλα φανατικοί θρησκόληπτοι, διαμαρτυρήθηκαν έξω από το θέατρο όπου παίζεται η παράσταση. Το θέμα απασχόλησε το πανελλήνιο. Βεβαίως αν οι τηλεοπτικοί σταθμοί δεν το αναδείκνυαν σε σημαντική είδηση, ούτε οι περαστικοί εκείνη την ώρα στο σημείο διαμαρτυρίας δεν θα τους έπαιρναν χαμπάρι.

Αλήθεια η ορθόδοξη πίστη είναι εναντίον του θεάτρου; Έχει μήπως φιλοδοξίες θεατρικού κριτικού ή θεατρικής αστυνομίας; Στην ιστορία του θεάτρου πράγματι υπήρξε αποκλεισμός του θεάτρου και των θεατρίνων, μουσικών, χορευτών κ.λπ. από τη ζωή της Εκκλησίας. Αυτό, πριν από 1.700 χρόνια.

Μετά από τις λαμπρές ημέρες δόξης του αρχαίου ελληνικού θεάτρου, που γεννήθηκε μέσα από τις λατρευτικές τελετές των Ελευσινίων Μυστηρίων, το θέατρο παρέλαβαν οι Ρωμαίοι. Μιμήθηκαν τους αρχαίους τραγικούς μας, πιο χοντροκομμένα, με λιγότερη είναι η αλήθεια τέχνη και έμπνευση. Οι Ρωμαίοι παραδίδουν στους βυζαντινούς ένα “Θέατρο Ποικιλιών”, όπως θα το λέγαμε σήμερα.

Χυδαία αστεία, σαλτιμπάγκοι και εταίρες στο δυναμικό του, το είχαν καταστήσει μια διασκέδαση φτηνού γούστου για τον “όχλο”. Η Ορθοδοξία, ως το επίσημο δόγμα στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, στέκεται με αυστηρότητα απέναντι σε αυτό το θέατρο παρακμής που παρέλαβε από τους Ρωμαίους και το απορρίπτει. Σύμφωνα με τη Σύνοδο της Λαοδικείας το 360 μ.Χ., οι ηθοποιοί γίνονται δεκτοί στην εκκλησιαστική κοινότητα, αφού πρώτα αλλάξουν επάγγελμα. Για τους παντομίμους [θεατρίνους] ισχύει το επιτίμιο της αποχής από τη θεία μετάληψη. Υπάρχει μάλιστα και κατάλογος για τους “αποβλητέους” από τη χριστιανική κοινότητα: ο επί σκηνής εμφανιζόμενος ανήρ ή γυνή, ο χοραύλης, ο κιθαριστής, ο την όρχησιν επιδεικνύμενος κ.ά. Οι κληρικοί, οι οποίοι τελούν το μυστήριο του γάμου, θα πρέπει να αποχωρούν πριν αρχίσουν να παίζουν μουσικά όργανα ή να χορεύουν και μάλιστα πριν εμφανισθούν “θυμελικοί” [ηθοποιοί]. Οι κληρικοί μάλιστα που θα ενέπιπταν στο αμάρτημα να παρακολουθήσουν θεατρική παράσταση τιμωρούνταν με καθαίρεση, ενώ για τους λαϊκούς η ποινή ήταν αφορισμός. Έτσι λοιπόν, κατά τη Βυζαντινή περίοδο δεν υπάρχει άξιο λόγου θέατρο.

Αργότερα, η Εκκλησία ενεθάρρυνε τη θεατρική δραστηριότητα. Από τον 17ο αιώνα, έχουμε ανάπτυξη της τέχνης του Θεάτρου, στο πλαίσιο της συνοχής των ελληνικής καταγωγής ή παιδείας Ρωμιών στην Κωνσταντινούπολη. Στην εφημερίδα «Κωσταντινούπολις», αρ. φ. 1175/9-2-1872 διαβάζουμε, ότι «πολλάκις (εδίδοντο) θεατρικαί παραστάσεις εντός του περιβόλου των εκκλησιών» και ότι «εντός της σκηνής και επί των ευρυτάτων εξεδρών πέριξ, επί πολυθρονών, ανεπαύοντο και ήκουον μετά συγκινήσεως τα διδάγματα οι μητροπολίται, αρχιεπίσκοποι και συνοδικοί του Πατριάρχου ημών, πηγαινοερχόμενοι με αμάξας -διά της δευτέρας γεφύρας του Κερατίου κόλπου- από το Φανάριον».

Παρ’ ότι τα παλιά επιτίμια της Συνόδου της Λαοδικείας δεν ισχύουν πια, φανατικοί θρησκόληπτοι, πάντα εύρισκαν την ευκαιρία να διαμαρτυρηθούν για παραστάσεις που υπονομεύουν κατά τη γνώμη τους τα «χρηστά ήθη». Πρόχειρα να αναφέρουμε τις διαμαρτυρίες στη Λάρισα, όταν κατά τη δεκαετία του 1970, το «Θεσσαλικό Θέατρο», σε μια επιθεώρηση που είχε ανεβάσει περιέλαβε και το σύνηθες «νούμερο» με τρεις ψαλτάδες που κατά το βυζαντινό μέλος, σατίριζαν την επικαιρότητα. Το 2012 στο θέατρο «Χυτήριο» όπου είχε ανέβει το έργο « Corpus Cristi», φανατικοί σκοταδιστές, κρατώντας ελληνικές σημαίες και εικόνες, συνεπικουρούμενοι από τρεις βουλευτές της Χρυσής Αυγής, με ψαλμωδίες και συνθήματα εμπόδιζαν τη διεξαγωγή της παράστασης. Αφού έσκισαν αφίσες και έσπασαν την κλειδαριά της εισόδου, ξυλοκόπησαν δημοσιογράφο της Lifo που προσπάθησε να βιντεοσκοπήσει τα όσα συνέβαιναν. Παρ’ όλα αυτά υπάρχει και ήχος και εικόνα καταγεγραμμένη από τις απειλές και τις ύβρεις των τριών βουλευτών.

Φοβάμαι πως αυτά τα τελευταία επεισόδια δεν είναι τυχαίες εξάρσεις γραφικών ταλιμπάν. Η απειλητική Ακροδεξιά που φωλιάζει πια και εντός της Νέας Δημοκρατίας κινείται βάσει σχεδίου, αξιοποιώντας συμβολισμούς όπως η σημαία ή εικόνες που προκαλούν τα συναισθήματα του λαού. Η σημαία ανήκει σε όλους τους Έλληνες και οι εικόνες έχουν θέση στην εκκλησία και όχι σε διαδηλώσεις έξω από τα θέατρα.

Η πρόσφατη «ατραξιόν» των φανατικών θρησκόληπτων είναι ένα ακόμη επεισόδιο μιας καλά ενορχηστρωμένης επίθεσης στην ελευθερία του πνεύματος. Το Θέατρο όμως θα συνεχίσει την πορεία του. Θα εξελίσσεται, θα ανανεώνεται και θα προσφέρει στο κοινό ψυχαγωγία και με τις δύο έννοιες του όρου. Σε κάποιους θα αρέσουν και σε κάποιους όχι οι θεματικές, αισθητικές, ιδεολογικές του επιλογές. Στη δημοκρατία όμως γίνονται σεβαστές οι διαφορετικές απόψεις που γεννούν συνθέσεις και όποιος ονειρεύεται μια Ελλάδα χωρίς δημοκρατία όπου ο αυταρχισμός ανθρώπων και ομάδων που θεωρούν ότι κατέχουν τη μοναδική αλήθεια την οποία όλοι πρέπει να αποδεχθούν, έχει παρέλθει και δεν θα γυρίσει ποτέ ξανά.

* Ο Πάνος Σκουρολιάκος είναι μέλος της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ και βουλευτής Περιφέρειας Αττικής

(ΠΗΓΗ : ΕΦΗΜ.ΑΥΓΗ http://www.avgi.gr/article/10812/8761093/to-theatro-kai-oi-threskoleptoi)

Παρέμβαση του Βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ Αττικής Πάνου Σκουρολιάκου στην επιτροπή Ελληνισμού της Διασποράς για το Ελληνικό Σχολείο του Μονάχου (Video)

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Αθήνα 09  Μαρτίου  2018

Παρέμβαση του  Βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ Αττικής Πάνου Σκουρολιάκου στην επιτροπή Ελληνισμού της Διασποράς για το Ελληνικό Σχολείο του Μονάχου.

    
   Για τις μεγάλες ευθύνες των Κυβερνήσεων από το 2001 ως το 2014 και τις πιθανές παρανομίες έκανε λόγο ο Βουλευτής Αττικής του ΣΥΡΙΖΑ Πάνος Σκουρολιάκος στην επιτροπή Ελληνισμού της Διασποράς.

   Επεσήμανε τις καθυστερήσεις  στην κατασκευή του κτηρίου και την έλλειψη προσοχής όσον αφορά τις συμβατικές υποχρεώσεις του Ελληνικού Κράτους που είχε ως αποτέλεσμα να απολεσθεί  η κυριότητα του οικοπέδου.

  Τέλος περιέγραψε  τις κινήσεις που γίνονται από την σημερινή Κυβέρνηση από το 2015 για την ανάκτηση του οικοπέδου και την Κατασκευή του Κτηρίου.

 

Παναγιώτης (Πάνος) Σκουρολιάκος

Βουλευτής Περιφέρειας Αττικής

 

Ζωγράφοι στο θέατρο ( Αυγή 03.03.2018 )

(Έργο του σκηνογράφου – ζωγράφου και εικαστικού καλλιτέχνη Τάσου Ζωγράφου)

Του Πάνου Σκουρολιάκου*

Η όψη σε μια θεατρική παράσταση είναι ένα από τα πιο βασικά και δυνατά χαρακτηριστικά της. Η εικαστική ερμηνεία του θεατρικού έργου όπως το αντιλαμβάνονται και το αποδίδουν σκηνοθέτης και ηθοποιοί είναι κυρίαρχης σημασίας.

Είτε πρόκειται για μια λιτή σκηνική – εικαστική σύνθεση με τα πιο απλά κοστούμια είτε για μια περίπλοκη κατασκευή πολλαπλών σκηνικών με ιδιαίτερη και απαιτητική ενδυματολογία, καθοριστική είναι η ματιά και η συνεισφορά των εικαστικών εκείνων δημιουργών που ονομάζουμε σκηνογράφους και ενδυματολόγους.

Στην εποχή μας, όπου σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής και των δραστηριοτήτων μας υπάρχει εξειδίκευση και κατηγοριοποίηση σε επιστημονικές αλλά και καλλιτεχνικές – δημιουργικές περιοχές, η τέχνη του σκηνογράφου και ενδυματολόγου απαιτεί ξεχωριστή, ιδιαίτερη αφιέρωση και βέβαια εξειδικευμένες στο αντικείμενο σπουδές και γνώσεις.

Η συντεχνία των σκηνογράφων – ενδυματολόγων εντός της μεγάλης συντεχνίας του θεάτρου ήρθε μέσα από την περιοχή της ζωγραφικής και των “κατ’ αποκλειστικότητα” ζωγράφων. Στη χώρα μας το εξελισσόμενο θέατρο στις αρχές του 20ού αιώνα, φροντίζοντας ιδιαίτερα το εικαστικό μέρος της παράστασης, αναζήτησε καταξιωμένους ζωγράφους ώστε να αναλάβουν τον σχεδιασμό των σκηνικών και των κοστουμιών.

Οι επισκέψεις ιταλικών, γαλλικών ή βιεννέζικων θιάσων όπερας ή οπερέτας από τα τέλη του δέκατου ένατου αιώνα σε Αθήνα, Πάτρα, Ερμούπολη και Θεσσαλονίκη και αλλού, με τα όποια σκηνικά και κοστούμια έφερναν μαζί τους, είχαν εντυπωσιάσει το κοινό, που αναζητούσε αναλογίες και στις γηγενείς παραστάσεις. Ελλείψει δημιουργών με γνώση στα της σκηνογραφίας και ενδυματολογίας, στην αρχή οι θεατρικοί επιχειρηματίες για τις ανάγκες των παραστάσεών τους νοίκιαζαν σκηνικά και κοστούμια από την Ιταλία και τη Γαλλία.

Ένας ζωγράφος με σπουδές στο εξωτερικό είναι ο πρώτος που άνοιξε στους ομοτέχνους του την πόρτα του θεάτρου και συνετέλεσε ώστε στη συνέχεια πολλοί μεγάλοι ζωγράφοι να θέσουν την τέχνη τους στην υπηρεσία του. Ο σημαντικός αυτός δημιουργός είναι ο Κερκυραίος Πάνος Αραβαντινός, που κατ’ αρχήν πήρε μαθήματα ζωγραφικής στο Πολυτεχνείο και στη συνέχεια φοίτησε στη Βασιλική Ακαδημία Καλών Τεχνών του Βερολίνου, αλλά και στο Παρίσι. Έχοντας σπουδές και γνώση λοιπόν για το εικαστικό μέρος μιας παράστασης, ερχόμενος στην Αθήνα δημιούργησε σκηνικά και κοστούμια για όπερες, οπερέτες ακόμα και για επιθεωρήσεις όπως η ιστορική επιθεώρηση «Ξιφίρ Φαλέρ».

Όπως ήταν φυσικό, ο μαγικός κόσμος του θεάτρου προσέλκυσε και άλλους καταξιωμένους ζωγράφους, που, παρ’ ότι δεν είχαν ειδικές γνώσεις σκηνογραφίας και ενδυματολογίας, δημιούργησαν αριστουργήματα, μεταφέροντας ο καθένας τον δικό του ξεχωριστό και ιδιαίτερο εικαστικό κόσμο. Μερικοί από αυτούς είναι οι Σπύρος Παπαλουκάς, Περικλής Βυζάντιος, Γιώργος Γουναρόπουλος, Γεράσιμος Στέρης και άλλοι ακόμα.

Στα νεότερα χρόνια οι Κλεόβουλος Κλώνης και Αντώνης Φωκάς ως μόνιμα στελέχη του Εθνικού Θεάτρου, προσέφεραν πολλά δημιουργώντας και ερευνώντας χρώματα, τεχνικές και άλλα στοιχεία της σκηνογραφίας και ενδυματολογίας.

Εν συνεχεία το θέατρο ευτύχησε να διακονηθεί και από άλλους μεγάλους ζωγράφους που πιο εξειδικευμένα, λόγω της μακρόχρονης ενασχόλησης τους με αυτό, μας έδωσαν σπουδαίες δημιουργίες σε σκηνικά και κοστούμια. Είναι πολλοί και σημαντικοί. Να αναφέρουμε ενδεικτικά τους Γιάννη Τσαρούχη, Φώτη Κόντογλου, Γιώργο Βακαλό, Γιάννη Στεφανέλλη, Νίκο Χατζηκυριάκο – Γκίκα, Γιάννη Μόραλη, Νίκο Νικολάου, Γιώργο Ανεμογιάννη. Αλλά και τη νεότερη γενιά με τους Βασίλη και Διονύση Φωτόπουλο, Μποστ, Αλέκο Φασσιανό, Δημήτρη Μυταρά, Κυριάκο Κατζουράκη, τον αεικίνητο και παραγωγικότατο Τάσο Ζωγράφο και άλλους πολλούς και σημαντικούς.

Σήμερα στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών υπάρχει έδρα Σκηνογραφίας – Ενδυματολογίας, ενώ στη Σχολή Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου λειτουργεί ως ξεχωριστή κατεύθυνση. Όλοι περιμένουμε σε μία Ανώτατη Σχολή Παραστατικών Τεχνών, που ελπίζουμε να ιδρυθεί σύντομα, να περιλαμβάνεται και η σκηνογραφία – ενδυματολογία στα πεδία που θα καλύπτει.

Όσο όμως και αν η τέχνη του σκηνογράφου – ενδυματολόγου αποτελεί από μόνη της πια ένα μεγάλο κεφάλαιο στην ιστορία αλλά και την καθημερινότητα της τέχνης, η ζωγραφική θα είναι πάντα η μήτρα που τη γέννησε και σε αυτήν θα καταφεύγει για να εμπνευστεί, να αντιμετωπίσει τεχνικά θέματα και να συμβάλει με δημιουργικό τρόπο στη σκηνική παρουσίαση ενός έργου.

Η γέννηση της σκηνογραφίας και ενδυματολογίας μέσα από τη ζωγραφική και η επιστροφή της πάλι σε αυτήν επιβεβαιώνει την αέναη ανακύκλωση σε όλες τις μορφές της τέχνης που εξελίσσεται, ψυχαγωγεί και εκπλήσσει!

* Μέλος της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ και βουλευτής της Περιφέρειας Αττικής

(ΠΗΓΗ : ΕΦΗΜ. ΑΥΓΗ http://www.avgi.gr/article/10812/8745792/zographoi-sto-theatro)

ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΑΚΡΟΠΟΛ (βίντεο)

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Αθήνα 01 Μαρτίου  2018

ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΑΚΡΟΠΟΛ

 

    Στη συγκέντρωση διαμαρτυρίας για τις επιθέσεις που δέχεται η παράσταση « Jesous Crist Super Star» από φανατικούς κύκλους θρησκόληπτων συμμετείχε ο ηθοποιός και βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Πάνος Σκουρολιάκος. Ζήτησε  να σταματήσει αμέσως αυτή η «κακόγουστη φάρσα», μια και η εκκλησία σταμάτησε να καταδιώκει το Θέατρο εδώ και χίλια επτακόσια χρόνια, όταν το 360 μΧ, στη σύνοδο της Λαοδικείας υπήρξαν οι τελευταίες επιθέσεις στην τέχνη του Θεάτρου και τους θεράποντες του.

 

Παναγιώτης (Πάνος) Σκουρολιάκος

Βουλευτής Περιφέρειας Αττικής

 

 

 

Δελτίο Τύπου Εισήγησης του Βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ Αττικής Πάνου Σκουρολιάκου για την ίδρυσή του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής (video)

   ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

   Αθήνα 27 Φεβρουάριου  2018

   Εισήγηση του  Βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ Αττικής Πάνου Σκουρολιάκου για την ίδρυσή του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής

Την Δευτέρα  26.02.2018 ο Βουλευτής Αττικής του ΣΥΡΙΖΑ Πάνος Σκουρολιάκος, εισηγήθηκε  στην ολομέλεια της Βουλής των Ελλήνων το νομοσχέδιο για την ίδρυση του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής. Κατά την πρωτολογία  του τόνισε  πως ιδρύεται ένα Πανεπιστήμιο Εμβληματικού χαρακτήρα στην πιο υποβαθμισμένη περιοχή της Αττικής μέσω της συγχώνευσής των ΤΕΙ Αθήνας και Πειραιά. Αυτό προέκυψε μέσα από  σοβαρή μελέτη  και με επιστημονικά, ακαδημαϊκά και ερευνητικά  κριτήρια. Ενώ καθοριστικό ρόλο έπαιξαν τα πορίσματα του Εθνικού και Κοινωνικού Διαλόγου για την Παιδεία που διεξήγαγε η κυβέρνηση.

Συνέχισε την τοποθέτηση του αναδεικνύοντας τις καθοριστικές διατάξεις που υπάρχουν στο νομοσχέδιο και αφορούν την λειτουργία του νέου Πανεπιστημίου. Οι ήδη εγγεγραμμένοι φοιτητές των δύο ΤΕΙ, εντάσσονται αυτοδίκαια στα Τμήματα του Παν/μίου Δυτικής Αττικής. Καθορίζονται τα προσόντα εκλογής μελών ΔΕΠ καθώς και η μετάβαση των ήδη υπηρετούντων καθηγητών  όλων των βαθμίδων των υπό συγχώνευση ΙΕΚ στο νέο Πανεπιστήμιο. Ενώ υπάρχει και ο ορισμός οργάνων Διοίκησης μέχρι  την ανάδειξη των οργάνων με εκλογική διαδικασία.

Συνέχισε με κάποια πολύ σημαντικά θέματα που αφορούν, τις μεταγραφές φοιτητών, δηλαδή  αδέλφια που φοιτούν σε διαφορετικές πόλεις, ώστε να  πραγματοποιούν τις σπουδές τους,  στην ίδια πόλη. Την αύξηση του ποσοστού εισαγωγής στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση των αποφοίτων από τα ΕΠΑΛ (επαγγελματικά λύκεια). Την ίδρυση Κέντρων  Επαγγελματικής Εκπαίδευσης τα όποια είναι διετή  προγράμματα επαγγελματικής εκπαίδευσης  που θα λειτουργούν εντός των  ΑΕΙ  και θα αποτελούν ακαδημαϊκή μονάδα αυτών  των Ιδρυμάτων θα φοιτούν σ’ αυτά απόφοιτοί των ΕΠΑΛ που θα εξασφαλίζουν πτυχίο με ευρωπαϊκή πιστοποίηση. Ανέδειξε ακόμα την αναβάθμισή και την επέκταση των σχολικών μονάδων στα σωφρονιστικά ιδρύματα της χώρας.

Έκλεισε την ομιλία του τονίζοντας πως τα οφέλη από την ίδρυση και λειτουργία του νέου Πανεπιστημίου το οποίο θα αποτελέσει πόλο ανάπτυξης της περιοχής, και κάλεσε όλα τα κόμματα της Βουλής να υπερψηφίσουν τον νομοσχέδιο.

 

Παναγιώτης (Πάνος) Σκουρολιάκος

Βουλευτής Περιφέρειας Αττικής

Δείτε το βίντεο (εισήγησης και δευτερολογίας) εδώ :

Ένα Πανεπιστήμιο στα δυτικά ( ΑΥΓΗ 24.2.2018 )

Το Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής δεν μπορεί παρά να συντελέσει στη δημιουργία ενός πυλώνα ανάπτυξης, έναν φάρο εκπαίδευσης στην πιο αδικημένη περιοχή του λεκανοπεδίου όπου υπάρχουν δεκαεπτά δήμοι με 1.1000.000 κατοίκους

Του Πάνου Σκουρολιάκου*

Οι δυτικές συνοικίες ήταν πάντα οι υποβαθμισμένες περιοχές του μητροπολιτικού κέντρου της Αττικής. Και αυτές που ανήκουν στον πολεοδομικό ιστό της Αθήνας, αλλά και εκείνες που ανήκουν στον Πειραιά. Και από κοντά, πλάι τους, η πολύπαθη δυτική Αττική. Αυτό που αποκαλούμε «η πίσω αυλή της πρωτεύουσας». Μια περιοχή στην οποία εδώ και δεκαετίες οι κυβερνήσεις στοίβαζαν άναρχα ό,τι δεν ήθελαν στην πόρτα τους. Να μιλήσουμε για τη χωματερή στα Άνω Λιόσια, τα εργοστάσια στο Θριάσιο Πεδίο, που φύτρωσαν χωρίς προγραμματισμό, και τέλος την άναρχη δόμηση, για την οποία κάποιοι για ψηφοθηρικούς λόγους έκαναν τα στραβά μάτια; Τα αποτελέσματα τα ζήσαμε πρόσφατα στη Μάνδρα και τη Νέα Πέραμο.

Στο πρόσφατο Αναπτυξιακό Συνέδριο Δυτικής Αττικής, που έγινε στα Μέγαρα και στην Ελευσίνα, συζητήθηκε και καταστρώθηκε ένα σχέδιο ανάκαμψης της περιοχής. Σημαντικός μοχλός ποιοτικής εξέλιξης είναι ο πολιτισμός. Τα γράμματα και οι τέχνες. Ήδη Ευρωπαϊκή Πολιτιστική Πρωτεύουσα για το 2021 πετύχαμε να είναι η Ελευσίνα. Αυτές τις μέρες ήρθε η σειρά και ενός πανεπιστημίου, με αναφορά σε όλη αυτή την περιοχή. Στη Βουλή βρίσκεται για επεξεργασία και ψήφιση το νομοσχέδιο για την ίδρυση του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής.

Αυτή η εμβληματική απόφαση δεν πάρθηκε βέβαια για λόγους τοπικιστικούς, ή απλώς για να προσφερθεί κάτι σε μια υποβαθμισμένη περιοχή. Με οδηγό τα πορίσματα του Εθνικού και Κοινωνικού Διαλόγου για την Παιδεία που οργάνωσε ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά λαμβάνοντας υπ’ όψιν και τις διεθνείς εξελίξεις στον τομέα της Ανώτατης Εκπαίδευσης, το υπουργείο Παιδείας οργανώνει την πολιτική και τους στόχους του για τη διαμόρφωση του ενιαίου χώρου της Ανώτατης Εκπαίδευσης και Έρευνας, στοχεύοντας στην αναβάθμιση της παρεχομένης εκπαίδευσης, τη διεύρυνση των ερευνητικών δυνατοτήτων και ταυτοχρόνως την αντιμετώπιση χρόνιων προβλημάτων στο εκπαιδευτικό μας σύστημα. Έτσι λοιπόν, δημιουργείται ένα νέο εκπαιδευτικό ίδρυμα, το οποίο θα αποτελέσει το τρίτο μεγαλύτερο πανεπιστημιακό ίδρυμα της χώρας. Σε αυτό συγχωνεύονται τα ΤΕΙ Αθήνας και Πειραιά, εξασφαλίζοντας έμπειρο ανθρώπινο δυναμικό, υποδομές και συσσωρευμένη τεχνογνωσία.

Δεν μπορεί λοιπόν παρά να συντελέσει ένα τέτοιο ίδρυμα στη δημιουργία ενός πυλώνα ανάπτυξης, έναν φάρο εκπαίδευσης στην πιο αδικημένη περιοχή του λεκανοπεδίου όπου υπάρχουν δεκαεπτά δήμοι με 1.1000.000 κατοίκους. Επτά δήμοι στον τομέα δυτικής Αθήνας, τέσσερις στην Περιφερειακή Ενότητα Πειραιά και πέντε στην Περιφερειακή Ενότητα Δυτικής Αττικής.

Τα οφέλη για την κοινωνία από ένα τέτοιο έργο παιδείας και πολιτισμού λειτουργούν πολλαπλασιαστικά. Όπου υπάρχουν κυψέλες μάθησης, κυκλοφορούν και ιδέες και επιχειρούνται καινοτομίες. Όπου ανοίγουν σχολειά, αλλάζει το περιβάλλον και η ανάπτυξη έρχεται πιο γρήγορα.

Είναι θετική η απόφαση της κυβέρνησης για τη δημιουργία του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής, που σηματοδοτεί την ισχυροποίηση των εκπαιδευτικών μας ιδρυμάτων, ώστε να ανταποκρίνονται με πληρότητα στις οικονομικές και κοινωνικές ανάγκες της χώρας, και βέβαια καθιστώντας τα ανταγωνιστικά διεθνώς σε επιστημονικό, ερευνητικό, ακαδημαϊκό επίπεδο.

Καλοτάξιδο, λοιπόν, το νέο πανεπιστήμιο στη δυτική Αττική!

* Ο Πάνος Σκουρολιάκος είναι μέλος της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ και βουλευτής Περιφέρειας Αττικής

(ΠΗΓΗ : ΕΦΗΜ. ΑΥΓΗ http://www.avgi.gr/article/10812/8728875/ena-panepistemio-sta-dytika)