Π. Σκουρολιάκος στον Flash: “Μας παραδώσαν ένα κράτος σε αφασία”

Π. Σκουρολιάκος στον Flash: “Μας παραδώσαν ένα κράτος σε αφασία”

“Μόνη λύση να περάσουμε στη χαλάρωση του χρέους. Μας παραδώσαν ένα κράτος σε αφασία, ένα κράτος που είναι στην εντατική”, σχολίασε στον Flash 96 και στον Κωστή Παρρά ο βουλευτής Αττικής του ΣΥΡΙΖΑ Πάνος Σκουρολιάκος.

Έφυγε ο Ντάριο Φο

Αποτέλεσμα εικόνας για ntario foΈνα αγωνιστικό αντίο στον μεγάλο λαϊκό και νομπελίστα ταυτόχρονα  θεατρίνο Ντάριο Φό.

Υπήρξε ένας κοινωνικός αγωνιστής που αφιέρωσε τη ζωή του στο θεατρικό σανίδι αλλά και στις πλατειές λεωφόρους των κοινωνικών διεκδικήσεων.

Με την πένα του αλλά και την υποκριτική του μανία ψυχαγώγησε και με τις δύο έννοιες  του όρου το κοινό, αφυπνίζοντας το ταυτόχρονα και δείχνοντας του το δρόμο της πάλης και του αγώνα.

 

Για την ΕΠΕΚΕ Πολιτισμού του ΣΥΡΙΖΑ

Πάνος Σκουρολιάκος

Ο Ντελικανής στο Ηρώδειο

%ce%bd%cf%84%ce%b5%ce%bb%ce%b9%ce%ba%ce%b1%ce%bd%ce%b7%cf%821Από την παράσταση του έργου ΝΤΕΛΙΚΑΝΗΣ του Μανώλη Σκουλούδη που δόθηκε στις 9/10/2016 στο Ηρώδειο, σε διασκευή και σκηνοθεσία Ηλία Μαλανδρή.

Κατάμεστο το θέατρο με τον λόγο, τις μουσικές και τους χορούς της Κρήτης να ενθουσιάζουν τους θεατές!

%ce%bd%cf%84%ce%b5%ce%bb%ce%b9%ce%ba%ce%b1%ce%bd%ce%b7%cf%822

Εθνικό Θέατρο, ΚΘΒΕ και εξωστρέφεια (εφημ. ΑΥΓΗ 08.10.2016)

σκουρολιακοςΑΥΓΗΤου Πάνου Σκουρολιάκου*

Η ενασχόληση των εθνικών θεάτρων με την οικεία παραγωγή θεατρικών κειμένων και ειδών δεν θα πρέπει να λειτουργεί σε βάρος των σύγχρονων θεατρικών προβληματισμών και τάσεων.

Το εθνικό θέατρο μιας χώρας έχει καθήκον να διακονεί και να αναπτύσσει τη θεατρική τέχνη στην οικουμενική διάστασή της, λαμβάνοντας υπ’ όψιν το παγκόσμιο ρεπερτόριο σε όλη την ιστορική του διαδρομή. Κυρίως όμως, ως εθνικό, έχει υποχρέωση να μελετά, να ερευνά και να διδάσκει σκηνικά τις γηγενείς περιοχές του θεάτρου, όπως το αρχαίο δράμα για παράδειγμα, σε ό,τι αφορά την Ελλάδα. Περιφερειακά, οφείλει να αγκαλιάζει ειδικές κατηγορίες θεατών, όπως παιδιά και νέους, μειονότητες και άλλες ομάδες, με το ανάλογο ρεπερτόριο. Ακόμα πρέπει να καλύπτει τις ανάγκες για θεατρική έρευνα, αναζήτηση και πειραματισμό σε νέες μορφές θεάτρου, για θεατρική εκπαίδευση και βέβαια να μεριμνά για την παρουσία του στην παγκόσμια θεατρική σκηνή με παραστάσεις, ανταλλαγές και συνεργασίες.

Μεγάλη η πορεία αυτού του είδους των θεατρικών σκηνών. Το παλιότερο εθνικό θέατρο είναι η «Κομεντί Φρανσέζ» που ιδρύθηκε από τον Λουδοβίκο ΙΔ’ το 1860. Ακολούθησε -στη Γαλλία πάντα- η δημιουργία άλλων έξι εθνικών θεάτρων. Άλλα θέατρα με μακρά ιστορία είναι το «Κόνγκελιγε Τεέτερ» (Δανία 1772), «Μπούργκτεατερ» (Αυστρία 1776) κ.α. Το Ελληνικό Εθνικό Θέατρο (Ε.Θ.) ιδρύθηκε το 1930, αφιερώνοντας μεγάλο μέρος της δραστηριότητάς του στην έρευνα και σκηνική παρουσίαση του αρχαίου δράματος. Με τη δημιουργία του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος (ΚΘΒΕ) ενισχύθηκε η προσπάθεια για αναβίωση αυτής της ελληνικής θεατρικής περιοχής.

Η ενασχόληση των εθνικών θεάτρων με την οικεία παραγωγή θεατρικών κειμένων και ειδών δεν θα πρέπει να λειτουργεί σε βάρος των σύγχρονων θεατρικών προβληματισμών και τάσεων. Αντίθετα, θα πρέπει να ενσωματώνει τις τάσεις αυτές στη δουλειά τους πάνω στη θεατρική παράδοση της χώρας. Το Ε.Θ. και το ΚΘΒΕ είχαν πάντα σημαντική παρουσία σε σκηνές και φεστιβάλ του εξωτερικού. Στη σημερινή εποχή, δεν αρκεί όμως μια περιοδεία με κάποια τραγωδία ως ελληνικό «τοπικό προϊόν» ανά τις σκηνές της υφηλίου. Θα πρέπει να ενισχυθούν οι συνέργειες ανάμεσα στα εθνικά θέατρα μέσα από φεστιβαλικά δίκτυα, συμπαραγωγές και αλληλοπληροφόρηση, ώστε να δρομολογούνται οι νέες τάσεις και να εμπλουτίζεται η εθνική παραγωγή με κατακτήσεις ομοτέχνων από άλλες χώρες.

Από χρόνια, το ΚΘΒΕ συμμετέχει στην «Ένωση των Θεάτρων της Ευρώπης» (ΕΘΕ), που είναι ένα δίκτυο το οποίο ιδρύθηκε το 1990 και αγκαλιάζει όλη την Ευρώπη, με περισσότερα από σαράντα μέλη. Υπήρξε όραμα του σπουδαίου σκηνοθέτη Τζόρτζιο Στρέλερ και στηρίχθηκε από τον τότε υπουργό Πολιτισμού της Γαλλίας Ζακ Λανγκ. Ως έδρα της ορίσθηκε το Παρίσι. Με σεβασμό στις επί μέρους εθνικές παραδόσεις, η ΕΘΕ στηρίζει ενεργά τις συμπαραγωγές, τις συνεργασίες και τις καλλιτεχνικές ανταλλαγές μεταξύ των θεάτρων – μελών της, προβάλλοντας τη δουλειά νέων καλλιτεχνών και διοργανώνοντας εκθέσεις, εργαστήρια, σεμινάρια, συνέδρια και μεγάλα προγράμματα που αφορούν σε θέματα της σύγχρονης κοινωνικής και ιστορικής πραγματικότητας, όπως η διαμόρφωση μιας κοινής ευρωπαϊκής ταυτότητας.

Τον Σεπτέμβριο του 2016, το Εθνικό μας Θέατρο ανέλαβε μια σημαντική πρωτοβουλία στο πλαίσιο των πολιτιστικών – θεατρικών συνεργειών που έχουμε ανάγκη στην παρούσα πολυ-επικοινωνιακή εποχή. Με την ευκαιρία του «Έτους Ρωσίας», έφερε σε επαφή το ελληνικό κοινό με το φεστιβάλ «Θεατρική σεζόν Αγίας Πετρούπολης» δίνοντάς του την ευκαιρία να επικοινωνήσει με τη σύγχρονη θεατρική τέχνη της Ρωσίας, έτσι όπως αυτή διαμορφώνεται και μέσα από τη διαδρομή της σε σημαντικά πολιτιστικά κέντρα του πλανήτη.

Θεωρώ πως η εξωστρέφεια ενισχύει την εθνική ταυτότητα ενός εθνικού θεάτρου. Στην επαφή και την αλληλοπληροφόρηση με ομόλογα θέατρα αναδεικνύονται τα θετικά του εθνικά θεατρικά στοιχεία. Τα ισχυρότερα εξ αυτών, επηρεάζουν τα θέατρα των άλλων χωρών.

Αυτή η εξωστρέφεια, θα πρέπει να ενισχυθεί με καλύτερη οργάνωση. Να αποτελέσει αντικείμενο εθνικού σχεδιασμού του εποπτεύοντος τα δύο θέατρά μας (Ε.Θ. και ΚΘΒΕ) υπουργείου Πολιτισμού, σε συνεργασία με τις καλλιτεχνικές τους διευθύνεις, τις καλλιτεχνικές τους επιτροπές και θεατρικές προσωπικότητες από τις πολλές και σημαντικές που διαθέτει η χώρα.

Καθημερινός και δύσκολος είναι ο αγώνας για την πολιτιστική αναγέννηση που έχει ανάγκη ο τόπος. Με πείσμα και έμπνευση, μπορούμε να τα καταφέρουμε!

 

* Ο Πάνος Σκουρολιάκος είναι μέλος της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ και βουλευτής στην Περιφέρεια Αττικής

ΟΙ ΑΤΥΧΗΣΑΝΤΕΣ ΚΩΜΩΔΙΟΓΡΑΦΟΙ! (Εφημερίδα ΑΥΓΗ 16.7.2016)

  Του Πάνου Σκουρολιάκου*

Αριστοφάνης

    Στην κορυφή των κωμωδιογράφων δεσπόζει ο   πιο σπουδαίος     του είδους, Αριστοφάνης ο Αθηναίος, που γεννήθηκε  το 445 π.χ.  στον δήμο Κυδαθηναίων, στη σημερινή Πλάκα δηλαδή. Ευτύχησε να μεγαλώσει σε μια εποχή γαλήνης και δημοκρατίας, να αφιερωθεί στην συγγραφή κωμωδιών, να βραβευθεί, να μεγαλουργήσει στην εποχή του, αλλά και να μεταφερθεί μέσω αντιγράφων στα νεώτερα χρόνια, όπου ξεκίνησε μια νέα «καριέρα». Σε μεταφράσεις στη νεοελληνική αλλά και σε άλλες γλώσσες, κυριεύει ξανά τις σκηνές των θεάτρων όπου γης. Στην πατρίδα του την Ελλάδα, τιμάται ιδιαίτερα και το γηγενές Θέατρο έχει δημιουργήσει πολλές «σχολές» θεώρησης του έργου του.

 Σπουδαίες παραστάσεις ανέβηκαν από σκηνοθέτες και ηθοποιούς που αφιέρωσαν τη ζωή   και το έργο τους στην αναβίωση των κωμωδιών του μεγάλου κωμωδού.

 Πλην όμως, φευ, υπάρχουν και εκείνοι οι κωμωδιογράφοι της αρχαιότητας που δεν είχαν την τύχη του Αριστοφάνη.  Είναι οι πριν από αυτόν, οι σύγχρονοί του και οι επόμενοι. Έμειναν στην αφάνεια σε σχέση με αυτόν δια μέσου των αιώνων και λίγος λόγος γίνεται για το έργο τους. Ας θυμηθούμε κάποιους  λοιπόν, όχι μόνο γιατί προετοίμασαν  μερικοί   από αυτούς το έδαφος για  τον μεγάλο ποιητή, αλλά και γιατί οι περισσότεροι είχαν ταλέντο και έργο σημαντικό,  πλην όμως … έζησαν σε λάθος εποχή!

  Για πολλούς από τους προγενέστερους του Αριστοφάνη δημιουργούς, δεν έχουμε στοιχεία. Γνωρίζουμε όμως πως από το 486 π.χ. οι Αθηναίοι οργάνωσαν τα Μεγάλα Διονύσια όπου παίζονταν κωμωδίες.  Από τότε μέχρι τον θάνατο του Αριστοφάνη  το 386 π. χ. ανέβηκαν  600 με 700 κωμωδίες! Λίγα ονόματα έχουν φτάσει ως εμάς και μερικά μόνον σπαράγματα έργων τους. Γνωρίζουμε λοιπόν τον Φερεκράτη, που ήταν προγενέστερος  του Αριστοφάνη. Έγραψε 16 κωμωδίες, που δυστυχώς δεν σώθηκαν. Από μερικά αποσπάσματα που έφτασαν ως εμάς,  διακρίνουμε  αττική γλωσσική καθαρότητα, χάρι στο ύφος αλλά και μια κάποια αφέλεια. Δεν καταπιάστηκε με θέματα του δημόσιου πολιτικού βίου.  Σύγχρονος του Αριστοφάνη ήταν ο   Κρατίνος. Έργα του  συμπληρωμένα,  (μιας και βρέθηκαν  λειψά) ανεβαίνουν σποραδικά και σήμερα.  Ανταγωνιστής του Αριστοφάνη,  είχε πάρει με το έργο του «Σάτυροι», το δεύτερο βραβείο  το 424 π.χ. όταν ο Αριστοφάνης με τους «Ιππείς» του είχε κερδίσει το πρώτο βραβείο. Σύγχρονός του και ο  Εύπολις,   που ήταν  και φίλος του μεγάλου ποιητή. Τσακώθηκαν όμως, γιατί αλληλοκατηγορήθηκαν για λογοκλοπή! Τίτλοι μόνον έργων του έχουν φτάσει ως εμάς, όπως «Μαρικάς», «Είλωτες», «Βάπται» κ.λ.π.

 Σε πολλές περιπτώσεις, ο Αριστοφάνης ασχολήθηκε στις κωμωδίες του  με τους ομότεχνους  του. Τους « καταχεριάζει»  κανονικά! Στις «Νεφέλες» για παράδειγμα, αναφέρει πως οι ποιητές αυτοί, χρησιμοποιούν εξαιρετικά χυδαία κοστούμια, οργανώνουν στις παραστάσεις των έργων τους ξεδιάντροπους χορούς και επιδίδονται σε χοντρά χωρατά για τα φυσικά ελαττώματα, τη φτώχια και τα παράσιτα .Στους «Βατράχους» τους κατηγορεί για κοπρολαγνία! Τους εμέμφετο  ακόμη  ότι επιτίθεντο με την σάτιρα  τους σε πρόσωπα αδύναμα και παρακατιανά, ενώ αυτός τα έβαζε με πολιτικούς πανίσχυρους.

 Η δεσπόζουσα θέση του μεγάλου κωμικού   στον χώρο της κωμωδίας του έδωσε την ευκαιρία να καθορίσει τους όρους και το πλαίσιο του κωμικού θεάτρου όχι μόνο στην εποχή του, αλλά και στις μέρες μας. Κυριολεκτικά  «καταβρόχθισε»  τους σύγχρονούς του,  κάλυψε τους παλιότερους και έβαλε μια τελεία  στην Αττική Κωμωδία με το τελευταίο του έργο,  τον «Πλούτο». Την ίδια εποχή, τελείωνε και το θαύμα της Αθηναϊκής Δημοκρατίας.

 Μετά από αυτόν, με την Αθήνα σε παρακμή, θολώνει και το Θέατρο στο κλεινόν άστυ.  Ο επόμενος κωμωδιογράφος που θα ξεχωρίσει είναι ο Μένανδρος. Αυτός όμως εισάγει μια άλλη κωμωδία. Τα θέματα που έχουν να κάνουν με την Δημοκρατία και τον δημόσιο βίο αποσύρονται για να ανέβουν στη σκηνή ιδιωτικές υποθέσεις ερώτων, εξώγαμων και άλλων τέτοιων καταστάσεων. Κατώτερος βέβαια του Αριστοφάνη ο Μένανδρος,  επηρέασε παρ όλα αυτά μέσω των Ρωμαίων όλο το σύγχρονο δυτικό θέατρο και όχι μόνον.

 Δύσκολοι καιροί για πρίγκιπες λοιπόν, όταν  υπάρχει ένας κραταιός βασιλιάς. Και ο βασιλιάς Αριστοφάνης ήταν πολύ σπουδαίος ώστε να μοιραστεί το βασίλειό του και με άλλους. Και στην εποχή του, αλλά και εις τους αιώνες των αιώνων!

 *Ο  Πάνος Σκουρολιάκος είναι μέλος της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ και βουλευτής Περιφέρειας Αττικής.