Μαρκ Σαγκάλ: Καταστάσεις αχρείαστες

Αυτή την εποχή, λοιπόν, στο Κέντρο Πομπιντού στο Παρίσι, συναντώνται τρεις εμβληματικές μορφές της ρωσικής πρωτοπορίας. Να λοιπόν που ξαναβρίσκονται μαζί μέσω των έργων τους ο Σαγκάλ, ο Μαλέβιτς και ο Λισίστσι

Του Πάνου Σκουρολιάκου *

Οι επαναστάτες είναι δημιουργοί. Θα μπορούσαμε να πούμε πως είναι καλλιτέχνες – δημιουργοί. Όπως ο ζωγράφος πάνω σε έναν καμβά αποτυπώνει μια ονειρική ουτοπία, έτσι και οι επαναστάτες καταθέτουν τη δική τους ουτοπία, κοινωνική ή εθνική, πάνω στον καμβά της πραγματικότητας της εποχής τους.

Σε περιόδους επαναστατικής έξαρσης, εκείνοι οι δημιουργοί καλλιτέχνες που συντάσσονται και υπηρετούν μια επανάσταση είναι διπλά καλλιτέχνες και επαναστάτες. Συμμετέχουν με ενθουσιασμό και ορμή στα τεκταινόμενα, μην υπολογίζοντας ισορροπίες και αντίρροπες δυνάμεις μέσα στο επαναστατικό εγχείρημα, αγνοώντας τις συνέπειες των όποιων επιλογών τους.

Ο Ρωσοεβραίος Μαρκ Σαγκάλ πήρε ενεργό μέρος στη θεμελίωση του πρώτου εργατικού κράτους με την επανάσταση του 1917 στη Ρωσία. Ο διορισμένος από τον Λένιν επίτροπος για τον πολιτισμό Ανατόλι Λουνατσάρσκι, παλιός γνώριμός του από το Παρίσι, τον διορίζει επίτροπο καλών τεχνών στο Βιτέμπσκ. Συμμετέχει στην ίδρυση του Ινστιτούτου Λαϊκής Τέχνης και γίνεται διευθυντής του, παρέχοντας δωρεάν καλλιτεχνική εκπαίδευση σε όλους όσοι ενδιαφέρονται, ανεξαρτήτως ηλικίας και προέλευσης, δημιουργώντας ένα ενθουσιώδες κλίμα απόλυτης ελευθερίας ως προς την έκφραση.

Οι επαναστάσεις όμως, όταν γίνονται καθεστώς, καλούνται να καλύψουν ανάγκες και σχεδιασμού , και ενίοτε, δεν εμπεριέχουν ευαισθησίες όσον αφορά τις αρχικές ουτοπίες. Το στοιχείο της φαντασίας λοιπόν ήταν εκείνο που σε καλλιτεχνικό – ιδεολογικό επίπεδο βάρυνε τη θέση του Σαγκάλ στη νέα σοβιετική πραγματικότητα που απαιτούσε από τους δημιουργούς να κινούνται στα πλαίσια ενός παραδοσιακού ρεαλισμού με κοινωνικό απαραιτήτως μήνυμα. Σε τέτοιες στιγμές έτοιμοι είναι φίλοι και σύντροφοι να καλύψουν το κενό. Ο συνοδοιπόρος του ζωγράφος και θεωρητικός Καζιμίρ Μαλέβιτς, πρωτοπόρος της γεωμετρικής αφηρημένης τέχνης, μαζί με τον φωτογράφο και αρχιτέκτονα Λαζάρ Λισίτσκι, τον απομακρύνουν από το Ινστιτούτο.

Ο Σαγκάλ απογοητευμένος καταφεύγει στη Μόσχα, όπου φιλοτεχνεί σκηνικά για το Εβραϊκό Κρατικό Θέατρο. Από εκεί μετακινείται στο Βερολίνο, για να καταλήξει στο Παρίσι. Μια σπουδαία καριέρα αρχίζει να ανοίγεται εδώ για τον επαναστάτη που οι σύντροφοί του τον έδιωξαν από κοντά τους γιατί δεν χώραγε πια στο όραμα που είχε αρχίσει να στενεύει. Μαζί με την καλλιτεχνική επιτυχία όμως έρχονται και τα προβλήματα. Με τη συνθηκολόγηση της Γαλλίας με τη Γερμανία κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, συλλαμβάνεται από τους Γερμανούς στη Μασσαλία. Με παρέμβαση των Aμερικανών και χάρη στη φήμη του φεύγει για τις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου εργάζεται ως σκηνογράφος. Με το τέλος του πολέμου επιστρέφει στο Παρίσι, όπου ακολουθεί μια θριαμβευτική καριέρα.

Στο έργο του κυριαρχεί το στοιχείο της φαντασίας, με θέματα που, παρ’ ότι χαρακτηρίζονται ως «αβέβαιης ταυτότητας», παραπέμπουν στη ζωή της ρωσικής επαρχίας. Οι παιδικές του μνήμες, μπολιασμένες από το στοιχείο του μοντερνισμού, συνετέλεσαν στη δημιουργία της δικής του απόλυτα προσωπικής καλλιτεχνικής ταυτότητας. Το λαϊκό στοιχείο είναι παρόν, παρ’ ότι οι παλιοί του σύντροφοι αδυνατούσαν να το αντιληφθούν.

Όμως ο χρόνος που περνά βοηθάει να βλέπουν οι κατοπινές γενιές τα πράγματα με ψυχραιμία, να τα βλέπουν από μιαν απόσταση δημιουργική και μεγαλόψυχη. Οι «διώκτες» του Σαγκάλ στην επαναστατημένη Ρωσία (Μαλέβιτς και Λισίτσκι) δεν ήταν δεύτερης κατηγορίας καλλιτέχνες. Ήταν σπουδαίοι δημιουργοί και αναμφισβήτητα εκτιμούσαν αυτό καθ’ αυτό το έργο του. Φαίνεται όμως πως καμιά φορά η πολιτική μυωπία, καθώς και τα μικρά και ανθρώπινα παίρνουν στον λαιμό τους και σημαντικούς δημιουργούς.

Αυτή την εποχή, λοιπόν, στο Κέντρο Πομπιντού στο Παρίσι, συναντώνται τρεις εμβληματικές μορφές της ρωσικής πρωτοπορίας. Να λοιπόν που ξαναβρίσκονται μαζί μέσω των έργων τους ο Σαγκάλ, ο Μαλέβιτς και ο Λισίστσι.

Δεν ξέρω αν σε κάποια διάσταση οι τρεις καλλιτέχνες απολαμβάνουν την έκθεσή τους, πιστεύω όμως πως θα συμφωνούν ότι τα μικρά και ανθρώπινα δημιουργούν καταστάσεις αχρείαστες, που, αν έχουν κάποια αξία, θα είναι μόνον ως παραδείγματα προς αποφυγήν…

* Ο Πάνος Σκουρολιάκος είναι μέλος της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ και βουλευτής Περιφέρειας Αττικής

(ΠΗΓΗ : http://www.avgi.gr/article/10812/8847150/mark-sankal-katastaseis-achreiastes)

Επίκαιρη ερώτηση του Πάνου Σκουρολιάκου προς την υπουργό Πολιτισμού, για την αντιμετώπιση προβλημάτων στο Εθνικό Θέατρο.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Επίκαιρη ερώτηση του Πάνου Σκουρολιάκου προς την υπουργό Πολιτισμού, για την αντιμετώπιση προβλημάτων στο Εθνικό Θέατρο.

Την  ανάληψη πρωτοβουλιών εκ μέρους του Υπουργείου Πολιτισμού και της  υπουργού  κ. Λυδία Κονιόρδου, ώστε να σταματήσουν  φαινόμενα, όπως αυτά της   παραβίασης της Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας,  της πρόσληψης απεργοσπαστών και της μη κατάρτισης εσωτερικού κανονισμού λειτουργίας στο Εθνικό Θέατρο, ζήτησε ο βουλευτής Αττικής του ΣΥΡΙΖΑ  Πάνος Σκουρολιάκος με επίκαιρη ερώτηση του.

 Τόνισε πως η παρούσα κυβέρνηση μέσα στην στενότητα των μνημονίων και παρά την αντίθεση των θεσμών, είχε την γενναιότητα να υπογράψει Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας για το Εθνικό Θέατρο αλλά και το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος καλύπτοντας ηθοποιούς και τεχνικούς.

 Είναι αδιανόητο πρόσθεσε, ο Διευθυντής και το   Διοικητικό Συμβούλιο ενός δημόσιου οργανισμού (όπως το Εθνικό Θέατρο), να αγνοούν τις συμβάσεις που έχουν υπογραφεί με πρωτοβουλία της κυβέρνησης, προς όφελος των εργαζομένων.

 Τέτοιες πρακτικές, που απέχουν πολύ από τις επαγγελίες, τα οράματα και τις πρακτικές  της κυβέρνησης και  του πολιτικού χώρου της αριστεράς, δεν μπορεί να γίνονται  αποδεκτές.

Ψηφιακή Επικράτεια και Καλές Τέχνες

Ψηφιακή Επικράτεια και Καλές Τέχνες - Κεντρική Εικόνα/Video

 Του Πάνου Σκουρολιάκου *

Ζούμε σε έναν κόσμο, όπου με ταχύτατους ρυθμούς μια από τις πιο σημαντικές  ανθρώπινες προόδους  καθορίζει πια όλες της παραμέτρους της ζωής στον πλανήτη.

Η ψηφιακή κατάκτηση της ανθρώπινης δημιουργίας αδόκιμα ίσως, αλλά για να υπάρχει ένα μέτρο, μπορούμε να πούμε πως συγκρίνεται με την ανακάλυψη του τροχού, ή εκείνη του ηλεκτρικού ρεύματος.

Χώρες όπου αρκετά νωρίς αντιλήφθηκαν την αξία των νέων τεχνολογιών, προσαρμόσθηκαν εγκαίρως και ήδη βρίσκονται σε καλύτερες θέσεις στον κοινωνικό, οικονομικό και δημιουργικό τομέα.

 Η ψηφιακή τεχνολογία δεν θα μπορούσε να αφήσει ανεπηρέαστες και τις καλές τέχνες. Σπουδαίοι εικαστικοί την χρησιμοποιούν στα έργα τους, performers κάνουν θαύματα με την αρωγή της, η ποιότητα στα οπτικοακουστικά μέσα βελτιώνεται εξαιρετικά. Η ψηφιοποίηση βοηθάει ακόμα και στην ταχύτητα επικοινωνίας με το κοινό, έργων τέχνης, ιδεών, ειδήσεων και επιστημονικής γνώσης.

Θεωρώ σημαντικό, ότι στη χώρα μας υπάρχει Υπουργείο Ψηφιακής Πολιτικής Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης. Πέρα από τις ενέργειές του για τηλεοπτική κάλυψη στο σύνολο της ελληνικής επικράτειας, κάτι για το οποίο ουδείς προηγουμένως είχε ενδιαφερθεί, ή για την παροχή γρήγορου internet σε απομακρυσμένες περιοχές, το υπουργείο προχώρησε σε ένα σημαντικό βήμα για τον κόσμο των οπτικοακουστικών τεχνών.

Δημιούργησε ήδη, ένα νέο επενδυτικό κίνητρο για την παραγωγή κινηματογραφικών και οπτικοακουστικών έργων στην Ελλάδα. Με ένα ποσόν 75 εκατομμυρίων ευρώ που έχουν ήδη δεσμευτεί, ο Υπουργός Ψηφιακής Πολιτικής κ. Νίκος Παππάς, κάλεσε τον καλλιτεχνικό κόσμο να κάνει χρήση των επενδυτικών ευκαιριών που προσφέρει ο επενδυτικός νόμος 4399 του 2016. Η πρόσκληση απευθύνεται και στην εγχώρια και στην διεθνή αγορά. Ήδη βρίσκεται σε εξέλιξη διεθνής διαφημιστική καμπάνια για την προσέλκυση ξέων παραγωγών. Να σημειώσουμε πως εφ’ όσον απορροφηθούν τα 75 εκατομμύρια, θα υπάρχει και νέο πρόσθετο ποσόν 375 εκατομμυρίων, σύμφωνα με τον Γ.Γ. του υπουργείου κ. Λευτέρη Κρέτσο. Κινηματογραφικές παραγωγές, ντοκιμαντέρ, αλλά και video games ή animation, υπάγονται σε καθεστώς ενίσχυσης, της οποίας το είδος και η ένταση έχει τη μορφή επιχορήγησης (cash rebate). Η Ελληνική εκδοχή του νόμου αυτού, είναι κατά πολύ θετικότερη από πολλούς αντίστοιχους ευρωπαϊκούς. Το cash rebate είναι μια καινοτομία σημαντική για τα ελληνικά δεδομένα. Φυσικά η όλη διαδικασία γίνεται ψηφιακά, με διαφάνεια και δημόσιο έλεγχο. Αντιμετωπίζεται επιτέλους ο οπτικοακουστικός κλάδος ως ενιαίος και αδιαίρετος κλάδος παραγωγής και δημιουργίας έργων με υψηλή προστιθέμενη αξία. Στην εποχή όπου η βαριά κινηματογραφική βιομηχανία χρησιμοποιεί την ψηφιακή τεχνολογία για το γύρισμα ταινιών είτε εξ ολοκλήρου στα στούντιο είτε και σε φυσικούς χώρους, πρέπει να  σπεύσουμε, ώστε να καλύψουμε τον χαμένο καιρό.

Η ψηφιακή επικράτεια μπορεί να δώσει πολλά στη χώρα μας ιδιαίτερα τώρα, που βγαίνοντας από την νύχτα των μνημονίων έχουμε ανάγκη καινοτόμες επενδύσεις ώστε να συνεχίσουμε σε δρόμους καλύτερους για τη χώρα και τον λαό.

* Ο Πάνος Σκουρολιάκος είναι βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ της Περιφέρειας Αττικής

(ΠΗΓΗ : http://www.insider.gr/apopseis/vlogs/80708/psifiaki-epikrateia-kai-kales-tehnes)

Ο ψηφιακός κόσμος στον κόσμο του θεάματος

Του Πάνου Σκουρολιάκου*  

Θέλοντας να δώσουμε μια εξήγηση για την κακοδαιμονία και τα βάσανα του ελληνικού κινηματογράφου, λέμε πως, εκτός των άλλων, ο κινηματογράφος είναι μια βαριά βιομηχανία στην…

Θέλοντας να δώσουμε μια εξήγηση για την κακοδαιμονία και τα βάσανα του ελληνικού κινηματογράφου, λέμε πως, εκτός των άλλων, ο κινηματογράφος είναι μια βαριά βιομηχανία στην οποία η χώρα μας δεν μπορεί να ανταποκριθεί. Βεβαίως, σπουδαίοι σκηνοθέτες, όπως ο Μιχάλης Κακογιάννης, ο Θόδωρος Αγγελόπουλος και άλλοι μάχιμοι σήμερα, έβρισκαν και βρίσκουν τον τρόπο να προσελκύσουν ξένα κεφάλαια και να πραγματοποιήσουν παραγωγές στη χώρα μας, δίνοντάς μας κινηματογραφικά αριστουργήματα. Αλλά και ξένοι σκηνοθέτες και παραγωγοί, από τη δεκαετία του 1950 ακόμα, επέλεξαν τη χώρα μας για τα γυρίσματα των ταινιών τους. Η πατρίδα μας είναι ένα απέραντο σκηνικό. Το φως και η ηλιοφάνεια όλο το έτος είναι μοναδικό εργαλείο για τα γυρίσματα.

Το οπτικοακουστικό τοπίο όμως εξελίσσεται. Η ψηφιακή εποχή συμπεριλαμβάνει τον κινηματογράφο, τις τηλεοπτικές παραγωγές και πολλές άλλες κατηγορίες. Δυστυχώς, ο οπτικοακουστικός κλάδος στην Ελλάδα βρίσκεται σε θέση εξαιρετικά δυσμενή. Με την παρατεταμένη οικονομική κρίση μάλιστα πολλές εταιρείες στον ιδιωτικό τομέα έκλεισαν. Καταργήθηκαν και δημόσιοι φορείς όπως το Εθνικό Οπτικοακουστικό Αρχείο. Η γηγενής κινηματογραφική παραγωγή και διανομή έχουν σχεδόν καταρρεύσει. Η διαφημιστική δαπάνη στην ιδιωτική τηλεόραση έχει μειωθεί δραματικά. Διαμορφώθηκε από τις προηγούμενες κυβερνήσεις μια κατάσταση παντελούς έλλειψης στρατηγικού σχεδιασμού, αμέλειας εφαρμογής ενός ρυθμιστικού πλαισίου και, τέλος, κατάτμηση και πολυδιάσπαση λειτουργιών και αρμοδιοτήτων. Φυσικό είναι η οπτικοακουστική παιδεία στη χώρα μας να είναι σχεδόν ανύπαρκτη. Σε κανένα από τα πανεπιστήμιά μας δεν προσφέρονται τηλεοπτικές σπουδές ακαδημαϊκού επιπέδου.

Έπρεπε από χρόνια να είχαν ληφθεί πρόνοιες ώστε να μπορούμε ως χώρα να ανταποκριθούμε στις σύγχρονες προκλήσεις. Η απάντηση της σημερινής κυβέρνησης στις ανάγκες της οπτικοακουστικής αγοράς είναι η δημιουργία του Εθνικού Κέντρου Οπτικοακουστικών Μέσων και Επικοινωνίας (ΕΚΟΜΕ), που λειτουργεί ως εποπτευόμενος φορέας του υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής.

Προχώρησε λοιπόν το υπουργείο στην οργάνωση ενός νέου επενδυτικού κινήτρου για την παραγωγή κινηματογραφικών και οπτικοακουστικών έργων στην Ελλάδα. Με ένα ποσό 75 εκατομμυρίων ευρώ που έχουν ήδη δεσμευτεί, ο υπουργός Ψηφιακής Πολιτικής κ. Νίκος Παππάς κάλεσε τον καλλιτεχνικό κόσμο να κάνει χρήση των επενδυτικών ευκαιριών που προσφέρει ο επενδυτικός Νόμος 4399 του 2016. Η πρόσκληση απευθύνεται και στην εγχώρια και στη διεθνή αγορά. Ήδη βρίσκεται σε εξέλιξη διεθνής διαφημιστική καμπάνια για την προσέλκυση ξέων παραγωγών.

Να σημειώσουμε πως ο γ.γ. του υπουργείου κ. Λευτέρης Κρέτσος ανέφερε πως, εφόσον απορροφηθούν τα 75 εκατομμύρια, θα υπάρχει και νέο πρόσθετο ποσό 375 εκατομμυρίων. Κινηματογραφικές παραγωγές, ντοκιμαντέρ, αλλά και video games ή animation υπάγονται σε καθεστώς ενίσχυσης, της οποίας το είδος και η ένταση έχει τη μορφή επιχορήγησης (cash rebate). Η ελληνική εκδοχή του νόμου αυτού είναι κατά πολύ θετικότερη από πολλούς αντίστοιχους ευρωπαϊκούς. Τo cash rebate είναι μια καινοτομία σημαντική για τα ελληνικά δεδομένα. Φυσικά η όλη διαδικασία γίνεται ψηφιακά, με διαφάνεια και δημόσιο έλεγχο. Αντιμετωπίζεται επιτέλους ο οπτικοακουστικός κλάδος ως ενιαίος και αδιαίρετος κλάδος παραγωγής και δημιουργίας έργων με υψηλή προστιθέμενη αξία, έργων που μπορεί να είναι κινηματογραφικές ταινίες, τηλεοπτικές σειρές, ντοκιμαντέρ, animation, ακόμα και video games.

Βεβαίως το ΕΚΟΜΕ προχωράει και στη δημιουργία ενός ευρετηρίου, μιας βάσης δεδομένων όπου θα συναντιέται ο οπτικοακουστικός κόσμος με την κοινωνία. Θα ενισχύσει τη συμμετοχή των πολιτών στη γνώση και την ενημέρωση, συγκεντρώνοντας το σύνολο της ιστορικής γνώσης και πληροφορίας που αφορά την εξέλιξη της οπτικοακουστικής επικοινωνίας στη χώρα μας. Πρόκειται για το οπτικοακουστικό απόθεμα της Ελλάδος που σήμερα βρίσκεται διάσπαρτο σε πολλούς οργανισμούς. Η συλλογή και διαφύλαξη, η συντήρηση και τεκμηρίωση του συνόλου του οπτικοακουστικού υλικού θα ενισχύσουν την ιστορική μνήμη, τον πολιτισμό, την έρευνα και την επιχειρηματικότητα.

Ο ψηφιακός κόσμος έχει «εγκατασταθεί» από καιρό στον κόσμο του θεάματος. Εμείς δυστυχώς αργήσαμε. Η δημιουργία του ΕΚΟΜΕ και η οργάνωση του νέου επενδυτικού κινήτρου που ανακοίνωσε ο υπουργός Ψηφιακής Πολιτικής ελπίζουμε ότι θα κερδίσουν τον χρόνο που χάθηκε και θα απελευθερώσουν δημιουργικές δυνάμεις στον πολυδαίδαλο χώρο της οπτικοακουστικής επικράτειας.

Αναμένουμε, λοιπόν, τη συνέργεια των υπουργείων Ψηφιακής Πολιτικής και Πολιτισμού, ώστε άμεσα να εκδίδονται οι άδειες όσον αφορά τον κινηματογράφο, ώστε να αξιοποιηθούν τα οικονομικά κεφάλαια του νέου αυτού επενδυτικού κινήτρου, προς όφελος του ταλαιπωρημένου στη χώρα μας οπτικοακουστικού τομέα.

Ελπίζουμε ότι η χώρα μας θα γίνει αγαπημένος προορισμός για παραγωγές από το εξωτερικό και βέβαια θα βοηθήσει αποφασιστικά τους Έλληνες δημιουργούς και παραγωγούς.

 

* Ο Πάνος Σκουρολιάκος είναι μέλος της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ και βουλευτής της Περιφέρειας Αττικής

(ΠΗΓΗ : ΕΦΗΜ ΑΥΓΗ http://www.avgi.gr/article/10812/8809806/o-psephiakos-kosmos-ston-kosmo-tou-theamatos)